leygardagur 17. november 1962síða 3

f 17. november 1962 SOSIALURIN Nr. 76 SOSIALURIN | ; rr se TET mu | FØROYA Setið avlopspeningin í BANKAN Villi Sørensen Føroya Javnaðarflokkur Preutsmidjan á Heygsbreyt | I ÍF.) Hi - stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu Kunngerg bom, + på NNLAN Se 200 037 við 3 mánaða UDDSØET 4% pro anno R, A NI KT í i 1 ppsøgn i |8/ 7 + i | | BANKABÓK 344% pro anno 8 KEKK-KONTO 470 pro anno Vegna hækkan av filmleiguni verða bilettprísirnir fyri Í . , ; É sim dj f i Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypa lánsbræv van'igar Pim royttir til | vid løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % rentu. kr. 3,60 fyri vaksir | UTBANKAR: 1 | db . 1 tif 8974 kr. 1,50 fyri børn ||] i Eysturoy: Runavik, tif. 7227 Í Nordoyum K SVIK u frå og við sunnudegnum tann 18, november 1962 | : Fuglefirdi, ur. 64 Hvalba ti 39 -4 CE: . H , pi Vagl, Al. ] Havnar bio, Sjónleikarhúsið bio, Tvøroyrar bio | 1 Skála, tlf. 7 i Våcum " 7 På t I ; | { afurn Ul Í Sørvågs bio, Vestmanna bio, Glyvra bie. | i Í Norstreym: Vestmann á ; f 108 i i F RK 01attro: t 6 i Klakksvíkar bio. Í Á Kvivil tlf. 147 gå tlf 88 | | Leman eee | Á — A —eniwawiioÉ ———— —— [ff ————— —— GRÓT OG SKERVUR | — 2802 - ØN, ið vilja keypa skerv eila grót, eiga at venda sær SNAR bab til kommunukantórið Førova Krie: tf } For | g tlf, 1090 Føroya Brunati tif. í Í Vanlukkutryvgging tlf. 1721 Grot og skervur megu vera goldin fyrst, centrifugerad os turkað verða heimtað. Á En Bilstjórar ver ámintir, at teir ikki kunnu heimta | | ANNAR þ } - LL: 2 . 1 ; SK ui ; SNAR- GSK | Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - grót ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella - VASK | * ? T Fl 7 B-H '& einum umboðsmanni fyri kommununa. Bøgøta 14 | ferdag6ds - bilar o. a. £ Í 7 DI NAR KOMMUN — 3 ATA . pl 4 : FRODBIAR SOKNAR KOMMUNA Lee — Feroyingar eiga at tryggja - í landsins egnu trygging — ——————-%>”%$ A OL: 0 0 er - | - r h: H mm” 7 nn |—— 4 STM NO H | $ MÅLINGAHANDILI 4 Hf 7 Ar GOVDOM 1 rr ATAS EINI? 2 NA g6777 Heldur tú ikki SOSIALIN? | 4 ; f / ” .… 3 7, || So bílegg hann hjá postverknum | Í | J. C. Svabosgøta 4 — Telf. 2731 | | : NON Í HH | H 4 HARDURA gålvbelegningur EO Mer | {| ; | á Ls FORE | burn og brad rlammarshalinbjgarður | í fleti Híum og mynstrum, 128 cm breitt | un 4 Í Ljóð- og varma-isokrandi. | 7 AR » vid ástandandi vælinnrættadum sethúsi og rumligum blómu- Ti || garði uttan um húsið, verður seldur, um hóskandi boð | Måling og tapet || verður givið. 8 Í Í | | i stórum úrvali. UT ' || Knud Lambaa | 93 94 Lias loypur avstað. Alt í einum rívur blaðstjórin stovuvind- Teir fara. Utum komin sigur Tormaður: >Eg gangi? kanska >vgad upp og rópar hann inn aftur: >Tú boðar ikki Diva Lukkasi. niðan á Doktaragrund at síggja. hvussu leikur fer. Men út í býin Lat hann sita eftir! Hann noktadi at boða til ungmannafelagsfund at fáa fólk saman. fari eg ikki. Eg eri eisini fremmandur her. so | titt kvoldið. Vit mugu leggjast á hann nú skjótt, tá id eg fái tíð. * ......< Hann er bert ein eltiblødra hjá læraraskúlastjóranum. Ongantíð Olgar Merski lær. »Nei, eg skal siga tær, Punthavn verður at 'v skjótt at fáa varpað hann út úr ungmannafelagsstjørnini.« beina okkum fyri rørsluni. Alt verður til møsn og fjákalótir unc So fór Lias rennandi út í byin at boða. Har hann kundi ikki hansara hond. Eg fari ikki á handa fundin í kveld. Kom om: soma sjálvur, ringdi hann. | higar, tí eg ætlaði at fáa hann at lata vera at fara og vasa up; Tormaður var niðri hjá Elspu. tå ið boðini komu. F FIDE liggja við frið í seingini. Men hann var ikki at vika. Lat Pei »Hvi skal leikast so í um enn aðrir menn boða til fund ?< spyr Albert hava sin fund, sum teimum lystir. Hví egin er ferur Á Elspa. >Hava allir menn ikki líka rætt til at halda fund?< bt gera nakrar sum helst skreytir. og einki fólk høvdu teir fing Tormaður lær, heldur fyri, at hann veit ikki, hví teir skulu boða lurta eftir sær, um vit bundu frið. Men Punthavn hevur f ær. Um enn teir munnu ætla, at hann skal leggja seg út í hetta? henda ispegilin Lias at vera hund fyri seg, hevur hatta gang )g Lias var so skundigur, at tað fekst ikki orð á hann. »Punthavn og renna um býin. sum tað. ið býtt er, og styggja hampaf ggur, so eg veit ikki, um enn hann væntar meg inn á gólvið. Má okkum. Ég lest ikki Bergmál longur, orki ikki. men latt $ anska stokka niðan.< pengum fyri at halda hatta gangandi. Hvat er at gera? | Elspa ræður frá. Ikki vert at koma sær upp í nakað. Um enn hava ein politiskan flokk, má eitt blað vera. Og hver ska 10 var ikki betri, hann sat inni og las? hver vil koma sær í armadømi av at vera jóri á hesur Jú, tað hevði ivaleyst verið best, heldur Toimaður. Visti ikki inginum uttan ein sovordin hilvørur skeltur sum Punth: ví, teir lógu soleiðis á sær í sovorðnum feri. Hann ætlaði sær ikki Og hetta harkaliðið, hann hevur uttan um seg, spælidreingir. st t verða ørindadrongur fyri teir. Men eftir sum Punthavn lá sjúkur. bert eru úti eftir stuttleika og veitsluhaldi.« o var tað kanska beinari, at hyggja niðan. Hann før avstað. »Men hvat gera okkara menn úti um Føroyar ?< spyr Tormadt Tá ið hann kemur hagar, er Olgar Mørski longu komin. Punt- »løgtingsmenninir hjá okkum og fleiri ?« avn situr og skrivar taluna, hann ætlar sær at halda. Teir siga »Teir Ogvast við. Skammast. Vit eiga nógv gott fólk. Rætt- ð hann, at hetta ber ikki til; hann er sjúkur maður og kann hugsandi, trútt fólk, hugsjónarfólk. Men hvat skulu tey gera? dobbelt termsctsistpngt » ga fyri sær, at fara úr seingini og út í nåttarluftina. Hann hevur blaðið, fyllir tað við mesni einaferð um vikuna, og tet drændesistenenede Punthavn hyggur upp á teir og smilkar: »Tå ið móðurlandið talar seint og tidliga hetta sama háfloygda møsnid, sum hundarnir kallar, so fari eg. Lív og heilsa stendur í Harrans hond. Nú taka mugu spýggja at. Hóast alt hetta trunkast ungdómurin uttan um BH pt vit fundin av teimum. Tit skulu bert koma vid, vera undir liðini hann, tann besti øre tann, sum lív er í. Men tað má enda, | VALDEMAR LØTZEN á mær. Tykkara unga styrki skal stimbra meg. Farið tit nú út í hetta her. Tá ið hesin ungdómurin veksur, sær hann, hvussu býin og fáið fólk: á fund! Komið so aftur higar, beint áðrenn vit vorðið ið er. Fellur frá. Tí eru vit ikki førir fyri at vinna fleirtal á | skulu fara.« tingi. Nú er tað komið so langt, at tað spøkir fyri, at ein nýggjur |