leygardagur 19. september 1953síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
19. september 1953
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
VIÐMERKINGAR
Tingakrossur
mistekur seg í oddagrein síni, ið
sagt verður, atGrønlendingar hava
fingið eina betri og fríari fólka-
tingsvalskipan enn vit føroyingar.
Grønlendingar hava eina serliga
skipan, men hon er gjørd ikki so
beinleiðis og frí sum fyri tøroy
ingar og danir, ti menn meta grøn
lendingar fyri ikki enn at vera
komnar til tann politiska búna
skap sum menn í Føroyum og
Danmark. Eisini vigaði tað nógv
fyri serligu valskipan fyri Grøn-
land, at landið er so stórt og fólkið
býr so speitt.
Tad undrar okkum
at Tingakrossur tykist at hava
gloymt, al javnadarmenn saman
við sjálvstýrismonnum vóru teir,
ið talaðu fyri og fingu danir at
skilja, at føringar vóru ein serlig
tjóð við rætti til flagg, lógávuvald
og tað sjålvstyri, sum tólkið segði
seg at vera ment at bera.
Aftaná at hava roynt hetta
av javnadarmonnum setur Tinga-
krossir mistreystisvotum til javn
aðarmen sum álítandi og treystir
talsmenn hjá føringum og øllum
føroyskum á danatingi óskiljandi.
Og misstreystið er meiri ófatandi
tá ið samarbeiði millum javnaðar-
menn og sjólvstýrismenn á tingi
hevur roynst væl og virðiligt fyri
fríðar menn.
Krossur eigur ikki at vera illa
hýrdur.
yvir, at javnadarmenn við gleði
hava víst á, at ein meirluti á Før-
oya løgtingi kortini er fingin at
ganga við til uppskot javnaðar-
flokksins
framburð fyri gomul og sjúk.
um socialan bata og
Men tessverri
er minni enn so komið á mál. Tað
er so langt eftir, til vit eru javn-
bjóðisstillaðir við frændir í Norð-
anlondum, tí síðani socialu lógir-
nar vóru framdar her, er tíðin
broytt, og t. d, hava gomul og sjúk
í Danmark vunnið nýggj framstig,
sum vit ikki hava fingið lut í.
Her er eitt ódnartak
sum javnaðarflokkurin biður
Krossin og øll bløð. alla: sjálv-
stýrismenn og allar socialt hugs-
andi menn um at vera við javnað-
armonnum taka.
Í socialum málum mega vit
ikki standa aftanfyri, hvussu men
hava skipað fyri í Danmark.
at
Verður javnadarflokkskandi
dátur valdur til fólkatingsmann
vil hann einki spara fyri at náa
hesum máli,
Og Tingakrossur eigur,
um hann er góður við
framburð, at vera fegin yvir, al
socialan
aftanfyri hin føroyska javnadar-
flokksmannin å danatingi stendur
allur danski socialdemokratiski
flokkurin í stríðinum fyri at nåa
hesum máli.
Og fylkingin við danska social-
demokratiið á danatingi
tað kann Tinga-
at vera hin
hevur víst seg
krossur ikki dylja
dyggasti stuðul, tá ið skart hevur
gingið føroyskum málum og lívs-
interessum, samanber marshall-
peningin og sjóvinnubankamálið.
Tað var við danska social-
demokratisins hjálp, at javnaðar-
flokksins fólkatingsmaður trýsti
so hart ímóti bæði føroysku sjó-
vinnubankanevndini, landsstýr-
inum og sjálvum ministeriinum, al
mótstøðan bognaði og marshall-
peningurin og Sjóvinnubankin
vóru hildin hvør fyri seg, meðan
nationalbankin og státurin veittu
bankanum tann neyðuga penis
Bara hetta bragdið
skuldi
góðar sjálvstýrismenn
fingið Krossin allar
og
at fagna
samarbeiðinum millum tann før
oyska folkatingsmannin og dan-
ska socialdemokratiid.
SATT — MEN — ÓTRÚLIGT
bin, ið nevnir seg »politiskur åskod-
ari« hevur skrivað erein i >Dagblað-
num«, har hann sremur seg um. hvuss-
u illa >Sosialurin<. >Krossur< og »14«
fara við teimum, sum stýra í Føroy-
um í løtuni. Hann kann ikki fáa seg at
trúgva. at teir stýrandi einki gott gera.
men bara ilt. Tað man helst vera nak-
að. sum hini bl6dini bara finna uppa
fyri at spilla hesar
Tað ber ikki til, at hesir
fínu persúnar, sum gingu um landið
at skriva pernu
menninår ut,
og talaðu so vøkur orð og lovadu al
vera alt gott, skulu hava svikið fólkið
so illa, sum hasir 6argakropparnit
skriva i >Krossic. >14.< og »Sosiali-
num«.
Hesin politiski åskodarin grætur á
málinum. tá ið hann skrivar hesi orð:
„Til domis hevur landsstýrið verið
fyri hørðum álopum og åbreidslum,
men tað vildi verið tápuligt at hugsa
sær, at landsstyri-flokkarnir, sum aft
ur skulu til val, fara at fremja lógir
og reglur bara fyri at gera seg til óvins
við veljararnar.<
Her síggja vit. hvussu veljarar hugs
a, og hetta er tað. ið landsstýrið og
tess menn líta á. Teir eru greiðir yvir.
at ein stórur partur av fólkinum veit
ikki alt tað illa. teir gera, og framtúra
teir 1. d. vid at avtaka forskot og løn-
arviðbót fiskimanna, seta høgan toll á
neyðsynjarvørur. minka allan studning
t.d. vegstudningin niður í næstan einki
vvirtaka royndarstøðir og niðurleggja
tær lata mosan breiða seg. tí eingin
tær
havi hoyrt menn spyrja. hvussu teir
tudning fyri at dyrka jørð. Ég
tora at vera alt hetta. Men nú hava vit
svarið frå teirra egnu veljarum. sum
ikki kunnu hugsa sær, at tílíkt kann
vera satt. Ótrúligt men tann beiski
verunleiki. Ótrúligt. men satt.
Nú
royni >Dagblaðið< at skriva greinir
tanda val fyri durum, og tí
sum t. d. eina, ið beint nú var í blað
num vid yvirskriftini »Annad skal til
enn orðabrask<. Ordabraskid. sum ver
ið hevur í »Dagbladnum« í mong ål
er ikki gloymt enn. Man
tað orðabraskið. ið harra Knút Vang
nú hugsar um, tá ið hann skrivar, at
helst vera
annað skal til enn orðabrask. Ja. annað
skal til fyri at stýra einum landi, sjálví
um tað er pinkulítið sum Føroyar —
gott er, at >Dagblaðið< nú viðgongur,
at soleiðis er betri seint enn aldri.
Um undirritaða standa m. a. hesi
orð í nevndu grein í >Dagbl.<: >Held-
ur bróta niður enn loyva nøkrum øðr-
um at koma við einum góðum upp-
skoti<.
makan
Hevur nakar hoýrt ella lisið
til?
sinum fimtanmannavaldi å tingi ikki
„Hevur landsstýrið við
fingið sett góð uppskot fram, ti undir
ritaði situr har?
Væl hevur borið til at seta tey illu
uppskotini fram, so matti eisini borið
seta tey góðu bara viljin var
til at
men hann er púra eingin.
Nú er einans eitt ár eftir, inntil løg-
tingsval verður, og lítið er at vænta av
teim monnum. sum sitid hava í trý át
og påra einki gjort. Nú er seint at fara
at spekulera plánir = viðvíkjandi út
byggjan landsins. Meira høpi hevði
verið í al lagt plánirnar fyri trimum
ella enntá fyri tveimum árum síðan
enn nú beint frammanfyri valinum
skal byrja
aftaná, at:løgtingsvalið er framfarið;
uttan so er. at åtbyggingin
men lítið loysir tað seg hjá núsitandi
landsstýri og tess fimtanmannaveldi at
leggja plánir til tað nýggja landsstýrið,
tí teir. sum ná koma til stýrið. munnu
at leggja sínar plån
betri duga sjálvir
ir enn hesir, sum nú stýra landi okk
ara. Nakað annað er. at plånir viðvíkj-
andi landsins útbyggjan kunna síggja
væl út.
Men flest øll fólk nú á døgum duga
at hugsa. og tí spyrja tey óivað, hvussu
tað ber til, at landssýrið hevur latið
trý ár fara so illa. burtur og ikki fyrr
enn nú — tað síðsta árið — er farið at
leggja plánir fyri framtíðina. Nú el
væl so seint. serliga tá ið øll vita, at
landsstýrið ætlaði, at løgtingið skuldi
ikki koma aman aftur fyrr enn i 1954
ertu
ið
Men »Dagbl.« lítir á. at
eins og tann »politiski áskoðarins
skrivaði
sambands-fólkaflokksgreipan
MmOny
at hann kundi ikki trúgva. at
kann
bera seg soleiðis at, at teir púra einki
vera til gagns fyri okkara land og folk
| eygunum á tilikum politiskum askod
arum kann ein valplånur vera frægari
enn einki.
H, J. Danbjørg.
Nr. 39
Tal
grettur ikki
Ongatid — hevur »Dimmalætting«
skrivad
ariskt«, enn seinasta leygardag, tá ið
meiri ósatt og meira >hykl-
hon letist, sum tað skal vera tað frek-
asta, ið vit hava skrivað, har vit leggja
skylduna á landsstýrið fyri fiskimann-
astreikurnar.
Nei. sigur hon, sambandið og fólk-
aflokkurin og sitandi landsstyri hava
onga skuld í hesum streikum. Tvørtur-
ímóti skulu tað vera javnaðarmenn og
hava skuldina
tjodveldismenn, sum
fyri streikurnar.
| In
frå ti, so vita allir fiskimenn,
»Dimm.« roynir at snakka seg
at tað var landsstýrisins svik móti
tiskimonnum við sínum okurstollum
og krypuls
við al-
krypudslønjævningini
og
forskotsrindanini, ið saman
burði fiskasølunnar reiðaranna
og
praktiseran av nettosáttmálanum noyd-
u fiskimenninar at krevja bruttosått
fiski-
menn ongatid landsstýrinum og teirra
flokkum.
Tað. ið javnaðarmenn gjørdu, var,
mála henda veruleika gloyma
at teir kravdu tingið saman fyri at
hjálpa fiskimanninum men tess
verri vóru sambands menn og fólka-
flokksmenn hvørki til at høgga ella
stinga.
Javnaðarmenn royndu harafturat
at fáa kammiråtarnar í Danmark at
fylkjast við fóroyskum fiski- og ar-
beidsmonnum og veita teimum tann
neyðuga peningastudul fyri at Vinna
streikuna. ið landsstýrið, reiðararnir
og Forova fiskasola høvdu drivið teir
ul 1.
Tess verri spilti Erlendur spælið við
at leggja hart móti fakligari fylking
við danskar fakfelagsmenn og kvetta
knappliga av við at ganga við Evaldi
og hansara monnum um krypulssátt
málan. ið nú er í gildi!
14. SEPT.
14. sept. var mánadagin. Blaðið 14.
sept. ið ivaleyst kannar sær og sínum
politikki henda dag, heitti sum vanligt
á fólk um at vinda flaggið á stong. Í
Havn var einans tvey fløgg uppi henda
dag. eitt Dannebrog og so flaggadi
onkur. ið helt reisingargildi.
Í realskúlanum var morgunsongur-
in á foroyskum um hetta var eitt
lag av vuskikonsert« er okkum o-
kunnugt.
BråStengisbladstjorin á 14. sept
Ólavur Mikkelsen var í skúla,
Í Bukarest var eingin tjóðveldismað
Dau-
ur at bera Dannebrog og rópa
mark her!