mikudagur 18. juli 1962síða 2

Nr. 42 Samrøda við yvirpoli- {| t! V Til Fyri nøkrum frætti eg, at harra Mortan Poul sen hin |. starvi sínum sum yvirpolitistur døgum síðan juli i år er loystur úr í Vági, og havi eg tessvegna fingið mær eitt prát við hann, € og greiðir hann soleiðis frá: 13. vóru Føddur eri eg í Víkarbyrgi juni 1897. Jóhann Foreldur mini hjá Thom- Stovu i Vikar- nakað Poulsen (Jóhann ”aulusi) og Julianna f. € sen, ættað vestan úr Sunnbø. byrgi Barnaårini i munnu hava verið eins og hjá teim flestu øðrum úti Í víða- Víkar- "> á ið fåteækramannabørnum teim ymisku bygdunum Føroyum, men í skúli. gamal, Sunnbø og tá í skúla har suðuri, hvar í byrgi var 12 var Z eingin búði eg gekk allar gekk hinum heið- ypn- eg ára eina stut'a tíð í men aðrar óvitadagar mínar øllum Víkarbyrgi í eg n við bórnunum í bók rokning ella skriving var sama inskapi, varð sjaldan að, eink; at tala og um. Eg spurdi hann so, hvat óvit arnir í Víkarbyrgi tá fingu tíð- Við. fekk soljóðandi svar: ina at ganga og eg Sum himmalsins fuglar fóru friir um úti i bø og haga og Fleiri ferð- Vit fram við strondini. ir datt eg á sjógvin — eina ferð mund; verið galið, um ikki tveir dreingir funnu meg flót- andi á sjónum og bjargaðu mær til lands aftur. Tá varð leingi arbeitt (uppá meg. áðr- enn eg raknaði við aftur. Ein beiggi mín druknaði 9 ára gam al, 14 ára gamal fór eg at búgva í Sunnbo, út mar og var til skips um sumri- ni. Fyrsta túrin til skips fór eg við skipari var Mor- tap hjá S'6éranum, raskari jog djarvari sjómann hevur fåur kent. Vit fóru út 4. mars, ið var toluliga gott, róði um vetrar- »Oscar«, vedr- brått so men hann å av mundi brann alt lá í koygjuni land, útnyrðingi, grund. at kom skuldi eg ikki narra meg á sjógvin aftur. Men brátt var alt gloymt hjá mær jú, gingið í Eg og lovaði, eg aftur á eins og so mongum ødrum, so menn fór eg aftur til skips í fleiri ár aftaná tað, og gott er, at sjómaðurin kann gloyma ódnir og neyðir á sjónum, tí gnnars livdi einki fólk her iå hesum oyggjum. nær hann kom hann Hann Eg spyrji so, til Vágs at búgva, tók við svarar soleiðis: Í 1925 giftist eg og í Vági. Kona mín Vági, tað dámdi henni best, og nær politistarvinum. búsettis: er ættað úr so at vit búseitist her, og tå var eisini líviligari í Vági enn í Víkarbyrgi. minni Nú Manverri, munurin | men nokk. um tað. Á nýári 1931 tók eg| við sum politistur her í Vági. Løn lítil: 1000 kr. eit krónur árið, er mín var túsund um vaks eitt lítið sindur so við og | við, leing!, men neyðarsligt var so- sum eg var kommunalur politistur, heilt arm6dgligt var dyrtidini, meðan kríggið var og árini har beint aftaná. Men so kom politiið undir statin, fingu vit hampiliga løn, ella - meg siga Oføra góða løn í mun til frammanundan. Hetta hendi 1. juli 1958, so mín høga løn vardi einans i 4 år, ti nå 1. juli 1962 fór eg úr starvinum sum politistur.. Nú livir tú so av pensión sigi eg bond; leidis: og ert tu ikki hålvavegna eisini? Svarað varð ikki hvussu tað verður nógv ella lít- ið. Bóndi, eingin men | SO- pensión veit eg enn, nei bóndagarður er mínar friløtur havi eg nýtt til at arbeiða uppá jørð t. v. s. at velt upp úr haga, og altíð hevur tað glett meg at síggja, at lyngur og mosi mink- ar og grý:ugt og váttligt lendi kann fáast til góða jørð, men) vegur er eingin til tróð mina, so alt má berast á brekku, brúksrættin til mína trø stóran part Harfyri fæst lítið burt strevi og rygginum og ímóti og aðrir eiga av árinum. ir úr sínum stríði. Her má annað og betri skil fáast á. Annars kann einki landbrúk trívast í Føroyum. | Bát havi eg, og enn eri eg so frægur, at floti bát, tá ið onkur góð løta er. Men fyri at koma pensiónina, er tað nú so frætt, at oll eiga rætt til fræga pensión, in moyðist at líða neyð, eiga Øll eg aftur il so at eing- og tað at vera tykkum javn- aðarmonnum takksom fyri. Eg takki so Mortan politi fyri samrøduna og ynski hon- um góðar løtur aftaná alt tað s'ríð og baks, sum hann hevur havt gjøgnum mong ár. Jóhann H. Danbjórg. 50 ár Komandi friggjadag, 27. juli. verður ein í Føroyum kendur danskur lækni hálvthundrað ár. Erik Tað er Lage, fylkislækni, Odense. Hann kom til Føroyar å fyr- sta sinni sum hjálparlækni í Klakksvík. og har fekk hann sær eisini konu, Karin (Aja). dóttur Jacob E. Jacobsen, ein av Foroya bestu javnaðarmonn um, ið sat sum tingmaður flokk sins tvinnj løgtingsskeid. f 1938 varð Lage setiur sum kommjumulækni suduri SOSTALURIN Sveinaroynd Lærlingar, midjan oktober månad i år, vera sum vilja sleppa fram til sveinaroynd um mugu av lærumeistara teirra tilmeldaðir í seinasta lagi leygardagin 4. august. Saman við tilmeldingini má sendast læruráðnum navnabræv (dópsbræv), lærusáttmáli og 50 kr. í tilmeldingargjaldi, Læruráðið SKERVUR 1, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til td nukantórið. Grót verða heimtað. og skervur megu Bilstjórar verða grót ella skerv einum umboðsmanni ámintir, vera goldin fyrst, áðrenn tey at teir ikki kunnu heimta uttan við einum lími av vegnevndini ella fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA | | aróT OG | EU SEE rn FÆRØSK MARGARINE | Vila No Í | VITAMINISERET | FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT Samrøda ... (Framhald frå 1. síðu) at venja seg til kappingarnar. Teir rógva — har líkindi eru til tað — dagliga. Heita eru ógvu-| liga krevjandi venjingar, og ikki! må slakast av alt summarið, | um væntast skal gott úrslit. Øll bygdin — ofta oll oyggin ella sýslan fylgir við størsta áhuga |hesum venjingum. Og tá kapp- ast verður, sita tey, ið eftir; enu heima, alspent og lurta eftir út- varpssendingini. Verður teirra bátur at standa seg væl í kapp- ingini? Hvør fer at vinna? Jú, ju, fylgt verður við um alt landið. og har var hann mestu tíðina, hann var í Feroyum, og til hann settur sum fylkislækni á norska hertænastu í Skotlandi. Alkaná kríggið og aftaná at hava útdannað seg meira, varð hann settur sum fylkkislækni í Til hann varð settur Farsø i Himmerlandi. fyri 6 årum sidani sum fylkislækn; i Odense, á síni fødioygg). Frik kað eru kann verða danir, ið Um Lage sagt, at fáir hava fallið so væl saman við føroyingum sum hann. Á báti var hann so gløggur á streymi sum nakar og kendi hvønn tanga, har hann bara eina ferð var farin 'um. var hann og í Odense. hjartaliga Javnaðarmaður situr nú í býráðnum Vik ynskja honum til lukku og takka vælgjørt arbeiði, eisini í Føroy- m Vinir. honum fyri Íðan, hvat krevja teir tå av peningi fyri sendingina á | dlavsøku? 1500 krónur. - Tað var nú ikkj einki. Nei, tað kann sigast; og kad er serliga beiskt at fáa hetta frá sínum egnu. Høvdu vit ikki verið lívgaðir frá øllum síðum og havt fingið loyvi at nýtt hóp | in av útvarpstilfari utan ifrå fyri púra einki ella ið hvussu er bara fyri eitt lítið pro forma gjald, Ogjørligt so hevði tað verið heilt kunna hildið fram við útvarpinum. Og so at møta at slíkari »vælvild« her! Men bar tað til, at tit byrjaðu at senda út kapp róðurin á fyrsta sinni? hvussu Ja, tað má tú væl spyrja! Tað var sanniliga Havnar Kapp róðrarfelag, ið bað okkum gera tað. sær, tí likindini unum her í Havn vóru so våna- lig. Vit vit vita, at hetta hevur glett bæði teir, sum heimbygd síni og fylgja gongd ink i ið unum í Havn og bátarnar, hjá áskoðar- gjørdu hetta við gleði, og lurararnar, sita útvarpinum, og teir, standa á bryggj nokk teir illa síggja fyrr enn nærkast málinum, og sum ofta standa so illa fyri, at ikki kunnu hvørji rød teir koma á mál. teir flestu síggja, í Tit hava sett upp håtal- arar å bryggjunum? Nei, hetta hava ar byråd, og tøkk eiga teir fyri tað. Men ikki at ikki id men Tórshavn kað eru vit, gjørt, eg vil siga, Teir bóðu okkum hjálpa | 18. juli 62 VALDEMAR LUTZEN 2802 SNAR-yaskad SNAR-/vask | centrifugerað og turkað | Í | | 1 Bøgøta 14 | heita hevur verið so væleydnað sum ynskjandi er. Hevdi kapp- r6dra'elagid biðið okkum bøtt um hátalaranetið, so allir á- skodararnir fingu líkindi at På fylg: róðrinum frá byrjan í enda ja, tað var nakað annað. * Vi: takka útvarpsstjóranum og skulu bert leggja nøkur orð aftrat. Tað almenn eigur útvarpið. Og tað almenna rekur út- varpið. Nú kann ein síggja ein spurn ing frá ymsum sjónarmiðum. og tað kann vera ymis', hvussu tað almenn Føroyum; væl menn ha'da styðja itrottin í men ikki eigur at verða gloym“. at ítróttarfólkið ferðast ókeypis til stevnurnar við landsins skipum Vit allar Vit vita á ymsan kommunan ber leikvøllum. tað suðlar vita, af! úsreiðslur av eisini, at amenna hátt feløgini t. d. við lendskum ítróttafólki, tað helst býráðið, tikið sær útreiðslurnar. O. s. fr. Ikki týdning. Tað (ykist at vera ógviliga lítið umhugsað, ítrótta- feløg seta tilik krøv fram. itrotta- tey seinnu árini halda veitslurnar fyri út- og her er ið hevur á- mátti heta havt ongan tá hesi U)