leygardagur 17. mai 1958síða 4

JR Nú las eg í Søsialinum, at fólka- pensjónaruppskotið var felt. Ég vildi ikki trúgva mær at hava lisid rætt. Fólkapensjónin, sum danskir ar- beiðarar, alt hitt danska fólkið, sum er ópensjónerað, nú hevur fingið. Soleiðis kunnu menn íkki við góðari samvitsku gera ! Teir, sum sjálvir sita við pensjón, kunnu enn og minst gera slíkan gerning. Eg havi einki ímóti, at menn, ið ikki hoyra til mín stætt, fáa pen- sjón. Eg eri beinanvegin fyri tí. Taldi tað vera rætt. Samfelagið hevur eisini goldið meginpartin av pensjón teirra, harímillum eg og allir arbeiðarar. Men hesir menn skulu ikki undr- ast á, um eg og allir arbeiðarar verða rúkandi illir við teir, tá teir sýta okkum somu samdir, sum vit nú gjøgnum langar tíðir hava vist teimum. skulu ikki undrast á, at í reisir seg eitt so stórt ill- Teir okkum sinni móti teimum, at vit, ið onga pensjón hava fingið, og sum teir nú nokta pensjón, eru til sinns at lata teir vita, at vit eru við til at sýta teimum pensjón. Hetta eru horð orð, tí tey raka teir óseku. Ég veit nevniliga, at tað eru so mangir við pensjón, ið politiskt døma hesar menn, ið sýta okkum pensjón, til heljar. Eitt hitt gyltasta mál, vit arbeið- arar hava droymt um at náa, er at fáa okkara aldurdóm tryggjaðan á sama hátt sum teir fastløntu — teir, ið sita við rættinum til sum pensjón. Og nú, tå ið danskir arbeiðarar hava náað hetta mál, nú tá okk- um stendur í boði at fáa og vinna somu sømdir sum teir, finnist ein meiraluti á Føroya løgtingi, sum arbeið- andlitið pensjónar- hættir sær at geva okkum arum so dygt eitt slag í við at nokta okkum rættin, at eitt harðari slag, ein harðari órættur er ikki farin yvir okkum. Hetta verður ikki skerja skattafrælsi hitt allraminsta. gjørt, tí teir vilja stórmanna nevniliga Fólkapensjónin kann setast í gildi, uttan at vit nýtast at leggja eitt einasta oyra meira i skatti á ta skatt. Heldur ikki nýtast at hækka tollin á neydsynjarvørur. inntoku, sum nú ber Bara við at lata stórinntokumann- in fáa loyvi at rinda eitt sindur í skatti av tí, sum hann nú sleppur frá við eykaavskrivingunum og so at lata rakstraravlopinum, sum tann eina fjórðingin av fyrr for i sosiala grunnin, fara aftur f hann, fólka- barnastudningspen- vilja vit kunna gjalda bæði pensjónina og ingin, sum er eisini eitt av teimum góðum, okkum stendur í boði, men sum allur sambandsflokkurin uttan bliðstjórin á Dimmalætting noktar okkum ar- beiðarum. Hetta ber ikki til! allur fólkaflokkurin og | | i Í Í | ! Vit vilja hava sama rætt! Vit vilja ikki longur lata okkum trælka og kúga. Vit krevja okkara rætt, líkasum vit eru fúsir til at gera okkara skyldu. Vit vilja hava sama rætt sum teir fastløntu — sama rætt, tá vit verða gomul ella sjúk. Vit vilja ikki finna okkum í, at eitt løgting noktar okkum hendan rættin. Vit vilja hava pensjónsrættin, mínir góðu harrar! Tit skulu ikki kunna nokta okk- um hann fleiri ferðir enn! Leggið tykkum tað í geyma! Arbeiðsmaður í Havn. enn arbeiðið verður byrjað. flyta. listafelag Foroya fyrireikar aftur í á ing av tekningum, málningum og høggmyndum i húsum Føroya Banka. frá skrivliga í seinasta la bústaði og ásettum prísi fyri lutirnar. Tey, ikki vegna prenting av katalogi, rokna við at sleppa við. Lutirnir sendir inn til felagið (H. D. Joensen, landslækna) enn 15. juli. Nevnd inn verður tekur sær at taka felagsins sent, og reiðslur. Tey, ið hug hava at luttaka, agnum mugu Vera Oll, ið vilja keypa kommunukantórið. gi 1. juli við tilskilan av rætt til 5 pst. av søluprisinum aftur fyri út- skerv ella grót, Foroya Arbeiðarafelag verður vanvirðisliga av- vist av sambandsmonnum og fólkaflokksmonn- um - Kjartani Mohr og Djéna i Geil - å tingi Í arbeiðslóggávuni eru mong ó- greið stoð. Summir arbeiðsgevarar leggja orðini so út, aðrir heilt ødr- visi. Hetta gongur ikki. Arbeidararnir hava tf havt ar- beiðslóggávuna til viðgerðar á stjórn- arfundum. Teir hava gjørt eitt stórt og skilagott arbeiði og sett fram full- fíggjað uppskot til ábetingar av lóggávuni á arbeidsøkinum, serliga hvat viðvíkur vidurskiftunum til ar- beiðsgevaran. Veltístudningur verður latin til arbeiði við maskinamboðum. Treytin fyri at fáa studning er, at boðað verður frá til Jarð- arráðið frammanundan, soleiðis at lendið kann verða plánlagt, áðr- Umráðandi er, at menn taka seg saman í viðkomandi bygd, fyri at nakað munandi kann verða gjørt, tí amboðini eru torfør at Upplýsingar um studning fáast við at venda sær til Feroya jarðarráð. | R. C. Effersøesgøta 1, telf. 11 80. Lerner — — ———— | TRYGGINGARSAMBANDID = ÁR OY A R Foroya Krígustrygging telf. 1086 Foroya Sjóvátryggir telf. 1086 Føroya Brunatrygging. te!f. 1089 Foroya Vanlukkutr gging telf. 1721 i Vit tryggja Í Bátar - skip - voru - hús - innbúgv - ferdag6ds | bílar o. a. H Føroyingar eiga at tryggja | i landsins egnu trygging | SUE + OPTAGEN ANNE TODD DØ EK OSLO DDR LISTAFRAM SY NG å Olavsvøku framsyn- Havn í nýggju biðjast gera so væl at siga fel- navni, sum ikki siga frá, kunnu áðr- tað, ið at velja millum Listafelag Foroya. eiga at venda sær til Gråt og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum manni fyri kommununa. lími av vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA GRÓT OG SKERVUR A — "OB" EI OL TOLL LOL TIL 8 TIL Hesi uppskot løgdu teir á ting. Men hvat gjørdi tingið? Tað tók sjálvandi væl undir. Nei, hugsað ikki tað! Sambandsmenn og fólkaflokks- menn — Kjartan Mohr og Djóni í Geil — vístu allir arbeiðarunum hitt størsta háð, sum er ikki at vilja viðgera málið við virðing og athuga. Teir einans kvaldu arbeiðaraynsk- ini við kulda og einum stuttum: kortanei ! Men arbeiðararnir gevast íkki! Tað var harmiligt at hoyra ta »foragt«, fólkaflokksorðferarin legði talaði um í orð síni, tá ið hann málið. Hetta lagt í at gjørt. Ein skuldi av honum, tå ein ikki skuldi Poul Petersen kunna vænta annad hugsar um av hvorjum bergi, hann er brotin, hvorjum reiðri, hann hevur ligið í. Ringur er fuglurin, sum drýtir í egið reiður. Danir vunnu 3-2 Hósdagin var landskapping {4 + í fótbolti millum sviar og danir. Leikurin fór fram í Keypmanna- havn, og danir vunnu 3-2. Fyrsta málið fingu danir við straffisparki, síðani fingu partarnir hvor sítt mál aftrat at, og var stoðan henda til bert eftir av einir tveir minuttir voru leikinum, tá eydnaðist tað svinum at fáa annað málið; men beint áðr- enn liðugt var, gjørdu danir sitt triðja mál — og bóru sigurin heim. Húsabyggingin Eins og í ollum hinum Norðan- x Í i løndunum er húsabyggingarspurn- ingurin hjá okkum eisini ein álvars spurningur, tí serstakliga á teimum storru plássunum er tað ein hópur av familjum, ið eingi hús eigur, og mugu tí ivaleyst meng liva undir tronligum korum, ofta kanska nið- anfyri tað minstamark av rúmd, sum út frá heilsuligum hygiejnisk- um sjónarmiði er neyðugt. Aðrastaðni er rættuliga nógv gjørt fyri at bøta um hesi viður- men her hjá okkum er púrt einki gjørt. Hitt almenna ger einki íbúgvum sínum tað fyri at veita yvir høvdid, ið må vera ein aðal- tátturin í menning og vælferð fólk- sins. oftast ikki hesar uppgávur einsamallur, og lán Hin einstaki maktar moguleikarnir eru als ikki teir bestu. Og hver skal orka at bera rentubyrðuna av hina ovurstóru teimum dýru lánunum? Javnaðarmanna mið og mál í hesum spurningi eru greið, men her sum í flestu forum er tað tungt og torfort at fáa afturhaldið á glið, so tað av sonnum tekur dik á seg og vísir, at tað er fólksins vælferð tað ræður um, og ikki bert einstak- lingsins.