leygardagur 13. juli 1957síða 2

i ; Í 8 i NR. 26 Summar og ferðan Nú summarið er komið í hædd- ina hevur veðrið lagað seg betri, lýðkan, sum sýndist at vera so ó- drúgv, er nú reiðiliga komin í luft- ina og hetta hevur eisini gjørt tað, at fólk yvirhevur hevur fingið meira hug til at notið summarið. Ferðaskipini hava verið full av fólki, bæði úr útlondum og úr Føroyum til útlondini hevur ferðsl- an verið stór, tað sær út, sum fólk uttanífrá meir og meir koma hesar vegir at vilja okkara oyggjar, men bert er tað spell, at líkindini ikki eru betri at ferðast hjá okkum, og eisini eru gistingarviðurskiftini ikki góð, men tað mesta fólkið, ið kem- ur henda vegin, man vera slíkt, ið leitar eftir friði og hvíld í náttúr- uni, og tað man vera at finna, hvat annað ikki er. Felog hava havt útferðir ymsar staðir í landinum, men tað hevur verið heldur sjáldsamt, at tað heilt góða veðrið hevur verið. Ítróttar- fólkið hevur sum vant ferðast nógv og í flestu forum hevur eydnast væl at fáa hampa veður til dystir- nar, men bert er tað speil, at so dýrt er at ferðast, tí tungt er hjá teim smáu felogunum at bera ferða- útreiðslurnar. uppá Skæling um longsta dag, men tað Tað er vanligt at fara hevur verið ólagaligt í ár, men tó hava fleiri gjørt royndir, hóast tær í allraflestu forum hava miseydn- ast, tí tjúkt hevur verið. Eina sjáldsama heppna útferð gjørdi Kvinnufelagið í Havn til Gøtu. Aftrat tí góða veðrinum, tær fingu, vóru tær so heppnar at koma í grindadráp, so har mundi verða væl dripið. ÚTVARP-SPEAKARIN og TVØROYRAMENN Vit á Tvøroyri vóru okkara monnum á Suðuroyinginum. stoltir av Teir hava vænt hvert kvold til tess at gerast kappingarbúgvnir. Teir vunnu á Tveroyri og teir vunnu eisini í Miðvági. Eitt var, at »speakarin« spardi uppá »rosid« til teirra; men hitt, at hann legði so dýran við, at tað ikki vóru menninir, men bátssniðið, haraftrat ið vann, og at hann loysdi sær illsintur at skelda 10- mannaførini út var so stívrent og Onærisligt, at eg noyðist at áíala tað. Tit, ið seta »speakarar« fara at ansa eftir, at tit ikki nýta ið ikki er lutleysur, »objektivur«, bygdir mann, men er åfallin å summar og menn. Útvarpið eiga vit allir, og tað skal ikki verða nýtt »partlskt«, fyri nøkrum og móti ødrum, Tveroyramaður. B. Husted-Andersen Landsretssagfører Kontor: «Richshuset«, Raadhuspladsen, 16 Il København V. Tlgr.-adr.: Austioko Tlf, Mi 788 & 3770- SOSIALURIN FOROYA BANKI AÐALSTOVAN í TÓRSHAYN TELEFON 1350 ÚTBANKARNIR taka ímóti peningi vid somu treytum: Í NORÐUROYUM : Klakksvík, telefon 274. Tveroyri, telefon 32. Í SUÐUROY: Stevnur og politikkur SIGURD JOENSEN, lógfrsðingur — villur f stevnutalu sini Gjørdi hann tað av fåvitsku ella av , - ? Lógfroðingurin Sigurd Joensen legði á heimastýrislógina í loysing- artalu síni á ítróttarsteynuni í Mið- vågi, og helt hann millum annað fyri, at heimastýrislógin gav døn- um alt lóggávuvaldið í Feroyum. Ein undrast stórliga yvir at hoyra ein logfrøding standa og villa fólk- ið við ósannindum. Tí tað er ósann- ind, at danir hava alt lóggávuvald- ið í Føroyum. Tað var júst broytiug í heimastýrislógini bar við sær, at vit við henni fingu óskert ollum A-málum, ið tað, tann stóra lóggávuvald í vit yvirtóku. Og A-málini eru tey allra flestu málini, og vit hava rætt til at yv- irtaka tey við bara at siga frå, at vit vilja gera tað. Tey flestu A-málini eru yvirtik- in, og hava vit óskert loggåvuvald í flestu økjum í Føroyum. Undan heimastýrislógini kundi Føroya løgting onga lóg smíða, uttan at hon mátti samtykkjast á danatingi við. Og kortini sigur Sigurd Joensen, at heimastýrislógin er eitt afturstig í mun til tað, id var undan henni. Í slíkum er lítil sjálvstýrislogikk- ur ella tað, sum verri er: Lítil sannleikshugur. Skulu politiskar »brandtalur« sleppa at drepa itréttarstevnurnar ? Tjóðveldismaðurin Erlendur Pat- urssonur helt eina ráma loysingar- talu á stevnufundinum á jóansoku. Á stevnufundinum í Miðvági gav Sigurd Joensen honum einki eftir sum loysingarreðari. Allir vita, at EP, er loysingar- maður. Tað er tí rímiligt, at hann hevur hug at tala um ið hann sleppur framat. + loysing, tå Menn hava vist eisini havt var- at Sigurd Joensen eisini slikur hugan av, er loysingarmaður, og sum hevur hann nýta hevi at tala um loysing. sjálvandi við hug at Men er tað nú rætt at nýta stevnur, ið allir flokkar eru um, at leggja á vid »brandpolitiskum« tal- um, uttan at umboðsmenn fyri all- ar politiskar hugsjónir eisini sleppa framat? FÆRØSK MARGARINE Vit halda ikki! Skal tað vera reglan, at ítróttar- stevnurnar skulu verðað nýttar til agitasjón fyri politiskar hugsjónir, verður ósemja burturúr. Hinir flokk- arnir vilja annaðhvort halda seg frá hesum stevnum ella sjálvir boða til fundar á teimum. Í báðum verður stevnan spilt. Tað er so sanniliga so nógv at tala um — mentunnarligt, vinnu- ligt og tjóðskaparligt — at ein kann halda eina góða, vekjandi og upplýsandi rødu uttan at kynda politiskar brandar til dráps fyri í- tråttarstevnurnar. Vit fara tí at ráða skipa fyri stevnunum, at ansa eftir, at politiskt klandur ikki sleppur at drepa stevnurnar, ið hava møgu- leika at bera hitt besta við sær. teimum, ið Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT 0 BS ILL" TILL: — ——[[[[—Z7 Setið avlopspeningin (I . HAR STENDUR HANN TRYGGAST OG HAR GEVUR HANN RENTU: 13. JULI 1957 UU [ [ [AA [ [AÅ [AA [ [Å [ [Å[[Å[A[Å[Å[ [| [|| [|| BANKAN Å innlånskonto vid 3 månada uppsøgn Á bankabók 3!/, 9, prø anno Á chekk-konto 4 0/, pro anno 2 99 pro anno Í EYSTUROY: Runavík telefon 24. Í VÁGOY: Miðvágur, telefon 7. Teir stríðast Tað er ikki longur nakað sjáld- samt at frætta nýtt úr útheiminum, næstan í somu løtu hendingarnar fara fram, hvert tað so er av storri ella minni týdningi fyri okkum. Út- varpini í teim ymsu londunnm kappast um at vera fyrst, og nógv verður gjørt fyri at fáa nýtt at vita, og helst skal tað vera nakað »sen- sasjónelt<. Men tað er tó heldur sjáldsamt, at ein frættir nakað, sum verunliga er gott nýtt; tað mesta er frá ó- flýggjaskapi manna millum, hvert tað so er eystanfrá ella vestanfrá, menn kappast um at gera tey sterkastu vápnini, og so hvert eitt nýtt verður framleitt, ja, so er hjá mótpartinum at dýkja á at fáa okk- urt, sum er enn betri — ein hevur ofta varhugan av, at helst tey stóru londini royna at dubba seg meira hermálsliga, enn at hugsa um at skapa frið — tann frið, sum altíð verður tosað um, og tíverri ikki nógv sæst til. Neyvan man tað mannsbarn vera, sum ikki fylgdi við í frælsisbardaga ungverja, hvussu hetta fólk varð avbart og pint, jú, tað var ræðu- ligt at hoyra, og tann nevnd, ið sett var til at kanna málið er vís i, at framferð russa var ikki nøk- ur, sum kundi geva fólki betri vónir um vilja teirra til at skapa frið — eitt vónbrot er. Men, sjálvandi, tað er tó ikki beint bert at herja á eystanmenn, Vit, sum liggja vestanmegin, vit megu eisini, viðhvort, ið hvussu er, vita, hvussu stanaurin er í lond- unum, sum vestanmenn ráða í, og tað fellur tí sjálvandi fyrst fyri at hugsa um Frakland, ið nú í mong ár hevur stríðst av ollum alvi fyri at halda frið í norðara parti av Afriku, tí fólkið har hevur viljað verið seg sjálvt, og ikki hevur vilj- að verið heft :av Fraklandi, ið hvussu so er, ikki so nógy sum fyrr. Ein blaðmaður úr Chicago hevur í 8 mánaðar verið í Algier og búð millum teir sonevndu uppreistrar- menninar. Hann hevur í hesi tíð lært hesar menn at kenna og er vorðin væl lýddur av teim. Hann heldur fyri, at fransmenn eru held- ur ráir og fara harðliga fram, og framferð uppreistrarmanna er vorð- in, sum hon er, orsakað av hesum. Blaðmaðurin heldur fyri, at teir algiersku tjóðveldismenninir vilja hava statsfelagsskap við Frakland, eins og við Marokko og Tunis; men aðalkjarnan er, at teir vilja vera ein sjålvstødug tjóð. »Terrorin«, sum nógv verður talað um, heldur hann frans-menn sjálvir vera skyld í, og av fronskum }