leygardagur 22. august 1964síða 4
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
22.
Nr, 60
til
Sosialin
ØV
MVí TÁ?
Tað
løgnar or .
kendingar her í Føroyum, sum hitt BESTA LEIÐIN |
fara fram nógvar
av, men
almenna
ábyrgdina
er, um hitt
almenna ber
spurningurin
AUGUST 1964
I
hevur gjørt sær greitt, at í vissum |
vidurskiftum kundi tað lønt seg, at
latið kønar menn komið framat. Ja,
eg vil halda, at i flestu vidurskift-
um var tað hin sakkøna hjálpin, ið
átti at verið hin avgerandi. Tó so
man tað neyvan vera, tí vit vita, at
frå verkfraðingsstovuni, har tað
mong mong ár aftur í tíðina hevur
verið sagt, at okkum trýtur fólk,
eru nú farnir ikki minni enn 3 verk
frødingar, men einki hava vit sæð
sl, at tað higartil hevur verið lýst
eftir fólki ella monnum, ið dugu-
ligir eru til tey ymisku størvini.
Lat okkum í fyrsta lagi nýta,
ekkara serkønu kreftur, ti tær eru |
í øllum fórum ódýrari enn mangfr
av teimum, ið sendir verða í dag
frá m. a. verkfrødingsskrivstovuni |
og út millum manna. P.
FM
NYGGJ KATEKISMUS
Danin Julius Ludvig Hansen Par-
klet, cand, teol, hevur gjørt frum-
ritid til nyggja katekismus lidugt.
Um Luthers katekismus sigur hann
m. á.
>Tað sæst av Luthers katekismus,
at hon er litad samtidarinnar
kristiligu uppfatan, og ti er hans-
ara katekismus aldeilis óbrúkulig
og ófullkomin á okkara døgum.«
Hann hevur sína egnu
av skapanini og sigur m. a.
framkomnu mannaættarinnar:
>Mannaættin er sjálvandi ikki
vorðin til av bara tveimum menn-
iskjum, Adam og Evu. Tá menn-
iskjan gjørdist landvera, t. v. s.
steig upp år havinum, var hon eitt
Otal av tvikynjanum mannaverum.
Kvinnan varð til við mutation, Í
veruleikanum eru kvinna og
maður skapað eins. Hygg bara at
bringuvørtum mannsins...
av
uppfatan |
um |
|
|
|
Í
|
|
Í
i
|
»Tingakrossur« ofta ógvuliga mælsk
ur og læt sær at hava eina sterka |
stóðu
vardi tað tá sitandi landsstýri við
AT knurrhani er fiskur, sum bæði
AT
AT í
AT eitt
37, ÁRG.
:
NS
Í
seinasta løgtingsvali var |
Undan
móti andstøduflokkunum og |
føgrum orðum. M. a. skrivaði blað-
ið tá: |
>....Og tå so er, kann hesin trý- |
kantur, ið stendur aftanfyrl,
landsstýrissamgonguna, avgjørt )
vera besta leidin at ganga til
besta framburð fyri land og fólk |
okkara, tí á hesum grundarlag- |
num kann vera virkað meira fjøl- |
broytt og vid fastleika, id svarar
sum best til fólksins veru i verk- |
um og mentan ..«
itst tv
Eri
8 Ve
AT tjóðveldismenn
seinasta vali
aðu veljarunum
dýrtíðini bara
framat; men at vit ongatid
hava havt eina so fossandi |
dýrtið sum nú. |
steðga |
sluppu |
at
teir
kann svimja. ganga og flúgva.
Hann hevur stívar, langar fjaðr-
ar undir búkinum, sum hann
kann ganga við, við vanl. fjaðr-
unum kann hann Vimja við og |
spílar hann út tær stóru síðu-
fjaðrarnar kann hann mjúkliga |
glida gjøgnum luftina. |
besti máti at veiða teir stóru
kondorarnar í Andesfjøllunum |
er at leggja teimum í rigvuvis |
av kjøti; teir eru so átufrekir |
og eta so nógv. at teir ikki orka |
aftur á flog og kunnu tá fang- |
ast við lasso. |
skeid av|
einari einsamallari
mold er meira av livandi kykt-
tum enn allir heimsins íbúgv-
ar, har er 4 trillión bakteriur. |
vanligt eyga kann skilja í
|
|
|
|
|:
|
|
I
undan |}
håtidarliga lov- Í
AT i
TT oya
+ allur heimurin — >UTTAN |
+ HITT FØROYSKA LANDS- |
+ STÝRIÐ — roynir at boykotta
4} *- 4 4 4 4 4-
millum íkki færri 100
ymiskar gráar litir.
90 pst. av gllum heimsins
enn
fløggum er hin reyði liturin at
finna.
er tað harmandi at hoyra Før-|
løgmann répa tað cina |
»søguliga hending«, tå teir selja
- eitt av okkara nyggjastu fiski-
fórum úr hondunum á fiski-
monnum og til hitt ræðuligasta |
kúgingarvald mótvegis teimum
+ neyðars, svørtu íbúgvunum í
+ Sudurafriku — hetta landið, sum |
fyri at teir svørtu skjótari kunnu
+ vinna sær frælsi og menniskjans-
+ lig livikor.
k
!
8 |
Í
|
|
|
Í
hvørt
sum vid
bara hava pengar i tonkunum —
og onga aðra staðir!
— Tað eru
tey,
(0)
7 (in (5577 Gm
Á [i | na
i a
| Er nakar stórur maður føddur
her í býnum?
Nei, so vítt eg veit bara små- |
børn!
Skipafelagid Føroyar
greidir allan fluttning
Bileggid ferdasedlar
Pf. Skipafelagið Føroyar
Tlf. 1225
Heldur tú ikki, at vit skulu hava ,
hetta til barnarúm?
Ja, men vit hava eingi børn enn.
Nei, men vit kunnu brúka tað
til væntirúm so leingi.
—O0—
Tú hevur ikki tosa fyri teg sjálv- |
an nú í fleiri dagar. Ert tú illur við
teg sjálvan?
0—
Á OLAVSØKU:
| Yvir:
9) mål 10) pappír 12) djór 14) tóni
| 16) sum
|
Í
|
|
|
Niður:
1) land 6) stova 7) kann
17) nevndust 19) prikari
1) opildi 2) vekt 3) smá-
— Hvar kann ein ordiliga sláa kykt 4) ílæt 5) dalaði 8) tíðarskeið
seg leysan ikki verða settur
fastur?
og
SOKKIÐ
BISMARCK!
eftir C. S. FORESTER
umsett hevur MICHEL NIELSEN
(Framhald)
í London tók hin ungi yvirmað-
urin boðini, hann fekk pr. telefom
uppaftur í operatiónsrúminum.
>Snarboð frå Suffolk. Rodney er
byrjaður at skjóta. King George V
er byrjaður at skjóta. Bismark svar
ar aftur. Bismarck er raktur. Hann
er raktur uppaftur einaferð. Teir
menninir, sum sótu í operatións-
rúminum og hoyrdu, hvat hann
segði kundi lættliga hugsa sær til,
hvat ið gekk fyri seg. Í tí Bismarck
innstillaði kanónir sínar reistust
nidursløgini frå tí fyrsta skotinum
hjá Rodney rundan um hann og
áðrenn hann kundi skjóta komu
nidursløgini frá King George V.
Ila nokk høvdu hansara egnu ka-
nónir talað, fyrr enn annað kanón-
tornið framman fyri varð rakt av
einari granat, sum sprongdist við
einum braki. Lufttrýstið og sprong-
stykkini fóru sendandi yvir alla
brúnna, sum knappliga broyttist
til eitt sundur vríggjað skepilsi av
jarni og stáli; allastaðni lógu rúgv-
ur av lika so sundur vríggjaðum lík
um. Harímillum Lindemann
lættur at kenna av riddarakross-
inum við sverði og diamantum
og Liitjens. Yvirmaðurin við tele-
fonina helt fram við síni frågrei8-
ing um, hvat ið fór fram. »Bis-
marck brennir aftan. Bismarck
raktur. Bismarck uppaftur raktur.
Fremsta kanóntornið hjá Bismarck
er óbrúkiligt.< Ein annar yvirmað-
ur legði uppí. >Boð frá Ark Rov-
al, sir. Øl flogførini eru farin
av stað< »Ark Royal? eg haldi
ikki, at teir kunnu gera naka har,
men tað er púra beint at senda
teir av stað.e
Á flúgvaradekkinum á Ark Roy-
al hoyrdust kanónskotini skilliga
innimillum sjóðið av motorunum.
sum acceleradu og drivu flogførini
av stad. Líkindini vóru so ring,
sum tey uppå nakran hått kundu
vera; skipið dansaði á teimum
høgu aldunum undir tí lága, gráa
himmalinum, men tó eydnaðist við
nókrum stríði at fáa flogførini
upp, seta tey í formatión og flúgva
nordureftir) Ikki vardi leingi, áðr-
enn førarapiloturin fann, hvat
hann leitaði eftir. Yvir havið
strekti seg eitt veldugt roykskyggi,
og harímóti fleyg hann. >Góði
Gud. mutlaði førarapiloturin.
Roykurin velti åt år Bismarck, sum
longu var oydilagdur at kalla full-
komiliga. Onki var eftir av nøkr-
um uppstandandi, sum t. d. mastr-
ar, skorsteinar ella brugvin, alt lå
í sorði. Men inni i roykinum så
hann skilliga eina heila skóg av
høgum reydum flammum koma
buldrandi upp frá skrokkinum.
Men løgid nokk. var tað ikki eld-
urin, sum fekk hann at hyggja so
nógv. Nei, tað vóru tey framhald-
andi springvøtnini av nidursløgum
alla vegin runt. Tvey slagskip oystu
hann yvir vid granatum bædi frå
stórri og minni kanónum, og krúss-
ararnir luttóku við teirra 8- tumma
kanónum. Tað var at kalla íkki
ein einasta løta, hvar hann ikki
var umgivin av nidursløgum. men
tå piloturin flytti eyguni burtur
frá hesum vatnleikinum, sá hann
nakað annað; frá gronini til reyv-
ina á tí sundursorðaða skrokk-
inum kundi hann síggja granat-
brestirnar og eldgosini, sum harav
stóðust. Haruppi frå »Swordfish'-
num kundi hann skilliga síggja alt.
sá, at tey fremstu kanón-
tornini vóru óbrúkilig, annað við
takinum avsprongt og kanónirnar
peikandi beint upp í loft, og hitt
við kanónunum heingjandi niður
við síðuna, men tað aftasta tornið
var enn í ordan. Hann sá í hvussu
ferð eitt lítið skýggj koma út úr
kanónunum og móti King George
Hann
V, sum enn hómaðist sum ein
skuggi langt burturi, og í seinastu
lotu så hann eitt annað. Pinku-
smá skepilsi sóust her og har fara
leypandi í havið. Hann vendi flog-
farið burtur frá hesum ræðuliga
og førdi allar aftur til Ark Royal.
Her kundu tey neyðarsligu >Sword-
fish«-flogførini ikki gera nakað
torpedoálop. Hann hevdi sæð tær
størstu krefturnar hjá sjókrígnum,
men hann visti onki um hvussu
lítið her var eftir av tíð og fjar-
støðu. Hann visti onki um, at tey
seinastu tonsini av olju í hesi lotu
vórðu pumpaði inn í fýrini á teim-
um bretsku slagskipunum, at teir
týsku U-bátarnir bert fáar tímar
seinni komu streymandi til fyri at
taka lut í bardaganum, sum fór
fram bert fáar fjórðingar uttan-
fyri tað markið, hvar tey týsku
flogførini í Frankaríki rukku.
-O
Meðan hann førdi flogfør síni aft-
ur til Ark Royal, helt hin ungi
yvirmaðurin í operatiónsrúminum
í admiralitetinum fram við at taka
boðini, hann fekk uppaftur: >Bis-
marck aftur raktur. Hann er bert
eitt vrak nú. King George V og
Rodney venda.« Teir høgu yvtr-
menninir hugdu at hverjum ðrum,
tá teir hoyrdu hetta. Admiralurin
hugdi at urinum. >Tað er sanniliga
eisini í seinastu løtu. Teir hava
akkurát olju nokk til at koma
heim, har eru íkki fimm minuttir
at lata fara til spillis.« >Her eru
eini boð frá flagskipinum, sir,e
segði ein annar ungur yvirmaður.
»Skip við torpedoum fara fram
fyri at søkka Bismarck.« »Og her
er Suffolk aftur, sir,« segði hin
fyrsti ungi yvirmaðurin. >Dorset-
shire fer fram nú.< Bismarck var
longu so smátt farin at søkka, tá
Dorsetshire nærkadist tí brenn-
andi, tilonkisgjørda vrakinum.
Tveir fjórðingar burturfrå, skeyt
11) skriviambo 13) i rokning
15) gamal bókstavur 18) gonguverk.
hann tvær torpedoir, sum brustu
á stýriborðs síðu á slagskipinum.
Hálvannan fjórðing burturfrá
skjeyt hann aftur tvær torpedoir,
sum brústu á bakborðs síðu. Hann
rullaði tungliga runt og sakk, með-
an havið lá tómt eftir, bert yvir-
sáað við vrakleivdum og mennr-
skjaskepilsum. »BISMARCK ER
SØKTUR,« segði tann ungi yvir-
maðurin í operatiånsråmtnum.
»BISMARCK ER SØKTUR.«
Endin å Bismarck
Tann ungi yvirmaðurin segði
hesi orð við lágari rødd, men ekk-
óiið av teimum breiddi seg og
hoyrdist kring allan heimin. Í
hundraðavís av londum skungaðu
útvarpsspeakarar at taka tey upp-
aftur fyri teimum lurtandu fjøld-
unum. Á hundraðvís av ymiskum
málum ljóðaði tað í risayvirskrift-
um: »BISMARCK ER SØKTUR«
og í milliónvís av lesarum sóu tað.
Forsetismálaráðharrar og statsyvir-
høvd hoyrdu orðini, og skiltu tey.
Admiralar í hópatali av flotum
byrjaðu at seta hendingarnar sam-
an og geva góð ráð til stjórnir
teirra = viðvíkjandi teim politisku
og militærteknisku fylgjunum av
hendingini. Og tað vóru konur og
mødur og børn, sum hoyrdu orð-
ini við somu kenslum, sum mamma
Nobby, tá hon hoyrdi um Hood.
——
Hetta er søgan um, hvussu taf
kanska hevur gingið fyri seg. Sam-
rødurnar hevur skaldið sjálvur
gjørt, sjålvt um hann ikki veit tað
minsta sindrið um, hvørji orð veru-
liga vóru søgd, men hann ivast ikki
i, at ordini kundu verðið søgd so-
leiðis. Burtursæð frá einkultum
hendingum, sum ikki eru kendar,
ella sum ikki kunnu verða almanna
kunngjørdar, = eru hendingarnar
beint endurgivnar, og sjálvt um
nógvir av teimum monnum, sum
her eru við ikki vóru til, vóru utt-
an iva aðrir, sum líktust teimum.
ENDI.