leygardagur 26. mai 1956síða 4

Kommunistar Tað hevur altíð staðið almikið stríð millum sosialistar og kommu síni røðu til hina ovur- nistar. Í stóru mannfjøldina á 1. maí deg- | num segði H. ministari, m. a.: — Í ein mannsaldur hava teir donsku kommunistarnir við Aksel Larsen á odda lobhudlað Stalin. Hvørja einastu >rættargongd<, ið førdi við sær dráp omaná dráp, hava teir og serliga hann lovpris- að við miklum fagnaði. Skuldi Tito gerast til ein svíkjara og brots mann, so sungu teir hesa vísuna. Skuldu kendir Sovjetleiðarar snøggliga gerast til spiónur, ban- dittar, fasitar, ja, meldaði Aksel Larsen seg til tænastu í løt- Ikki eina løtu loyvdi hesin maður sær at hugsa sjálvur. Í dag verða teir dripnu grivnir uppaftur og gjørdir til góð me nniskju av fólk, donsku kommunistarnir hava sparkað eftir. verða nú slept út úr fanga- typpunum, har tey hava sitið í eini so uni. ný eggjum, sum Fr gg og 20 ella 15 ár. Tey eru og vóru ósek, siga teir nú. Og nú syngur Aksel Larsen hesa vísuna. Kann skilaloysið undir ræðinum lýsast betur? Kann hin menniskjansliga vanlagnan lýsast týðiligari enn gjøgnum donsku kommunistanna ósjálvstøðugu, uttanífrá — fyrisettu altíð lýdnu undirtøku av boðunum frá Kom- intern ella Kominform, ella hvat tað nú verður at eita í framtíðini. eina- Hvat er tað, sum kúgvin hevur fýra av, men kvinnan bara tvey? Veit ikki Bein, sjálvandi. varme og nemmest mu lige skal De Y ælge Hess-O-MatiC- posnings Telf. 1020 Thorshavn. C. Hansen, stats- } i i ] | | | | Í | | ; Vestmanna. " við Heklu 4. juni. Norsku dansararnir Mánadagin koma norsku dans- ararnir við Tjaldur til Havnar, Ætlanin er, at teir skulu hava dansiframsýningar í Havn, á Tver- oyri, í Vági, Klakksvík, Getu og Teir fara avstað aftur Loysingin Leyst frá Danmark, so hava vit paradísið! 20 milj. kr. í lán uttan- lands! So ljóða herróp tjóðveldis- manna. Vitleyst og villleiðandi. Eingin betur enn tjóðveldis- menn vita, at vit fáa EINKI lán uttanlands, uttan danski staturin ! veðheldur. Einki lán ongantíð betur fyri tjóðveldismenn — tá hava teir jú nakað at øsa og rumbla vid, og tað dámar teimum sum kunnugt ikki 8o illa. 20. flokksfundur hjá svensku javnaðarmonnunum var hildin nú miðskeiðis í mai. Hetta er stersti fundur, nakar veit um. Tað vóru ikki færri enn 105 punktir á dagsskránni og komin til viðgerðar vóru frá feløgunum kring um landið ikki minni enn 124 upskot. 4 javnadar-statsmi- nistarar tóku lut í fundinum. Tage Erlander, Sveríki, Fagerholm, Finlandi, H. C. Hansen, Danmark og Einar Gerhardsen, Noreg. Teir 4 statsministararnir "sogdu allir í teirra rødum, at nýggja pol: itiska leid Sovjetsamveldsins hevdi orsakað. at kommunistar alla- stadni leitadu sær samårbeidi vid javnadarmenn, men, at norður- lendsku javnaðarflokkarnir vildu undir ongum umstødum ganga við til nakran felagsskp ella nakað samarbeiði við kommunistar. 65.000 kr. skulu keypmannahavnsku bakar- arnir gjalda vegna ólógliga verk- fall teirra. Gjaldið fellur í 4 pørtum, harav seinasti partur i februar 1957. »Harstad Tidende« sigur frå, at sjúkahúsviðurskiftini har eru út av lagi ring. Sjúklingar ið skurðlæknarnir skulu taka sær av, mugu bíða heilar 5 mánaðir, áðrenn teir sleppa fram at. Kommuvalini í London gongd og hava nú reinan meira- z Juta í í 20 kommunum, Í einstøkum støðum heppnaðist tað kommu- nistum at taka meiralutam frá javnaðarmonnum ; men hetta var kortini einki í mun til vinning javnaðarmanna. Hann: Hygg at hasin fitta.lítla kálvi- num, sum gníggjar trýnið móti gron- ini á mammu síni. Ég hevði havt hug at gera tað sama --. Hon: Ger so væl, ønnur kúgv har yviri. har stendur ein mulin HUGSKOT ST Vit liva i einum samfelagi, id byggir á menniskjuna soleiðis sum hon er. Tað var ein Norðmaður, ið tekst við sosialhygieinu, ið hetta segði. — Um samfelagið ikki byggir á menn- iskjuna, sum hoon er, hvat er so at byggja á? — Jú, á menniskj- una. svoleiðis sum hon sambært nógv- „ heilt ymiskar áskooðanir eigur at vera. Vit vita nógv meira um, hvussu menniskjan eigur at vera enn soleiðis um. hvussu menniskjan er, — Hetta seinasta vita vit so gott sum einki um — og so er tað einsamalt av hesi orosøk mest náttúrligt at byggja sam- felagið á menniskjuna, sum hon eigur men einhvør veit, at tað er eitt grundarlag, forir við sær eina syndaflóð av vónbrotum. Alt ov stórt arbeiði er gjørt fyri at fjala menniskjuna, soleiðis sum hon er, alt ov mong eru uppald til at síggja niður á onnur og seg sjálvi, tí tey eru fødd við tí likamligu trongd fyri kær- leika. Vøkstur kærleikans í ti einstøku menniskjuni kólnar burtur undir skuldkensluni. Alt ov mong eru upp- ald til ta fatan, at menniskjan er fødd ånd og syndug, og alt ov mong ogna sær ti ta áskoðan og viðferð av menn- iskjuni, ið ger hana ónda. Vit kunnu einans aftur fáa javnvá hesa villeiðandi og skeivu uppfatan við at menniskjan finnur seg sjálva, kemur aftur til sín sjálvs og byggir samfelagið á menniskjuna sum hon er. at vera — sum Frælsi Táið talað verður um frælsi, er tað aloftast um frælsi frá trýsti uttanífrá. Fá hugsa við orðinum »frælsi« um okkara persónliga og politiska hvønndagsbardaga móti økonomiskum trysti og trældómi og enn færri um tann Fræksisbar- daga, ið førdur verður í hvørjum einstakum menniskja; bardagan móti tí ófrælsinum, ið stendst av, at vit bjálva okkum inn í vana- hugsan, har vit í staðin fyri fría og frælsa hugsan, slaviskt boyggja okkum undir niðurarvaðar mo- ralskar lærusetningar, propagan- distiskt gykl, ella >ta almennu hugsanina«, við øðrum orðum, okkara bardaga fyri ikki einans at kunna liva sum ein fræls, men ein frígjørd menniskja, sum í hugsan og gerðum einans er þundin av síni ábyrgd fyri næstanum. Tað virðismikla í menniskjanum, hin fría hugsanin, hin fría menniskj- an er eitt mál, sum enn liggur langt burturi; mál, sum framvegis vilja krevja harðan bardaga, mál, sum enn í mong ár vilja kalla á hin sanna og góða viljan, mál, sum einans kunnu vinnast gjøgn- | „ Í Í um innarligan felagsskap, gjøgn- Javnaðarmenn høvdu góða fram | 5 > P, 8108 um samvinnu og brøðraskap. Hin fría menniskjan er eitt mál so stórt, at alt annað bliknar. Hvi? Tad verdur alt meira og meira tydiligt, at tjóðveldið meir og meir ekur yvir í landsstýrisflokkarnar. Sjálvandi eru grundir fyri hesum, og menn gita, hvørjar tær eru, tó einki alment er komið fram enn. | At teir gerast meir og meir bundn- | GRINDALISTIN Tad verdur her gjørt kunnigt, at grindalistin fyri 1956 liggur frammi á býráðsskrivstovuni frá 23. mai til og við 4. juni í ár, hvønn yrkadag frá kl. 11—13 og 15—16, leygardag tó bert frá kl. 11—13. Fólk verða biðin um at kanna eftir, um partarnir oru í lagi. Býráðsskrinstovan. Lærudrongur kann fáa pláss á prentsmiðjuni. — Telefon 1820. ir av landsstýrinum og tess flokk- um er undirtónin í so mongum, men hvørgin parturin hevur enn verið so opinskáraður, at hann hevur latið stórvegis leka út. Hvussu er ikki hin mikli >sam- felagsrevsarin« 14. sept. fullkom- uliga fallin til jarðar. Ja, hvør skuldi vænta, at henda luftbløðran ið var komin so langt upp, at hon nærum var farin úr snøggliga skuldi detta til jarðar? eygsjón, Men so er. Hvørt lesandi kykt hevur við undarligum áningi hugsað um hetta. Tað skvaldrið, ein kann lesa nú, er so vatndeyvt, alt orðabraskið er burtur — eftir situr lesarin við einum løgnum ráka í munni. Vit minnast øll, hvussu tey stórreypandi orðini í Dagblaðnum snøggliga fjaraðu burtur — tøgn. Og nú standa vit við stórum glómum og hoyra hitt øgiliga buldrið í 14. sept. hvørva — tagna — burtur í ævinleik- anum. polit. — Mamma, samlar mammubeiggi upp á summarfuglar? — Nei, hví sigur tú so? — Jú, hann segði við pápa í gjár: Kanska vit sníkja okkum ein túr í kvold og fáa okkum fatur á hver sínum nåttsummarfugli. *x Tú angrar kanska, at tú gifti teg? — Nei, eg skuldi einki havt ímóti at gift meg einaferð aftrat. x — Góði Ragnar, heyði tú verið líka góður við meg, um vit høvdu verið gift? — Sjálvandi. Tú veitst væl, at eg altíð hart hildið mest av giftum kvinn- um! *x Ein maður kom inn á prentsmiðj- una oog bað um at fáa eina lýsing í blaðið. Tað var um ein kettling, ið var burturblivin, Í lýsingini loovaði maðurin 1000 kr. til tann, ið fann kettlingin. — Hatta er nógvur peningur, helt kvinnan. ið tók móti lýsingini. Vilja tygum virkuliga gjalda so nógv? — Ja, tað var kettlingurin hjá konu míni. - Tað er sanniliga vakurt gjørt av tygum, helt gentan, men tað eru nógvir pengar fyri ein kettling. — Tað hevur einki at siga. E g vådi einki — eg havi sjålvur druknað kett- lingin, x Mestan slapp einhver smáfugl- urin við mjólkabátinum hvítusunnu- aftan.