leygardagur 22. februar 1958síða 4

A et SJÓMARKSMÁLIÐ Fyrivarni stjórnarflokkanna bluff frá fyrst til síðst Sjómarkskravið landgrunnur- in — men ongastaðni minni enn 16 mil Tá ið frættist, at íslendingarnir høvdu vunnið Bretland í sjómarks- trætuni — íkki við sáttmála, men við at bretar »tolereradu« setan íslendinganna av 4-mílamarkinum var á hverjum munni ynski um, at tingið hevði fylgt javnaðar- monnum, tí so hevdu vit fingið somu flytan av sjómarkinum tolerer- að hjá okkum. Sostatt finnst í dag ikki ein asti hugsandi foroyingur, sum ein- ikki gevur javnaðarmonnum rætt í sjó- marksstøduni, Eingin støda hevur vunnið so nær við 100 pst.'s sigur sum stød- an hjá javnadarmonnum í sjómarks- málinum. Tað er hvort orð villa, sum stjórnarflokkarnir siga um, at teir skulu hava tikið fyri- varni yvir fyri bretum Eingin kann vátta hetta betri enn tann føroyski javnaðarflokk- urin. Hjá stjórnarflokkunum hevði ikki nakað fyrivarni, settu fram bretar at veita talan um javnaðarmenn teirra stóðu, sum var, at skuldu skriftbinda seg til foroyingum tann sama rættin sum verið fyrrenn teir — sáttmálaliga ella eisini bara við at tolerera hava givið ís- lendingum. Aftan á, at henda greiða stødan var komin fram, bóru stjórnar- f . flokkarnir arflokkin um at ganga ta upp å mål vid javnad- millum- leið, at vit yvir fyri dønum skulu siga, at teir skuldu binda seg til - um nakað hendi við avgerð upp á hátt at reisa málið | ein ella annan breta og ís- lendinga millum um sjómarkið einaferð aítur yvir fyri bretum. Til hetta sjálvandi nei. Tí hetta var týdning- segdu javnadarmenn arleyst fyrivarni. Tað vóru íkki danir, men bretar, vit høvdu við at gera sjómarkinum viðvíkjandi. Danir nýtti ein ikki at binda til at reisa sjómarksmálið av nýggj- | um. Tað vildu teir uttan at vera bundnir, tí teir skyldaðu at gera | tað uttan nakað munnligt ella skriv- ligt lyfti frammanundan. Og eitt Hvert av sínum At verða eldri er torførari enn at doyggja, tí tað at síga frå sær virði einaferð fyri altíð og full- komuliga er lættari enn at endur- dag og hvonn nýggja byrðuna stig fyri stig. Í dag verður skrivað um, at foroysk skúlaborn roykja. Tað kundi tí verið á- hugavert at hugt eftir, hvat norskar kann- ingar siga Talið á roykjarum millum fólkaskúla- børn var ymist í teim ymisku stoðun- um mest 61 pst. og minst 33 pst. 8 ferð, tá árunum, 26 tey vóru pst. royktu fyrstu tey vóru 7 ár, 29 pst. í 7—10 11—13 árunum og 15 pst, tå 13 ella meira. Av næmingunum í 7. klassunum royktu 4 pst. av dreingjunum pst. bert pst. í dagliga, 12 pst. av og á, 39 hendinga ferð og 45 pst. ongatíð, með- an | pst. av gentunum royktu dagliga, 3 pst. av og á, 22 pst. hendinga ferð ongatíð. Í teimum hægru og T4 pst. skúlun:um royktu 25 pst. av øllum dreingj- unum og 29 pst. av ollum gentunum daglipa TAÐ ER VERUNLEIKI at undir fólkaflokks sambandinum er tonsatalið í fiskiflotanum munandi nkad at onvatíð hevur vega- og havnabygg- in ve n sum undir fólkaflokkssamband- em, | mi avlor her at tur teirra gomiu og aviomnu ner ið fyri sovorðnum afturstig« | ur verið stórliga skerdur undir fólka- flokkssambandinum. 2. 9 3 februar. Svar: 1. 1926 Føroyar 4.3 5. 22. Å fyrsta fundi i Ognarfelagnum segdi tað var teimum ein ganga frá Petersen, at noyðast at Poul beiskur biti at teirra prinsipiellu stødu í skipabygging- t.v.s. lata landið heldur taka sær av armálinum enn teir privatu nýggjan skipaflotans. Hetta sama hev- endur- ur løgmaður váttað á almennum log- tingsfundi. Einki at ivast í er tað hesum stokk- konservativu afturhaldsmonnum hart at viðganga, at einans javnaðarleiðin hin sosialistiska — ber máli. Landið má taka ábyrgdina, soleiðis | sum javnaðarmenn vístu á longu í 1943 Arbeiði til oll á fram í hesum í uppskotinum sjógv og landi-. Nú er bert at vóna, at hesir eiðsvornu afturhaldsmenn og fleiri við teimum fult og heilt vilia ásanna henda fyri teir so beiska verunleika, so landið av sønnum verður ført fyri at veita okkara veidumonnum tey veiðutól, sum tørvur er á. Hetta privata initiativið orkar ikki hesa uppgåvu. Tað er verunleiki um enn beiskur at svølgja hjá hinum biksvarta afturhaldinum. 5 spurningar Á | 1, Nær varð flogið fyrstu ferð um | Atiantshavið ? | 2. Hvussu nógvar kirkjur eru í Notð- | OyYUm | 3. Hvat er stórri: Føroyar eila Born- | holm ? Í 4. Hvussu mangir eru sakforarnir á tingt / | 5. Nær er fyrsti vársdagur tílíkt lyfti týddi einki yvir fyri bretum, sum við sáttmálanum í hendi kundu siga — og ætlandi sum gamalur diplomatiskur revur vil koma at síga — at hond er, ið hevur. Bundið er bundið, og knúturin, ið knýttur er, verður at vara so leingi, sum semja varð gjørd um, at hann skuldi vara. Ein dýr rokning 600.000 kr. um árið, ella tilsamans yvir 8 milliónur Teir, ið kenna til saltsøluna av sjálvsroyndum, siga í dag, at vit hava goldid 600.000 kr. ov nógv saltið um árið. Teir sambandsmenn við løgmann- fólkaflokks- vildu greiða fyri og teir ikki atkvoðu fyri, at landið tók saltseluna inum á odda menn, sum á sinni ug lat uppafturbyggja saltbingið, ið var niðurbumbað, hava sambært hesar kønamannaupplysingar ringa samvitsku. Teir hava av sønnum verið landinum dýrir. 1 Er her ikki f talan um samfelags- ligt brotsverk? Hvussu hart skilu tilik brotsverk hartast? maður Minstæ sektin, tá ið verður dømdur, er, at hann rindar BARNAMATUR Seinasta gátan: 2 reydfiskar og 4 seiðir. *x Hvat er lað fyri skapningur — í ljós- um búna, við reyðum ella brúnum hatti, sum eldur kemur í, bert hann rennur høvdid ímóti ? SJÓMARKSMÁLIÐ tað nytta nú at sprakla í tí hafti, sum tað hevur bundið seg til fyri trimum „Hvat kann landsstýrinum sjálvt árum síðan ?“ (L. Zachariassen) *x „Ég vil biðja tingmenn gera so væl at fara út at deilast,“ (Johan Poulsen, løgtingsfrm.) veitst tu Sr at Håkun 1943 var til reiðar at lata Djurhuus, sum í landið okkara innfluttning, í dag er Lands- yvirtaka allan dyggasti talsmadurin ímóti handlinum. at síðan 1950 eru 4 miljónir av fólki fólk- nú búsitandi í flýdd úr Kína. Av hesum um er helmingurin Hongkong hava kotið at amerikumenn nýliga eina rakett, ið kom niður aftur vid oynna Ascunsion nærindis afríkonsku strøndin at russar nýliga hava uppfunnið eina naskinu«, ið kana stytta um nvønn hjá fólki við 2 tímum. ati d 19 dovgvia feiðir sc nov folk av lungakreft sum fyri 10—15 irum síðan. at danir nú hava fingið eina roki maskinn, 13 m.a, kann pera 180000 saman'evgingar um sekundið aftur tað, ið hann annaðhvort bein- leiðis hevur tíkið ella verið orsøk til, at annar hevur mist. Og her er talan um stóran pening. Undir 10 ferðir 600.000 kr. ella 6 millíónur, ið við rentanna rentum togar upp um 8 milliónur, fer tað ikki. Á borðið við hesum peningi, hr. logmaður við sambandsfylgi og tit fólkaflokksmenn, ið ikki vóru fræg- ari. Studningur til 8 portugisiskar trolarar. Fremtidens oliekamin med den geniale RRFESKE BRÆNDER giver Dem - mere varme - bedre varme - behageligere varme pe : Se den hos: he =P OG VALDEMAR LUTZEN felf, 1020 Thorshavn. OLLLLLLELLLSLOLLILTTTLLLLLIELLLLILIIDP MILLUM UNGFÓLK ELLLALALALIEE Anna var komin á grannastevnu, men ansaði ikki um av teim fremstu bonkunum sat ein hesum beinanvegin. Á ein- vakur, høgur og bragdligur maður. Anna eins og fekk hug á honum og setti seg við lið hansara. Menn talaðu um útskifting. Maðurin, Anna sat hjá, hevði orðið fleiri ferðir Hann segði seg vera fyri útskifting, um hinir vóru ímóti útskifting, um hinir vóru fyri. hesum skilti. Anna Mtið av. Maðurin mátti vera ein men sá ikki serliga bóndaligur út í sín- ímóti, og bóndi, um snotuliga ulsterfrakka. Anna skeitti at fingrunum á honum. Hendurnar vóru so reinar og mjúkar at síggja, og har var hvorki mold ella tød undir nøkrum nagli. Menn vóru ójavnir á máli og mangt var havt á loki: Hegn, res, dunnur, honur ja, onkur talaði um tulipanær Tað hevði Anna aldri hoyrt fyrr. Í henn- menniniz um tvæ- og aðrar ara bygd talaðu træveturær, kenningarær og um ær, men tulipanær hevði hon aldri hoyrt um. So reistist eisini ein maður við geita- bukkaskeggi og fór at tosa um lýrikk og romantikk. Tá mól alt í klingur fyri Onnu. (Framhald av grannastevnuni) —S R EMT — ri — | — — — — Hvat er hatta fyri ein fiskur, tú hevur málað ? Fin makrelur. Ha, ha, makrelur. Tú hevur aldri sæd ein makrel, Nei, men heldur tú kanska, at Ra- fael hevdi sæð ein eingil? Petur, varð tú spurdur um nakað