mikudagur 28. apríl 1965síða 2

»Flaggid — savn SOSTALURIN MA [[———— 2 —— —————>8——————oi"— »—nm…—m…—U ng- armerki tvørtur um øl! mø Fleggdagurin varð sum vent hátíðarhildin i Klakksvík við skrúð- gongu og flaggrødu á torginum í Vági. í ár var rødarin hin ungi | kennarin við Klakksvíkar skúla, Asbjørn Jacobsen, sum í rødu síni segði: Háttvirda samkoma. sinni. Hetta hend sumri í 1919.| Kortini skuldi ganga long tíð. Tå eg líti út yvir hesa mann-| áðrenn føroyvingar fóru at nýta old og ggi. hvussu nógv bæði | flaggið á sjógvi og landi Hetta | ung og tu! eru saman komin til | hendi just, tá mest TØPVUT var ål CSS iðra fl gg ok! T so | SU BAHIA nerkt heim urin í toga kenni « trongd til at ynst Føl e {1 Í iði í ; fólki og t k iði Dal k ( Før | k ið ( ir VOTØL } ; n I Sem . in« p t hjá I oo vr Þú vski i it ing on skum ggl í merki {í í I It } oc r til oa né 1 £} VE fø | oroyingafelagstíðini tad €'|hoð ut yt h yin fyri og eftir aldaskiftid, k« borð ju i uppskot til føroyskt Meðan Allar nýttu til dømis GUK| sjuppu leysar, fingu lands! summir høvdu tjald-! okkara í hendi súst tað | son rinu KOM) tørvadi mes merkið ið teil 4 Á ; skuld oma at heyj hátt + tc Ikki høvdu fo røttu, f ið vóru tey lagnu-| ] gmegina sær. ella tíðin ikki m mannaættin hevuri ar DUgVIN, Er at me.a um. tta merki fylgdi teim-! Hitt næsta stigið í flaggsøguni'| im Í og í ringum letum.i finna vit stutt eftir fyrra heims-| Tag minti teir á skyldu teirra móti | harda Um hetta mundi vóruljandi og fólki. i | slíkir menn sum Jens Oliver Lis- Fl: ið. id var málað á skips-| berg og Janus Øssurson staddir | síðuna, gjørdi skipið til ein part| um studentar í Keypmannahavn.| av Foroyum mangan var merk-| Hesir menn og aðrir kendu saknin | ið seinasta heilsan úr Førovum. | eftir einum føroyskum merki. Teir| áðrenn teir lótu eyguni aftur. | vístu, at tørvur var á einum savn-| Flagg okkara hevur longu fest ingarmerki heima í Førovum, tl seg í hjørtum vårum til ein vøkst- meðan teir plagdu at vera heima á, ur, ið fer at liva líka leingi, sum| Olavsøku og sóu bátarnar stevnal heta fólkið. nn móti Havnini, høvdu teir fles- Fann unglingafjøld. ið her er SS vedraflagg ella tjaldurS-| samankomin og øll onnur annars, 'fagg upp!. kenna óivað á sær. at eitt merki| Fad var hesum hugsjónarmonn-! er meira enn ein dúkur av klæði, im greitt, at føroyingar vóru hin| sum hevur ymsar litir ella skapilsi. sætta = norðurlandatjóðin, ið átilog sum verður nýtt í ymiskum føri, sama stødi at byggja á: egið mál.| tå tað hóskar ella lagar seg so-| egna mentan harumframt var) leiðis. tjóðin sprottin av somu rót. Tá! Um vit hugsa soleiðis, hava vit teir hugdu kring sjónarringin. tektu| teir. at oll hini norðurlondini høv-| du krossmerki í flagginum. Av somu orsek máttu forovying-) ar eisini nýta krossmerki, um teir| vildu bera sama eyðkenni sum | hinar brødratj6dirnar. | Ikki var langt frá hugsan til| gerð hjá hesum merkismonnum. | Føroya flagg skuldi vera: reytt| — blått — og hvítt. Litirnir skul-' du sýna eyðkenni av bæði| landi og fólki. samstundis sum | krossmerkið skuldi sýna, at hetta fólkið. her búði. bygdi á hellu-| botn bæði tímiliga og í andaliga| lívinum Á vetri 1919 varð flaggið á fyrsta sinni sýnt fram alment á entafundi hin 11. mars, og her! varð tað góðkent av felagnum. | Hesin dagur var merkisdagur burturav. Stór var frøin millum | førovingar henda dag. Nú høvdu | teir fingið merkið. teir av hjarta| kundu nevna sítt | Jens Oliver Lisberg mundi ikki vera minni fegin enn hini, tí hann) fór beinanvegin og fekk sær eitt| førovskt flage. og tá ið hann' hevði verið eftir ti, kundi hanni ikki bara sær. Hann vildi síggja, | hvussu tað sá út í frískum loti.| fens Lisberg búði Garði. Henda | sama dag læt hann flaggið sveittra | á stong út av vindeyganum, hað-| ani hann búði. | Nakrir íslendskir studentar stóðu) niðri í garðinum og tosaðu, teim-| um var hvggjandi unp. og har sóu| teir føroyska flaggið. Av ti at teir) vístu. hvat hevði verið í umbúna,| kendu teir, hvat hetta var, og teir| bíðaðu ikki leingi. men lótu hurra- | rópini runga um garðin. Hesin. fagnaður man hava komið væl við) hjá lens Lisberg. | Síðani fór hann heim at ferðast | til ættarbygd sina, Fámiin, og hann | hevði flargi& við sær. Har i bygd-| ini vant hann tað á stong. Sostatt hevur henda bygd heiðurin av af) hava hýst merki okkara á fyrsta! | band við flaggdagin. so er tað ikki| Í uppgáva mín at tala um flaggið, lutvis rætt. men eisini bara lutvís,| tí flaggið ella merkið er sjálv sam-| vitskan í fólkinum. | Flaggið goymir alt tað í sær, sum fólkið hevur verið. hevur gjørt, og er nú. Fleggið hevur umframt hetta ta virðismiklu = uppgåvu: at savna saman, vera savningarmerki tvørtur um el mark ið annars kunnu skilja fólk í einum landi. Undir landsins merki eiga vit øØll at kunna fylkiast øks! móti øksl uttan mun til áskoðan. Tað veri sær av: politiskum, mentunarligum ella átrúnaðarligum slagi. Tá eg havi já'tað at tosa í sam-| men at tala fyri flaggið. Tað. sum um ræður, er ikki,! hvussu mong orð eg sjálvur kann | siga um merkið. men um eg dugi! at lurta eftir. hvat flaggið hevur | at siga mær og síðan a! endurtaka | hetta eftir førimuni | Fyrst sigur tað, at vit hava felags | lagnu og felags blóð. so, at vit eiga ei't fagurt land, ið er frítt og| reint. Hetta land krevur av okk- um hverium einstøkum, at vit royna at varðveita ognir fedrannaj bæði mentunarliga og dagliga, og| vit eiga at nøra tær meir. | Tað krevur av ti unga, at hann) í upnvokstrinum er foreldrum sín- um lýðin og ger teimum ikki till skammar. tå hann veksur til, men heldur ber arvin víðari fram á! vegin helst longur, enn umstø8-| ur og møguleikar loyvdu foreldrum hansara. Tá vi a' skulu koma út millum| manna, eigur flaggið at vera á odda, tí krevur tað av okkum, at mit hava virðing fyri tí, so at tað ósmæðið kann umboða okkum. Virðingin røkkur kortini longur enn so, 'í hava vit ikki virðing fyri okkara egna merki. so kunnu vit) heldur ikki hava virðing fyri ødr-| um merkjum, og hetta ræður líka, nógv um. | | madurin Eg haldi, at tann stund, tå ong- lendingar góvu føroyingum | Í merkið! | av«. | | aftan á kríggið kundi hugsa at slept | OYI Í tað óspilt og reint og hava virðing Hverjar kenslur, ið bylgdust tykkum í barmi tá, veit eg ikki, men eitt veit eg: tit settu tykkum høg og góð mál, tit skiltu hvat flaggið talaði til tykkara, og tit framdu mál tykkara so dyggiliga í vandasigling. at Føroya fólk aldri fer at gloyma tykkum tað. | Við hesar menn fari eg at siga: »Tit livdu tå í eini søguligari tíð, tit luttóku í eini søguligari hend- | ing, og henni kunnu tit vera ernir Hetta haldi eg meg kunna siga. ti at tað var eingin teirra, ið av (í aftur av hondum. Hesi 25 árini. ið liðin eru hava Foroya sjómenn borið flaggið við| | sær út til fremmand lond og yvir| | øll høv. Feir hava strevast saman við ti| teir hava frøtt seg vid ti eir Í hava eisini kent sorgina nívandi| saman við tí. | Merkið okkara er krossmerki.| hetta er ikki av tilvild. 28. apríl 1965 SISS Norðurlond hava tíkið kristin- dómin so tætt at sær, at tey hava hildið tað hóskað best, at trúgvin eisini sermerkti dýrastu ogn teirra. Hetta gevur okkum serliga ábyrgd, ti tá vit bera krossmerki fram, megu vit eisini kenna tær skyldur, hann leggur á okkum sum kristin menniskju. Vit megu rokna við, at aðrar tjóðir hava hetta í huga, tá tær síggja merki okkara. Merki okkara biður okkum eis- varðveita ein annan arv: móð- urmálið. Tað biður okkum vera góð við tað, eins og fedrarnir vóru. Vit eiga at royna at goyma ini fyri tí. Tí hvat kann savna tjóðina betur til avreksverk enn málið, vissuliga einki. Hetta eiga tey ungu at leggja sær í geyma . Flagg okkara er ikki gamalt. Ja, hóast mannalívið er stutt, so eru mong enn á lívi, ið eru eldri enn tað. hóast vit rokna aldurin at vera Í frá 1919. hesi 25 árini føroyingar hava starv- ast undir tí, hava teir verið flagg- inum til heiðurs, og henda bygd. ið hevur hjallin í sjónum. hevur verið við til at bera tað fram á skipum sínum til heiðurs. Vit megu vóna, at hetta ungl- ingalið. ið her er samankomið at bera flagginum heiður, fer at bera arvin víðari fram og vera tí til heiðurs eins væl og Feroya fólk hevur verið hesi 25 árini, ið lidin eru. Tey ungu hava lyndi til at halda, at tjóðskaparkensla og fosturlands- kærleiki er nakað, ið teirra ættar- lið hevur uppfunnið. Hetia helt eg sjálvur Baubjørg skrivar Hví ræðast landsstyris- | flokkarnir Útvarpið? — | Orðaskiftið heimastýrislógini um broyting skuldi = verða | tala, flest allir frá landsstýrisflokk- bert tveir frá andstøduni. | enn unum Tað vóru Tr. Samuelsen fyri sam- bandsflokkin og J. Fr. Øregaard fyri javnaðarflokkin. Men tå gingu á landi og á sjógvi. landsstýrisins nervar fyri. Tær tol- du ikki meira, og so slei! formað- urin fundin. Poul Petersen fólka- flokksmaður hevði bidid um orðið. Hann smoygdi sær út, so at for- skuldi kunnað siga, at orðaskiftið var endað. Tá róptu fleiri av andstøduni og bóðu um orðið, men formaðurin vendi tað deyva oyrað til, urin varð slitin. Á hesum sinni skal eg bert siga hesu fáu orð. Men herum kundi nógv verðið sag; tí vit eru í eini gulltíð, og nógv kundi verðið gjørt, fund- | år | | |} Í Í Í | | Í | Í | | men aldri er so lítið gjørt nógvum, t. d. kann eg nevna, at, meðan P. M. Dam sat sum løg- maður, var øll inntøka landskassans fyrsta árið einans 15 milj. kr. og | Í | í hendi hin 25/4 1940. var so álv-| arslig, at feroyingar fiskimenn | okkara beinanvegin kendu | ábyrgd sína og skiltu, hva: flaggið) tosaði við teir. Her eru helst fleiri fiskimenn sjómenn sum minnast væl til! tað, sum hendi 25/4 1940. | Fleiri av tykkum hava helst ver-| ið hjástaddir ella verið við til at | heyja merkið í húnar hátt skip-| um tykkara hin fyrsta [il lagin | ella um ta tíðina. Kortini kann tað vera sagt, at! eisini till komuna við mær at rópa trífalt av síðsta árið 28 milj. kr., meðan nú 5 ú“-| er varpað. Ja, nakrir menn sluppu at; milj. kr. um árið. Bara tollinn- KLAKKSVÍKIN fyri nøkrum fáum árum her fyri.| Eg var sjálvur staddur á hesum staði, tit eru á nú, og á rødara- pallinum stóð ein gamal maður, hann var farin um tey 70 árini. Hann talaði í samband við ein stómarksfund. Í endanum av skila- góðu orðum sínum segði hann: | Fg elski mitt land, eg elski hvørt mid, eg elski landgrunnin vid. | Slík orð kundu bert vera sprott- in úr bróstinum á einum manni, ið kendi ektaðan fosturlandskærleika i sær. At enda fari eg at biðja sam- inntøka landskassans nærum 60 tókan er 30 milj. kr. altso meira øll inntøkan tað síðsta árið, | meðan P. M. Dam var løgmaður. Nú kundi nógv verið gjørt bæði | Men skip fara undir hamarin og verða seld út av landinum, og mos-! in breiðir seg kring landið. Orøkisskapur og ódugnaskapur hevur valdið i landi okkara. Sol kunna øll skilja, hví okkara lands-| FÆRØSK MARGARINE Vita | medan P. M. leingi livi fyri Feroyum og merki tess. Eg haldi, at tey eiga tað uppt borið. VAR gl ge FØROYINGIN Óuriur og keine ren , FØROYSK BOK stýrið ræðist útvarpið, uttan tá ið teir einsamallir sleppa at halda rødu, og eingin javnaðarmaður sleppur at siga fólki sannleikan. Men tað rokkast ikki, at aldri er gjørt so nógv av so lí lum, sum Dam var løgmaður. og aldri er gjørt so lítið av so nógvum sum nú, meðan núsitandi landsstýrið hevur havt ræðið í Før- oyum. Tíbetur er fjøldin nú vaknað, og so líður nú móti endanum av hes- um ómegdar og vanstýri. Nú verð- ur brátt at lýsa í eystri og dimmið fer at lætta. —— J. H. Danbjørg. No | VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT