mikudagur 9. januar 1963síða 3

9. januar 1963 SOSIALURIN SOSTALURIN Takk Blaðstjóri: Utgevari: Pr Tvkku 1 Vili Sørensen Føroya Javnadarflokkur Preutsmidjan á I s y ram , b NÝTT landsstýrið er skipað lavnaðanrlokkurin kom ikki Ippí. hóast størsti flokkur og nnari av seirasta logtingsval- Sambandsflokkuri eisini intvI Han hevu partvis | sett Se: UM tta ri ta tann ikki vild Um t un { VII h veg il H Mokkur h | 1 tak ( | um | ISSTYT rn í KVI | kk rn ti EI i | } Uu kun tt ikl ) | i Or 1 ) ) Í | S Í | narmio SJ] ALVST > ISI ) KI | kk 1 ; | ) , H kk Kiljankii, Ú Ss ne ( | i flokkinum er i v n. ' il d i I list : ungmenn Sal | SID m I tflokks- nn I ha S a tur OSM tol hin nikla framb ð hevur es; seinastu I v tå Í Pí LANDSSTÝRIÐ - sum itu so, at flokkurin hevur lova aft hald atar el 1 K s vald at sange t ( } Eljsebeth og Jóhann Í. Danbjór teir bet kt S I har afturh UNDIR | ISÍOX y FI N ir hel y trambur mn I ” tyris ) er avrik y | ” ' [11X I n I > £% 3 i 14 r t 0. 1 B 1 } lat £ Sk í F Í Í N 1! it Iran ) 1 styr; IKK na { ) ban Sk før { SLYrIsr per n sån 1 y bandsmonnum ráddu undan javnaðar ÍSSLÝI Vinv Heðin Brú: LEIKUM FAGUR1T á) ð til H { tl N | k utti í í KVI ) tn | Í Ne Cr | [ ( í i: tiøn ) dant H () á botn í buksulummunur ( ð R Um kveldið fóru tey øll try út á kir] rðir | sólin stavar. Oyggjarnar tykjast stanc lætta K sjónum. heilt ødrvisi enn ódnardagar tå ið tær re illbønir úr brimrekinum: Skúvoy. Dímunar, Suðuro blåari suðureftir. Mamman gongur undan eftir eltroddu gotun! fimm gravir lið um lið. Væl hildnar, blomstur og mold skelsandur. Gamla heimavand millum gongur so kínir og talar við teir. Tey seta seg á ein lítlan bonk. Het Tey tiga oll eina góða stund. Elspa hugsar við sæl mamman. nógvar „Ég Formaður skitin so tey, eg havi í bygdini.“ sigur! eigi eg lotur.“ misti seks, men eigi bert eina grøv,« sigur einki kortini minnist tann dagin, faðirin fór til gravar grátur, kuldi kavi, hvirlurnar fáa kirkjuklokkuna at ringja innan fyri teir opnu torngluggarnar Tá sigur tann gamla: >Tú hevur fingið tær nýtt navn, Tor maður. Eydnu við tí. Men tú skal vita, pápi tín var ein góður maður. Var faðirsnavnið ikki nóg gott fyri teg?< Tormaður hvøkkur við og kemur heilt i kløtur av, hvat hann | skal svara. Sigur lågmæltur og steplandi, at tað vóru so nógv, Einki hugsi eg tað,< svarar hon, »valla er Tormaður vanligt navn í Havn, um Andreassen er tað. Ikki tí, tú ger, sum tú vil. Men satt at siga, hevði eg hugsað, tú læt meg vita av, áðrenn tú — — — — p DØ ES VUE TE FF RE |: 8 4 á LV H I bø | UI U i | VUE | I 8 P i i | [ | |] 7 ; | verði | i Ár Í i | 3 Í | i h Á | | Í í i i í 2 v % i y i r ' | ; í KI N H i 3 £ i Á ! I i i H | H | { i . f Bá $ ) Or I i í Í , V i Í erðavóð iar H | Í Í | vi | | | 1 lejr | Moi Í | Veðri k rol h« um elti rå ul il í H dur tk fingið sovið fyri hesul nátt. Elst k l orðið ið 1 4 n I rart CIÐKI I betri Í 1 | KO 1 18) Í er heldur ik) gi Orenn ha VI im ho ld hann skal leggja tað nýggja navnið Í er aftu Elspa fer at læa. Nei, tað he ir hon ikki | en in hetta navnið, lat tað nú verð: sum vit hava læt geva okkara børnum, og vit liva saman undir. Lat okkum 1 at skapa okkurt g sum leggja doyin ott burtur úr tí.- »Ja, men tå ið mamman tekur tað so tungt ?< spyr Tormaði »Hon tekur tað ikki tungt vita av, áðrenn tú læt tað koma í blødini. Hon trýr ikk;, tú hevur Hevdi bert væntað, at tú læt hana fingið tær hetta navnið, tí tú hevdi ikki virðing fyri for eldrunum. Nei, tað segði hon bert fyri at fáa teg at siga við egnum orðum at teirra navn var gott. Og vit sótu jú á gravunum. Har hevur hon sitid so manga letu hesi árini, og mest sum saman við teimum deyðu umhugsað alt, ið viðurfórst. Nei, tá ið vit koma heim aftur í kveld, so sig nøkur orð við hana um navnið, hví tú fekk tær tað, so verður alt gott. Bara ikki honka. Sig henni uttan himpr