mikudagur 13. februar 1963síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
13. februar 1963 SOSIALURIN Nr. 12
z . . P
SOSIALURIN 'Ádeyð | 'n; :
Adeydansrød! bigs lor stjórnarrætt
er 2 | 5 Us
Blaðstjóri : Útgevari: Prent: | í > ásagnirnar n, | få AW ,
Villi Sørensen Føroya Javnaðarflokkur Preutsmiðjan á Heygsbreyt | Mangar eru Pråsagjnirna: Un | a
hvussu hættislig flóttarferðin kann)
I Á "| vera hjá teimum, sum vilja sleppa | ERU TEIR 4 SJÁLVSTÝRISFLOKKARNIR SETTIR — AV
= Ísær til rýmingar frá Eysturtysk- | FÓLKSINS MEIRLUTA AT TAKA LOYSING, SJÁLVSTÝR-
MENN og MEININGAR landi til Vesturtýskland. | ID SAMSVARANDI SJÁLVSTÝRISSKJALIÐ SUM TIÓÐ-
ere i | vl VELDISMENN SIGA, AT TEIR VORDU SAMDIR UM.
i avi vie a
am, hava SOGN MYNG 2 HER Má SVARAST EITT AVGJØRT NEI,
TAÐ var ikki annað at vænta, enn at nýggja landsstýrissetan- |
| gentu, sum lat seg binda undir ein!
in fór at elva til stórt tjak millum manna, tá valið annars | 5 7 of !
ikki segði frá størri politiskum broytingum og hartil gav frá. | bil fyri at sleppa um markið Minni enn so allir fólkaflokksveir- fundum og alla stadni, har ið hana
farna landsstýrinum eina dygga álitisváttan, serstakliga javn-| Hesin bilur kom undir 1 Os bdjeR ham tenprksmr hen og
áðarpartinum í hesum stýri. Hin náttúrliga avleidingin vildi | rannsakan, og fleiri ferð vóru fir Of høldur ikk! meini enn ai allirj 29. Tað sama kann sígast um
ha tjóðveldisveljararnir eru tað, ti | Suðuroynna lær fáu atkvødurnar
verid tann, at hetta sama styri helt åfram; hetta lå næst vilja | kannararnir vid at fara undir bilin | ;
mangir av teimum hava valt tjóð- | framburðsflokkurin fekk har, vóru
fólksins. var mest demokratiskt, hvussu enn tey meir og minni | fyri at njósnast, um onkur goymdi,
svikaligu liðini í nýggju landsstyrissamgonguni toyggja týdning- | Seg har. Men tað fall so lukkuliga| veldismenn Uppá leir Mleevan Mljómaðunnenn og sambandsmann,
in av hinum — tessverri — so ofta misbrúkta demokratinum. | fyri gentuna, at hvørja ferð var vera sosialistar, eins góðir sosial-| sum lótu seg villa av »nyggjume
| tað eitt ella annað. sum hendi, ið istar Og javnadarmenn manni, av »manni sum serligt um-
TÅ ID annarleidis kom at vera, og partar í fráfarna lands- | gjørdi, at tað varð til einkis við Og flesk gamia sjálvstýrisveli bod fyri vinnulíviða. Teir valdu
stýrinum ikki vildu halda áfram við somu samgongu, er eingin | % fara undir bilin. sæmir fór tl vals beinavegin SKEL av stjórnarligum eg national
onnur hugsan megulig uttan hin eina: at áfturhaldskrefturnar, | Varð hon fangað. vor hennara| 37 al vera við til at forða tólka politiskum grundum
sum verið høvdu við í hesum stýrinum, ikki vildi halda áfram | og bilstjørans tímar úti. | flokksmønnum og oúvskiæsmennr | Og av Kjarlans Mohrs. veljarum
við hinum mikla vinnuliga, sosiala og mentunnarliga upp-| Hann og hon høvdu kastað ást 4 koma til maktina. || Havn vøru Fair loysingamenn etta
byggingarpolitikkinum, id farin var fram hesi seinastu årini. um saman. 7 óð re OL re rr fyri einum so víttgangandi
:ggur andið SOICIOIS a að | sjálvstýrissternu = sum hana teir
Teir vildu heldur á básin hjá hinum afturhaldinum, har teir} Komi , ! ,
! omin yvir um var frøin so|nógva staðni eru javnaðarmenn 08) vørðu samdir um
MEININGARNAR um hetta nýggja stýrið eru ógvuliga mis- — | „und
javnar. At stýrið ikki er sprottið av vilja fólksins er 100 pst. SUNGUM.
Vit kunnu her taka Norðoyggj-
høvdu verið áður og har framt størsta nidurgongupolitikk Í | mikio stórri sum vandin hevði band } |
på … . | n andi 1EVí sambandsment sum 11Va valt
n ari føroyskari søgu. j hi . Tå ið hesin stóri pariurin ar
y88) føroy g | verið ræðuligur. minn av lokalpatriotiskum og 9. I par :
| bo | 11 Iardsratitísk $ | veljarunum hjá teimum fyra sjålv-
| KKI, MIS IKKI að andpoltiskum | stýrisflokkunum er frátikin, so er
hesin tepri sjálvstýrismeirluk in
vorðin til dundrandi minniluta
sligið fast við tí miklu andstøðu, ið hevur tikið seg upp millum ;
veljararnar hjá teimum ymisku landsstýrisflokkunum. Mangir ammer sum jure få £ Hetta vita teir leiðandi innan-
av hesum veljarunum eru ógvuliga harmir. og tað er ógvuliga Har var oddamaðurin hjá frame | fyr; teir fýra
burðsflokktinum sjálvur yvirbevíst- Og von iron
g oøru Wu menn. voru teir
ilt at finna fleiri, ið kunnu siga seg heilt í samljóð við hesa
samanrenning av politiskum flokkum, sum fyrst og fremst eru |
ur um at hann varð valdur sum á . , Á
, b demokratar, vildi teir lýða fólka-
rligur umboðsmaður fyri smá-|-
SETT ImDonSma tyr viljan, løgdu teir
Danmarks bedste
frå sær og san
sprotnir av skuldsetingum móti hverjum ødrum um svika-| oliekamin. Auto- bvedirnar ag útevesjarnar in
brøgd móti sjålvstyrisrørsluni og hava livað av at skuldsett| matisk rundtræk bygdirnar og útoyggjarnar Sum OM) tyktu nýtt val til avkláringar
hvønn annan at hava verið ónationalar, óforoyskar. | gg tækegue | útjavnari av tí, at annars YÓTU|styðuni — til festingar av støduni
| ring, menninir hjá hinum flokkunum "| um tei lo ; 7
; . . Klakksvik og soleidis fyrst og Ar HUEVA UDD 3t siga MI
TAÐ er eins og ein reyður trådur gjøgnum allar tær greinir, | Pí. VALDEMAR LUTZEN |; Sk ; ere på lutan millum fólkið
ið skrivaðar verða til verju av nýggja landsstýrinum, at grund- | pi dl | fremst umnadsmenn fyri KIKS | Men teir tora ikki at taka valið
Tórshavn Í víkina. Henda stóða kom fram á | tí teir vi ; ;
ti teir vita, at við einum vali i dag
stødid er hitt tryggasta. at framtíðarvónirnar eru litaðar av.
politiskari óvissu, ja, so stórari at hverja ferð, teir vónandi |
luti, fingið eitt veldugt progv fyri,
ugga veljararnar og líta frameftir, kunnu teir ikki lata vera Á
við at skeita mistrúgvandi at »sjålvstyris-« partnarunum bæði GROT OG SKERVUR at teir ikki hava fólkið aftanfyrd
vildu teir fingið dundrandi minni-
til høgru og vinstru. | seg.
Øl, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær | Teir vilja næstan heldur eta seg
TAÐ verður ikki haldbart yvir fyri veljarafjøldini at tveita til kommunukantórið. | sjálvar upp í klandri enn at geva
skyldina á javnaðarflokkin fyri alt tað. ið teir øilar dagar Grót og skervur megu vera voldin fyrst, áðrenn tey |seg undir fólksins dóm. tí so tapa
hava sagt kunna gjert betri enn hesin flokkur ella nýta tey verða heimtað 7 jø 7 | teir, og teir vilja fyri alt i verðint
gomlu bløkini um fordandi sambandspolitikk í sama viðfangi is ss om | | sleppa at sita hesi 4 árini. Teir
sum rópt verður um hina søguligu hendingina, at sjålvstyris- Bilstjórar verða åmintir, at teir íkki kunnu heimta fjvita sum er, at aftaná fýra ár
tokkarnir endaliga hava vunnið meiraluta og skipa landsstýrið. grót ella skery uttan við einum limi av vegnevndini ella }| verða teir at missa maktina með
einum umboðsmanni fyri kommununa. | all —— og tað vil verða seinur dag-
1 ur, áðrenn teir koma at fáa makt-
FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA ins aftur
Lýsið í SOSIALINUM — Vie dom: om. isse tet
ræddir teir eru, er tað, at teir nú
royna at kyrra millum manna
Heðin Ari: FAGURT … serliga innanfyri flokkarnir vid, at
LEIKUM 151 152 teir i veruleikanum vilja einki yvir
taka Samanber heilsanina frá
at gera, er kanska synd móti heilaga anda, eg geri tað jú við vitandi So reisir hann seg tungliga frá borðinum, suffar og fer inn aftur | Kjartan Mohr stjóra og primus
og vilja. Eingin kann krevja meg at vera falsara fyri tað, at teir motor innanfyri samgonguna, heils
menn, vit skylda pengar til. vilja ikki bíða, til vit orka at gjalda.“ mu Gnki at seiraka tað Ég
Nei, tann borgarliga lógin krevur tað ikki av tygum; tvørtur- borðið. — »Ti tú tolir tað ikki. Eg síggi, hvussu tungliga tú viknar | at verða alt un lab var em
ímóti er tað ólógligt at seta roknskapin upp, so sum eg havi gjort. dag frá degi. Og í síðstuni er tú vorðin mær so undarligur, at eg| Og uttan Kjartan Mohr kunnu
Men minnist til, at Gud stendur yvir lógini. Várharra kann væl, við hvort haldi, tú er ikki rættsiktadur.« |tjóðveldismenn = einki gera, uttan
tá ið tað er hansara vilji, nýta sínar tænarar til at forða illum Í annaðkveld. í annadkvøld, góða kona. tå skal eg koma at Kjartan Mohr kunnu heldur íkkí
kreftum í at fremja sín óndskap til skaða fyri sakleys menniskjur leggja meg, ikki í kvold. Í nátt skal eg kempa við Gud, sum patri- |" ók jer gera nakað,
á eimi 4å í : pe ; 4 á tuni .: Í „| Sita sum abúrtjóvars á rætti
eisini tå 10 tær borgarligu lógirnar verða brotnar.< arkurin Jákup á sinni. Far tu nú inn og legg teg i sov i. Bið fyri [sum teir eiga i, síta av Kjartans
Tá tagdi Tún-Hanus stjóri, fór upp á gólvið at ganga, gekk og mær, at eg má síggja himmalin opnan og hoyra Guds rødd tala | Mohrs náði, í hansara »hulu honde
gekk við hondum aftan fyri bak og lútandi høvdi, lika til kona til mín.“ líkki fáa eitt einasta uppskot sam-
hansara gloppaði hurðina og bað hann koma inn at fáa sær ein Um náttina bardist Bakka-Hanus við Gud. Dysturin var harð- | tykt uttan fyrst at hava »smikrade
temunn. Áðrenn hann fór inn til sin sjålvs, segði hann lágmæltur ur. Ein getsemananátt. Gud fjaldi sítt andlit fyri honum. Men
við Bjarna Berg. Bíðið eitt sindur við hasum roknskapinum.
beinið ikki fyri honum, fyrr enn vit hittast aftur í morgin ári. Tá
skulu tygum fáa at vita, hvat vit skulu gera við tað.“
seg lyftan upp um hesa verð. Líðandi víðkaðist sjónarringurin,
Innkomin drekkur Bakka-Hanus te saman við húsfólkinum. R
legði alt landið opið fyri hansara eygum. Og ein | gt hjá Erlend: og Hákuni, hevuð-
áðrenn farið verður til songar. Tá ið tey eru liðug, tekur hann ljósið frá í erva ! ka Í
. "7 . 7 . . | kampunum miklu.
redd segði: >Sjá, gjognum teg skal neyðin í hesum landi mildnast. | ;
ødd segði: »Sjå, gjøgnum teg kal ney | Av sonnum eitt herligt sjálv-
Ger tað, sum eg sigi tær, fyri at tað illa, sum stendur mær ímóti, | stýri, sum fær at vita frå Kjartan
skal ikki fáa útint sín óndskap. Eg skal vera við tær allar dagar. | Mohr vid hansara heilsan til
Tin løn skal vera stór og títt avkom nógv sum sandurin við strond- | tåtsministara Krag, at teir fáa
ina og stjørnurnar undir himmalinum. Eg skal vælsigna tann | íkki yvirtikið nakað, ikki eitt tvey
, . . | oyra. Tak Kjartan tað er mað-
landssavnað, sum tú skal vinna mær millum tínar landar,« in Hinni ,
Á : : ; ou va [urin Eingin de Gaulle kann met-
Morgunin eftir hittust teir bådir aftur, stjórin og fulltrúin. /ast við hann, okkara Føroya de
Tá var Bakka-Hanus tryggur og óttaleysur: >Vit skulu bjarga Gaulle.
Føroyum,« segði hann. >Gud hevur upplatið mfni eygu og latið Hevdi tú ikki verið at ansa
meg vita, at hann vil nýta okkum til at fremja sín vilja, so tey | feimum. vildi verið Ma vorðið,
í mr: LL: FS mm. Kjartan frægi.
óumvendu, sum standa okkum ímóti skulu ikki fáa sett sína óndu
á skrivstovuna. Tá kantar konan seg við inn og biður hann so | TO
anina fil ståtsministarin, at teir
stadiliga koma at leggja seg og ikki aftur í nátt sita við skrivi-
|upp eftir stólpum og niður fyri
1 So | : | Í Kjartan Mohr uttan at vera tit
stjórin gavst ikki, í angist og sveittabroti helt hann á — og vann. | „iðar …
Hor ME i c ; reiðar at kasta við ystórum< kut-
Tá ið klokkan var farin um fýra, varð hann bønhoyrdur. Him- | um av fyrimunum til hansara. um
malin læt seg upp; hann sá guds einglar stíga upp og niður, kendi | hann skuldi verið tvorligur, ja,
malsjónskur, tað mátti verið stutt-
nýggjatestamentið upp úr lummanum, skelvur á hondini og rættir
lítla soninum bókina: >Vís nú, mítt barn, pápa tínum, hvar hann
skal lesa í kvøld.«
Óvitin tekur bókina upp, kemur við fremstafingri og peikar.
Húsfaðirin lesur: »Ti tá skal vera størri trongd enn nakrantíð
hevur verið frá heimsins upphavi til henda dag og sum aldri skal
verða. Og um hesir dagar vórðu ikki styttir drog eingin maður
uren...Cg hern skal serða út eirglar sínar við hvel'um
lúðrum, og teir skulu savna tey úrvaldu úr elium ættum.< Hann
koyrir bækina aftur í un man, tekur seman hendur og biður
kveldbenina, takkar fyri dagligt breyð, biður um fyrigeving fyri |
syndirnar, og takkar fyri at tey her í húsinum hoyra til tey úr- ætlan í verk. | um, ti stóra reiðara og virkisharra
valdu, biður Gud lýsa fyri sínum tænarum, so teir kunnu verða Men sigið mær, Bjarni Berg, hvussu verður vorðið vid ti verðs- stuttligt, hvat heldur tú Er
førir at linna fólksins neyð, . lendur?
Erlendur og Hákun í tínum hond