leygardagur 24. oktober 1953síða 4

Nr. 44 Hilbert . . . Framh. av 1. síðu. og trongd til stjórnarbroyting, fullveldi. kvetting frá Danmark, taka landið ella undir hvørjum heiti tað nú varð borið fram, sum lå aftanfyri. men láglynt makt- og vinningargirnd. Tað var so anniliga ikki sona tjóskaparkens- á oddamennirnar drei Ía. sum innanfyri motmælisflokkarnar, men einans hetta at skapa sær eitt peningahegemoni yvir øllum Før- ova fólki og fåa tað fyri føtur Eingin Føroyingur, heldur ikki innanfyri sanførar og ærligar fólkaflokksmenn, er so starblind- ur, at hann ikki í dag er fullkomu- liga greiður yvir hetta. Og tað er einki at ivast í, at um Hilbert amt- maður hevði valt at spenna seg vaenii hjá hesum øsingar politisku spekulant- Iyri monnum og um, vildi hann haft lætt við al komið í krithúsið hjá teimum. Men tað skal til allar tíðir tala honum til heiður. at hansara rein- ført var so stort og a rjort, al hann helt fingrar sínar reinar og X så maður um tað, ið hann heli vera cælt. Og vil ivasl ikki í. at leir flokkar, sum arbeid- du saman við honum fyri at verja Forovingar reinførum og heið ir Dan nark og Førovum, vilja hvørfum vinna ørri og stórri or sál kenslu manna millum her á landi. Men liva undrast yvir og fordøma tann flok! samba 2dsflokkin sum ultan mun til tað. ið hendi undir krísnum. so lætt og við fullum musikki gjørdur honnør fyri leim- um, ið einki spa! fu fyri al fella Hilbert amtmann og tyna allar leit pol ti y ultan mun til víkja tor reinfori I okkara ambandsmenn ejørdu, og ljomadu: vur høvuðs- runa fy og vil til allar tion rða melt sum tann skemda- ærð. ið á ongan hátt er minni greflig í sínum skaplynd mn rå teirra. ið frå morgni snimma til kvøldið síðla æruskemdu Dan mark. alt sum var danskt og allar teir. ið ikki vildu fla við teimum. Srbeidid, ið Hilberi amimaður gjørdi i Kóroynm. jiocur okkum ' . I kanska ov nær, fyri at vil kunna fella em heilt ólitaðan dóm yvir lað len I kunna allu enn lætt- liga vel amedi m. atevaastørri 0 heiðs! embætismann enn tilb it n hava Før » || (li ið it Fa Hjárvít Legdi ikki | millum. Sera góður Í løgfrøðingur og aáminstrálur. | 4 . 1 > nein kom Á ) hålvum og vgTelo um besked frå honum. LA ÉÉ [[f[[f[— [————f|[|——||—|—A|]|—|—|————————o—— FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Tað er okkum kunnugt, at okk- ara menn minni enn so altíð vóru á einum máli við hann. Menn uttan mun til, um hana persón- ligahelt tað vera rætt at ganga eina ávísa leið, altíð fúsur til at veita einum sín jurid- iska kunnleika til at seta í lógar- form tað, id flokkur okkara yngsti framt. - Hetta minnast vit honum økklæti. Og vit fara at vóna, al okkara embætismenn altíð fara at aka dømi eftir honum í hesum. Tað var, sum Louis Zacharia- var hann Við sen segði. serliga málspurning- urin. sum vit togaðust vit Hilbert amtmann við. Men vit skilja han- sara trupulleikar, ti tann eini stóri sum nú Hilberts sambandsflokk- samarbeidisparturin, avreitt seg til deydsfiggindar, hevur uria, legði so hart ímóti her. Vil halda okkum vita, at Hilbert amt- maður aldri vildi haft sýtt at frem ja tingsins málviðtøku, um ikki sambandslågtingsmennirnil 8 mann høj lupu fram og løgdu við tingsins gerðabók hitt harðasta mótmæli og heyndarlyfti, um amt- maðurin hætti sær at fremja ting- samtyktina. Mangt heiði verið 0drvisi, um sambandsmenn ikki gjørdu hesa ógerð móti Hilberti og Føroya fólki. Tað var nú ikki bara mótmælis- flokkarnir. ið voldi Hilbert amt- manni neisir og trupulleikar. Han sara embætismenn vóru honum ógvuliga boysmir og ótatiliga naskir. TA ið stríðið hasaði av, máttu allir partar viðganga, at Føroya vóru væl varveiitar undir Hilberts amtmans leiðslu. Her kundu verið freistandi at drigid fram ymisk dømi, 1. d. peninga og sterlings stríðið. har ið tíðin gav Hilberti hansara og samgongumonnun hundradprosent rætt Tað stríðs- skriv. sum leiðarin av mótmælis- flokkinum. Th. Petersen, skrivaði vil samstundis til allar tíðir vera honum sum ein kompromitterandi og syrgiligur minnisvarði um skilaloysi ella tað, ið verri er, kalda og sum maðurin segði »kyniska« villleiðing. Hilbert sat væl um sátt við Bretar. ið royndust Føroyingum væl í allar mátar undir krignum Hetta at vera »formidlari« av þesta vinarlag millum Bretar og ikki Føroylngar hin minsta uppgávan. 10 Hilbert loysti. Hann Val vann sær hægsta heiður hjá Bretum. Køroyingar skylda Hilberti amtmanni tøkk og vilja goyma minni hansara í æru og virding, H. A. Djurhuusar kvøldid | felagið boðið til »Hans Andriasar kvold«, skaldinum til áminaingar. Henda dag hevdi H. A. Djurhuus fylt 75 ár. Hákun Djurhuus legði fyri við røðu um skaldið; ein røða, ið var so poetisk og hugnalig, sum hevði Hans Andrias sjálvur havt skrivað hana. Hetta var ein góð byrjan. Síðani kom upplestur av ymisk- um. ið skaldið hevði yrkt. »Deyda stund Trøndar«, var ikki lisin so væl. sum henda megnar yrking átti uppiborid. »Tuflurnar« vóru væl frambornar: frk. B. Rasmussen var so lágmælt, at tey flestu høvdu ikki lætt við at hoyra hana — kanska hevdi pallurin men sína skuld í hesum. Th. Djurhuus, Poul A. Joensen og Knút Vang lósu yrkingar. Teir lósu væl — serliga K. Vang. Systkini Højgaard av Toftum sungu hvør sínar 2 sangir. Tey sungu væl, serliga frk. Højgaard, 8 hevur sera vakurt og reint mál. Síðan varð framfør! brot úr sjónleikinum >Eitt leygarkvøld í Bringsnagølu<.-Menn halda ikki henda sjónleikin vera millum tað besta, H. A. D. hevur skrivað. Men hann varð væl leikaður, og hann hevdi nakað av tí hugna og góðlyndi við sum fylgdi skaldinum bæði í skaldskapi hans- ara og persónliga. Tann musikk- ur, ið settur var til leikin var 26ð- styrkti framførsluna av væl. Vektarvísan sungin. Leikpallurin sær, ul og leikinum varð eisini væl var bæði vakur og hugnaligur. Men eilt Barna- rímurnar. Vit hovdu væntað at fineid at hoyrt eitt barnakór sung- hesar fråliku sangir, ið hava Írøtt og enn fråa hvørt føroyskt saknaðu vil: barnahjarta; men tað varð so ikki Sjønleikarfelagid, og tey, ið vóru við til at veita fólki lesa hug naligu løtu, eiga góða tøkk fyri hetta kvøld. TINGAKROSSUR hevur hug í sentimentalum tóna- lagi, ið »appellerar« til onkar- kensluna, at gera martýr burtur atfinningini hjá nøkrum foreldr- ur í Skopun móti Skopunar skúla og lærara. Blaðið ailrar ikki skuldseta Føroya Socialdemokrat fyri av taka upp atfin.vngina og forfylgja seg við al politiskum grundum at lærararanum, ti at hann er sjålv- lýrismaður. Vit bidja »lingakross« at einki liggur okkum fjarri enn tílíkar grundir fyri úpptøkuni av fara at loyva okkum at trúgva okkum attinningini. Vit vilja á ongan hátt forfylgja Niels Poulsen lærara. Vil kesmna hann ikki frå teirri íðumi. at: hann hevin uppiborið lað av okkum. Tad er sjálvandi altíð rættast, at greinir, serliga álup, um tey 24. oktober 1958 1 ——” TT ikki verða blaðnum sjálvum, hava navn undir. Tann sid skuldi kanska øll bløð haft. Men tað er ikki bara vit, men i meiri muni >Tingakrossur< og onnur bløð, sum hava syndað her. Við navni undir kunnu menn gera upp sína millum. Vit kunna skjótt vera samdir við menn um, at henda uppgerð eigur at byggja upp á sannar og sakligar grundir. Okkara skúlaskapur er í hvussu so týdaingarmikil, at hvørki lær- ari ella skúlaskipan eigur at verða úti fyri ósakligum ålopum. Men aftur á hin bógvin megu bæði gjørd av skúli og lærari finna seg í — eins og øll onnur menniskju — at verða kritiserað, um maður held- ur nakað er galið ella, at okkur! kann gerast betri. Tað gleðir okkum annars fyri skúlans skuld at síggja, at tað eru ev foreldur, id fylkjast um hann sum lærara; og hini atfinn- andi hava umborið seg og sagt, al teimum var ikki kunnugt tað, sum vit í sama blaði upplýstu. at ar beitt varð fyri at:fáa ein nýggja skúlastovu og ein lærara afturat. Frá adventistum Tað er nú nakað síðani, adven- tistarnir fóru at hugsa um at gera badisanatorium í Havn við Skods- borg baðisanatorium sum fyri- mynd. Nú eru teir komnir so lang! ávegis, at teir hava keypt hús. Tað eru húsini hjá Niels Mortensen. Kostnaðurin var 75.000 kr. Baði- meistarin á Skodsborg kemur upp at skipa fyri arbeiðinum. Fólk kunnu fáa medisinsk bað, ljós masasju og aðra viðgerð. x 7. dags adventistar hava fund ii samkomu- húsinum Bethel í Sverrisgøtu 9 sunnu- kvølddið kl. 6. Tað er presturin Andreas Nielsen, ið heldur røðu um Grønlandsferð sína ii summar. Ljósmyndir frá ferdini verða vístr. Kosturin Er so reitt upp fyri Fiskimonn- um. at teir skulu gjalda fyri at sleppa til sjós at sjabba við vað- beinið? Sambart sáttmála skulu fiski- menn gjalda kostin. f år er tad hent, at fiskimenn eru komnir heim við tí Qrsliti, at teirra partur av netto er ikki fyri kostin. Teir fáa soleiðis ikki bara ikki eitt einasta oyra, men eru skyld- ugir at rinda kontant Fyri ein par! av kosti sínum. Hvat gerst her fyri at hjálpa Fiskimanainum. Hann kann ikki fyrst fáa eink! og so afturat rinda fyri al hava sloppið umborð. So hørð kor bjóðar eingin þjóð í heiminum sínum fiskimonnum ella øðrum arbeiðandi fólki.