fríggjadagur 29. august 1952síða 4

Nr. 35 „. . Marshall. Framh. av 1. síðu. mær fyri hesa støðu, ið var tann ein- asta føroyska støðan við fastleika og skili, Eg má siga tað, at sjáldan hava menn smokkad so burtur úr rovunum sum undir samráðingunum tá har niðri. Løgmaður og landsstýrið og stjórnarflokkarnir hava beinanvegin hildið allar menn, ið hava vent sær til teirra Eiðiskollamenn, Dráttarmenn, um marshallpening til neyðstøddu skip síni, fyri háð og spott. Teir hava hild- ið okkum løgtingsmenn, ið her á tingi hava talað fyri at nýta marshallpen- ingin til skipaflotan, fyri gjøldur. Hvi ikki við tað sama siga fiskimonnum og okkum løgtingsmonnum, at tað ongatíð hevur verið ætlan landsstýri- sins og stjórnarflokkanna at nýta nak- að oyra av marshallpeninginum til fiskiflotan, ganga í følskum lata menn Tað kann henda. at teir gævu harrar koma at heldur enn at vónum. iðra seg yvir slíkan atburð. Nú er flett oman av. Nú sær fólkið og skilir. Landsstýrið er drigið út í ljósið — tað er nakið. Sjálvt ikki ein státsmi- nistari kann bjarga tí. Annars vil tað verða forvitnisligt at hitta státsminis- tarin á ríkisdegi. Hugsi ikki at státs- ministarin verður at binda bjøllur upp á seg við at geva seg fram sum skot- bjálva fyri løgmannsins og landsstýr- isins vanstýri heima í Føroyum. Landsstýrismaður Hákun Djurhuus royndi at koma til hjálpar. Men í ordaskiftinum, ið fór fram millum hann, Dam, Henriksen og Danbjørg kundi hann ikki flyta nakað fram, sum kundi bera í bøturflaka fyri lands- stýrið og stjórnarflokkarnar í hesum máli. es. Oyrnafjall skuldi eftir ætlan fara úr Point Noire, Fr. Congo, 28. í hs. Leiðin liggur suð- ureftir til Cape Town, síðani til East London og Durban. Skipið kom á norðurtúrinum úr Capo Town til Matadi, Lagos, Tako- radi og Point Noire, hvaðani tað sum sagt fer 28. í h. Tummas hevur skald. verið við >Polox í Svøríki. Tummas Djurhuus, Nú er hann afturkomin — í »Nord- lýsinum<. Áðrenn hann fór, koyrdi hann og Ewald Kjølbro bil norðuri í Klakks- vík. Teir koyrdu norður í Ånirnar, tosadu um yrkingar, farmasigling o. Ewaldi bøkur, kanska okkurt annað eisini?? Tummas selur altíð góðan skald- s, fr. Tummas seldi skap. onkur. sum hevði hugt niður í hítuna hjá honum heyði rakt við mæt- at bøkur sum t. d. »Ung låge. »Hvid slavehandel« o. s. fr. Nú skrivar »Nytt frá Kjolbro« Tummas ferdabrov i (Nordlysid Væl afturkomin. Tummas. FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR mMILLUM UNGFÓLK | NN Í L= N> Meðan Anna var i Havn. Anna og Pål Petir spåkadu runt í Aber- deen, hugdu at býnum og býlívinum. Tey vóru ógvuliga hugtikin av øllum og høvdu nærum gloymt, at tey skuldu keypa ymisk smáting uppaftur við sær. Tey fóru inn í eina stóra krambúð, har alt millum himmal og jørð tyktist at vera at fáa. Hvørki av enskum, men tey teimum dugi nakað av hildu, at best var at royna kortini. Pól Petir skuldi keypa eina skjúrtu. Daman innanfyri diskin fataði ikki alt fyri eitt. Pól Petir royndi so aftur: One sjort.< Daman: tók uppaltur: »shorts«, og spurdi síðan um lit og nr. Endiliga fatadi Pål Petir og segdi: »Yes blue. Tá hann hevdi fingið pakkan, bad Anna um >pudder<. Daman fatadi ikki, men Anna tók uppaftur: »Povder«. spurdi »Gun-powder« (t. e. byrsukrit) daman. Yes, ves<, segði Anna. Skjótt var daman aftur við einari stórari dós. Anna tyktist at dósin var so ógvuliga tung, putur plagar vanliga ikki at vera so tungt, helt hon. »Åh«, helt Pól Petir, >gott slag.< Anna helt, at hon átti eisini at keypa eitt skip til gudsonin hjá sær. Hon so gjørdi og bad um »skip«. »No sheep at all,« segði daman. Hetta helt Anna vera løgið, ti skipini vóru nógv. Tey máttu tó av stað við ongum skip- ið, merfjJAnna visti tíbetur ikki, at hon hevði staðið har inni og keypt seyð. Tá ið tey komu umborð fóru tey at bróta upp. Fyrst Anna. Tá svór Pól Petir við: Hvat f.... hevur tú keypt. Byrsukrút.< Tá vóru glómur á Onnu. Pól Petir flenti í kýki. So fór hann at bróta upp, hyggja at skjúrt- ini. Men tá ið Pól Petir hevði fingið hesar stuttu, smølu, ljósabláu konufólkabuksurnar uppúr, stóð hann bara og gapaði. Anna flenti í kýki. Men nú tóku tey bara og býttu um, Anna fekk »shorts«irnar frå Pål Petir og Pål Petir krútið frå Onnu. Síðani oyum. setti tey kósina heim móti Før- kvinnan x Hon kann ikki verða honum trúgv. Fyri stuttum avgjørdi indiska ting- ið. at kvinnur skulu ikki eins og menn sektast fyri ótrúskap. Ein kvinnuligur tinglimur segði: »Eingin kann krevja, at ein kona skal vera trúgv móti manninum í ein- um samfelagið. har hon framvegis verður roknað fyri eitt hjálparleyst petti av menniskjakjoti. Hon er ogn mannsins og økonomiskt í valdi hans- ara. Í einum samfelagið. har slíkt ræð- uligt, sum at ein 10 ára gomul smá- genta kann giftast við einum 10—50 ára gomlum manni, er loyvt, kann eingin krevja varandi trúskap. Og hvussu kann ein krevja trúskap í ein- um landi. har tað er loyvt monnum at hava 4—5 konur. og har tær ungu kvinnurnar verða seldar sum trælir. sjålvt av teirra egnu foreldrum,« Ein tingmaður segði: >Tað er torført at sekta hina ótrúg- 29. august 1952 FØROYA PILSNAR EKTA MALTØL Foroya Bjór OL- og MINERALVATNSVIRKI Citrón sodavatn Appelsin limonada Hindber limonada Jørdber limonada Vanillie limonada Åppolinaris EINAR WAAG, knarrsvír. vu kvinnuna, tá ið tað er loyviligt hjá manninum at fylla kvinnubølið hjá sær við konum. Tann tíð er enn ikki komin í hesum landi, tá vit kunnu krevja ævinligan trúskap av konun- um.< Vísdómsorð. Teir eydnuríkastu dagarnir í lívi kvinnurnar eru hennara brúdleyps- dagar. Gott at vita. Hvønn ring skalt tú hava í septem- ber mánaði? Um tú keypir ein. so læt tað vera ein við Safir-steini. tá vil eydnan fylgja tær. Sætt og hoyrt afturvið steiktari sild Munurin millum eina kúgv ið jótr- ar og eina gentu ið tyggir tyggigummi er tey klóku eyguni kúgvin hevur. Drongurin var komin at kenna gent- una í vár. Á Ólavsøku vóru bæði ein túr uppi í plantasjuni. og settu seg har á ein bonk. Knappliga tekur hann dik á seg og sigur við hana: — Tá vit koma til dyrnar hjá tykk- um ætli eg at mussa teg. — Heldur tú tað ikki vera nógv ov langt at ganga fyri at gera tað. Gamli Johan stóð og grundaði áðr- enn hann helt fyri: — Tað er ikki at undrast yvir at fólk verður so nógv sjúkt nú í tidini, tey bara vaska og vaska sær. og har- afturat inni í munninum. - Hvussu skal eg læra meg at negla ein nagla uttan at sláa meg á fingrarnar. Halt um hondum. hamarin við báðum Og so læt hann alt hann átti. til eitt barnaheim. Hvussu nógv var tað? Tríggjar dreingir og tvær gent- ur, FJÓÐRI FOROYSKI HAPPADRÁTTUR Dráttarlisti fyri 1. drátt tann 23. august 1952. Hesi nummør hava vunnið: 1.000 kr.: nr, 392 500 kr.: nr. 735 200 kr. nr. 723 — 848 100 kr.: nr. 34 — 103 — 181 — 267 — 323 — 337 — 342 — 396 — 403 — 410 — 416 — 439 — 454 — 503 — 510 563 — 576 — 578 — 642 — 645 — 664 771 — 773 — 780 — 783 — 785 — 845 912 — 955 — 965 — 987 — 991 — 1049 — 1060 — 1076 — 1101 — 1107 1144 — 1151 — 1154 — 1156 — 1181 1232 — 1250 — 1280 — 1375 — 1377 1390 — 1415 — 1466. Vinningarnir verða utgoldnir beinan vegin við frádrátti av 10 %. Vinnarar verða bidnir um at venda sær til happadråttarseljara teirra. Tórshavn, tann 23. august 1952. Happadráttarnevndin. — Hvussu ber tað til. at politist- arnir tóku hann? — Hann hevði ovlangar fingrar og ovstutt bein. Ein morgun kom maður gangandi í stórbýnum yvir um gøtuna, og var við at verða yvirkoyrdur av bili ið var fullur av børnum, o. u. 10—15 í tali. Kona koyrdi, og hevði ikki ansað eftir reyðum ljósi. Tá hon so stedgadi, spurdi hann: — Duga tygum ikki at steðga með- an tíð er. Hon skeitti afturum seg til børnini, og svaraði ógvuliga kaldliga: — Ég eigi ikki øll sjálv. Rættleiðing Í samband við greinina: >Sanering av Eidiskolli« í næstseinasta blað stend ur, at teirra millum, ið ikki atkvøddu fyri uppskotinum at veita »Eidiskolli« hjálp, vóru Øregaard, Zachariasen, Holm og H. við Høgadalsá. Har skuldi standa. at teir vóru burt- urstaddir. H.b. — islendingar føjårkvoldid spældi islendska liðið Valur móti H. b. ir [|[——————————————[—[—|| | Haldið $ccialin Úrslitið varð 2—-1