leygardagur 25. september 1954síða 4

TC Í BARNAsíðan - led js «ål Drongurin vid teim- um skitnu brékunum. Ein lítil drongur, ið var tætt við ára gamal, sat ein dagin uttan fyri hús- ini hjá pápa sínum og græt illa. Ein eldr; kona, ið var úti og spákaði, hoyrdi hann gráta, fór til hansara og spurdi hann blidliga: „Hvat bagir, litli min? Hvi grætur tú so?« Grátandi enn meira segði hin lítli drongurin: »Eg spældi í urtagardinum við hund; mínum og lítlu systir, so datt eg tvær ella tríggjar ferðir, og nú sæst ikki, hvat er i ýggju brókum mínum fyri dusti.< Hin gamla konan hugdi at honum og segði: >Men brøkur línar eru rein- ar nú, eru tær ikki? »Jå,« svaraði drongurin, »mamma ; herur reinsað tær.“ Konan sum undraðist stórliga. „Hví heldur tú so ikki uppa! at gråta?« drongurin, >... {í mamma mín vildi ikki lata meg úr brókunum. meðan hon bankaði dustið burtur úr segði tá: segði hin ólukkuligi teim- um,« Karl og Petur. Karl og Petur vóru smådreingir. Karl var eldri; hann var tvey ár eldri enn Petur, lítli beiggi. Hann var ein vóður drongur, men Petur var ofta X Sagnir. Savnað hevur garð í Hoyvík. 0 Tormannsmið. Soleiðis nevna Nólsoyingar og Skála- víkingar eitt mið, ið partar rógva. Havnarmenn hava nokk rógvið har eisini og kalla teir tað Skálavíkar- grynnuna. Hvør ið hevur funnið miðið, veit eg ikki; men Nólsoyingar siga seg hava funnið, og at Skálavíkingar fingu ein mann úr Havn ella úr Nólsoy at siga frá og lótu hann fáa eitt krov aftur fyri. Heita dámdi Nólsoyingum illa, og kallaðu teir tá miðið >Krovið<. J.D. Jóannes Dals- báðir £ + Ofør ferð. Nakrir Føroyingar sótu inni á einum vertshåsi í Harstad i Noregi og drukku øl. Væl kann tað vera. at summir teirra vóru heldur enn ikki ølvaðir; tí teir høvdu hug at reypa av ymsum teim hevdi verið fyri. Men tað gjørdi tað sama. hvat sagt varð frá, so hevd; ein Funningsmaður altíð verið úti fyri onkrum, ið var enn øgiligari enn hin síðsti hevði greitt frá. Tá hann segði frá, at hesa ferð. teir sigldu inn hevdi verið so hvassur einaferð vindur, at skipið rann sínar 17 mil - tá legði ein Norðmaður, ið sitið hevdi og lurtað eftir teimum, uppí: Hasum skulu tit ikki ivast í, segði hann; ti her um okkara leiðir er hatta vanligt. Meg minnist á einum sinni, vit høvdu verið á kópaveiði uppí undir ísinum. og tá vit tóku til at sigla heim, vaks hann vindur til tað varð ein himmalsins ódn. Undangonga var, so ferðin. hon hevði, var øgilig. Skiparin hevði fegin viljað vitað, hvussu skjót! hon gekk. tí. sum hann segði, slíka ferð heyði hann ikki sæð á skipi áður; men eingin maður torgaði út á dekkið at blaka loggid út. Endiliga beyð eitt hålvbytt úr Trondheimi sær til at fara i X R óargaligur. og tå ið hann ikki fekk aftur á middegi. Stutt fyri middag fór on út at hyggja eftir teimum, og tå ion ikki sá leir, rópti hon á teir. Tá toyrdi hon Petur gráta, og tå Karl kom rennandi út úr skóginum, spurdi on hann. hví Petur græt. Hann segði renni tå, at Petur hevði gjørt eitt hol tætt við eilt træ og hevdi spælt við tað, og nú var hann illur, ti hann ikki undi taka tað heim við sær.< tað. hann vildi hava, varð hann illur Og orætl. saman nærindis einum Peir báðir dreingirnir búðu við foreldrum sínum skógi, og leir spældu ofta í skóginum. Ein dagin fóru teir inn í skågin; mamman segði at: teir skuldu vera Tað er eingin stuttleiki at fáa ein krabbakjaft læstan um stórutá. SE ERUIKIENESSEUNSSJÓSENNNSNENNNNUUN við logginum. Men tá hann kom í kappan og sá, at hon lá borðfull, kom ræðsla á hann. Hann skundaði sær at blaka loggið og slapp sær niður undir aftur. Men loggið fall í fiskakassan. Tá veðrið var linkað nakað, fór skip- arin at hyggja at logginum. Tá vísti tað 21 míl i fiskakassanum. So kunnu tit ætla, at skipið sjávlt mátti hava siglt óføra skjótt. Jú, skal eg siga tykkum, her norðuri kann vera heldur baldrut viðhvørt! Grevstur í Mikines „Hatta verður sum Grevstur i Miki- i<, Soleiðis plaga fólk at taka til, tá eitt jarðastykki ikki vil valla aftur. Einaferð vóru allir Mikinesmenn þurturgingnir — eftir livdu bert konu- fólk og børn og ein gamal maður, so tey fingu ikk; boð inn á land um, hvussu til stóð. Tá fór hesin gamli maðurin við n0krum konufólkum at grava ein sorta av, so at hetta kundi og soleiðis fingu síggjast inn á land; Men hesin sorti er tað er so x tey boð frá sær. ongatíð afturvalladur, ti vindsamt at grasið fær ikki fest røtur. (Frásagt hevur N. Niclasen. norðri í Stovu, Sørvági). Trinni heyst í Dímun. í Dímun vórðu søgd at vera lrinni heyst um árið. Fyrsta vóru kålvarnir, annad var fuglurin, og lriðja var seyð- urin LD. »At fara á Dánjalsmiða Tá onkur sÁ annað hóverk í morgin, og tey, 10 lovaði at gera eitt ella hoyrdu, ivaðust í, um nakað kom bur!- plagdu tey at siga: »Tu fer Hetta skal ur Ur, so å Dånjals Mið í morgin.“ koma av, at tå húskallarnir í Kirkjubo fingu kjøt lil fróir og fegnir, lovaðu: >Í morgin fara vit á mid«; men tá morgunin kom, var náttverða, vóru leir so at:teir millum annað Dánjals- 25. sept. 1954 FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR Nr. 38 minni um teir, og ferðin varð av ongum, J.D, Friggjaraklettur. Soleidis eitur ein klettur norðanvert við Veðranes á Selatrað, og um hvussu hann hevur fingið navnið, sigst henda søga: Ein maður úr Eysturoy (úr Eldu- vík?) var komin lil Hósvíkar at friggja, og tå borðreitt varð fyri hon- um, varð ein veðrahálsur lagdur fyri hann. Sidur var, at tå einum varð boð- ið háls at eta av, so skuldi maðurin bróta hálsin, tå av var etið. Hetta var roynd fyri styrki. Tá maðurin hevdi etið. legði hann hálsin um borðkantin, o ghart var at bróta; men av fór hann, og tå visti tað seg svik i ferðini, ti ein jarnteinur var stungin ígjøgnum mønuholið. Maðurin bað so manga takk og bað teir sela seg yvir á land. Hetta varð gjørt; men teir settu sige undir einum kletti, og er hann » skråur, at ikki hildu teir mannin ro uppfyri. Hann setti sær renning- arlop og kom uppá. Tá hann heyði gjørt hesa treyt eisini, klappaði hann sær aftur í endan eftir båtsmonnunum og fór so til gongu. Síðani hevur kletturin itid Friggjar- akletturin. (Frásagt hevur Chr. huus, Hvítanes). Orðtøk. (Savnað hevur Jóannes Dalsgaard. Hoyvík.) Djur- Ungin minnist ikki „at hann hevur verið egg. Hann hevur tvær hendur við akslar fastar. Guð náði hann, mannin hevur. Eingin veit, hvor ið evstan grevur. Frá høvdinum skalt tå hvalin skera. og stertin skalt tú lata vera. Ravnurin drepur ikki. har sum hann byggir. Hin svarti veit sær lítið, í í fjøruna. Mangur dansar og ið ongan øvunds- tå hann fer dansar av neyd- um, Hann. id fer reinur til vås. fer ofta skitin lil stás. Eygað er betri enn ársgerðin. Tveir harðir steinar mala ikki væl. Frótt er høvur av fullum maga. NS Hvítar mýs til sølu fyri eina kr. stk. Nærri við at snúgva sær til Poul Johannesen, Kirkjuveg 2 — Tórshavn. Tlf, 1854. Vinnararnir. Tey „ið vunnu virðislønirnar í sam- bandi við krossordagåtuna í seinastu >BARNASÍÐUK vóru hesi: Jóhanna Sivertsen, Norðdepli. Ebba Jacobsen, Tróndargøtu 9, Havn, Jóhan Paul; Mouritsen, Havn. De Fremmandorð. Vit eiga ikki føroysk orð fyri øll tey fremmandu orðini, ið nýtt verða, Ofta verða eisini fremmandorð nýtt, har vil eiga føroysk. Fremmanorð verða ofta skeivt nýtt. iVt taka nøkur dømi her — fremmanorð skeivt nýtt og stavað — sum tit so fara at royna at finna sjálvi. 1. Hann var faktum nývaknaður. 2. Oyggjarnar mugu elektrificeras. 3. Hana var ein promentur persón- ur, 4. Hann keypti eitt patarí til lyktina. AH ONVHGAIRE Hetta er navnið á einum trolara. Stavirnir eru bert eitt sindur fløktir. Hvor er trolarin ? 2222? Ein maður kom einaferð inn í eina hattakrambúð í Havn og segði við gentuna : — Eg skal keypa eina húgvu til kon una, sum er svørt og stendur væl á høvdinum ? Gentan fór at flenna; men kunnu tit nú finna útav, hví hon flenti ? * 10 spurningar. 1. Hvussu nógvir løgtingsmenn bera brillur dagliga? Hvussu eitur stjóri studentaskúlans? Hvussu nógvar kirkjur eru í Norðoyum ? Hvat er ein smaladrongur? Hvussu kallaðist fyrsti ríkisumboðsmaður Føroya? Hvor er blaðstjóri á »BARNATIDINDI? Hvussu eitur eystasti landoddi i Føroyum ? Hvussu nógvir kongar eru í Europa? un 9. Hvør var Føroyameistari í tótbólti i ár? 10.Hvør hevur skrivað bókina >Degnings- ælid«? Tv6rturum: „Skip. 5. Fóður. 9. Bibl. navn. 10, Er 11. Á skipi. 12. Breyt lyftið. 14. Máltíð. 15. je 16. Ans- aði. 18 NE tíð. 20. Gentunavn, 22. Stuldur, 21. Í kirkjuni. 25. Politikkari. 27. Liva, 28. Loven, 30. Øre, 32. Djór 8: Mål. Sær. 37. Skipastav- 38. ede 39. Bryggj. 11. ker. 12. Tøgn. Niður: 1. Bátanavn. 2. Bryggj. 3. I. Rætti. 5. Mannsnavn, 6. Fjas. 7. Skipastavir. 8. Skip. 13. Skip. 15. Á báti. 17. Tíðarskeið. Fuglur. 20. Skræða. 21. Eins stavir. 23. Løkir. 25 Skip. 26. Djóramál. 28.. Persónsforn 29, iVadhart. 31. Taka. 32. Kroppur. 35. Sum 18 tv. 36. Skip. 38. Skipa- stavir, 40. Tóni. Leivd.