leygardagur 13. oktober 1956síða 4

ilma HUGSKOT I So mangur hevur droymt um eina tilveru á einum av teim fråliku, sól- krýndu oyggjunum í Havinum kyrra, men veruleikin er tann, at tey, ið hava roynt tað, eru vorðin so leidd. at tey annaðhvort hava gift seg ella eru stungin av, tí tann, ið ikki kennir gled ina av arbeiði, kennir ikki gleði við at hvíla, tann, ið ikki kennir hin fråa regndagin, kennir heldur onga gleði í sólskini, tann, ið ikki kennir til at sakna, kennir onga gleði við at fáa. Við hvort hugsa vil, at um vit hovdu skapt himmalrúmið, høvdu vit altid latið menniskjuni verið ung, elli og deyði skuldi verið nakað ókent. Og so er sannleikin, at eitt ævigt lív vildi verið óúthaldiligt. Platon hevði rætt, tá hann segði, at tað er deyðans námind. ið ger lívsins virðir so týdn- ingarmikil, DG ER I) DESK] | BARNATEIGURIN | DK KID Kaffisøgan Hvussu var nú kaffi funnið á fyrsta sinni? Jú, tað bar so á at ein A- rabari var um at doyggja í oydimørkini. Tá rakti hann við nøkur login ber á einum runni. Hann heimtaði nøkur, flusti skalið uttanav og royndi at eta tey; men av tí at ógvuliga beiskur smakkur gekk av teim- um. gavst hann. Tað fannst einki, ið kundi stilla svongd hansara. Hann kyndi eld og royndi at steikja sær berini og síðan bloyta tey í vatni. Tá tað gekk ov seint, fór hann atdrekka av tí grugguta vatninum. Glaður var hann, tá hann kendi ein frískan smakk í munninum. Hetta hendi í 1285. Tá hann kom til Mokka, vísti hann ber- ini, og brátt kendu oll kaffi. Arabarar vóru dúgligir at drekka kaffi. Eina mest drúkku teir, áðrenn teir fóru í kirkju, fyri ikki atsovna undir gudstænastuni, Seinri varð bannað ollum rætttrúgvandi at drekka kaffi, av tí at hetta var roknað fyri at vera eins og brennivín. Í 1690 varð kaffi- plantan ford til Java og seinri til mong onnur lond. Og drekka kaffi — tað verður í dag gjørt um allan heimin. * Tá stjørnurnar eru skyggjandi og bleiktra, verður loftið klárt og vindurin nógvur. Hogættin gevur næstan altíð turt veður og klárt loft. Tá svalirnir flúgva so lágt, at veing- irnir næstan nerta við jørðina verður ill- fjøskut veður, — Hetta segði Tycho Brahe, sáli. x Drongurin, sum vildi vera ósjónligur — Mamma. tað hevði verið stuttligt at verið ósjónligur. — Ja, so hevði eg sloppið frá at sæð, at tú íkki hevur vaskað tær um hálsin í dag. — Tig, mamma skal altíð siga okkurt býtt. Hugsa heldur um, hvussu nógvar snildir, eg skuldi funnið uppá, um eg var ósjónligur. — Hvat skuldi tú funnið uppá? — Á,so mangt. Eg skuldi syklað allar gøturnar oman og nidan, og øll fólk skuldi staðið býtt og hugsað, hvussu tað kann bera til, at syklan koyrir einsamøll. — Hvat meira vildi tú gjørt? — Ja, so hevði eg farið til Havnar, tá útvarpið kemur. Eg hevði farið inn, tá teir sendu tíðindini. Eingin hevði sæð meg, og eingin hevði vitað, hvar roddin kom frá, tá eg segði, at nú skuldu oll skiilabørn í Føroyum hava frí, allir skúlar skuldu verða stongdir og ongatíð upp aftur latnir. — Ja so, men kannst tú nú fara at j keypa mjólk og margarin fyri mammu? - Nei, mamma, eg eri ósjónligur nú. Eg ætli at vera ósjónligur, tá tað hóskar mær best, og nú hóskar tað mær. Men so tók mamman í herðatoppin á honum, rendi hann av durinum og segði, at nú kemur tú aftur kl. 5 sjónligur og penur. Hoyrir tú tað! x Lítli Jákup hevur so frålika vakra rødd og dugir væl at syngja. Hetta vitsti omma hansara, og ein dagin, hann kom at vitja hana, bað hon hann um at syngja ein vakran sang fyri henni. Tað lovaði Jákup, ið var so góður við ommu sína. Hann byrjaði so at syngja: »Eitt stakkals, lítið, fátækt barn ...<, men knappliga gavst hann. Omman undraði seg yvir, hví Jákup íkki vildi syngja henda vakra sang at enda; og tá ið omman spurdi hann, hví so var, svaraði hann: — Nei, omma, eg kann ikki syngja handa sangin, ti eg havi 10 kr. f lumm- anum. x Skúlagentan, sum var og helt summar- frí hjá mostur síni, skrivaði heim til mammuna: >.. Og Í gjár tóku tey tann stóra kálvin, sum skuldi sendast til slaktingar, og eg helt, at tað var so synd í honum, men mostur segði, at tað var íkki so ringt, men eg haldi nú kortini, at tað er tað Í ringasta, ið kann henda einum kålvi, gátur 1. Tá ein brúkar tað, verður tað tveitt burtur, og tá eingin hevur brúk fyri tí, verður tað tikid aftur. Hvat kann tað vera? 2. Hesin kemur til verðina bæði tjúkkur og stórur, men fyri hvonn dag verður hann soltnari og soltnari .. Í byrjanini | og í endanum hevur hann tað kalt, men í miðjuni rættuliga heitt. Hvat er tað? (Svarini eru aðrastaðni í blaðnum) *x Fólkanevn | Set stavirnir rætt saman, og tú fært | hvorja ferð eitt gentunavn. Seinast skalt | tú seta teir fyrstu stavirnir í gentunovn- | unum saman, og tú fært eitt dreingja- navn. DGIIRS. DGIINR. DGNRUU. ALRSUU. AÅRVNN. AADGMR. (Svar aðrastaðni i bladnum) x Hvor veit hvat? Er tað rætt ella skeivt: 1. at eitt land liggur millum Frakland og Spaniu? 2. at tað altíð er skotár, tá árstalið kann býtast við 4? 3. at vit fáa hvítt við at blanda sam- an gult, reytt og blátt? (Svar aðrastaðni í blaðnum) * Fjald orð. Guttormur gloppaði mær hurðina. Hann skúgvaði krossin til viks. Gapandi trein hann inn. Básinum krevur umvæling. Í hesum fýra setningunum eru fjald 9 djéranøvn. Royn at finna tey! (Svar aðrastaðni í blaðnum) x Orðasmíð. RÚS — TAL — TJO — LÆR — HAV — VÅR — Nú skalt tú seta nýggj orð aftrat, so- leiðis at stavirnir í nýggju orðunum lisnir niðureftir verða til navnið á heimskend- um peningaseðlum. (Svar aðrastaðni í blaðnum) Talgáta. 1 Í Maður. 12 Kann. 123 Metur. 123 4 Meta. Tú byrjar við einum stavi, ið altíð skal vera sama slag, leggur síðan ein aftrat hvørja ferð, eisini hesir skulu vera eins. (Svar aðrastaðni í blaðnum) So var íkki meira í dag, men í næsta mánaða koma vit aftur. FWIYNY — Tað er heilt galið. Bara eg ikki havi mist peningapungin. Ég havi leitað lummum, bara ikki í høgra baklumma, Var tad so ikki ein roynd at leita har eisini? Jamen, góði maður, um hann nú heldur ikki er har. í ollum Hann: Ná, hvat segði læknin? Hon: Hann hugdi at tunguni, og so skrivaði hann mær eina resept uppá nakað styrkjandi. Hann: Vónandi ikki fyri tunguna? Full av hugmóð spurdi hon gentuna í krambúðini: Kunnu skógvar. sum smáir uttan? vísa mær einar stórir tygum eru innan og O Tey sótu úti vid strondina og høvdu ilt við at:fáa nakað sagt. At enda reisti hon seg upp og segði: TS er dansur í kvold, Hevur tú ikki hug at koma í dans? Har hittir tå eina rúgvu av søtum gentum...... - Hann hugdi eina lotu at henni: - Jú. ógviliga fegin, segði hann, men eg komi ikki fyri at finna sotar gentur. Eg komi einans fyri at hitta leg. Dóttirin í húsinum hevdi vitjan av ungum manni. Tað var seint. tað var heilt seint, og ødin í pápanum yvir svøvnin, hann misti, øktist fyri hvort minuti, At enda fer hann innar og sigur vid tey: — Eg vil bert minna tykkum å, at kl, 12 sløkkja vit ljósið her i stovuni. — Tad hevur einki at siga, svarar hin ungi drongurin, vit ætla okkum ikki at lesa! Ikki nóg mikið við tí. at flestu sjó- menn hava eina gentu í hvorjari havn, teir hava eisini ein sekstant umborð. Hollywoodhobbies Æisini filmsstjørnurnar í Hollywood hava síni hobbies — frítíðararbeið. — Her eru nøkur dømi um, hvat hesar stjørnurnar havast at: Kerr Greer Garson Íhevur stóra samling av Deborah ger standmyndir, postalin og keramikk, Jean Negulesco Holden litmyndir, hevur stora kunstsamling. w. H. taka Tyrone Power og Jenny Lewis hava og Fonda av sjálvir flogfor, og hugtiknir av klass- sikari list eru Errol Flynn og Humphrey Bogart. — Ymiskur er samlihugurin: Glark Gable samlar jaktbyrsur, A. Menjon frímerki og Skipafelagið Foroyar TELEFON Tórshavn Peck bøkur Abraham Lincoln. Onnur hugsa um at tryggja Gregory um framtíðina, um illa skuldi gingið við filmarbeiðinum. Gary Cooper er part- eigari í einum stórum vetra-gistingar- húsi. Fred Astaire eigur ein hóp av dansiskúlum kring landið, Bob Hope eigur partabrøv í einum base-ballfelag og Ester Williams teknar baðidraktir. Bing Crosby er storsti forrætnings- maðurin millum stjórnurnar. — Í Nevada eigur hann ein farm við 5000 djórum. Hann er parteigari í felag- num, ið selur grammofonplåtur hans- ara. Vísdómsorð Frælsi kann einans verða hildið uppi við tvingsul, navnliga tí tvingsli, ið forar einum at gera seg inn á frælsið hjá einum oðrum, Jåtur: 1. akker, 2. álmanakki. Fólkanovn: Sigrid, Ingrid, Gudrun, Ur- sula, Rannvå og Dagmar, Dreingjanavnid verdur Sigurd. Hvor veit hvat: 1. rætt. Andorra. 2. skeivt. 1600, 1800 og 1900 eru ikki skot- ár. 3. rætt. Fjald orð: Ormur, loppa, ær; kúgv, ross, apa, rein, ásin og revur. Orðasmíð: Drekka, orð, leggur, legg- ur, alda og róður. Navnið á peningasedl- inum verður dollar. Talgáta: M, MÁ, MÁL, MÁLA. VALDEMAR LÚTZEN Telf. 1020 Thorshavn. 1225