leygardagur 9. juli 1955síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tubbakseinkarselan.
Tað eru fleiri ár farin um bak,
síðan løgtingid viðtók at seta á
stovn tubbakseinkarsølu. Lands-
stýrinum varð latið upp í hendi
at gera tær neyðugu fyrireiking-
arnar. Men enn rekist einki fyri
nøkrum úrsliti av hesi legtings-
samtykt. Er tað so, at landsstýrið
aktar heildsølumenninar heldur enn
hitt fólkavalda legtingið? Um so
er fæst valla eitt betri prógv fyri,
hvers tænari landsstýrið er, og hvors
erindi landsstýrismenninir rekja!
Hetta er bert eitt av teim mongu
dømunum um, hvussu lítið hesir
menn virða vilja fólksins.
Fasta árslon.
At arbeiðarar hava fingið fasta
árslon, hevur higartil verið ókent.
Føst årsløn vil í hesum føri siga,
at arbeiðarar, ið áður hava verið
timaløntir, nú fáa løn fyri alt árið
— eisini um teir verða riknir út í
arbeiðsloysi ella av ødrum orsøk-
um missa arbeiðstíð.
Fyrstir at fáa fasta árslen vóru
amerikanskir bilarbeiðarar — fyrst
arbeiðararnir á Ford-verksmiðjun-
um og seinni eisini teir 360.000
arbeiðararnir á General-Motors.
Stálarbeiðarafelagið, ið hevur 1,2
milj. limir og sum hevur barst fyri
fastari árslon síðan 1937, roknar
við at vinna á mál longu komandi
ár.
Eiga vit at avoyða
smábygdirnar?
Tað er ikki bert í Føroyum at
landbúnaðurin er eitt problem. Vit
hava stórar trupulleikar, trupulleik-
ar, ið gera órealistiskar politikk-
arar ráðvillar, so at alt einans
verður at ganga niður á bakka.
Landbúnaðurin er nú vorðin
bert ein viðfáningur. Tað skulu í
dag eini 4 fólk til í landbúnaðin-
um fyri at framleiða tað sama
sum eitt í oðrum meira fullkomn-
um ídnaðargreinum. Hann gevur
okkum mat — tað er neyðugt —
men ikki meira enn so, at hin
størra partin (t. v. s. verur, ið vit
sjålvir kunnu framleida) må fiski-
vinnan vinna okkum gjaldoyra fyri
til innfluttnings år ødrum londum.
Føroyar er einki bunadarland.
Å ymiskum økjum, halda einstakir
tað vildi loyst seg at innflutt alt
og samstundis steðga okkara egnu
framleiðslu av somu verum. — At
byggja búnaðarrekt á tað arbeiðs-
megi, ið er tek í einari familju, vil
aldri koma at loysa seg fyri sam-
felagið. Og so finna vit í Føroyum
einki demi, har t. d. ein bónda-
garður verður rationelt drivin.
Úrslitið er hareftir. Bygdirnar
verða avfólkaðar, ungdómur rýmir
frá jørd fedranna. Onkur vil halda
hetta vera beint samfel-
agsliga; tí á henda hátt verða sam-
felagsgóðarnir at rokka út til fleiri
íbúgvar kostnaði. Okk-
ara tíð dregur fólkið at stórbygd-
gongur landbúnaðinum
eisini
við minni
unum
ímóti.
og
SOSIALURIN
9, JULI 1955
NR. 28
Vit mugu vardveita landbunadin
sum hin nåtturliga aðalvinnuvegin
í småbygdunum. Vit mugu gera
smábrúkini meira lønandi. Vit mugu
lætta um atkomuna til sosialar og
mentunnarligar góðar og opna vind-
eyguni út til hin stóra heimin. Vit
mugu byggja vegir og gera sam-
ferslulikindini tidarhoskandi. Vit
mugu syrgja fyri, at tað í flest
møguligum bygdum verða aðrar
framíhjá vinnulívsgreinir at rekja
— sjálvt um hetta verður so smá-
vegis, at tað í vissum forum verð-
ur samfelagnum til útreiðslu,
Búnaðarspurningurin er ikki størri
enn so, at hann kann loysast, bert
vit fáa eina tíðarhóskandi búnaðar-
skipan og eina planøkonomiska
skipan, hvareftir vit kunnu saman-
tvinna alt okkara vinnulív soleiðis,
at hvor táttur verður at fáa tað,
ið honum tørvar fyri at hann na-
tionaløkonomiskt eitt inn-
tøkulið í heildini.
Jú meira alsíðugt eitt samfelag
er, í vinnulívi og búseting, stórdrift
og smådrift, í náttúru og livihåtti,
tess ríkari er tað um ikki í
verum, so í teirri samlaðu góðun-
um, ið útgera livilikindini.
verður
Kvinnurnar leika hondbolt
Fyrsta lid K. I.s spældi týsdagin
móti Neistanum í Havn. Tað danska
liðið vann leikin við 6—4. Hesin
leikur varð sera væl leikaður. Hann
man hava verið tann mætasti, vit
hava sæð her á landi.
Í Vestmanna hava hesar donsku
kvinnurnar leikað 2 dystir, og tær
vunnu teir báðar: 13—6 og 9—2.
Í gjár leikaðu tær vesturi í Vág-
um. Ætlandi fara tær til Suð-
uroyar í dag.
,
Fundurin í
Centralforeningen.
Á fundi, ið hildin varð í Cen-
tralforeningen for sygekasser paa
Færgerne hósdagin, kom í ljósmála,
at Klakksvíkar sjúkrakassi ikki var
útfarin úr felagsskapinum, og at
hin nýstovnaði sjúkrakassin har
norðuri ikki var innkomin. Sagt
varð kortini, at hann væl kundi
koma inn, tá einki er til hindurs
fyri, at báðir kunnu vera limir.
Isfiskasølur. Poppy 281 ks. 2634
stpd., Havsøki 306 ks. 750 stpd.,
Kurberg 352 kits 1863 stpd.
Ein gorrhålsur.
Mangt kemur fram undan einum
vali — tå eru gorrhålsar iklæddir
ymiskan búna og lova veljarum
sínum gull og grønar skógir og
siga 80 og so, háðandi um aðrar.
Ein av teim grovastu gorrarum,
frammi í
val
sum hava verið lødun-
um upp undir
nevndur Djóni í Geil.
Djóni
»Tingakrossi« —
ein,
— er
Hesin sami
greinir í
skrivaði langar
teig upp og teig
28, ÁR.
niður, og prálaði av hvussu dygd-
argóð hansara flokksstevnuskrá var
og um alt tað, sum nú stóð
fyri at uppbyggja aftaná valið.
Serliga var tað ein grein sum hann
skrivaði í »Tingakrossi« nevnd
„Eitt álitisval<. Henda grein varð
ætlað at sermerkja hann og flokk
hansara til fullnar — og sanniliga
hevnr hon eisini gjørt tað
prógvað, at teir bert vórðu gorr-
hálsar við lít.
Tann, sum las hesa grein hans-
ara, harí hann gabbaði um líkt og
ólíkt, vildi neyvan droymt um tað,
at hesin mæti gabbarin, so brátt
hann stakk høvdid inn um tinghús-
gáttina, skuldi hvørva sum døggin
fyri sól og havna i fólkaflokks-
sambandinum. Alt tað, sum
hann frammanundan valinum hevði
skrólað um, var bert ein viðfán-
ingur, berar létir og einki
annað. Tað einasta, sum hendi
aftaná alt tað gabbaríið, sum fór
fram undan valinum var tað, at
sjálvstýrisflokkurin klovnaði og
blað tess fór undir heilt ella undir
veingjaskjól Dagblaðsins, tí júst tað
margháttliga hendi at annað sjálv-
styrisvalevni havnadi í føvningi
fólkaflokkssambandsins, og varð
hetta uttan iva eitt satt vónbrot
fyri sjálvstýrisveljararnar. — Hver
kundi tonkt sær til, at eitt slíkt
geipandi valevni sum Djóni, sum
fordømdi alla skrivstovu- og pap-
pirsøking, sum bleiv nørt um her
å landi, kåmadist burtur, og rann
saman júst við teimum flokkum,
sum hava verið orsekin til alla ta
vitleysu skrivstovu- og pappirsøk-
ing, sum er farin fram á hesum
landi tey seinastu árini.
Hóast alt geip og lorkutu fram-
ferð aftaná valið — rópti hesin
sami út til veljarafjøldina úti um
landið: »EITT ÅLITISVAL«. Hvar
er nú tað álvarsemi sum hevur
ligið aftanfyri eitt slíkt útróp um
tað, sum varð nevnt fyri »Ålitis-
val«?
Nei, tann sum rópar upp um
»ÅLITISVAL« og síðan fer undir
heilt við slíkum flokkum sum sam-
bandsflokkinum og fólkaflokkinum
— hann er sanniliga ikki búgvin
at rópa um ÁLITISVAL — og
ætlar sær heldur ikki til at gera
nakað uppbyggjandi arbeiði til
frama fyri land og fólk.
Annað krevst enn slíkt orða-
brask.
D. J. Sørensen.
Mary Margareth er nyliga kom-
við 400 skpd.
í 3 mán-
in undan Íslandi
Hon hevur verið
aðar.
burturi
Boðasteinur hevdi fyri 10 døg-
um sidani 210 skpd.
Nakkur, ið roynir í Íslandi, hevdi
150 skp. fyri 14 døgum síðan.
Á fyrstu lundaveiðuferðini fingu
Viðingar (2 menn) 1500 í Settorvu. |
VIT TAKKA ØLLUM HJARTA-
LIGA sum á ymiskan hátt gleddu
okkum á hjúnarbandsdegnum.
Tórshavn, 7. juli 1955,
Sólrun og Niels Juel Joensen.
Billy Graham helt kristiligan fund
í Ullevold Stadion í Oslo seinasta
sunnukveld. Aftaná fundin segdu
fleiri hundrað seg umvend.
a=| KVINNAN |-
Um binding.
Um leið 3000 ár eru nú farin um bak,
síðan tær fyrstu hosurnar vórðu bundnar.
Tey elstu bundnu pløggini eru funnin í
arabisku oyðimerkini. Undir útgrevstri
hava menn funnið bundin pløgg frá
teirri elstu sívilisasjónini í Peru. Hesi
domi siga okkum ikki so lítið um ald-
urin á hesum kynstri. —
Hvat viðvíkur harðfrystum matverum
hava húsmeðurnar íkki nógv at velja í;
men í Ameriku er annarleidis. Har
kunnu håsmødurnar velja ímillum ikki
færri enn 1000 ymisk sløg av harðfryst-
um matvørum.
Er kamburin skitin, er lættast at reinska
hann við at leggja hann í vatn við ein-
umhverjum syntetiskum vaskievni. Somu
viðgerð hava busturnar tíðum fyri neyðini.
i MATPRAT ||
Es
Rabarbukøka.
1/, kg rabarbur — 1'/, di sukur — 60 g
smør — 60 g mjøl — 4 dl mjólk — 3
egg — 3 ssk sukur --- 3 høgdar mandlur.
Reinsa rabarburnar. Sker tær f små-
bitar og såa sukrid út yvir tær. Set útá
við so miklum hita, at tað dampar úr
teim. Síla løgin, ið verður goymdur til
suppu ella tílíkt, frá. Bræ smørid, rør
mjølid útá — og samstundis mjólkina.
Lat sósina kóka nakrar min., tak útav
og lat sukrið, eggjareyðarnar og mandl-
urnar útá. Tá sósin er vorðin køld, verða
teir stívu eggjahvítarnir latnir útá og
allur eltingurin verður latin niður yvir
rabarburnar. Steik ca. '/, tíma við 225 g
hita. Borðreitt við sukri beinanvegin.
E— —B
| GÓÐ RÅD
Viðgerð av grønmeti, ið kókað verður:
Vaska, áðrenn sundurskorið verður.
Aldri liggja leingi í vatni. — Kókað
heilt, um gjørligt, og sundurskorið
aftaná kókið. — Kókað í dampi ella
minst møguligum fosskókandi vatni.
— Ikki kókað, so tað verður moyrt.
— Nyt altíð login, ti hann inniheldur
mongd av vitaminum.
Upphav lívsins er úrslit av kærleika.
Lat okkum tí trúgva, at endamálið er eitt
lív í kærleika.
Sjålvt um 50 milj. menniskju søgdu
okkurt tápuligt, so var tað tápuligt kortini.
Teir skuldu gera eina nýggja jarnbreyt
í Noreg. Á vegnum stóð eitt fjós.
— Tíverri verða vit noyddir at leggja
breytina beint tvørtur igjøgnum fjós
tygara, segði verkfroðingurin við bóndan.
— Ja, ja, fara tit at ráða fyri sjálvir,
men eg skal minna tykkum á, at eg læsi
fjósið um næturnar.
Setið lýsing tygara
SOSIALIN