mikudagur 20. desember 1950síða 1

Førova Sosial-D FRÆLSI FØROYA LANDSBOKASAVN JAVNADUR emokratur BROÐURSKAPUR Nr. 50 | Lýsingarprísur fyri mm: 20 oyru á | I. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu | Mikudagin 20. desember 1950 | Hvat siga menn um løgmannsvalið Lótu aflana løgmannsvalið ringdu vit ymsar menn upp. Ríkisumbobsmaðurin Vit hildu okkum vera vitandi um, at rikisumbodsmadurin hevði verid å fundum vid samband- inum um val av løgmanni og setan av landsstyri. Royndu t at koma å tal vid hann. Hann var ikki heima. Men vil hittu hann so útli í kvøld- veitslu Brochie, heilsolu- manni. Hvat sigur rikisumbodsmad- urinum til valið av Kristjani Djurhuusi til løgmanni? spurdu vit lótu hann vita, al vit vóru greiðir yvir hansara luttøku í samráðingunum við sambandið viðvíkjandi loysingini avstjórnarkreppuni. Spurdu hann um hann hevði verið vilandi um avgerina hjá sambandinum um at ganga saman við fólkaflokk- inum um Kristjan Djurhuus til løgmann. Um var undradi tad okkum, ti sambandid hevdi dýrað við, at tað undir ongum føri vildi ganga við til stjórnar- samarbeiði við fólkaflokkin. haft man inden for xx hjå og So »Jeg har ikke mindste anelse om at sambandspartiet har haft til hen- sigt al gaa sammen med følke- flokken om dannelsen af lands- styret,« undirstrikar rikisumbods- maðurin. Vit vildu fegin fingið tygara »kommentarir« til valið, siga vit. »De kan skrive, at jeg maa opfatte »samgonguna« mellem folkeflokken og sambandet som folkeflokkens afskrivning af mod- standen mod den nye styrelses- ordning, og at den nu har er- klæret sig rede til arbejde inden- for den nye ordning.< Heldur rikisumbodsmadurin ikki, at sambandið hevur avreitt seg til fólkaflokkin við tud, at tann nývaldi løgmaðurin er kend- hondum folka- sum leir ur sum voks í flokksins, vil dansa floyta? Hetta dregur rikisumbodsmad- urin uttanum sjálvandi. Vit takka fyri samrødunn og leggja hornið og ringi upp til Kristian Holm »manden bag kuliserne« Gott kvøld Kristian tað er Petur. Gott kvøld, gott kvøld. 1 | | | | | Hvat siga tygum um løgmanns- valið? Eru} tygum aftanfyri, »manden for det hele«? Tað rímar nú illa við, tá tygum ígjár so »galantur« stedgaði bilinum, tóku meg á vegnum, koyrdu meg heim, vísti mær sildakanning- arnar, talaðu um vinnulivid o. s. fr. Komu so at enda inná ørindi tygara, ið var ein sam- gonga millum fólkaflokkin javnaðarmenn. Vit vóru so líkir i vinnulivshugsan, mátti kunna arbeitt saman meðan sambandið fekk allar heljalýsingar tygara. Tað kundi ikki verða talan um samgongu við sambandið hildu og tygum fram sum uppstøðu og niðurstøðu. Vóru hetta bara orð, ið fjaldú la veruligu ætlanina at ganga saman við sambandið? Nei, alt tað sum eg tá segði um sambandið standi eg við, hvørt einasta orð. Eg hava einki vitlað um sum hend er, heldur í andaleypi. hesa samgonguna, han fram BUMBU undir samgoguna — og tad beinavegin. Merf hvat dåma gonguna, spyrje vit. Ræðuligt! svarar hann. Og hann tekur í aftur: Ræðu- ligt! Fóa hana upploysta. Ger okkurt fyri at oyðleggja hana. Legg eina bumbu undir hesa gerð og tað beinavegin, sigur hann heitur og harðmæltur. Vit halda tað vera undarligt, tygum sam- at hann sum maðurin, ið menn | um siga er kraftin aftanfyri »kulis- serne« sigur so. Hansara høgra hond og vápnabróðir Thorstein Petersen hevur jú líka nú væl- signað hana við síni atkv. Nei, sigur hann, eg standi ikki aftanfyri. Tað er bara nak- að, ið tit billa tykkum inn. Men Thorstein kann ikki hava verið fyri hesi gerð. Tað fáa eg meg ikki at trúgva. Tað vóru tveir blankir seðlar, hildu vit. Ja, so má annar hava verið Thorsteins stemma svarar hann. Kunnu tygum virkuliga einki gera fyri at oyðileggja hesa sam- gongu, rópar hann í hornið. Vit lova at gera okkara besta — men biðji hann royna attala við Thorstein. Andreas Samuelsen, løgmadur. Andreas er ikki niðurfarin. Vit hitta hann í telefonini. Hvat sigi tygum til løgmanns- valið spyrja vit. Eg sigi einki, svarar hann. Vóru tygum við til hesa gerð. hóast tit samaandsmenn, hvørja ferð, tit talaðu við okkum, undirstrikadu, at tit í ongum føri vildi i landsstyrissamgongu vid fólkaflokksmenn? av- Nei, meðan eg havi verið á fundi hevur einki verið av- gjørt um tilika samgongu. Vísti einki um tað, fyrr enn Trygvi til mín tað, sum hent var. Men hann hevði ikki stemmað fyri tí nygja løgmanninum. Eg fari nú norður og komi neyvan aftur til = Havnar uttan neyðsynjar- ørindi, endar hann samrødu sína Við. Vit taka afturi aftur og spyrja hann ikki er beingin fyri, Telegrammer i Julen Den 24. og 31. december fra kl. 17 til næste morgen kl. 7 modtager telegrafstationerne i Thorshavn og Tveraa kun saadanne telegrammer mellem Suderø og de andre Oder, som er af livsvigtig betydning. Telegrammer indleveret flere dage i forvejen udsendes først den af afsenderen ønskede dag. Dette gælder ogsaa telegrammer til steder udenfor Færøerne. Publikum an- modes derfor om ogsaa i egen interesse at indlevere jule- og nytaarstelegrammer i god tid. Endvidere henstilles til publikum i Thorshavn by saavidt muligt de paagældemde dage al indlevere telegrammer pr. bud, da stationens telefoner fortrinsvis vil blive be- nyttet til bygdeekspedilion. TELEGRAFSTATION, den 11. dec. 1950. THORSHAVN C. Olsen Blaðið verður bilagt á posthúsinum, og kostar kr. 2,50 + porto um fjórðingsárið | | | 24 árg. Í. —— at fólkaflokksmenn fáa sín vilja í øllum? Teir reypa sær av at hava tak á løgmanninum nýggja. Vit hildu eisini vera bædi synd og skom, at samdandsmenn høvdu hildið sín gamla formann fyri tað turra spott við fyrst at skjóta uppá hann og síðani vraka hann fyri ein mann, sum onga rót hevdi i sambandsflokk- inum og enn og minni í Førova fólki. Teir um tað, helt hann, men svaraði einki uppá hitt fyrra. Tað sigst um ein fólkaflokks- felagsformann, at hann, tå ið hann hoyrdi tíðindini um av- reiðingina, stongdi handil sín svór við, at nú høvdu teir drip- ið fólkaflokkin — og tað, sum eir ikki høvdu dripið, skuldi hann gera sítt til at drepa. Tað var ikki lukkuligt at hoyra Nolsoyingar í radio, hvussu teir fóru við Th. Petersen. Teir skuldu siga honum, at aftanfyri hatta, ið hann hevdi gjørt, stóðu teir ikki. Hann skuldi koma út, og tað beinan vegin, fyri at standa teimum til svars. At teir vilja hava nýtt val fyri alsleppa atavhøvda »gudin« nú tað politiska >rottu -— orma- fylgi« tvsir út, er einki at ivast í. ; Jóhann Dahl, stjóri í Vági var dagin eftir sum fuglurin á ljósum degin. Gniggjadi sær i hendurnar, sló út við hondun- um. yvir fyri P. M. Dam og helt fyri, at »nå høvdu vit fingið eilt sterkt stýri, nú vildu vit koma at spara minnst 2 milli- ónur, nú kundu teir loysa frá og tala . . .« (Skulu tær tvær milliónurnar sparast við atskerja fiskimannin og arbeidsmannin? Høvdu teir áður ikki torað at tala?) Men kanska reiðarafrøin er nakað tidliga á veg! Elias Johansen fyrreverandi blaðstjóri á >Dag- blaðnums, heldur fyri, tá ið vit spyrja hann, hvussu honum dámdi løgmannsvalið, at hann vildi ikki trúgva lí at byrja við. Men tá ið hann so fekk forklar- ingina. — Hvat so, spyrja vit. — Ja, sigur hann, tað var kortini ein ringur smakkur i munninum. Lindenskov Samuelsen, bluðstjóri á »Dimm.« helt fyri at hann visti ikki um hann skuldi »kondolera« ella »gratu- (Framhald á 2. síðn)