leygardagur 30. apríl 1960síða 3

SJALURIN | Útgevari : | FØROYA JAVNAÐARFLOKKUR | | laðstj.: Villi Sorensen. Box 76. | Prentsmiðjan á Heygsbreyt | TELF 1820 | . . Smiril EIN SUDUROYINGUR VAR VID AT FELLA NYGGJA »SMIRIL« —! 1 I ke ; Á sp ; Gamli Smiril er 30 år, Um 2 år stend- ur hann fyri stórari, klassing. Menn meta kostnaðin av hesi klassing at fara at kosta í minsta lagi 2 milj. kr. Tað gleddi tessvegna undirritada og oll onnur hugsandi fólk — serstakliga í at ein nýggjur »Smiril« kann fáast fyri umleið 5 milj. kr. T. v. s. einans 3 milj. kr. meira enn klassingin av gamla Smirli fer at kosta. Øll vita, hvat munur ið er millum nýtt og gamalt og serstakliga tá ið hin nýggi heyði haft 50 koyggjur og er so stórur, at hann lættliga kundi ført hin gamla á dekk- inum og kortini lættliga siglt verðins- havini í kring við mongum ferðafólk- um umborð. Menn úr Norðuroyum kenna kanska ikki viðurskiftini um Suðuroyar fjørð í illveðri, verða tveitt ymsar vegir borð úr borði og nærum yvir borð; men harra legtingsmaður Niels Holm Jacobsen veit hetta ógvuliga væl. Men so fastgrógvin er hann í hin kolsvarta fólkaflokkin, at hann stemmar ímóti, at Suðuroyingar fáa ein nýggjan Smiril. Hann skuldi heldur fingið hinar 4 fólkaflokksmenn- inar at stemma saman við sær og við Suðuroy, okkum. Men hetta er tíverri tann tekkin, ið Suðuroyingar fáa frá fólkaflokkinum afturfyri, at teir settu Niels Holm Ja- cobsen inn á ting. Hetta áttu teir at vita frammanundan. Vónandi lærast teir til eina aðru ferð at halda seg langt burtur frá fólkaflokkinum. Javnaðarmenn stemmaðu allir 8 fyri nýggjum Smirli; men hverki Hemming Jespersen ella báðir suðuringarnir í sam- bandsflokkinum fingu menn teirra at hjálpa Suðuroy. Gamla sjálvstýri og Kjartan Mohr gingu allir ímóti okkum. Nýggja Smiril kundu vit fingið fyri uttan at rinda eina ta einastu krónu beinanvegin. Alt skuldi rindast í smáum og einans 1 pst. í rentu. Eitt satt bragd kundi verið gjørt; men afturhaldslyndi og smásinni eyð- kennir allar tingmenn uttan 8 javnaðar- menn. Vit ganga fram undir merkinum: »Upp brødur til dagsverk og dyst.« J. H. Danbjørg. UTVARPID Í kvold kl. 18.30: Tíðindi. Aktuelt. Til- takið. 19.30—24.00 Orðaskiftið á løg- tingi um landsstýrismálini. Sunnudagin 15—17: Kvoðuljómar. Ved- ur og tíðindi. Gudstænasta. A. Høj- lund prestur prædikar. Mánakvoldið kl. 18. 30—23.00: Fram- hald av orðaskiftinum um landsstýris- málini. Týskvoldið kl. Fornminni, byrgingin er lidug. Mikukvøldid: Vit stokka inn á golvid. Hóskvoldið: Petur W. Håberg: Sankey 18.30: sum Róland Hegnesen: hvørva, tå Aswan- — søgur um sangir. Friggjakvøldid: Grammofonkoncert, SOSTALURIN Framtidens ollekamin med den geniale BREESE BRÆNDER VALDEMAR LUTZEN Telefon 1020 — Tórshavn. Aðalfundur Aðalfundur felagsins verður á Hotel Hafnia (Parnassinum) mikukveldið 4. mai 1960 kl. 20.00 við hesari dagsskrá: virki . Frásøgn starvsnevndarinnar frå felagsins í farna roknskaparári. Framløga av grannskoðaðum rokn- skapi felagsins at góðtaka. Val av umbodsnevnd, Val av grannskoðarum. Mål sum umbodsnevnd ella arar vilja hava til viðgerðar. LF OGNARFELAGID. ræ) ENE lutaeig- Ekspeditrisa Ein ålitandi genta, sum er von vid at flyggja ut, fær plåss vid tad sama. Skrivlig umsókn til Havnar Keypsamtøku. STJÓRNIN Flaggið og flaggroða Úr Havn. Sum tað nú er vorðin síður at halda flaggdagin við rødu, var tað eisini í ár. Men eg hugsaði við mær, um tað mun- di verða stórvegis at leggja aftrat um flagg okkara, sum jú er so nógv tosað um. Eg fekk rætt, ikki høvdu rødarar- nir nakad at leggja aftrat, og kann tad sigast um serliga tann fyrra rødarin, at tann politiski roykurin gekk trådur av hansara réðu — ja beinleiðis ein velj- ararøda og ikki nakað í samband við flaggdagin ella flaggið. Tann rødan kun di verið væl betur hóskandi á einum politiskum fundi, enn sum ein flagg- røda. Tær nationalu lóturnar visa seg altíð at stinga seg fram, sum í verunleikanum ikki eru annað enn lótur, tað hava vit prógv fyri. Tað er ikki at halda rødu, Tað má sigast vera ússaligt, ikki kunna koma saman at heiðra okk- ara tjóðmerki, uttan at kasta eftir Fl um. hverjum manni skorið at vit ør TIDINDI: Fundurin í Starvsmannafeagnum gjárkvoldjð endaði uttan stk enn tað, at samtykt varð at hava nýggj- an fund 1l. SEINASTU annað mai. = Nr. 19 1. maí Styðið sjúkra- ag arbeiðs- loysisgrunn arbeiðaranna! Keypið merkið 1. maí Svimjihylurin opnar sunnudagin 1. mai kl, 2. Børn sleppa ikki inn eftir kl. 4 Sølan av atgongumerkjum endar kl. 8 Baðstovurnar verða ikki upplætnar hesa vikuna. STADIONNEYNDIN 6%, BRÆVLAN FØROYA LANDSKASSA 1959 Lånbrøvini verða nú útflýggjaði móti avhending av fyribilskvittan. FOROYA BANKI SJÓVINNUBANKIN FÆRØ AMTS SPAREKASSE PRENTSMIDJAN Å HEYGSBREYT TORSHAVN AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIDI TELF. 1820 Verndarskylda og Føroyingar EINGIN VERJUSKYLDA FYRI FOROYINGAR UTTAN TEIR BÚSETA SEG Í DANMARK. Tað hevur verið mangt og mikið sagt viðvíkjandi verjuskyldu, ella sum á donskum nevnist »værnepligtig«. Sagt hevur verið, atføroyskir ungling- ar nú noyðast at tæna verjuskyldu, um teir koma til Danmarkar at ganga í skúla. Hesi tíðindi eru skeiv og hava púra einki við verunleikan at gera, Tað hevur altíð verið og er enn so. at ungir Føroyingar fáa skriv ið boðar teim, at teir eru skrivadir inn sum sol- dátar og skulu tjena »værnepligt«. Men hetta koma teir ongantíð til uttan teir búsetast í Danmark. Fyrr hendi tað seg, at verjuskyldu. ikki síðan boð fingu um fólkayvirlitið nú ingar eingi men tá Var so væl skipað; sum nú; men nakrir Føroy- | | fólka- | yvirlitid gjørdist meira effektivt fáa all- ir at vita, at teir eru verjuskyldugir. — men teir koma als ikki at tæna hesa verjuskyldu uttan so, at teir busetast i Danmark Fey børn, sum eru, og tey sum verða fødd i Danmark av føroyskum foreldr- um, eru betur stødd eftir núgaldandi lóg Eftir gomlu lógini vórðu øll id verða fødd i Danir — enn áður. bern, Danmark, sum eru og tey roknað sum eisint tey, ið eiga føroysk foreldur, roknað sum Danir, men hetta er broytt soleiðis, føroyskum foreldrum verða at børn av roknað sum Føroyingar, sjålvt um tey eru fødd i Danmark. Altso er núgaldandi lógin betri fyri Føroyingar enn hin gamla lógin var J. H. Danbjørg.