mikudagur 13. mars 1963síða 2

Nr. 20 Tað hevur verið nógv tos:ð og | skrivað um hettu nýggja landsstýr- | ið sum nú situr úti í Tinganesi, | P. M. Dam eina | frágreiðing i hvussu ; teir? Í høvdu til Sosialin løgmaður gav Dimmalætting um, høvdu tikid seg upp, Mær varð hyggjandi il Tingakross fyri 24. januar 1963. | Har skrivar M. J. til P. M. Dam, at hann næstu vi | samråding- samráðingar væntaði meir í Dimmalætting. = Hvussu arnar eru farnar fram, ætli eg mær einki at siga um. Men sjálvstýri úrslitið vita vit. Gamla kastað seg saman tjóðveldisflokk- hevur fólkaflokkinum og Kj. Mohr. flestu javnadarmenn vifa, vildi við inum Teir og aðrir við hví gamla sjálv- ikki javnaðarflokkinum stýrið ganga saman við Gamla sjálv- stýrið finnur seg best í e'num aftur haldsstýri Teir sótu saman við javnaðar- simbandsmonnum fýra nonnum og tey seinastu árini, hvar ið landið uppbygt á øllum økjum, ja, at eingin kundi tonkt slíkt. | bleiv 30 nógv, Men gamla sjálvstýrið valdi at vera | fólk teir høvdu verið í ja tað stýrið, saman við flokkinum, sum stýri við framm- an undan, sum er til- tikið, arar hvar ið fiskimenn og arbeið- máttu rýma av landinum fyri it skaffa sær arbeiði. hesum Tingakrossi Og í sama hevur M. J. grein: >Evigt ejes kun det tabte.« Har reksar M. J. allar syndirnar upp hjå dønum, hvussu illa danir hava hagreitt síni hjå- lond og órókt tey burtur, og so nevnir M. J. Føroyar og sigur, at meðan Danmark gjørdi sínar havn- ir og vegir og stórfingnu brýr, lógu Føroyar. sum Gud tær hevði gjørt við sínum traðkaðu getum og vána Kgu lendingum Ja. soleiðis lógu Føroyar, sum M. J. sigur men tað var ikk! Danmark, ið hevði skuldina, at einki bleiv giørt í Feroyum, Nei, men tað var gamla sjálvstýrið frå | 1906 og sambandfløkkurin, sum (4 sótu á ting} og togaðust. Hesir flokkar tonktu einki um fólk og land. Hesir nevndu flokkar hovdui skiftivis sess á ríkisdegnum og á fandstinginum. Men hvat gjørdu Hver hevur sína framtíð at gleða seg til = at stúra fyri - at tryggja- | Snúgvið tygum til ein | HAFNIAMANN | Umsjónarmaður: JOHN SIVERTSEN í Kristnastovu, Tlf. 1721 H A FNIA JASIKRING | verið útbygdar í ti tíðini, | skuldina, | Hedtn Bru: | duldi einki fyri henni, | skavaði útyvir, |ikki náttargesturin hjá sovorðnum slag. | kanska hann fekk fatur á henni, Tryggingarsambandið | FØROYAR Tórshavn, Tif. 1090. SJSALURIN Foroyingar | Teir søgdu, at tørvadi tað gott; teimum einki. Tað mundi sæð betri út í Førovum tá, um vit høvdu ein! sterkan javnadarflokk á tingi og | slíkan Dam ein mann sum P, M. á ríkisdegi ella í landstingi. Tå | mundu Føroyar betri út ið M. J, hevði | Góða | sæd og samkomu i KFUM skrivar um, at Danmark og M. J. syngur: tað var ikki eg, Danm rk | í dýkið. Tá ið løgmadur var mamma, fyrd! meg valdur. og løgmaður | segði | Hann |}, hent. | Í | landsstýrið kom Hákun nøkur orð. sett, Djurhuus fram Ikki var tað nógv. og helt, at nú var tað søguliga at sjálvstýrisflokkarnir høvdu funn-| ið saman. Her brúkti løgmadur Hetta er stórsligin filmur, navnið = sjálvstýrisflokkarnir Nú | í samfelagnum. kastaði hann eyknøvnini ella tey | minni vekru nøvnini vekk sum! Dreyubókin er teir plagdu at brúka um hvenn Pia! EF ; Tekst „...... annan. Seinri kom Erlendur Paturs Rx : | ; . Fónleikur son fram. Hann segði nógv meira j enn løgmadur. Eg fataði tað sum | Sangtekstir .. Patursson sigur, at út Eg tógvið verður illa spunnið fløkt, tå ið tað loysing. FE kemur innispunnid tog vænii, at hetta og helst kemur út. Hovuðsleikararnir eru: altíð | so at teir hava einki at seta skuld- ina á uttan seg sjálvan. Sjálvstýris flokkarnir hava altíð ræðst sjálv stýri ella verri lovsing Fólkaflokkurin stemmaði nei fyri loysing, og gamla sjålvstrid Froðbiar sókn- | stemmaði blankt. Hesir sjåvstyris- . flokkar hava bara gingid i ein riiaf sjukrakassi | vvirnasjonalir: stúku, men tómi innan fyri stúkuna. heldur ársaðalfund tann 28. mars Sambandsflokkurin aftur ímóti | 1963 kl. 20 í Fylking vur ikki le að og buldrað. me 1 ; ; he ir ikk larmað hú buldrað, men Uppskot, ið ynskjast vidgjørd 4 kortini hevur javnaðarflokkurin . : | fundiaum, megu vera stjórnini í togað heimastýri burtur úr sam- bandsflokkinum. Tað fekst ikki| hendi seinast tann 14 mars. burtur úr sjálvstýrisflokkunum Val fer from av formanni, trim“ Vit megu hava javnaðþrstýri um stjórnarlimum við tiltaksmannt landinum, um fólkið í landinum | og erannskodara við tiltaksmanni. skal hava tað gott að hva . : { Tvøroyri, 4. mars 1963. royndirnar vist , Petur Joensen, Skopun Stjórnin. LEIKUM FAGURT -.. 164 til tað heilt ræðuliga. Sá fyri sær, hvussu mamman, tá ið hann var farin, fór at spyrja Elspu, hvussu var teirra millum, ti hon tað var at taka sín deyð av, hetta. hevði hoyrt, at tey búðu saman, af tann skomm og skaði, nú kom yvir húsið, og alt Og Elspa hann kendi hana so góða. hvorki leyg ella segði bart út alt, sum var, einki hørm ella håtid- Deildi ikki. Steintagdi, men háðaði við So var arlig. So kom ødi í gomlu. í andlitið. hon rýmd av durunum, Og hvar eygnabránum. frysti skuldi hon so fara? Fremmand og í myrkri, setti seg kanska úti at: doyggja. ella gekk seg á sjógvin. Nei, hann mátti oman, ren yvirklæði upp á seg og so avstað, hattleysur rennandi, tað var ikki so seint, mundi ikki vera farin enn, men eitt sótu helst beint nú og ... ja, og hvat? Hann visti ikki, | hvort ræðuligt mátti tað vera, sum komst ikki aftur um aftur við; soleiðis var mamma, hann kendi harma so góða. Hetta stolta óboyggiliga, sum eisini hevði kúgað hann í uppy okstrinum, heyði fingið hann at verða so undirbrotligan hennara vilja, at hann jenn í dag, var lítið førur at manna seg upp móti nøkrum, sum vildi hersa við honum. Hann kemur at hurðini. halda kanska tað er uttanhysis fólk, kemur rennandi út í forstovuna til hansara, lær, loypur í kneppið á honum, krógvar andiitið í bringuni. Hann rívur hana leysa |og hyggur grimur inn í eyguni á henni: >Nú, BYGSSU er vorðið, Í hevur tú sagt tað? Er hon óð? rýmir hon frá tær 2« Hann fær Bangar íkki, Elspa Ljós í vindeygunum. læsir seg sjálvur inn. ikki hildið uppat. hon fær ikki svarað, má rópa, at alt er í besta | lagi. »Ha, hvat sigur tú, hevur tú sagt tað ?< »Ja, sjálvandi havi eg sagt tað.“ »Og er hon óð, rýmir hon á dyr?« Halló. Klakkksvík NORÐOYA JAVNADARFELAG bjóðar øllum javnaðaráhugaðum fólki til mikukveldið upptikin av danska javnaðarflokkinum eftir Í filminum síggja og hoyra vit HANS HEDTOFT, 13. í hesum kl. 20, har filmurin Frihed forpligter verður sýndur. ið til fulnar lýsir okkara rættindi og okkara skyldur Lt Leck Fischer Socialdemokratisk Forbund Sven Gyldmark Leck Fischer Hansen og súla, halda reðu. Tjóðveldisflokkurin hevur . . , . ko ) Poul Reichardt Johannes Meyer inger Stender Karl Gustav Ahlefeldt breggjað um loysing Nú hevur i ? s Í ; hesin flokkur fleirtal, og heima- Sigurd Langberg Lily Broberg Bruno Tiiron Flga Olga Svendsen | stýrislógin forðar ikki fyri loysing, Mantza Rasmussen Aage Foss - Preben Lerdorff-Rye — Torkild Lauritzen Helga Frier og Ib Schønberg. TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR 1090 Føroya Sjóvátrygging tlf. 1090 Føroya Kríggstryggimg tlf. Vanlukkutrygging tif. 1721 Føreya Brunatrygging tlf. 1098 Før. Vit tryggja: Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs - bílar o. a. Foroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging 165 „Ver ikki býttur, Tormaður, hon er jú glað. Skal hon ikki vera glad at fáa at vita, „Ha. er hon glad ? Eg hugsaði ... ja. omma,« eg veit ikki, hon skal verða hvat eg hugs- aði. eri heilt uppi á gosi.< „Nei. her er einki at vera ótryggur fyri. Kom tú bara inn. Stuttligt. at tú kom, tí eg ætlaði rætt nú at biða hana koma niðan til tín. So sleppur hon frå at fara út í náttarluftina.< Hann kemur inn. Har er alt í besta lagi. Tey drekka ein temunn saman. s0 fer gamla til songar. Elspa sigur frå, hvat hon hevur sagt, hvat mamman hevur sagt, hvussu hon tók tað, og alt. „Ert tú ikki fegin yvir, við alt? Eg veit. ty at hetta er yvirstaðið og mamma tin er nøgd hevur verið ótryggur fyri hesum alla tíðina. < Takk, Elspa. Tú Ti tú hevur Kt á tað, ovur fegin, ein innarligur lætti. tær er einki ófort. Eg skal siga tær reina samvitsku, tí tú ert altíð sonn. spilt teg í uppvokstrinum.< Hann kysti hana góða nátt og fót so brádliga avstað, at hon fekk ikki orð á hann. Útum komin er hann alt annað enn glaður, fer sum flongdur hundur snikjandi, lika samvitskubitin, sum hin fyrsta morgunin, hann fór frá Elspu. Líka síðani hevði hann gingið og kent seg vera farnan í hundarnar, hava svikið. Altíð hevði tað malið í at hann kom í erviti av brennivíni inn til Elspu, klotur á »Ju, kanst alt, altid eina hví. Eingin hevur høvdinum livdi saman við henni mánað eftir mánað, kom sær í læraraskúlanum; alt gerðir, sum máttu dyljast fyri mammuni. ti tær elvdu skomm og skaða yvir húsið, yvir slektina. Ferð eftir ferð. hevði hann sett brøv saman til hennara um hetta, brøv full av umberinsum, undanførslum, sum hann hevdi bjarvað saman fyri ut fjalah esar svikagerdir; men ongantíð ongantid hevdi hann orkað at latið tey av hondini. Og nú hevur Elspa sagt henni alt, eingin undanforsla, eingin.