Sosialurinarkiv
Sosialurin 1963-02-06, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 6. februar 1963síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

6. februar 1963 SOSIALURIN Blaðstjóri : Utgevari: Væli Sørensen Føroya Javnadarflokkur Minni skatt og minni toll TAÐ vóru yndisorð hjá and- støduflokkunum undir seinasta landsstýri at tveita út millum manna, at javnaðarmenn undan valinum í 1958 hovdu lovað minni skatt og minni toll. Víst vistu teir, at hetta var ósatt, men tá tað ráddi um at leggja bein fyri uppbyggingararbeiðið, annaðhvert hetta var vinnuliga, sosialt ella mentunnarliga. vóru teir ikki so vandnir í vápninum, sum teir valdu eftir aðalregluni »hensigten helliger midlet«. And- støduflokkarnir deildu seg næst- an målleysar um toll og skatt, | og tær stødugt vaksandi figgjar- lógirnar. Hetta gjørdu teir, kóast teir vóru við til at vid- taka meginpartin av tí, ið kom uppá fíggjarlógina og høvdu haraftrat uppskot miljónir aftrat. Tær miljónirnar, um nakrar Verður landsstýrið at halda? TAÐ er einki loyndarmál, at betta er vanligur spurningur millum manna, ujtan mun til flokkslit. Eitt er ellum greitt, at landsstýrissamgongan er sam- ansett av ógvuliga ymiskt polit- iskt litaðum flokkum; men slík- ar samgongur eru royndar áður og hava hildið, hóast tvídráttur- in mangan hevur verið harður, og samhaldið lítið sterkari enn Heldur tú ikki SOSIALIN? veg havi bert sett tað soleiðis upp fyri at tey, vit skylda til, skulu halda uppat at hótta við húsagangi. Tað er einki annað at gera, sum nú liggur fyri.« »Nei. nei. hetta verði eg ikki við til,« rópar stjórin ovursintur og loypur upp. >Heldur fara á heysin. Skálkur vil eg ikki vera, reina samvitsku fyri Gudi og monnum. Tað eru ting, eg aldri víki frá. Rættvísi. Æra. Vit eru øll sek fyri Gudi og hava fyrigeving SOSTALURIN Nr. 6 , . . | ; : Se Meiri um F. F. Í pm: | Skeið fyr beiðisform Preutsmíðjan á Heygsbreyt | | ar el IS or enn Hver er tú, sum svarar fyri FF TD | SOSIALINI ! ; | verður á Føroya Fóíkuháskúla í døgunum 4. 9. mars. ; M á Mn um, hver or Á ; næstformaður? | Við tað at bara 22 næmingar kunnu koma við, verða teir Er tað tú, Jákup I á Ú Ki || ið ætla sær á skeiðið bidnir um at siga frå sum skjótast. Var tað íkki betri, tú tugdi? Var ir ikki fi | Allir næmingar skulu búgva á skúlanum. Studningur verð- ð íkki betri. tú framvegis fjaldi r y í Í . 1 7 rer På 1 teir Ikki Fingú Uppá deildu teir || ur latin upp til 20 kr. um dagin. Um ovnógvir melda seg BETOIÐ FYRRSI ikki minst um, so tær mugu | verður skeiðið kanssa uppafturtikið seinri. |. i Tem sås | fara at koma nú, saman vid| 4: . pæla dómar og i : Á a: . | Virkisnevndin || felag f'skir teimum nógvu miljónum, ið tað | it. 2704 mil! LI Hø , ; | til 94 millum Kl. 5.300 « 6 | I I ver frek kostar at yvirtaka skúlan, uttan- | lei 1 , Á % i T LÆT ær Í ríkistænastuna og annars allan | A ———————|————————|——|———— - Tad bæð; synd og sko { | tann meirkostnaðin, ið hvort | mmm [ff eee | Í ISK I bjóða Í slitið band við Danmark verður | | UNE ir tå, lat kosta føroyska samfelagnum | Ski { . j m ! i r »h 1 vi Í k r | — Skattibongarunum, Skipafelagið Føroyar |: | : | i ppið i « VIT fåa nu at frætta, hvussu TELEFON 1225 | í hesir gævu harrar fara at tíggja Tórshavn 1 Í sær figgjarliga — hesir harrar, | í u Ísum hesi seinastu árini einki EL, Í rðu til =, sm ; —|— T 1 Suð Ov sk hava gjørt uttan tala um minni nm] ; sg I få . . 3 . r . Á gå 8 skatt og minni toll. Føroyski Lýsið i SOSIALI N UM felag Stjórn | vaeri skattaborgarin er óttafullur, og | broytti formaðurin, og rivarin tå id skatta- og tollskridan mikla — tók sær av restini; tí Lggur eisind login óbroytt das hóas YrNir loypur, verður ivaleyst neyðugt a Í i” ; , id - bað meg eeri unnskot og eg siørdt |hjå mongum at seta lás uppá | men sum tt lóndust S Fsspunein um ikki bæði hí K | hagreidd tr Lu | pen ngapune in, um ikki bædi hus eypa væ agre! an at æstformadurin skuldi log heim skulu fara um koll. vera fastur limur stjórnini hvat var bæð: rætt o rimilie ea | sum syndarlig leikin o hevur verið (til samrådingar í as F 2 A 8 Á heima týdn - ar | vånaligur høsnatrådur. Frá sam- fes k Á n f H S fund ydningarmikler stjórna , , v fundir og adr árar lir | gongumonnunum fær ein sjålv- ; vo cu, 567 ; Á . n formaður ella betur RN L landi ikki stórvegis at frætta, hvar. etur hann kk ; var, og hver skal tú tal im end lmen so mikið lekur longu út ) ú ka tm adur | me . På ein púr ókunnigur maður ;frá mætum samgongumonnum, a er ney ugt at fiskurin Ma I Í ia PI . era ikup vera formað 14 Sa lat vónirnar eru ikki tær bestu, ) ; hjá søg log verður hetta ikki eidasørt nn se æl blødgad | Í Ta: . Tað va oivad r < ” lundirbygt av samgongumanni, er y Ø ga ur lø : sj DAP! SMÅ : ) £ á øtu at ha veiørd æstfo lið heldur: at best er at reinsa mað Karl Jos næst 2 Kourin iri esr RN skuld [luftina og taka val aftur 8. verða | SR kuld i erða 1001 i 5 . 1 | november í ár. VU a Vedsls OSeK. Skommin er } up virðine:n ikk bert óli ma men beinleiðis mot suðurovingun n spjaðingarroynd. sum f'skarar 4 LÅ M ga at veri nir fyr So bilegg hann hjá postverkinum! GT lg ha — st ISK Unenn norðuroyingar og — suðurovingar er kki so vmiski sum hesir menn vilja geva útl 149 . 150 fjøldin, bera vit sama merki sama tunga lyndi sama trúfesti móti Í landi og heimi ykk ' hitarids og bera fram kvøldbønina. Nú eina tíð hevdi tað verið tungt at saman tenn. kl ar, An : Í i bs ATI enn, klárir at meta ókendu borið. at tað, Gud hevði lagt á hann at gera, fyri land og fólk, | lagnu okkara saman p ? i Á ATA SAMT skip: møtti mótstoðu. Flestu høvdu sett seg í móti. Men eftirsíðan hevði Saman í fiskimannafelag. Liv okk- ein himmalsk redd opinberað, at hann hevði mistikid seg: Tað | 4% er tíðint berkin kostur. og tíð- var ikki til hvønn mann, hann skuldi fara; men til brødur og me at ga Hen mark me , ; > eigur at vera fyri øllum. vit lat systrar í Harranum. Tað voru tey, sur skuldu såa ta sáð út millum | okkum bjóða , fólkið, sum bjarga skuldi. Hini vóru gudssavnanar óvinir; ti var Fiskimenn lt er sjørliot við tað óbeint at fara til teirra og vænta sær nakað gott burturúr hesi ófullfíggjaðu lóg. felagið hev- fyri neyðini. Men sovorðið ne, nei!< Hann tók ein stav í hondina og fór út at ganga, út í Sandagerði tann vegin, heilt út á Argir. Longri. Komin heilt út í hagan, legði hann seg á ein bakka at takka Gudi fyri, hann var so frægur enn. at hann segði nei til sovorðið lygnsmansverk. Tað mátti tó vera aðrir útvegir: Manna Guds egna fólk til at bjarga landinum, gera ein landssavnað, sum skuldi taka tað polit- iska valdið og nýta tað til fólksins gagn. Nú galt um at fara til verka beinan vegin. Gud hevði latið vita, at hann, Tún-Hanus, var tann maður, sum skuldi standa frammi og sameina øll, sum trúnnarliga vóru samsint við honum, tey, sum hann var vanur at rópa síni systkin í Harranum. Henda landssamkoma skuldi so bera tann politiska boðskap út til alt fólkið og hava bjargingina í sær.“ Hann fer aftur til hús, gongur spakuliga, mest sum einsemið var ov gott frá at fara. Tað var hetta einsemið saman við Gudi, sum helt honum uppi í hesi tíðini — tá ið hann lá á sínum knoum á skrivstovugólvinum i bøn og innhugsan. Tá id so uppimillum flogið kom á hann, hetta at hann alt í einum sá himmalin opnan og Guds einglar stíga upp og niður, tá ið hann kendi seg lyftan upp um hesa verð og sá so víða, so klárt, tá ið hann hoyrdi røddir tala til sín um tað, Gud vildi hava hann at gera. Hann kemur uggaður aftur á skrivstovuna, kennir seg frískan og lættan, gleðir seg til ta stund, tá ið konan kallar hann inn til te am kvoldið og aftan á drekkamuinin at lesa úr Nýggjatestamenti Feirra hendur vóru skitnar. Teirra gerðir vórðu ikki gjørdar i| tr "8 Í dag eitur tað, at teir lýsa Guds navni. felag okkar nmnnleyst og móti Bjarni Berg var á skrivstovuni enn. Stjórin rópar hann til sín Ar un SA he pote ' ecrøur næs og setir seg við skriviborðið. Avgerðin liggur í tykkara hondum Bjarni Berg setir seg hinumegin. um tit vilja halda áfram í hesum Tún-Hanus rættir seg í rygginum, og sigur við fulltrúan: >Tak díktatoriska skili, ella um tit vilja handa roknskapin út av húsinum. Tað má íkki vera í mínum taka tykkum um reiggj og fáa fel- sovmslum eina lotu meir. Bein fyri honum, so einki ilt stendst av. sgid aftur á hendur fiskimannsins SV ; og fáa tað at hvíla á demokratisk- Tann algóði Gud tolir ikki sovorðið. Hann letur sína hond falla | um grundarlagi tungt á tann, sum ger falsarans verk. Takið tí annað skinn um Karl J | arl Jespersen, i : Tvøroyri bak, Bjarni Berg!« Fulltrúin smálæði, sum hann var vanur. ring gerð kortini? Tað kundu sigast tvær meiningar um tað, best at hugsa seg væl um. »Hugsid tygum, hvat ið hendir, um vit fara Um hetta nú var so KVIK VASK á húsagang. Skipini, vit hava reitt út fyri menn, sum skylda her, verða seld. Teir standa eftir á berum. Fiskimenn, sum skylda her fyri tað turra breyd, fara á húsagang. Øll tey nógvu, sum skylda SS SNSANNNN ANNANN NANNA okkum fyri húsabygging, missa hús og heim. Konur, born, einkjur og faðirleys, sjúk og oldingar verða rikin út á geilar. Hugsið tyg- um ta neyð! Hvor skal hjálpa, hvor skal taka áby rgdina, og hvor fær skuldina ? Fyrst og fremst vit, sum her sita!< „Ja. men tað er ikki min skui!, at tað hevur gingið so, eg kann ikki synda móti Gudi og missa himmiríki fyri tað, at) 'ringar tíðir hava rámt alt landið. Hetta, tygum vilja hava meg | TLF. 2091