leygardagur 25. august 1956síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
BRØDRALAG
FRÆLSI
JAVNADUR
Tjóðveldismenn á odda
r LI
i nikkudukkudansi sambands- og
fólkaflokksmanna um Kristian og
Hákun Djurhuus
Tað er einki óvanligt, at 14.
sept. greipar sambands-, fólka- og
javnaðarflokkarnar saman og ger
ollum illum;
teir í felag sekar í
meðan tjóðveldisflokkurin ein-
samallur stendur hinumegin sum
verjari og tænari fólksins móti
hesum illskapinum. Soleiðis hev-
!
ur hesin sjongurin — væl løddur
vid ljótum og óndsinnaðum
ókvæmisorðum — ljóðað 3. ferðir
um vikuna í fleiri ár.
Tó, hetta er einki ar
uppafturtøka, ' leyssleyg avskriv-
ing, ella sum tað nevnist i skúl-
x
1nað
enn
unum — aftursøgn — av ti, ið
hitt áður so stórorðaða Dagblaðið
vartaði upp við undir og beint
aftaná seinasta heimsbardaga. —
Men øll minnast, hvussu tað gekk
Dagblaðnum og fólkaflokkinum.
Dagblaðið er í dag ikki einans
málgagn landsstyrisins, t. v. s.
sambandsins og fólkaflokksins;
men — Føroyatidindi undantikið
— einasta málgagn sambands-
mannsins Kristian Djurhuusar.'
Og hvat er 14. Sept. ?
Ta var ein tíð, tå ið 14. sept.
var stórorðaður og gjørdi almikil
álop á landsstýrið. Ókvæmisorð-
ini trutu ikki, bæði líkt og ólíkt
varð potað niður í lesararnar.
Men snøggliga tagnaði henda
málreysta urgan. Onkur ússalig
»pipp« hava hoyrst av og á; men
fólk hava valla givið teimum gæt-
ur, tey hava verið so veik og einki
sigandi, so deyðlig og meinaleys,
at hin gløggi lesarin hevur verið í
iva um, um 14. sept. eisini er
vorðið málgagn harra Kristians
og Hákunnar.
Mangan hevur hetta undrað.
Er nakað samanspæl — myrkurs-
spæl — millum oddamenn tjóð-
veldisins og Kristian og Hákun
Djurhuusar?
Ivaleyst tað! Og tað eru tey, ið
vilja halda, at hesir einaferð so
málreystu garparnir eru væl á veg
niður í lumma Kristians og
Hákunnar — niður í sambands-
leypin!!
Orsøkirnar eru ikki almanna-
kunnugar — verða tað kanska
ongatíð heldur men monnum er
loyvt at gita.
Urguljóðið er vent
burtur frá landsstýrinum og móti
vent
4
Á
! kað illvilja móti ollum ti,
Dønum. Dagliga verður nú prædi-
í, ið á ein
ber við
Danahatur
ella annan hátt
ella tað, ið danskt er.
hevur ongatíð verið so trúliga og
dúgliga verið potað niður í fólk;
men hetta er eisini ein vegur al
ljúgva seg undan samarbeiðinum
við landsstýrisflokkarnar.
hatrið verður nýtt sum skålkaskjol
— eitt frálíkt skjól at krógva seg
ikki
Dana-
aftanfyri; tí danahatur fellur
allastaðni í so ringa jør0; men
bara ikki teir eins og allir aðrir
ið hava roynt tað frammanundan,
fara at flokja seg inn í og rygg-
bróta seg, tå ið hetta illgrasið, ið
teir nú sáa, fer at vaksa upp og
bera åvøkstur,
Fólkaatkvoðan 1946
Ein høvudståttur í hesi øgiligu
orrustu móti Dønum er tann, at
teir skulu hava sýtt okkum at tikið
við loysing aftaná fólkaatkvoðuna
14. sept. 1946.
Ta ferðina
flokksmenn
kring landið í felag og mæltu stór-
ferðaðust fólka-
og tjóðveldismenn
Í orðaðir fólki til at atkvoða fyri
loysing.
Tveita vit burtur ein part av at-
kvødunum, var meiraluti fyri
loysing — tað stendur fast.
| Og sjáldsama væl skuldi borið
Á tingi
fólkaflokksmenn og ein
til at framt loysingina.
sótu 12
| tjóðveldismaður ella í øllum før-
loysi
ingarmaðurin
Hesir
um Jákup í
tovu. vóru reinut
13 av 25 ting-
meiraluti á ingi —
monnum,
Í
1 st} : … ' :
Men tóku teir við, ella settu teir
in í verk, hvat teir jú lætt
k tørt?
Og so siga teir kortini,
at tað
skt valdsmannarædi, ið
forðaði okkum at »taka við landa-
Danir eru syndabukk-
— men hvat vid tjóðveldis-
nikkudukkum
im …
NTISI
ians og Hákunnar — i dag,
ir Danir vóru?
um ein;
Heimastýrislógin
av |. apríl 1948
tykist 14, sept. hava ringt eyga á.
Eisini hon verður nýtt sum eitt
ræðuligt, og samfelagsdrepandi
skrímsl.
Men veruleikin er kortini tann,
at við hesum flagg- og
málspurningurin, ja, allur hin
tjóðskaparligi samfelagsspurning-
varð
urin loystur,
at hon heimilar okkum at taka
við fullum ræði á flestum økjum,
Matstrev og mentunnarloysi
Hvat nyttar at eiga ein trolaraflokk
og gull í posa og sekk;
men drepa í vanrøkt mentan og mál,
og missa seg sjálvan vekk.
So Foroya fólks hamur á gullinum tryggur,
sum Artala kongur deyður liggur.
Avoldaður handilsskapur
Um vit fáa hálvthundrað trolarar nú,
ei oyra til avlops er,
tá vit skulu keypa leyst og fast,
sum fullvæl kann virkast her.
Og handilin åt og inn, sum nå
sum teymleysur foli er,
og Mollykålvur settur er vid
at bøta landbúnað her.
Og vinnan í útlendskar lummar fer,
tá alt móti húsagangi ber.
Meinlík
ástarljóð
Í jazzi og nógvum, sum klassiskt er nevnt,
mong finna ta søtastu ørvitis sælu.
av fressum og logum í elskhugsspæli;
og stevstavurin er ein fressahali.
Pól F.
NR. 34.
LEYGARDAGIN
25. AUGUST 1956
29. ÁRG. |
yvir flestu málum, tá ið vit sjálv-
ir ynskja tað, ja, enntá uttan at
spyrja Danir eftir,
at hon bert tilskilar nøkur få
mál, har samráðingar skulu fara
fram, áður enn yvirtøka verður
framd,
Og heimastýrislógin forðar okk-
um ikki á nakran hátt at loysa frá
Danmark.
Eingin Dani ella nakar ríkis-
myndugleiki kann forða okkum
i lí. —
Tí í heimastýrislógini er tað
lógfest, at vit kunnu taka loysing,
tá vit sjálvir vilja og ynskja tað.
Sostatt er einki hald í skriving
14. sept. um heimastýrislógina, ið
veitir okkum tað sjálvstýri, vit eru
forir fyri
logliga heimilar okkum til eina
og hverja tíð at taka við loysing.
at taka við og bera og
Samarbeiði tjóveldis- og
landstýrismanna
Sum mannsmorð roynir 14. sept
at dylja samarbeiði tjóðvildisins
við landsstýrisflokkarnar fyri les-
arum sínum, og tað við góðari
grund, tí hetta samarbeiði hevur
einki minni verið enn ein svika-
og níðingsgerð móti småmann-
inum í Føroyum.
Vit skulu her nevna nøkur få
domi um hetta samarbeiðið:
Saman við landsstýrisflokk-
unum hava tjóðveldismenn verið
við til at sett uppskot um og við-
tikið í tinginum:
at skerja minstuløn fiskimanna
við 150 kr. — úr 800 niður í
(Framhald á 4. síðu)
Tad er veruleiki:
landsstýrisflokkarnir beinleiðis
førdu avreiðingarpolitikk í
landshelgismálinum,
tjóðveldismenn í hesum
at
at máli
høvdu eina einkisigandi, nega-
tiva støðu — róptu um upp-
søgn — einki annað.
at javnaðarflokkurin einsamallur
hevði sterka
stoðu.
javnaðarflokkurin vildi fylgja
Íslendingum, krevja sama sjó-
lands-
eina „positiva
at
mark og somu stødu i
helgismálum sum teir.
tjóðveldis-, sambands- og fólka-
flokksmenn forðaðu okkum at
fylkjast oksl móti akslum við
alt
frændirnar fyri vestan hav í
1
hesum livsneydsynjarmåli Før-
ova [ lks.