leygardagur 1. august 1959síða 1

FRÆLSI JAVNAÐUR Lán til húsa- bygging MÁLIÐ UM BETRI SKIPAN VIÐV. LÁNUM TIL HÚSABYGGING LAGI INN Á TING Í gjár legði løgmaður fram á ting málið um veðhald fyri húsabyggi- lánum. Tað hevur leingi verið tosað manna millum um viðurskifti teirra, ið byggja skulu sær hús. Sum stødan er í dag, er tað sera tungt hjá ar- beiðsfólki yvirhøvur at fara undir húsabygging. Tað fer tí at vera ein stór hjálp, um lániviðurskiftini nú verða so broytt, at maður kann fáa upp til 75 pst. lán av byggivirðinum. Í dag eru bert møguleikar í hægsta lagi at fáa upp til 40 pst á teim størru plåss- unum. Uppskot til LØGTINGSLOG UM VEÐHALD FYRI BYGGILANUM $ 1. Endamálið við hesi lóg er at fáa til vega møguleikar fyri rimiligari og samfelagsgagnligari bygging í For oyum, bæði viðvíkjandi vanligari húsabygging og bygging til ídnað. 82. Landsstýrinum verður heim- ilt landskassans vegna at veðhalda fyri byggilán, sum verða veitt av peningastovnum í Føroyum, Dan- mark og aðrastaðni undir fylgjandi fyriliti: 1) Vedhaldid, upp i 35 % av ogn- arinnar lánivirði, kann verða givið fyri prioritetslán, ið eru upprykkj- andi, og sum eru tryggjað við pant aftan á 1. prioritetslánið, tó ikki meira enn fyri tilsamans 75 % av ognarinnar lánvirði. 2) Við ognarinnar lánvirði skilst tað virði, ið hesin nygjørdi bygning- ur hevur í handli sambart virðis- metan, ið er gjørd vegna láni. Lån- virði má kortini ongatíð verða sett hægri enn grundvirði aftrat byggi- kostnaðinum. 7 3) Tær nærri treytirnar fyri låni- num verða at seta av landsstýrinum, serliga viðvíkjandi rentuhæddini og avdráttartíðini. 4) Hæddin av tí vedhaldi, lands- kassin átekur sær sambart hesa lóg. verður ikki at fara upp um 2 mill. kr. fyri hvort fíggjarárið. Kappróðurin ólavsokuaftan fór fram í besta veðri og var sera væleydnaður. 29 båtaløg luttóku í róðrinum. Hesir vunnu: S-mannafor, gentur: Havfrúgvin Vestmanna. = 6-mannafor: Smiril, Vági 4-mannafør, dreingir: Hildur, Tvøroyri. 8-mannafor: Hvalurin, Eiði. S-mannafør, dreingir: Hav- frúgvin, Vestmanna, 8-mannafor nýggj: Miðvingur, Miðvági. 10- mannafor: = Vestmenningur, Vest- manna. AV LOGMANNI 8 3. Henda lóg kemur í gildi beinanvegin. Tingið sett Aftaná skrúðgøngu tingmanna frå Havnar kirkju, har presturin Peter | Petersen í Hvalvík hevði hildið frá- | líka góða prædiku, varð Løgtingid sett kl. 13. Jákup Fr. Øregaard varð aftur- valdur til Sigurð Joensen varð næstformaður við luta formann, meðan kasti við Johan Poulsen. Til skrivara varð Jákup Linden- | skov afturvaldur, og við lutakasti | millum J. C. Olsen og Frederik Han sen varð Jens C. Olsen valdur til annan skrivara. | Løgmadur helt síðan rødu, har hann í yvirliti sínum nam við tað mesta av ti, sum fram var farið, síð- an tingsetan byrjaði aftaná síðsta val. Lostingsnevndir Løgtingsfundur varð aftur hós- morgunin kl. 10, har figgjarnevnd, | umsøknarnevnd og landsstyrisnevnd vóru valdar. Í fíggjarneyndina vórðu valdir: J. F. Øregaard, Sámal Petersen, Johan Poulsen, Andr. Djurhuus, Sigurð Joensen, E. Patursson og Poul Petersen. Tiltaksmenn eru J. P. Davidsen, Poul J. Olsen, Tr. Samu- elsen, Hans Iversen, Fr. Hansen H. v. Høgadalså og Håkun Djurhuus. Í umséknarnevndina vóru J. H. Danbjørg, Leon Joensen og Fr. Han- sen valdir, og landsstyrismålanevnd- ina J. Fr. Øregaard, E. Patursson og Hans Iversen. Burturlutingin HJÁ KVINNUFELAGNUM Í HAVN Hesir seðlar hava vunnið: 1. I føroyskt skjúrt .......... 2. | mynd í rammu …...… 895 3. Í dukka (Elspa) i før. bun. 1378 4. | dukka (Eyðja) í f. bun. 2950 5. Í fyriklæd til før búnað... 1673 6. 1 turrklæð til før. búnað 616 7. 1 lítið hondvovid gólvteppi 2187 Lutirnir fåast hjå Sienu Magnus- Sen. OSIALURIN BRØDRALAG NR. 32. LEYGARDAGIN AUGUST 1959 32. ÁRG. | Íslendingar vunnu lands- Ólavsokudag var landskappingar- dystur í fótbólti foroyska landsliðið og islendska B-landsliðið. pr millum Hetta var ein vakur dystur. Væl varð leikað yvirhøvur, eingin harð- skapur varð nýttur, sjálvt um hvor maður legði sítt ýtarsta á. Okkara leiki. Teir vóru ågrytnir og høvdu menn royndust væl í líka nógv av spælinum sum íslend- ingar; men tað sást skjótt. at íslend- ingar høvdu betri teknik betri yvirlit yvir støðuna og dugdu betri at stóða seg á vøllinum, so teir fingu nýtt hvønn kans, ið gavst, og hetta var tað, ið gjørdi, at sigurin varð teirra. Íslendingar vunnu henda dystin, og tað høvdu teir uppiborid. Her var tað tað betra liðið, ið vann, og soleiðis eigur tað jú at vera. Eitt annað er so tað, at sigurin var | | | | kappingardystin kanska nakað stórri, enn hann átti at verið eftir spælinum at døma. Okkara menn fingu tað næsta og tað síðsta málið. Vit vildu hildið, at 4—2 ella kanska 3—2 hevdi givið eitt meira beinrakið bilæti av leikinum. Mål- verji okkara hevði ikki ein av sin- Ss. Íslendingar vunnu 5—2. um bestu døgum, annars hevdi hann helst havt tikið eitt ella tvey av teim málum, ið fóru igjøgnum. Men hvar um alt so er. var hetta ein frálíkur dystur, og íslendska liðið skal rokna við at vera vælkomið aftur á hesar klettar. Íslendingur var dómari. Hann var gløggur og rættvísur. Av teim bestu, vit hava sæð í Gundadali. Í gjårkvøldid skuldi íslendska liðið leika móti í kvold oyggjarliði Suduroyinga. Tórshavnar býarliði, og leika teir á Tvoroyri móti då er tann stundin komin til handa... [id Jóannes bóndi fyri gott sjeyti árum síðani tók kendu yrking síni, var tað daniser- ingin, sum var atvoldin, og táið navni hansara í frálíku Varmakeldu- roðu síni herfyri tosar um målbjarg- arin Hammershaimb, sum hann neynir ein andans ítróttarmann, kem ur hann við ávarðing móti tí støðugt vaksandi amerikaniseringini, og væl verið honum og ollum ødrum, ið fara í hernað móti útlendsku neyð- tøkuni av málinum fyri tað; men tað er enn ein eitrandi táttur í týningini av máli okkara okkum nýtist hvorki at líta í landsuður ella vestur- eftir til bandastatanna, men heldur áttu vit at tikið hondina í egnan barm og farið í holt við avynnubarn hinnar føroysku mentannar, útvarpið og tey málsligu kjørneyt (umberi meg!), har ráða fyri borgum. tí móti tí níðingsverki móti allari vanligari føroyskari bendingarlæru, har verð- ur útint hvonn dag, er hin útlendska ágongdin fyri einki at rokna. soleiðis til í væl- Nú er nevniliga tann stundin kom- in til handa, hvar vit mugu lata smá- ligt føroyskt kurteisni víkja fyri máls ligu gagnsmálum okkara vit noyð- ast at ganga í víggi móti monnum, sum eru so ósmædnir at teir ikki halda seg burtur haðani, evni teirra als ikki røkka til. Táið regluligu sendingar útvarpsins komu í lag fyri góðum tveimum ár- um síðani, ógvaðust fólk við knapp- liga at hoyra torskilda mansrødd, sum millum at kalla triðja hvort orð skeyt inn eitt »ehh« ella >umpffhe hesi rødd bar Lias í Rættará kannuna av sum frá leið tyktist } seg so mikið i at petta setningarnar sundur, at folk skitu meginpartin av ti, hon las upp, men nú vóru tey var við annað brek- ið Lias hevði so lítla virðing fyri bæði hvønn- og hvørjumfalli, at tær marghåttligu ordasamsetingarnar, hann fann uppá at flýggja lurtar- unum, fingu nú sjálvt tey, ið fyrr høvdu verið heldur enn ikki reyst í bæði brúki av fyrisetingum og foll- um, at ivast. Einasta bragd, hann hevur útint er, at hann fann okkum upp nýggja ætt, »utnyrding eystan« Føroyingar eru fólkaligir, og ti var eingin atsókn veitt Liasi persónliga, men í bløðunum fóru fleiri móti út- varpsstarysfólkinum sum heild, Lias helt seg tí, sum vera man, ikki vera verri farnan enn hinir. tvorturímóti. hann bretti sær á, táið stjórin, ið heldur ikki er hin mesta hetja í tungu snildi gletti á tonn og sló um seg við »Man merkt die Absicht…«, skuldi alt vera sagt hann var ikki komin sjálvboðin í varpstjórasessin, og rætt er tað, men hvor hevur sett hann? Og hvor í Guðs garði hevur sloppið Liasi inn á Bryggjubakka? Men bíða nú so við eitt hendir tó nakað Lias er horvin, lurtarar (Framhald á 4. síðu. hon tó at hava øvad og so $—1 TIL ÍSLENDINGAR Fótbóltsdysturin í gjárkvoldið millum íslendska bóltliðið og Tórs- havnar býarlið varð vunnin av ís- lendingum við 5—1. Íslendingar fingu 4 mål í fyrra hálvleiki. Tað eydnaðist ikki Havnar lidinum at gera mål fyrrenn 42 minuttir vóru farnir av ødrum hálvleiki.