Sosialurinarkiv
Sosialurin 1956-08-25, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 25. august 1956síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

SOSIALURIN BRØDRALAG FRÆLSI JAVNADUR Tjóðveldismenn á odda r LI i nikkudukkudansi sambands- og fólkaflokksmanna um Kristian og Hákun Djurhuus Tað er einki óvanligt, at 14. sept. greipar sambands-, fólka- og javnaðarflokkarnar saman og ger ollum illum; teir í felag sekar í meðan tjóðveldisflokkurin ein- samallur stendur hinumegin sum verjari og tænari fólksins móti hesum illskapinum. Soleiðis hev- ! ur hesin sjongurin — væl løddur vid ljótum og óndsinnaðum ókvæmisorðum — ljóðað 3. ferðir um vikuna í fleiri ár. Tó, hetta er einki ar uppafturtøka, ' leyssleyg avskriv- ing, ella sum tað nevnist i skúl- x 1nað enn unum — aftursøgn — av ti, ið hitt áður so stórorðaða Dagblaðið vartaði upp við undir og beint aftaná seinasta heimsbardaga. — Men øll minnast, hvussu tað gekk Dagblaðnum og fólkaflokkinum. Dagblaðið er í dag ikki einans málgagn landsstyrisins, t. v. s. sambandsins og fólkaflokksins; men — Føroyatidindi undantikið — einasta málgagn sambands- mannsins Kristian Djurhuusar.' Og hvat er 14. Sept. ? Ta var ein tíð, tå ið 14. sept. var stórorðaður og gjørdi almikil álop á landsstýrið. Ókvæmisorð- ini trutu ikki, bæði líkt og ólíkt varð potað niður í lesararnar. Men snøggliga tagnaði henda málreysta urgan. Onkur ússalig »pipp« hava hoyrst av og á; men fólk hava valla givið teimum gæt- ur, tey hava verið so veik og einki sigandi, so deyðlig og meinaleys, at hin gløggi lesarin hevur verið í iva um, um 14. sept. eisini er vorðið málgagn harra Kristians og Hákunnar. Mangan hevur hetta undrað. Er nakað samanspæl — myrkurs- spæl — millum oddamenn tjóð- veldisins og Kristian og Hákun Djurhuusar? Ivaleyst tað! Og tað eru tey, ið vilja halda, at hesir einaferð so málreystu garparnir eru væl á veg niður í lumma Kristians og Hákunnar — niður í sambands- leypin!! Orsøkirnar eru ikki almanna- kunnugar — verða tað kanska ongatíð heldur men monnum er loyvt at gita. Urguljóðið er vent burtur frá landsstýrinum og móti vent 4 Á ! kað illvilja móti ollum ti, Dønum. Dagliga verður nú prædi- í, ið á ein ber við Danahatur ella annan hátt ella tað, ið danskt er. hevur ongatíð verið so trúliga og dúgliga verið potað niður í fólk; men hetta er eisini ein vegur al ljúgva seg undan samarbeiðinum við landsstýrisflokkarnar. hatrið verður nýtt sum skålkaskjol — eitt frálíkt skjól at krógva seg ikki Dana- aftanfyri; tí danahatur fellur allastaðni í so ringa jør0; men bara ikki teir eins og allir aðrir ið hava roynt tað frammanundan, fara at flokja seg inn í og rygg- bróta seg, tå ið hetta illgrasið, ið teir nú sáa, fer at vaksa upp og bera åvøkstur, Fólkaatkvoðan 1946 Ein høvudståttur í hesi øgiligu orrustu móti Dønum er tann, at teir skulu hava sýtt okkum at tikið við loysing aftaná fólkaatkvoðuna 14. sept. 1946. Ta ferðina flokksmenn kring landið í felag og mæltu stór- ferðaðust fólka- og tjóðveldismenn Í orðaðir fólki til at atkvoða fyri loysing. Tveita vit burtur ein part av at- kvødunum, var meiraluti fyri loysing — tað stendur fast. | Og sjáldsama væl skuldi borið Á tingi fólkaflokksmenn og ein til at framt loysingina. sótu 12 | tjóðveldismaður ella í øllum før- loysi ingarmaðurin Hesir um Jákup í tovu. vóru reinut 13 av 25 ting- meiraluti á ingi — monnum, Í 1 st} : … ' : Men tóku teir við, ella settu teir in í verk, hvat teir jú lætt k tørt? Og so siga teir kortini, at tað skt valdsmannarædi, ið forðaði okkum at »taka við landa- Danir eru syndabukk- — men hvat vid tjóðveldis- nikkudukkum im … NTISI ians og Hákunnar — i dag, ir Danir vóru? um ein; Heimastýrislógin av |. apríl 1948 tykist 14, sept. hava ringt eyga á. Eisini hon verður nýtt sum eitt ræðuligt, og samfelagsdrepandi skrímsl. Men veruleikin er kortini tann, at við hesum flagg- og málspurningurin, ja, allur hin tjóðskaparligi samfelagsspurning- varð urin loystur, at hon heimilar okkum at taka við fullum ræði á flestum økjum, Matstrev og mentunnarloysi Hvat nyttar at eiga ein trolaraflokk og gull í posa og sekk; men drepa í vanrøkt mentan og mál, og missa seg sjálvan vekk. So Foroya fólks hamur á gullinum tryggur, sum Artala kongur deyður liggur. Avoldaður handilsskapur Um vit fáa hálvthundrað trolarar nú, ei oyra til avlops er, tá vit skulu keypa leyst og fast, sum fullvæl kann virkast her. Og handilin åt og inn, sum nå sum teymleysur foli er, og Mollykålvur settur er vid at bøta landbúnað her. Og vinnan í útlendskar lummar fer, tá alt móti húsagangi ber. Meinlík ástarljóð Í jazzi og nógvum, sum klassiskt er nevnt, mong finna ta søtastu ørvitis sælu. av fressum og logum í elskhugsspæli; og stevstavurin er ein fressahali. Pól F. NR. 34. LEYGARDAGIN 25. AUGUST 1956 29. ÁRG. | yvir flestu málum, tá ið vit sjálv- ir ynskja tað, ja, enntá uttan at spyrja Danir eftir, at hon bert tilskilar nøkur få mál, har samráðingar skulu fara fram, áður enn yvirtøka verður framd, Og heimastýrislógin forðar okk- um ikki á nakran hátt at loysa frá Danmark. Eingin Dani ella nakar ríkis- myndugleiki kann forða okkum i lí. — Tí í heimastýrislógini er tað lógfest, at vit kunnu taka loysing, tá vit sjálvir vilja og ynskja tað. Sostatt er einki hald í skriving 14. sept. um heimastýrislógina, ið veitir okkum tað sjálvstýri, vit eru forir fyri logliga heimilar okkum til eina og hverja tíð at taka við loysing. at taka við og bera og Samarbeiði tjóveldis- og landstýrismanna Sum mannsmorð roynir 14. sept at dylja samarbeiði tjóðvildisins við landsstýrisflokkarnar fyri les- arum sínum, og tað við góðari grund, tí hetta samarbeiði hevur einki minni verið enn ein svika- og níðingsgerð móti småmann- inum í Føroyum. Vit skulu her nevna nøkur få domi um hetta samarbeiðið: Saman við landsstýrisflokk- unum hava tjóðveldismenn verið við til at sett uppskot um og við- tikið í tinginum: at skerja minstuløn fiskimanna við 150 kr. — úr 800 niður í (Framhald á 4. síðu) Tad er veruleiki: landsstýrisflokkarnir beinleiðis førdu avreiðingarpolitikk í landshelgismálinum, tjóðveldismenn í hesum at at máli høvdu eina einkisigandi, nega- tiva støðu — róptu um upp- søgn — einki annað. at javnaðarflokkurin einsamallur hevði sterka stoðu. javnaðarflokkurin vildi fylgja Íslendingum, krevja sama sjó- lands- eina „positiva at mark og somu stødu i helgismálum sum teir. tjóðveldis-, sambands- og fólka- flokksmenn forðaðu okkum at fylkjast oksl móti akslum við alt frændirnar fyri vestan hav í 1 hesum livsneydsynjarmåli Før- ova [ lks.