leygardagur 27. oktober 1956síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Arbeiðarar
og fiskimenn
Altíð hevur tað leikað nógv á at
standa saman um sosialismuna, men
ongantíð so nógv sum nú. Ja, eg tori
siga, at tað ongantíð fyrr hevur leikað
meira á enn nettupp nú, tí tann, ið
hevur fingið tað rætta uppfatilsi av,
hvat fyrimun sosialisman veruliga
inniber. kann ikki siga annað enn so;
men sjálvandi kann tann, ið ikki fatar
ella ikki vil fata teir fyrimunir, ein
sosialistiskur flokkur inniber fram um
aðrar politiskar flokkar, halda slíkt
bert vera politiskt orðageip — men so
er ikki. Tí eg. ið skrivi hesr reglur,
tors siga tað av royndum og eftir tí,
eg havi fylgt við í politiska lívinum
hesi seinastu árini. at einasti flokkur,
ið hevur nakran livandi verunleika
aftanfyri seg, er javnaðarflokkurin.
Hetta er ein royndur lutur, og eru tað
prógv um, at so er. Fyrst av ollum
skal eg nevna málið um endurnyggjan
av skipaflotanum, sjomarksmålid,
landshandilin. Og so ikki at forgloyma
onnur góð tiltøk sum t. d. minstalønin,
forskotrindanin og so eisini pristil-
skotið. Men tíverri eru hesi seinast
nevdu tiltokini ikki so fullfiggjadi,
sum av javnadarmonnum ynskt. Eg
kundi nevnt rågvu av ødrum góðum
dømum, id vildu verid ti fåtæku
fjøldini at gagni, um tey vórðu framd
í ti líki sum av javnadarmonnum
framsett. men tað verður at taka alt
ov nógv pláss hesa ferð. Viðvíkjandi
endurnýggjan av skipaflotanum, so er
at siga, at javnadarmenn longu i 1943
hovdu fullfíegjað uppskot frammi;
men tað varð sum altíð felt av teimum
konservativu afturhaldskreftunum. Og
tå ið Færøernes Realkreditinstitut varð
sett å stovn, sum skuldi veita monnum
lagalig lån til skipakeyp. søgdu javn-
stovnurin ikki kom al
verða fullfiggjadur sum annars ætlað
við tað. at lånitreytirnar vóru so harð-
ar. at:tað kom at verða ógjorligt fyri
aðarmenn. at
menn at hava atgongd til, uttan bert
stuttari tíð at: spøkja aftur
at nóg illa kapitalist
forar fyri at útvega tann
ið kravdist fyri at kunna
lån, Og hevur tad li
t. at gjørt eina broving í
nstreytunum hjá hesum sama
óg mikið ávíst fyri al
prógva. at einasti flokkur á tingi. sur
er framskyedur, er javnaðarflokkurin.
Øll tey fledu uppskot javnaðarmanna
spøkja aftur og aftur. Tað er mangan
' p x
ia moislødumenn og
at hovra og si
motstødublødini siga. at nógv av upp-
skotum javnaðarmanna ongantíð
hyggja á nakað grundarlag. hvar ið
peningurin skal koma frá. Men tað
má fólk duga at skilja. at slíkt einans
verður nýti sum vápn fyri at ræða við
tí meira bjartskygnir eru javnaðar-
menn enn so, at teir smíðja nøkur
uppskot, id ikki kunna verða fjøldini
ein hollur veruleiki at byggja å.
Møculiet er tað ein partur av fólki,
ið hevur fingið eitt myrkt slør fyri
eyguni. at tað trýr uppá, at alt er væl
skipað á hesum landi, ti einki hoyrist
um. at nakar líður neyð. Nei, tað
kann nú vera nakað í hesum; men
tað. at tað er so frætt sum tað er, er
ikki okkara stýrandi monnum fyri at
takka. ei heldur fylgi teirra, men okk-
ara grannatjóðum, sum hava kunnað
tikið ímóti stórum parti av
okkara fiskimonnum. nógv tann
størri parturin við íslendskum forum.
Hvar vildi allur tann ridilin av for-
ovskum fiskimonnum. ið eru í Íslandi,
sinum
og
tíkið sína vinnu frå, um teir ikki
sloppu vid íslendskum skipum“
Kunna Føroingar liva uppá tað, at
aðrar tjóðir skula halda fiskifør til
okkara fiskimenn. Ikki man tað fara
at bera til í longdini. Varð fylgt
uppskoti javnaðarmanna, hevði tað
ikki verið neyðugt hjá nøkrum føroy-
ingi at verið við íslendskum skipum
í dag.
Nei. arbeiðarar og fiskimenn skulu
kor tykkara víðkast til fullnar, so
megu tit gera álvara av og mann-
sterkir fylkjast um tykkara einastu
vón — javnaðarflokkin. Javnaðar-
flokkurin svíkir ongantíð ein arbeið-
ara ella fiskimann — hann er klett-
urin, ið byggjast kann á — tá ið allir
aðrir svíkja.
Suðuroyingur.
»Latum okkum ikki krógva burtur
sannleikan.“
Soleiðis nevnist grein í Sosialinum
nr, 39. Við tað, at hesin Onevndi
greinskrivarin, id sigur seg at vera
»Fiskimadur úr Sandoy« eg ivisl
um. at hann er tað — lhevur gjørt sær
slíkan ómak nettupp vid at >krógva
burtur sannleikan«, fari eg ti hervid
at triva eitt sindur í tað, hann skriv-
ar: Í 1954 vunnu vit 800 kr. í minslu-
løn men mistu tveir Sudurlandstårar,«
sigur hann. Eg má siga, at so fiskar
hann skjótt!
»Fiskimannafelagid varð ruinerad,«
sigur hann.
Á hvørjum roknskapi felagsins hava
tygum lisið tað? Ongum!
»Néev av ti, ið fer fram, verður dult
fyri okkum, serliga hugsi eg um prís-
viðbát og minstulon.< sigur hann.
Passar ikki! Reglugerðin fyri Lon-
javningargrunnin, bædi um prísviðbót
og minstuløn eru kunnejørdar bæði í
Dimmalætting og Fiskimannablað-
num.
„Afturfyri prísviðbótina mistu vil
mindiulønina,« tað er nú ikki satt
heldur: men vit mistu 150 kr. av løn-
javningini,
Hetta stendst av. at stuðul lands-
k til Lonjavningargrunnin er
1.3 mill. kr., og tað fekst ikki meiri.
F. F. ræður nú einaferð ikki yvir
Landskassanum
Prísviðbótin fyri smærri fisk el
seM niður igjøgnum.« Ósannindi úr
enda í annan; Prísviðbótin fyri allan
fisk undir 22” er hin sama í 1936 sum
ótin fyri
í 1955. Harafturímóti er viði
fisk yvir 22” sett 25 eyru upp.
Tveum siga. at vit aftaná verkfallid
1951 fingu ein verri sáttmála. Vil
muen knógva undir nógv år aftrat.
Hvat er tað fyri ein sáttmáli. og
hver hevur gjørt hann
Fiskimannafelagið var ikki við tilat
vera nakran nýggjan sáttmála fyri
1954.
Tann núgaldandi sáttmálin er frá
229/2-—1955. og fegin vildi eg. at tyg-
um vístu mær, í hvørjum eir eru verri
enn hinir fyrru. Einasta sanna í hesi
grein er endin: >Fiskimenn eiga al
vera varnir, vit hava fullgóð prógv
fyri. at her eru úlvar í roði uppi í
leikinum.« Tygum eru ein!
Nógv er at gera enn av F. F.,
vantar enn. inntil foroyskir fiskimenn
hava líka góð kor sum fiskimenn í
øðrum londum. og ofta gongur striltið
at vinna nakað; men tað væntar eisini
nógv
nógv. inntil limir F. F.s standa so væl
saman sum brødur teirra í granna-
londum okkara.
Sýsluformaður F.
Gunleif Hentze, Skopun.
F.s fyri Sandoy.
Bert ein spurningur til stjórnina í
javnaðar-ungmannafelagnum her hjá
okkum á Tvøroyri:
Við tað. at felagsarbeiðið ikki er
hyrjað aftur. loyvi eg mær at spyrja
tykkum, sum sita í stjórn felagsins.
um tit ikki ætla at byrja aftur; nú er
so væl útliðið. at um nøkur gongd
skal koma á aftur. má byrjast beinan
vegin.
Um tit ikki halda tykkum vera før-
|
|
}
%
Tað er ikki so lítið, eitt 2 ára gamalt
smábarn skal igjøgnum, áðrenn tað dugir
at síta til borðs. (Fyri fyrst eru vit komn-
ir hagar til, at barnið heldur skeiina í
aðrari hond og etur dúgliga við hinum
fingrunum). Her eru reglurnar, ið ætlandi
veiða galdandi tey komandi 20 árini:
1 Servietturin hoyrir heima í fangin-
um. Hann skal aldri stappast ella knýt-
astum hálsin — heilt små børn tó und-
antikin.
2. Fin skal sita vid rættum ryggi, t6
ikki sum ein hermadur. Maturin skal
flytast til munnin .... bend aldri
hovur ella kropp niður móti borðiskinum
fyri lættari at fáa fætur á tí, sum á skei-
ini ella gafflinum er.
3. Styðja aldri albogarnar móti borð-
inum, og ansa eftir aldri at skumpa undir
síðumannin,
4. Verður súpanin borðreidd í borð-
iski, verður skeiin fyllt við at flyta hana
burtur frá borðkantinum. Og sjálvt um
tað er gamaldags, er tað rætt at súpa
ar fyri at skipa fyri fundum, heiti so
á ungr javnaðarmenn, sum eru í
felaginum. og biðið teir verða við at
gera eilt annað til fundin; um
felagið skal hava nakran kans at liva
og virka soleiðis sum uppgávan hjá tí
og
er, mugu regluligir fundir haldast.
Hetta kann gott gerast, tí tað eru
limir bæði í stjórnini og í sjálvum
felagnum, sum kunna og vilja verða
við at rætta eina lhjålpandi hond, tá ið
á stendur.
Fe vil heita á stjórnina um Æt kalla
saman til fund og har fáa lagt eitt
program fyri ungmanna- og eisini hitt
javnaðarfelagið, sum heldur ikki er ov
nógv lív 1,
Ungmannafelgslimur á Tvoroyri.
#
mr "'7st tú
VEFES tm
at H. C. Hansen, forsetis- og uttan-
ríkisráðharri. verður 50 år 8. nov.
og at hann fær 36.000 kr. um árið sum
forsætisráðharri, men onga løn sum
uttanríkisráðharri.
at millum tey svørtu er 73. og mill-
um tey hvítu 94. hvor barnaføding
tviburdur?
at General Motors verksmiðjur i
fjor framleiddu 1 bil hvort 6. sekund
samdogrið runt?
at svenska jarn- og metalarbeiðara-
felagið eigur 75 milj. kr.?
at Norðmenn eta 130 egg upp á
fólkið um árið?
Tað gongur á hundinum til. — Tað
hevur tað altíð gjørt, men ongatíð skal
tað hava verið so ringt sum nú Ung-
dómúrin er beistaligur og frekur. Soleiðis
hevur ljóðað ættarlid eftir ættarlid. Men
man tað nú loysa seg farandi ættarliðn-
um at seta inn at teimum, ið nú eru
ung. Vit minnast tó at hava hoyrt um
stórmanna trælkan av fjøldini, hungur
og hall, aakn og trot í stórum, børn, ið
vóru Í dd og uppvaksin í fongslum, mong,
ið ikki áttu tak yvir høvdi, børn, ið vórðu
kryplað av 12-14 tíma arbeiðsdegi og 4
tíma sunnudagsgudstænastu o.s fr.
Fólk
minnast og samantíkið man
————s58" S—iii
A ——— ——————8——$—»—————
frá kantinum á skeiini — ikki við at
stappa skeiina eftir endanum hálvvegis
niður í hálsin. Er tað neyðugt at toma
borðiskin heilt, er tað beint at hella borð-
iskin inn móti miðjuni á borðinum.
Stoytir ein niður, gongur tað einans út
yvir dúkin, ið kann vaskast. og ikki eis-
ini út yvir klæðini.
5. Tá liðugt er, skal skeiin liggja í
borðiskinum ájavnt við borðkantin.
6, Nú á døgum verður súpanin ofta
borðreidd í íletum við honk. Hålvlidugt
verður skeiin løgd á skálina og avlopið
av súpanini drukkið. Aldri — ikki eitt
eygnabrá — má skeiin standa í súpanini.
(Framhald)
Tvinni húshaldsskeið eru nýliga lokin
Gronlandi, eitt í Egedesminde og eitt
í Julianehaab vid åvikavist 15 og 18 næm-
ingum. Serligur dentur varð lagdur á at
læra næmingarnar at fáa mest møguligt
burtur úr landsins egnu framleiðslu.
yo
|
|
stoðan í dag vera reiðiliga frægari enn
nakrantíð áður .... sjålvt um tað
gongur av hundinum til.
Ønsker De vir
billig varme,
behagelig 9
rme og den |
RNA mulige pasninge
skal De vælge
Hess-O-MatiC-
Den fås nv
i flere storrelsefr
og den pynter | stue
3 konstant
VALDEMAR LUTZEN
Telf. 1020 Thorshavn.
Sambært $ 16 samtykt fyri Tórs-
havnar kommunustýri verða oll, sum
hava avhent hús síni. tikið tey niður
ella 'annad tílíkt. og sum ti ikki halda
seg vera skyldug at rinda húsaskatt í
framtíðini. biðin um at boða neyndini
frá
Tórshavnar likningarnevnd, 23.
1956.
innan 1, desember í ár.
oktober