mikudagur 5. oktober 1955síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Eykablað
SOSIALURIN S. okt,
Kirkjulidini heilsa presti sinum
Å skilnadarstund Rasmussens prests vil kirkju-
liðið í Klakkvik frambera honum sína hjartans tøkk
fyri tey ár, Gud unti honum at starvast okkara
millum.
Slok 24 ár eri farin, síðan Rasmussen kom tl
okkara, og mangt er broytt í hesi ár; men sama
gleðiboðskap hevur hann boðað ár eftir ár. Altíð
var boðskapurin merktur av kærleika, veking og
trúfesti. Hann hevur sostatt staðið sum ein sannur
Harrans tænari altíð fúsur til verka, bæði í
gleði og sorg.
Prestagerning sín hevur hann røkt so væl, at
ringt verður at fáa mann í mans stað. Sum menn-
iskja finst valla ein slíkur maður sum Rasmussen,
altid lika við øll, stór og smá. Okkara ynski er
nú tygum fara frá okkum, at hin altvaldandi Gud
má styrkja tygum, konu tygara og børn og geva
tykkum nógv góð arbeiðsár í tí kalli, tygum fara
til á heimlandi tygara, so tygum verða til signing
fyri tað kirkjulið, tygum koma til eins væl og
tygum hava verið fyri okkara.
Til síðst heilsa vit tygum, harra Rasmussen, frú
og børnum við tí gamla foroyska orðinum:
Jesus fylgi tykknm.
Klakksvík, á mikkjalsmessu 1955.
Fyri kirkjuliðið
Karl
Andreassen,
Nú Rasmussen prestur fer frá okkum, loyva vit
okkum her at bera honum fram tøkk okkara fyri
tey ár, hann arbeiddi her okkara millum.
Um hann kann verða sagt, at hann var ein
orðsins tænari í rottum týdningi, og hevði fingið
tey evni og tær gávur, sum skuldu til fyri at bera
fram orðið.
Meinigheitsráðið og við tí allir íbúgvar í Árna-
firði, takka honum fyri trúfastan gerning tey ár,
hann arbeiddi her: íkki bert sum prestur, men
eisini sum menniskja: blídligur og fryntligur við
oll, sum hann kom á tal við, yngri sum eldri.
Saknur verður í tygum. Men, sum orðatakið
sígur: maður kemur í manns stað. Latum okkum
vóna tað; men vekkult verður her at fáa eins
góðan mann aftur.
Vit ynskja tygum og
tí nýggja staði, har tit nú
konu tygara mangar góðar
dagar á taka bústað,
og ynskja, at Harrans signing má fylgja tykkum.
Enn einaferð takk.
Árnafjorð, 29. sept. 1955.
Meinigheitsráðið.
Kirkjuliðið í Mikladals sókn vil á henda hátt
siga okkara kæra presti, N. J. Rasmussen, nú
skilnaðarstundin er komin, stóra tekk fyri ta longu
tíð, hann dvaldist her hjá okkum.
Somuleiðis ynskja vit honum alt gott í hansara
framtíðar stað.
Hjartaliga verðið tygum, Rasmussen, kona og
born, heilsað við ynskjum um, at Gud má vælsigna
tykkum nu og í allari framtíð.
Í ávikum góður,
altíð fróur,
hugar væl;
ikki tað grettir,
setti ongan eftir.
Kirkjuliðsráðið í Mikladali.
Okkara bestu kvoðu senda vit tygum á skilnað-
arstundini.
Mætur maður hevur verið!
Prestur av Guðs náði, vinsælur við oll,
stór og smá, innan og uttan kirkjudyr.
Vit ynskja, at tygum, kona tygara og børn mega
fáa eina eydnuríka framtíð við Guds signing.
bæði
Guds friður og signing á skilnarstund
Kunoyar kirkjulið sendir.
Í minni okkara verði tú,
so leingi Kunoyggin stendur.
Kunoy, 30. sept. 1955.
Kirkjuliðráðið.
Eina hjartans tokk veita vit tær, N. J. Rasmussen
presti, fyri ta tíð, tú hevur verið her, og fyri ta
hjartaligheit og bróðursinni, tú hevur víst móti
okkum bæði í sorg og gleði.
Fyri meinigheitina.
Meinigheitráðsins vegna
Johs. Fr. Joensen,
Húsar.
Blaðstjóri: Villi Sorensen
Prentsmiðjan
á Heygsbreyt, Tórshavn