leygardagur 14. mars 1953síða 4

Nr. 10 Vegagerð í Suðuroy Síðan fólkaflokkssamgongan dekk valdið á løgtingi er nærum einki oyra játtað til Suðuroyar. Tey arbeiði, sum nú fara fram, er peningur áður jåttadur Lil. Tað sær ti løgið út, at Føroyatíð- indi fortelur, at núsitandi Landsstýri hevur játtað pening til neyðhjálpar- arbeið í Suðuroy. Hevur nakar logið hetta tað framkomið í dreymi fyri blaðstj. — ella er Føroyatíðindi's? Dagblaðið ber skeiv tíðindi Viðv. tí ið Dagblaðið sigur frá fiski mannafundinum í skulu vit loyva okkum at viðmerkja, at tað er skeivt. tá ið blaðið sigur at Danbjørg Havn fanst at Føroya Fiskimannafelag, tí aðrir enn fiskimenn vóru bodnir til fundin. Slíkt segði Danbjørg einki um; men hann bað fiskimenn hava ein annan fund aftur har einans fiski- menn vóru tilstaðar, so kunnu fiski- menn betri samráðast sínamillum um hesa álvarsomu støðu, sum vit í løtuni eru í. »Høddaberg« varð seldur við tvangssølu fyri stuttum. Suðuroyar Fiskimannafelag beyð hann upp í 65 tús. krónur, so sjó- veðrætturin nærum er bjargaður. Sjóvinnubankin beyð yvir við kr. 65025 og fekk so trolarin. AVGRUNDIN - >Kostbare måneder« eitur grein í »Dimmalætting« seinasta miðvikudag. har blaðið harmast um, at skipinia liggja. Jú, sanniliga er hetta harmu- ligt; men Landsstýrið er yvir semings- manninum og kann lata hann vita, at hann ikki hevur rætt til at liggja í Vestmanna vid lúna, sjålvt um fiski- menn ikki vilja taka við øllum, sum skulu boyggja seg fyri. Greinin í >Dimma- reiðarar krevja at fiskimenn lætting« endar við hesum orðum: »Hvis der ikke inden april skulde vise sig nogen mulighed for forhandlings- vilje mellem fiskere og redere, er der vel ingen anden udvej end at parter- nes forhandlere ærligt indser, at de ikke har som følge deraf stiller deres man- været opgaven voksne. og dater til rådighed for andre, som med større positiv indstilling kan søge at finde frem til en løsning.< Nógv rættari hevði verið, um »Dimma« vendi hesi orð til teirra. sum stýra Føroyum í dag. og sagt við teir, at teir tykjast ikki at vera upp- våvuna vaksnir, tá ið teir ikki kunna sela semingsmannin á pláss við ting: ingarborðið, har sum hann av sonn- hesum álvarsomu um eigur at sila í døgum, FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Ella kanska sami lúnin er í Tinga- nesi og fólkaflokkssambandssamgong- uni á tingi eisini — helst er hetta tann verunliga orsøkin til at landið nærkast móti avgrundini fyri hvønn tíma, ið nú fer fyri einki, meðan fult av fiski er við Suðurlandið — tað sigst, at slik mongd av fiski ikki hevur verið í mannaminni. Kapitalistalyndið kostar Føroyum hundraðir av túsundum krónum fyri hvønn dag, ið nú fer fyri einki. Er tað so galið ? Í >14. September< lósu vit nú ein dagin hesi orð: »Louis Zachariasen og Hákun Djurhuus eru farnir til Gøteborg fyri at keypa telefon«, Vit kvukku øll leys frá, tí vanlukkan ið hendi tá ið hesir menn keyptu ta dýru telefon sum kom landi okkara á knø- ini er øllum enn í huga. Skal tað sama nú henda aftrat? Soleiðis hugsaðu øll og øtaðust; men tá ið vit einaferð kannaðu gjøllari eftir hesum, sóu vit, at hetta er ein fimm ára gomul søga, sum >14.< nýggjar aftur. Tá lættnaði hjartað. sjálvt um øll halda at slíkan sorgarleik eigir »14.« at lata vera vid at minna fólk aftur á. Men menniskjan er ill — tak t. d. »Dagbladid«, ið sigur at tað er ikki bara Sjóvinnubankin, men so mangt annað. og so nevnir blaðið vinnulånsgrunnin, sum fór á húsagang av tí at fólkaflokkssam- bands samgongan ikki vildi greiða atkvøðu fyri uppskoti javnaðarmanna um kontrol við keypi av trolarum. Jú, sanniliga — sorgarleikirnir eru mang- ir og nervaniðurbrótandi at hugsa um. Hví ikki tiga um tilikar yvirklassa missgerðir ? Framh. av 1. síðu. Læknastríðið ... Stríðsspurningurin Sum kunnugt er Vágalæknin Eivind Rubæk Nielsen settur sum sjúkrahúslækni í Klakksvík frá 1. apríl. Í løtuni røkir dr. Halvorsen hetta starv. Eisini hann hevði søkt embætið, men tá ið hann m. a. ikki er limur í »Almindelig dansk Læ- geforening«, orsakað av at hann nektar at gjalda 601,50 kr., ið hann varð dømdur at gjalda í sak- arumkostningum, tá ið nationala støða hansara undir krígnum var til kanningar, kundi hann ikki fáa embætið. Hetta tykist at hava verið av- gerandi fyri støðuna hjá sjúkra- hússtjórnini, tå ið teir hava sett nýggjan lækna. Í sjúkrahússtjórnini eru 5 limir, 2 valdir av danska innanríkismá- laráðnum: Ríkisumboðsmaðurin Vagn-Hansen og landslæknin H. D. Joensen og 3 valdir av løgtingi num: løgtingsmenninir P. M. Dam og Trygvi Samuelsen og Robert , Joensen, kommunuskrivari i Klakksvík. P. M. Dam og Robert Joensen vóru ikki á fundi, tá ið nýggi læknin varð settur. NORÐOYINGAR SAMDIR Beinan vegin sum tað frættist, at Halvorsen ikki hevði fingið starvið, varð ein adressa sett í gongd, og úrslitið varð, at 96 pst. av íbúgvarunum í læknadøminum kravdu, at Halvorsen skuldi vera verandi. Síðani hava samråding- ar farið fram við myndugleikarn- ar um at broyta avgerðina hjá sjúkrahússtjórnini sambært fólka- viljan, men hetta hevur ikki eydn- ast. ; 96 og 100 pst. Tað man tykjast mongum løg- ið, at so nógv strid er uppkomið um henda spurning. Sum áður sagt eru 96 pst av íbúgvunum í Klakksvíkar læknadømi fyri at hava Halvorsen. Lesararnir vilja hava verið varir við, at bæði her í blaðnum og Dimmalætting hava Vágamenn sagt frá, at teirra lækni Rubek Nielsen er so nógv avhildin har vesturi, at um teir fóru við einari líknandi adressu, vildi 100 pst. av fólkinum í Vág- um verið fyri at havt hann. Fólksins støða kann væl íkki sigast greiðari. SJÁLVIR YVIRTAKA SJÚKR- AHÚSIÐ Norðoyingarnir siga, at teir ikki vilja gevast, sjálvt um teir ongar sømdir vinna fyri krøvum sínum. Gerst tað neyðugt, vilja teir sjálvir yvirtaka sjúkrahúsið, 14. mars 1953 a A ——"—— — TORSHAVNAR” LIKKISTUGOYMSLA hevur telefon nr. 706 ymiskir prisir JACOB C. JOENSEN snikkari | og sjálvir bera rakstrarútreiðslur- nar. Hetta prógvar best tað álvar- semi, ið liggur aftanfyri ófrávíkj- uligu krøvum teirra. HÁKUN TAGDI ÓLA Í SKÚLA BURTUR Tað, sum Klakksvíkingar vístu seg at vera serliga misnøgdar við, var, at løgtings- maður teirra, landsstýrismaður Håkun Djurhuus ikki kleiv í tvey á hesum fundi, og samfelt ljóðaði tað allastaðni: at Hák- un skuldi friðaligur, tað høvdu teir ikki væntað. Hvat fer hann at siga, tá ið hann nú kemur norðuraftur? Heldur ikki Óli í Skúla var á inum. Onkur vil halda, at hann havt ein fingur við í spælinum, tá ið lækn- in varð settur. bidid hann koma við, men sum onkur tók til: >hann var í staðin fyri farin til Fuglafirðar at sita so fund- hevði Teir hovdu krógva seg.« »TERNAN« OG »THORSHAVN« Klakksvikingar bóðu >Ternuna«, ið liggur norðuri í Klakksvík, at fara suður við, men hetta noktaði Hák- un Djurhuus teimum. »Ternan« hevur i fyrst um at fåa løtuni einki siglingarloyvi og kann sostatt ikki nýtast til ferðafólkafluttning. Síðani bóðu teir ríkisumboðsmannin um at fáa »Thorshavn«, men eisini hann nokt- aði. Hann vildi ikki leiga »Thorshavn« til »balladu«, sum hann tók til. Stríðið tykist at harðna í hvørjum. Nú verður brátt tíð hjá T. E. Ewaldi) at fara undir eina nýggja >Fi- schers drapa< í Dimmalætting. (Tummasi og Ikki neisti av sannleika í skriving Fjúrtanda Fjúrtandi er nú komin so langt burtur frá sannleikanum og verunleikanum í samband við innliman í D.s.F., at hann, sum eina seinastu roynd, roynir at fáa føroyskar arbeidarar at trúgva, at limagjaldið, ið føroysk verka- fólk kom at gjalda til D.s.F., verður latið aftur sum stuðul til Føroya javnaðarflokk. Bláskeiv ósannindi, sjálvandi. Sagt verður, at donsku fak- feløgini árliga lata ein vissan stuðul til blaðið Social-Demokrat- en, og at tað sama vil gera seg galdandi í Føroyum. Tað er rætt, at donsku fak- feløgini styðja Social-Demokrat- en, ið teir sjálvir geva út; og hvat er náttúrligari enn at fak- feløgini -arbeiðararnir- styðja sítt egna blað, ið av sonnum eigur stóran lut í teimum stórsigrun- um, ið danskir arbeiðarar hava vunnið gjøgnum tíðina, — sjálv- andi leggja teir allan dent á at halda fremsta stríðsvápn sítt í slíkum skili, at tað av sonnum kann rekja sítt ábyrgdar og týdningarmikla starv. Tær 8000 kr., ið føroysk verka- fólk koma at gjalda til D.s.F., koma sjálvandi ongum øðrum til góðar enn føroyskum verka- feløgunum. Tá ið Fjúrtandi vil gera tað til nakað heilt annað, so er tað ikki annað enn ein ósonn reingjan av verunleikanum. Sum aðrastaðni frásagt, er skriving Fjúrtanda um danskan peningaligan stuðul til Føroya javnaðarflokk sannleiksreingjan av sama slag — ella rættari sagt: illgitan og lygn. Við at illgita javnaðarflokkin at hava politiskar ætlanir í samband við innlimingar- spurningin, vónar Fjúrtandi, at tað skal eydnast honum, at fáa føroyskar arbeiðarar at siga nei til samvinnu við donsku starvs- brøður sínar. At teir harvið forkoma virðismiklum menning- arlíkindum hjá arbeidarafjøldini, leggja teir vertin í. Føroyskir læknar, løgfrøðingar, lærarar, sjúkrasystrar, jarðamøð- ur, ja, stutt sagt allir stættir uttan arbeiðarar og fiskimenn eru í felag við starvssystrum og starvs- brøðum sínum í Danmark. Tað er væl eingin — heldur ikki Fjúrtandi — ið vil finna uppá at siga at hesi hava havt nakað tap, nakran miss ella afturstig av hesum felagskapi. Nei, alt annað. Kannið bert teirra arbeiðskor og lønarlikindi. Tað er ikki små- vegis, ið hesi hava vunnið, men hóast alt vil Fjúrtandi forða arbeidarum og fiskimonnum at fáa lut í líknandi vinningi.