leygardagur 29. august 1953síða 2

Nr. 36 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR 29, august 1953 LÆKNASTRÍÐIÐ — 14. SEPT. os DAGBLAÐIÐ Almikið hevur verið skrivað um læknastríðið. Ov lítið hevur munað. tí enn er trætan ikki loyst. Útlitið fyri einum snarligum og endaligum loysn- ingi tykist ikki at vera stórt í løtuni. Myndugleikarnir og tå fyrst og fremst løgtingið hava allir beint málið frá sær. Teir vilja ikki ganga fólksins á móti. Norðovingar ikki enn teir hava borið sigurin heim. krovum hóast lei Vila, at dvína. fyri Politikkur. religion ella aðrar ójavn- hava ongantíð skilt okk- eru Vil ar áskoðanir um. Í hesum spurningum samdir og verða framvegis samdir. Aftaná slitaleyst var royndur við allar avvar- at samrådingarvegurin úr- andi myndugleikar. vendu vit okkum til løgtineið. ið vit eisini hava verið við til at valt. Fylkingin umfatar 25 % av øllum Førova fólki. so ein skuldi kunnað roknað við góðari undirtøku í løgtinginum og at løgtingsmenn fóru at verða ovurfegnir við at ganga hes um samfelda fólkaynskinum á moti. Tað mátti kenst teimum ein heiður. men so var ikki. Nú lezgja bløðini 14. sept. og Dag- blaðið eftir javnadarmonnum og 50s- reint og greitt hava ialinum. tí teir sagt sannleikan um mannagongdina í tinginum. Hvussu ofta teir siga skriv- ing Sosialsins vera >brigsl< ella eisini brigsla javnaðarmonnum. at teir vilja gera politikk burtur úr læknamálinum, so vera teir ikki mentir at vika sann- leikanum ella gera tað. ið hetta blað hevur skrivað. til lygn. At tað er rætt kunnu | staddir hevur frå, ið Sosialurin sagt allir Norðovingarnir. ið vóru í linginum. vålta, teir Lat okkum kanna mannagongdina eitt sindur nærri. Tá ið tað vísti seg. at myndugleikar- nir allastaðni gingu okkum ímóti. sendu vit boð eftir P. M. Dam og bóðu hann koma Klakksvíkar. Her var eingin politikkur uppi i. Tað norður til menn við vóru ymiskum politiskum flokkum. ið stóðu aftan fyri hesa áheitan. Vit skiltu at P. M. Dam hevdi vilja. vildi gera sítt besta iskodanum og Ur ollum heinan vegin, og leggja allan sín autoritet í fyri at loysa málið. men vit vóru greiðir yvir at:tað fór at: verða honum eitt odnar- lak og ein kravmikil dystur. Vit frættu frá hansara samráðingum við læknafelagið og landsstýrið. ríkisumboðsmannin harða støðu Í kron myndugleikarnir og løgtingið vid hava skilja vit full væl. hvu SÚ vónleysa TIN he In and áganeinum ov mannilieu ordadystinum | ' fyri at verja okkara. og nu víst sanna andlit sítt. róðurin hevur verið. Fyri hesa vælvild og hetta mikla tríð eru vit alli uttan mun til politiskan lit P. M. Dam sera takk- samir. So var tað fundurin í løgtinginum. Okkum varð játtað loyvi at koma til Havnar fyri at greiða tinginum frá málinum. Okkara monnum eina gjølla frágreiðing. Okk- ara tingmenn Einar Waag og 5. P. Zachariasen tóku beinan vegin undir menn góvu ling- við okkum sjálvandi. men Hákun Djurhuus. hvat gjørdi hann? Tagdi!! ikki eitt stuðlandi orð. eins og hetta einmælta Hann hevdi já. tað var ynski. frá hansara egnu veljarum ikki viðkom honum. sjálvt ikki aftaná at Dan- bjørg og Havnartingmaðurin Th. Pe- Suðurovartingmaðurin J. H. tersen fult og heilt høvdu tikið undir við okkum. Í Og nú tjóðveldismenn. Umboðsmaður tjóðveldismanna D. P. Danielsen. hvat gjørdi hann? Hann mælti ikki eitt einasta orð!! Ikki eitt orð til okkara frama. ikki so fræga virðing. at hann gav okkum eina von um »vilja« at gera sítt til fyri at loysa málið. Eingin fær okkum at trúgva. at stór- vegis vilji hevur verið til steðar, tá ið ein fólkavaldur umboðsmaður. um- ioðandi ein flokk, einki eyði at siga, tá ið eitt fólkaynski frå heilan orð jórðapartinum av Føroya fólki varð ramborið í tinginum, men sum løg- frøðingur hevði D. P. kanska einki ært 11. september eru ynski Danielsen annað at gera, ti sam- Noroy- inga … ÚR SJÓNARMIÐI SAMA SUM UPPREISN Hetta Áðrir lagað okkum fyri at hava gjørt >ólóg- igar« verðir. men sjálvt ikki okkara ardastu mótstøðumenn hava klagað kkum fyri at vera: »UPPREISNAR- VENN«, og ikki ava mett okkum fyri slíkar. Landsins LOGFROÐISLIGUM TAÐ eru creid orð. hava heldur mugu leir myndugleikar vildu tá neyvan sessað eg við samrådingarbogdid við okkum. Fylking og rímiligt fólkaynski. Tá ið nú hetta okkara er um eitt rættvíst ynski av einum almennum blað verður gjørt til »uppreisn« og Norðoyingar skuldsettir so er hetta tað ódámligasla og Íramkomið fyri al vera »uppreisnar menn frekasta. ið okkum. enn el ímóli LÆKNAMÁLIÐ Á TINGBORÐI samráðingar lítil Norðovingar royndu møguleiki úrslit. Tad var øllum greitt. at:víðari samráðingar vegin allastaðni. Hvor var royndur. men alt uttan ikki vóru til nakra verðsins nyttu. Hetta ásannaðu allir. og ti vendu Norðoyingar sær til lingid. tí skuldi málið lovsast. vóru lóebroytingar Ni nakar tingmaður fór at koma við uppskoli um víðari samráð rt yðugar. ingar var fullkomuliga óhugsandi. Tad kom ti monnum dátt vid, tá ið Martin Holm kom við flokksformannanevnd. ið uppskoti um eina skuldi myndug- sam- ráðast við Norðoyingar og leikarnar. Hvat skuldu hesir menn gera? Hvat skuldu teir samráðast um? Norðoyingar Sjálvandi — roknaðu við. eingin al at: einum tilikum uppskoti fór greiða atkvøðu fyri: men kortini hendi tað løgna, at 11 manns á henda hátt beinleiðis gingu ímóti Norðoyingum. Nú kunnu 14. Dagblaðið rópa tað. hvat teir vilja og brigsla øðr- sept. og um at: gera politikk burtur úr lækna- málinum. men annað enn at hetta var avtalað spæl millum teirra, ið at- kvøddu fyri uppskoti M at reka málið av tingi. fáa teir ikki Holms, um okkum Nordoyingar at trúgva. At atkvøða fyri uppskoti Danbjarg- ar um at gera málið til tingmál. var sjálvandi tað einasta rætta. ið tingið kundi gera fyri at ganga okkum Norð- oyingum á moti, Men hetta uppskotið varð felt. »14.« til áminningar kunnu vit enn einaferð taka upp aftur. at Hanus við tá ið atkvodast atkvøddi Høgadalsá rymdu úl, skuldi og D. P. ikki fyri uppskotinum. Um 14. at teirra menn hava havt vilja Danielsen sept. heldur áfram við at siga. at loyst læknatrætuna til okkara frama ella hjálpandi hond. ja. ikki hoyra eitt orð meira frá teirra hava rætt okkum eina einastu so vilja vit als síðu. TEIR FELDU OG MÁLIÐ AV TINGI Tað finst eingin so stórur tápuling- RÓKU LÆKNA- ur í Norðoyum. ið ikki skilir hetta. Hvor einasti Norðoyingur veit, at javnaðarmenn allir sum ein tóku und- ir við okkum og enntá royndu at fáa málið aftur á tingbord, hóast formað urin móti allari vanligari mannagongd royndi at forða hesum fyri at fáa lækn- ámálið burtur av tingi við alla. "Nú siga 14. sept. og Dagblaðið, at P. M. Dam er farin at egna vallínuna. Læknamálið er eitt agnið. Um teir trúgva, at tað á minsta hátt ávirkar okkum Norðoyingar, at teir brigsla P. M. Dam. at hann nýtir læknamálið í síni valþropagandu, so fara teir ikki at av hesum bløðum, ið ikki tora at siga skeivir, men annað er vænta sannleikan og standa við tær gerðir. ið teirra menn á almennum tingfundi hava gjørt. Eitt mark er fyri, hvat tit kunnu tveila okkum í eyguni. Mær vildi tað ikki tykst løgið, um Norðovingar allir sum ein valdu P. M. Dam á einum komandi fólkatingsvali. Skuldi tað lækn- ríkisdagin. hent, at amálið einaferð kom á vildu vit verið illa farnir, um Vit høvdu Jóhann Poulsen ella kanska eis- ini Hákun Djurhuus sitandi har, men eitt eru vit greiðir yvir, at um P. M. Dam óttast. ti hollari og ágrýtnari stríðs- sat har, so høvdu vit einki at mænn fyri ynskjum og krøvum okkara Norðoyinga kundu vit ikki fingið. 11. sept. og Dagblaðið eiga at spara sær ómakin at koma við frágreiðing- um um støðu teirra einstøku í lækna- málinum. Vit kenna hana. Norðoyingur. Løgmadur og landsstýrið løgdu sniðlop móti øllum vega,- havna- og eðrum játtanum fyri komandi vetur Javnaðarmenn og sjálvstýrismenn forðaðu hesum í fyrstu syftu — men hvat hjålpir í longdini! Afturhalds- flokkarnir við sunnangreipini Martin Holm og Kristjan Djurhuusi løgmanni á odda sita við buktini og báðum endunum. Stuttligt at síggja »Dimm.« leypa uppá føtur til verju fyri Kristjan. Jó- han og Martin, ið vildu avtaka Ólavs- økusetuna. ið Andrass gamli løgmað- ur altíð vardi og segði vera neyðuga bæði fyri tær praktisku jåtlanir, ið tingið má samtykkja fyri vetraarbeiði á landi og fyri tað samarbeidi, ið rík- isfelagsskapurin forútsetur millum rík- isdagin og løgtingið. vildu Martin ikki byrja tingarbeidid aftur. fyrr enn Kristjan. Johan og einaferð aftaná nýttár 1! Á tann hátt vildi tað eydnast leim um at forða øllum vega- og øðrum al arbeiði. arbeidsfålk hava vónað at fingid jáltanir til nú til Men afturhaldid i. um arbeiðarin og fiskimadurin mennium sum velurs. hvat leggur sila við tómum hondum í vetur! ! ! 1! »Dimm.«. >Dehl. ikki Øv so skammar og landsstyrid seg vid al vid ganga, at alt tað stóra og dýra em- bætismannaapparát við trimum lands- styrismonnum á odda ikki skulu fáa so frætt á skaftið sum, at tær neyða løgtingssakir. sum eru, ikki eru fyri- reikaðar til tingviðgerðar á Ólavsøku. Hví leggja teir ikki frá sær. id so vesæligir eru! Og aftaná at hava viðgingið ella ofrivilliga at avdúkað henda ódugna skap spara og at hætta sær til at tala um at briksla sok til oydslusemi! hinum al vera or- 1000 kr. um dagin eru alt ov mang ir pengar al skeytið um armóðstíðum! Ti skal hetta óskilið avlukast at petta tingselurnar, so einp al nu skal fara fyri i hes in nakrantid fær kenslu av. arbeiðið gerast fyri at verda lidugt burtur av! Tingmenn megu hava ta løn teir Frh, á 3. síðu.