leygardagur 24. februar 1951síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
FØROYA LANDSBÓKASAVN
Føroya Sosial-Demokratur
JAVNAÐUR BROÐURSKAPUR
FRÆLSI
| Blaðið verður bilagt. å posthåsinum, og
Lýsingarprísur fyri mm: 20 oyru á
25. árg.
10 I. síðu, 15 oyru á 3. og 4. síðu
Leygardagin 24. februar 1951 |
HVOR HEVUR ÅBYRGDINA
Dimmalætting og Dagbladid
eru nu farin at gremja seg um
at tingsetan ikki verdur enda.
Tingsetan,sum byrjaði á Ólafsøku
varðar enn, og einki útlit er
fyri at hon endar í bræði.
Sum øllum kunnugt er tað
fólkaflokkurin og sambandið,
sum styra og ráða bæði í lands-
stýri og á tingi. Fólkaflokkurin,
sum síðani 1940 hevur haft til
jótur, at tað eru hinir sum
hava skyldina kunnu vit fyri
so vítt umbera, tí sum orðataki
sigur: »ringt er barndømið at
kasta«, men tá nú »Dimma«,
sum ftrúgvur fylgisveinur Dag-
blaðsins leggur uppí við at
leggja skuldina á javnaðarflokk-
in, tí at ein tingmaður, sum var
limur av fiskivinnunevndini,
bað um, tá álit í trolaramálinum
skuldi leggjast fram, at fáa
loyvi til at lesa tað reinskrívaða
álitið igjøgnum, áðrenn hann
undirskrivaði tað, men fekk
kortanei til aftursvar, ti at nú
skuldi handlast skjótt, so skilja
øll, at hetta hevur einki við
skjóta viðgerð at gera. Lands-
stýrið hevði bolt málinum í 2}/,
mánað, meðan javnaðarmenn
ikki kundu fáa hálvan tíma,
sum biðið var um, til at lesa
málið ígjøgnum.
Siðsla ár, tå
tvinga trolarar til at selja veiðu
sína í Onglandi, var til viðgerar
og ein javnaðarmaður hevði
skrivað undir eitt álit í treysti
til, at álitið var skrivað sum
av nevndini samtykt, men seinri
var varur við, at feilur var
komin í og bað um at fáa hetta
rætta, leyp Dimmalætting harð-
liga å, at menn soleidis seltu
navn sitt undir nakað, teir ikki
høvdu lisið. Nú ger sama blað
Skúlablaðið
Í. hefti av Skúlablaðnum 1951
lógin um at
er komið. Innihald: Málspilla
eftir Marius Johannesen, lærara
Mikladali. — Minningarorð um
Karl Kristiansen, fyrrv. lærara í
Fuglafirði, og Andreas Joensen,
fyrrv. lærara í Lorvik, eftir S.
P. úr Konoy. — Eitt sindur um
bókasovn, eftir J. M. Kjeld,
lærara Tórshavn. — Samafólkið
Noreg, eftir J. K. — Skúlin á
Trøllanesi, eftir Marius Johanne-
sen og ymisk smákut.
Næsta nr. av Skúlablaðnum
kemur ein av fyrstu døgunum.
seg til talsmann fyri líka tí mót-
satta, vid at loypa á em ting-
mann, ti hann fannst at, at ein
nevndarformadur (Blåhamar)
vísti slíkan ónærisligan atburð,
at nokta nevndarmanni at sleppa
at lesa tað, hann sjálvur var
partur í og skuldi skriva undir.
Hevdi Danbjørg skriva undir,
so hevdi hann bundið seg til
nakað sum hann var ímóti.
Tað sum Jens Chr. Olsen sum
formaður í fiskivinnunevndini
jørdi í fjør var eitt politiskt
bóndafangarakneb, og tað, sum
samgongan nú ætlaði at gera,
var tað sama, men Danbjørg
gekk ikki í felluna. Hann fekk
lisið og rættað tað snm skeivt
var. Hetta er Dimma erg yvir,
og roynir nú at billa fólki inn,
at tann hálvi tímin Danbjørg
bað um til at lesa álitið ígjøgu-
um, skuldi viðføra, at tingsetan
bleiv longri enn neyðugt -— alt
ov ússaligt. Nei, tit hava givið
tykkum fólkaflokkin í vold,
sambandsmenn, og megu sjálv-
andi bera ábyrgdina saman við
honum.
Av og á hevur ein hoyrt um
telegrammmannin.
Táverandi vøruneynd og løg-
tingsmenn vóru sjálvandi greið
yvir, hvønn sipað var til, og
hvat id búði undir hesum heiti.
Hin føroyski almenningurin
visti harímóti púrt einki.
Merkiligt so hóliga var farið
fram, tå id ein nú í seinastuna
Sosiali sær svart uppá hvítt,
hvørja óhoyrda gerð nevndi
Jákup Jensen, nú Jákup á Dul,
hevði í hyggja at útinna móti
Føroya fólki — enntá í størstu
vandatíðum. Lukkutid fyri
mannin, at hann ikki var borg-
ari í kríggsførandi landi.
Ógerð Jákups á Duls varð
ravd inn i eina spakføra gerða-
bókaviðtøku. Ólukkan var av-
vard í teirri syftu, og Føroya
fólk varð spart fyri at gjalda
ein meirpris uppá 60—80 kr. pr.
tons fyri neyðsynjarvøru í ver-
stu krigstid.
Men telegrammmaðurin streyk
líka stinnur út av vérunevndar-
fundinum við nýstroknari sam-
vilsku — og hendingin var
gloymd.
Ein vil illa trúgva greinini
um Jákup á Dul í seinasta So-
siali — og ein spyr: Hvør i
Guds gardi hevur sent henda
mann til Tyskalands?
Sosialurin sigur uppaftur eftir
Dimmalætting, at hann er farin
saman við ongum minni enn
teimum báðum hægstu skriv-
stovustjórunum hjá tinginum,
Jóhann Djurhuus, løgmanssoni-
num, og dananum Nicolaisen
í Tórsteins Orindum!
Og ørindini hjá hesum trim-
um monnunum vóru at røkja
handilsavtalur.
TELEGRAMMMAÐURIN
Privatar ella almennar?
Um tað eru talan um almenn
ørindi, kann so okkara lands-
stýri ganga ímóti eini tingsam-
tykt, sum forbýður tí almenna
at hava nakra forrætning við
henda viðgitna telegrammmann-
in at gera?
Eitt stívt stykki at bjóða Før-
oya fólki!
Tingsamtyktin móti Jákup á
Dul er ikki strokin. Hon er
heldur ikki avloyst við aðrari,
sum heimilar landsstýrið at
hava nakað at gera við henda
mann sum ålitismann landsins.
Hvørkilandsstýrið, vørunevnd,
valutanevnd ella annar almenn-
ur stovnur hava loyvi at hava
nakað forrætningsligt við hann
at gera.
Mestur verður svarað, at mað-
urin er farin í egnum ørindum
— skavað út yvir. Men um
tað er so, er tað bara so mikið
verri. Skal virkuliga hesin yvir-
gangsmaður av landsstýrinum
fáa tað »privilegium«, tann fram-
íhjárætt frammum allar aðrar,
at luða uppi í almennari út-
sending fyri at koma framat at
gera síni »buisiness« uppá Før-
oya fólks kostnað?
Men hvarum alt snýr seg, so
fekk almenningurin hitt men-
tala >røntgenbílætiða av einum
flokks »OVERSTE«,
Matadorur í handilsskapi!
Superagitator í fólkaflokkspo-
litikki — nú fólkaflokks-sam-
bandspolitikki.
Sjålvsettur í hásæti sum revs-
ari av neyðar syndarum væl
at merkja í dagslýsi; tí í tí
myrka er sjálvt hin svartasti
syndari oftani hentur »brikkur«,
kostar kr. 2,50 + Þ porto um fjórðingsárið
Søgan
tollararnar er livandi enn.
um fariseararnar og
Spell bert at vinnuligt, polit-
iskt og andaligt lív skal verða
so tilgruggað.
Lesandi.
SETEPLAKEYPIÐ
Hervið letur Landshandilin
vita, at seteplini koma at kosta
27 kr. posin og at tey eru vantandi
til Føroyar um 15. mars,
Síðani seinast ið skrivað var
um eplaveltingina eru líkindini
fyri frið í útheiminum ikki
vorðin eitt vet ljósari, tvørtur
ímóti ræðast menn fyri hvat, ið
fer at henda nú ið várið kemur.
Tað eru tí allar áneyður til, at
øll sum sita við jørd gera álvara
av at velta so mikið at oyggj-
arnar kunnu verða sjálvbjargnar
við eplum.
Latum okkum minnast til, at
tann sum hevur líkindi til at
velja jørð til eplir, hann velir
a) Jørð sum er turr,
b) Jørd sum moldin
skelloypur
c) Jørð sum liggur undanbar,
fyri ættum ið eru vanar at
gera skaða.
Viðvíkjandi tøðuni minnast
vit til,
a) At tari eigur ikki at verða
nýttur til eplir.
ikki
b) at tann árvísasta grøðin
kemur av annahvørt fullari
fjóstoðu við einum sindri
avsalpeturafturatella hálvari
fjóstoðu og hálvari handils-
tødu.
c) at full handilstøða í miðal
jørð er
26 kg salpetur
18 kg superfosfat
15 kg kalitøð á tunnulendið.
b) at tað er beinast at sáða
superfosfat og kalitødini nú,
men goyma salpeturstøðini
og geva helvtina av teimum
tá 10 niður verður sett og
hina helvtina tá ið eplini
eru uppkomin.
Fólk ið ynskir at keypa av
hesum seteplainnflutningi eigur
at venda sær til búnaðarráð-
gevara áðrenn 5. mars.
H. J. Jacobsen.
Sl /
ært
Å
OK) før TÅ
Of SAR Em
| TA
RITA
esse