leygardagur 16. september 1950síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALDEMOKRATUR
JAVNAÐUR
FRÆLSI
Lýsingarprísur fyri mm: 20 oyru á
I. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu
FØROYA
Leygardagin 16. september 1950
TH. PETERSEN VÁTTER ANDSTØÐU
SINA MOTI FØROYA FISKIMANNASTATTI
Heldur fiskimadurin eigur ongan rætt i Føroya fiskasølu. — Váttar sin stór-
mannaskattapolitikk á tingi. — Gevur Tvøroya sóknarstýri órættvísis høg, men
verður fyri at raka sínar egnu menn harðast.
Harra Th. Petersen, bankastjóri.
Frændi!
Tøkk fyri brævið!
„Hatta var ein ræðulig skort-
fleingja, Tórstein gav tær í „Dag-
blaðnum““, helt ein fólkaflokksmaður
var tað í hvussu er — eg møtti á
Áarvegnum. „Men“, legði hann aftrat,
„Tórstein spilti greinina við óhøv-
iska, ósakliga og illsinta skrivihåtti
sínum“,
Rætt hevur hann.
Men tøkk kortini, frændi.
Tað er so gott fyri okkum, at mót-
støðumaðurin - um tað so er av
sinni og móti vilja sínum kemur
framm og váttar, at tað veruliga er
satt, ein hevur sagt.
Føroya Fiskasøla — fiski-
mannastætturin og Tórstein.
Og greinin váttar,
at frágreiðing okkara blaðs um,
hvussu fólkaflokksmaðurin, banka-
stjóri Th. Petersen var á kóki Í
sínum rætta lagi ímóti, at fiski-
mannastatturin skal fáa helmingin
av stjórnar- og umboðsmannalimun-
um í Føroya Fiskasølu
„Ein kundi sagt fiskimaðurin eig-
ur ongan rætt, tí fiskaprísurin er bert
ein partur í útrokningini av hansara
“
peningaløn....
Hesi vóru orðini hjá fólkaflokks-
formanninum Th. Petersen.
Tey siga fiskimonnum alt.
Ein kundi sagt: Og Th. Petersen
og fólkaflokksmenn hava saman við
sagt ov avgjørt, at
verða uttan fyri
sambandinum
fiskimenn skulu
søluna av teirra egna fiski.
Tað er greitt. Eingin fiskimaður
misskilir nú, hvussu landið liggur
og eingin fiskimaður, ið vil hava sín
rætt í Føroya fiskasølu, kann til
komandi val velja nakran av fólka-
flokksmonnum ella sambandsmonn-
um uttan at vera ímóti sær sjálvum.
700.000-manninum vilja Tór-
steinsmenn og sambands-
menn sleppa.
Greinin váttar,
at fólkaflokksmenn
sambandinum hava felt
mannauppskotið um dýrtíðarviðgerð
av teimum fyrstu 6000 kr. av skatta-
inntøkuni, ið vil geva ein frádrátt
uppá ca 3700 kr. og at menn ella
700.000 kr. í skatta-
skattaleys,
var so
skatt
saman við
javnaðar-
feløg við t. d.
inntøku ikki skulu
frammanundan
kom at bera ein
vera
tí inntøkan
stór,
at hon
uppá 700.000 kr., ið eftir galdandi
lóg so kunnu takast frá.
Í slíkum førum fólka-
flokksmenn og sambandsmenn rík-
manninum fleiri hundrað túsund, ið
kundu verið brúkt til at lætta um
skattin hjá teimum, ið minni orka.
Teir hava eisini felt eitt uppskot um
skatt, ið menn
rættvísligari
„forera“
millumkommunalan
hava aðra staðir til
skattan,
Hetta er so
skilja, frændi.
heldur ikki at mis-
Arbeiðsmenn og fiskimenn og aðr-
ir, ið vanliga megu rinda skatt av
øllum sínum at kalla, kunnu ikki
tola hetta óskilið longur. Teir verða
fleiri og fleiri ið skilja, at her má
broyting á, og eingin, ið vil bøta um
hetta óskil og órættvísi, kann velja
nakran umboðsmann fyri fólka-
flokkin ella sambandið.
Skilji, frændin er gyrdur í brøkur.
Er veruliga einki sakligt til verju
at taka uttan skilaleysar uppástandir
og villeiðingar um Fróðbiar sóknar
kommunu. Hon frændi, at
liggja og grava og melta í heilanum.
frændin beinleiðis stutt-
sýnist,
Her er
ligur:
Samstundis sum roynt verður at
raka meg við illum villum, rignir tað
partamenninar, ja, sjálvan
formannin fyri fólkaflokksfelagið á
Tvøroyri. Men ólukkutíð eg eri
skotfríður. Havi ikki verið heima sein-
astu 3 árini, meðan álíkningin er
farin fram. Men tað hava fólkaflokks-
og teir hava ver-
yvir
menninir verið
ið fult út samdir við hinar sóknar-
stýrislimirnar um líkningarstigini,
ið brúkt eru. Hvussu nú, frændi, við
brikslinum, at eg skal hava ávirkað
álíkningina fyri at sæta mær havi
ikki verið heima! Kennist
ringur smakkur í munninum?
ikki ein
Annars er stutt at siga um kommu
nuskattaálíkning:
Eingin kommuna sleppur
at álíkna eina ávísa peningahædd
annaðhvørt
undan
kommunubudgettid
inntøkurnar eru stórar ella lítlar.
Er inntøkan í kommununi stór við
nógvum heilt stórum inntøkum, verð-
ur skatturin á minna mannin lítil,
um lækkingarrætturin verður nýttur
til fullna. Og tå ber eisini til at lætta
6000 manninum um skattin.
Men er sum á Tvøroyri
tøkan í kommununi lítil við
inntøkum omanfyri 6000 kr. og ong
um heilt stórum inntøkum, má skatt
inn-
fáum
urin á minna mannin verða tungur í
mun til inntøkuna, og har ber íkki
til at lætta 6000 kr. manninum uttan
at trysta enn og meiri á teir, ið
liggja niðanfyri.
Hetta er grundin til, at sóknar-
stýrislimirnir eisini fólkaflokk-
sins ikki kundu taka ein skatta-
skala, sum fyrst fór at hækka oman
fyri 10.000 kr. inntøkuna. Sóknar-
stýrið mátti fyri at verja tey minst
mentu halda sær rættin til fyri
hvørt árið at gera líkningartalvuna
eftir sum inntøkurnar í sóknini vóru.
Og í mun til tað ánoydda budgettið
og inntøkurnar er skatturin á Tvør-
oyri á tann minna mannin ein hin
minsti í Føroyum.
Aftrat hesum kann verða lagt, at á
Tvøroyri verða einkjur vanliga ikki
skattaðar. Tvøroyri var ein hin
fyrsta kommuna, ið gjørdi sær líkn-
ingartalvu fyri'at toyggja lógina so
langt sum møguligt til lætta fyri tær
smærri inntøkurnar.
Áður ella líka so skjótt sum Tvør-
oyri gjørdi Havnin sær tílíka líkn-
ingartalvu stigini vóru at kalla
eins leingi. Men í Havnini eru inn-
tøkurnar broyttar vaksnar — so
øgiligt, so har ber til at gera eina
líkningartalvu, ið eisini veitir mill-
um inntøkumanninum ein lætta. Har
eru risainntøkur at leggja á.
Vóru á Tvøroyri bankar, ið dugdu
av eini deyðstrongdari vinnu —
at skera sær yvir 600.000 kr. at skatta
av; vóru har í hópatali av heilsølu-
monnum og øðrum, ið togaðu upp
ímóti bankunum, og vóru kommun-
unnar samlaðu inntøkur uppá fólkið
dupult so stórar sum nú altso
samsvarandi við inntøkurnar í Havn
og Klakksvík skal ein vera vísur
skatturin á minna mannin
sókn verið so lítil
i, af hin
i Froðbiar vildi
sum nakrastaðni i Føroyum.
Men við húsaskattinum og øðrum
avgiftum til kommununa man fam-
iljumaðurin í Havn ikki liggja und-
skattabyrði enn tilfellið er
Dømi um hetta kunnu
ir minni
å Tvøroyri,
takast seinri,
Men kommunuskattalógin eins og
logtingsskáttalóg at fáa í eitt rætt-
vísari lag er eitt av teimum málum,
sum javnaðarmenn vilja leggja orku
sína á at fáa framt.
Og fólkaflokksmenn og sambands-
menn skulu ikki sleppa undan at
taka støðu undir fólksins dómi.
Tað skal ikki bera til uttan harð-
asta mótmæli at hvørkra fólki í tolli
fólkaflokksmenn og
gjørt í
soleiðis sum
sambandsmenn sein-
hava
astuni.
Blaðið verður bílagt á posthúsinum, og
kostar kr. 2,50 + porto um fjórðingsárið
BROÐURSKAPUR
24 årg.
„Socialist — egoist"(ur!)
Er so illa vorðið, at einki er nú
eftir til ráða at taka uttan leyst
briksl sum at eg skal vera ein ,,ka-
pitalist-egoist“(ur — nær fer frænd-
in at duga at benda, at læra seg før-
oyskt?)
Neydarsligt!
Nei, frændi, hví ikki siga tað: eg
eri eingin kapitalistur, Neyvan
skuldfríur. Men eg havi eftir føri-
muni barst fyri at skapa virki, ið
ikki eg persónliga eigi, men hitt ar-
beiðandi fólki ella hitt almenna.
At so menn hava valt meg til
álitismann teirra í ymsum løntum
størvum er rætt. Tað eri eg glaður
fyri og stoltur av. Og, frændi, hvørt
samsýningaroyra, eg fái, liggur opið.
(Framh. á 4. síðu
Skattaprát
Tórstein við tølunum
Hvør minnist ikki Tórsteins va-
lutapjesu, har ið hann vendi øllum
tølunum við, so hann kom at siga
akkurát tað, ið hann ikki meinti.
Men hann endaði eisini við teimum
viðgitnu orðum, at hann soleiðis sæð
hevði lítið skil á ti, hann hevði skriv-
að um valuta.
Hann kundi hóskandi enda sína
skattaskriving við somu ásannum, so
lítið skil er í henni.
Her nøkur hugleiðandi
hansara aftrat Dams grein:
Vit taka tvær kommunur, har ið
onnur hevur dupult so stórar inn-
orð til
tøkur, men líka útreiðslur uppá
fólkið.
Um inntøkumunurin er javnt
deildur yvir fólkið, má skatturin í
teirri ríku kommununi eisini vera
dupult so lættur, og er inntøkumun-
urin komin við, at ein parturin av
fólkinum hevur risastórar inntøkur,
eigur skatturin á tær smáu og mill-
umstóru inntøkurnar at vera meiri
enn dupult so lítil, tí tá ber til við
vaksandi líkningarstigum at lata tær
stóru inntøkurnar bera fyri tær
smáu.
Í Havn og Klakksvík eru skatta-
inntøkurnar um leið dupult so stór-
ar uppá fólkið, sum á Tvøroyri, og
munurin stavar frá einum hópi av
risastórum inntøkum.
Men á hesum plássum bera tær
smáu inntøkurnar ikki minni og tær
meðalstóru hjá giftum minni enn so
dupult so lítlan og hjá ógiftum yvir-
høvur als íkki minni skatt enn á
Tvøroyri.
Hetta prógvar til fullnar
at eftir umstøðunum er
skattingin á Tvøroyri ikki
minni demokratisk — fólka-
lig — enn á hinum plássunum
— tvørturímóti !
Framhald í næsta blað.