leygardagur 21. januar 1956síða 4

Harra P. S. Sivertsen Nei, sanniliga dåmar mær litid hasa greinina, ið »Harmur krist- in« skrivaði her í blaðnum fyri einum 14 døgum síðani um gáv- una, missionerurin á Tvøroyri sendi einum arbeiðsleysum manni gamlaársdag. Eg haldi, at ein slík frásøgn átti ikki at komið fram í almennum blað, hon skuldi í minsta lagi ikki komið út um stað- in, har hendingin fór fram. Meira havi eg so ikki at siga um hetta. Men nú kemur ein maður fram í Dimmalætting við eini grein um hetta sama evni. Hesin maður nevnur seg P. S. Sivertsen og er vist búsitandi í Havn. Grein sína nevnur hann >Ljót takkarløn<. Og hann ábreiðslur, ja, tað kann nokk vera. Hann sigur sum sína hugsan, at tað er ein góðgerð hava havt gevur i av missionerinum al henda arbeidsleysa mann og hans- ara 7 børn i huga, tå nakad var til avlops frå hugnaligari samkomu í meinigheitshúsinum. Og so held- ur hann, at greinin er so full av hatri og óndskapi móti missioner- inum, at tað tykist ikki at vera nakar »harmur kristin«, ið hevur skrivað hana. INú skal eg siga tygum nakað, harra Sivertsen. Tygum hava ikki hugsað tygum reiðiliga væl um, tá tygum skrivaðu greinina. Høvdu tygum havt gjørt tað, so høvdu tygum — fyri at taka tað fyrst — havt skrivað í sama blað, har ábreiðslan stóð, so tey somu, sum lisið høvdu greinina, eisini fingu høvi til at lisið aftursvar tygara. Sum nú er, hava nøkur menniskju lisið eina ábreiðslu í einum blað, og nøkur onnur hava lisið verju tygara í einum øðrum blað. Slíkt er ikki væl umhugsað. Tó vil eg ikki leggja tygum undir nakra — fyri at brúka tygara egnu orð — ljóta framferð. Í besta tilfelli kunnu tygum fáa nøkur menniskju, ið einans hava lisið grein tygara, at siga nakað sum so: Nei, sum hasin Sosialurin ber seg at! Tí nakað álítandi bílæt av ti, ið fór fram, fáa tey ikki av grein tygara. hasa >Hvør ber, sum hann roynir.« Og tygum bera missionerinum væl — sum rímiligt skuldi verið, eis- ini. Tað er einki at ivast í, hóast eg ikki kenni mannin, at mangt gott er at siga um hann. Men setið tygum niður og hugs- ið um, hvussu sárt tað má kennast einum manni, ið hevur 7 børn og onga arbeiðsløn hevur fingið í 3. mánaðar, at har kemur sendiboð við heilsan og spyr frá missioner- inum, um hesin maður vil hava nakað avlop, >sukur og sovorðið<, frá eini jólatræveitslu. Tygum, tað er altíð sárt at taka móti olmussu, og serstakliga tá lítil og eingin hjálp er í tí, sum givið verður. — Nei, ringt er at vera fátækur og tykkin, tað er vist. Tygum skriva, at tygum leingi hava ynskt eftir, at tað skuldi ver- ið størri i arbeidi i gongd innan SOSIALURIN 21, JAN. 1956 Skipafelagið Føroyar Térshavn 1225 ADALFUNDUR Arbeiðsmannafelagið „Fylking“ heldur aðalfund leygar- | dagin 28. januar 1956 kl. 19. Dagsskrá eftir gr. 20 í felagslógini. NEYNDIN fyri kirkjuna fyri at hjálpa teim- um, ið hjálp tørva. Jamen, vælsignaður maður, far á gongd og ger nakað, at tað kann verða til nakað veruligt, hetta ynski tygara; tí sanniliga krevst tað. Men tað nyttar einki at sita hendur í favn og ynskja. Fá gongd á! Men ansið so eisini eftir, at tað, ið gjørt verður, veruliga hevur nakran týdning fyri hann, ið hjálp hevur fyri neyðini, so hjálpin, tit veita, ikki einans rívur upp bløð- andi sár; tí tað er nóg sárt í sær sjálvum at vera so illa fyrikomin, at hjálp er pákravd — ikki bara eitt sindur av avlopi, sum vit ikki reiðiliga vita, hvat vit skulu gera við. Tað má jú kennast sárt fyri hann, tað verður sent til, hvør hann so er. Honum, sum ikki var mentur at standa, hjálpið honum aftur á føtur — bæði andaliga og verðsliga — tå gera tit eina veru- liga góðgerð, sum ikki krevur at nakar kemur fram í bløðunum at bera í bøtuflaka fyri mann, ið heldur seg hava hjálpt, soleiðis sum tygum nú gjørdi sjálvur. Og so til síðst sláa tygum eftir manninum, ið greinina skrivar, og spyrja hann, hví hann ikki segði nøkur kristilig orð við hin arbeiðs- leysa, sum longdist eftir at hoyra tey, tá hann nú kortini var staddur inni hjá honum, >heldur enn at koma við ljótum álopi á missio- nerin fyri tað góða, hann vildi sýna hesum fólkum við at senda teimum nakað av mati.« Ég veit ikki, um maðurin gjørdi tað; men tygum, harra Sivertsen, hvaðani vita tygum, at hann ikki gjørdi tað? Og vita tygum í heila tikið, hvat hann vildi manninum? Hví skriva tygum soleiðis? Nei, tygum, eg haldi ikki, at handan greinin átti at verið komin í hetta blaðið. Men eg kann siga lygum, at eg haldi, at tygara grein átti enn minni at verið skrivað, tíansheldur prentað. Javnaðarmaður í Havn. Setið lýsing tygara SOSIALIN Le [ff fg fg ff ff ff ff ff ff ff O»f» <<» of Pc | ff [ff [ÉÉÉÉÉ[[|[|[É|[|]|f|A|A]||É||ÅPZ2- Én TØKK nokk vid tí. Tá ið hesin sami Møller einki fekk burtur úr tí at loypa á Dam viðvíkjandi bóka- savninum, so ger hann ikki vand- ari enn so, at hann í Dimmalætt- ing nr. 104 ger álop á H. A. Djur- huus viðvíkjandi Føroya søgu. Nú tekur Dagbl. ikki undir við A. M. | sum í bókasavnsgøluni; men tvørt- | i onkur a | | Okkara hjartans tøkk til tykkum | oll, ið sýndu okkum samkenslu nú kæri maður, faðir og abbi okkara TH. M. STRØM, Trongisvågi fór heim. Ein serlig tøkk til tykk- um, id pyntaðu kirkjuna. p. t. Sandavågi, 20.—1. — 56. Hanna Strøm, børn og barnabørn. Dagbladid firtid Fyri ikki so langari tid sidani var tað ein Dani, nevndur Asger Møller, kennari á Tvøroyri, sum gav seg í hernað móti bókasavn- inum og formanninum P. M. Dam Tað var ikki við mýkindum, hann royndi at skuldseta starvsbróður sín fyri bæði líkt og ólíkt, og sjálv- andi var slíkt føði fyri Dams mót- støðumenn, bæði á Tvroyri og aðrastaðni um landið. Besta prógv fyri ti er, at ikki himpradist Dag- blaðið leingi, til tað legði uppí, og tað royndi at krúna Møller ósannleikans skriving um bóka- savnið á Tvøroyri. Men hví vendir ikki Dagbl. sær nú til hr. Møller eins og hini bløðini eisini áttu at gjørt, og spyr hann, hvat hann fekk burturúr allari virðismiklu skriving síni, og um ikki kennarar, eins og Møller er, hava verið á bókasavninum, sama onkur bókavørður hevur verið har, og teir fingu púra einki burtur úr tí, ið Møller hevði fram- ført fyrst í Føroyatíðindi og síðani í Dimmalætting. Tá harra Møller hevur fingið seg til at skriva slíkt, má ein hava loyvi til at trúgva, at hann hevur gjørt tað uttan at vera vitandi um nakrar bøkur á bókasavninum, men einans hevur gjørt tað av persónpolitiskum grundum — og møguliga eisini eftir óálítandi tíð- indum á plássinum. Men nú mátti Føroyatíðindi og Dagblaðið og hini bløðini vitað okkurt nýtt frá flakavirkinum á Tvøroyri, har Dam ikki er formaður. Men til alla lukku var tað ikki ur ímóti vísur hetta seg at vera komið blaðnum ógviliga illa við, soleiðis at tað ongatíð vildi havt styðjað Møller í sínari cowboy- skriving. Men Dagbl. skal tó hava rætt í tí, at mætari menn enn A. M, skulu stíga í fótaspor H. A. Djur- huusar og P. M. Dams. Væl dámar Dagblaðnum, tá ið tað teirra mótstøðumenn, ið traðkað verður á, og sum oftast er roynir tað at sleppa sær upp í leikin. Men so skjótt sum tað er Dagblaðsmonnunum, sum talað verður at, so nístur tað Dj. sum stungin grísur. Føroya Fólkaháskúli. Summarskeið fyri gentur byrjar á háskúlanum 1. mai. Tær, sum ætla sær á skúlan, kunna søkja sær studning frå Lands- styrinum. Bønarbræv um studning eigur at vera Landsstýrinum i hendi áðrenn 16. mars, og sam- stundis eigur innskrivingarseðil at vera sendur skúlanum. Umsóknarbloð, innskrivingarsedl- ar eins og allar upplýsingar fáast við at venda sær til skúlans. Komið fjølmentar. Føroya Fólkaháskúli, 14. januar 1956. Marius Johannesen, fyristoðumaður. g den nemmest mulige pasninge skal De vælge Hess-O-Matic. Den fås nv i flere størrelser, og den pynter í Vem FAN [rss] [ss] fress) VALDEMAR LUTZEN Telf, 1020 Thorshavn SÆSONEN | eee, ——————