mikudagur 10. november 1965síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
10. november 1965
SOSIALURIN
Nr. 88
SOSIALURIN
Føroya Javnaðarflokkur
Prentsmiðjan á Heygsbreyt
tlf. 1820
Útgevari:
Blaðstjóri: Villi Sørense
tif, 5479 '
Prent:
Samvinna
EINKI gott kann spyrjast burtur úr, har samvinna og sam:
Treytin fyri einum úrsliti og
arbeiðshugur ikki er til steðar.
samljóði um tær uppgávur,
góðum er, at allir partar eru í
sum arbeiðast skal um.
NÚ HAVA VIT í trý år hoyrt lovprisingarnar um »sjålvstyr-
islandsstyrid«, tað sum skuldi gera alt, ið neyðugt var at
gera, ti har var samanhald og samróður av tí allarbasta. Menn |
vóru so góðir, at har var ikki at fara skeivur, teir kundu alt.
MEN tíðin er tann heilivágur, sum opinberliga leggur veru-|
leikan fram, dylur einki. Varð spurt eftir onkrum frá »sjålv-
stýrislandsstýrinum<, so
svarið er framvegis hetta sama
eitt uppískoyti, ti nú eru teir á »kanningarferd. Tað seinasta
er, at búskaparráðið er farið á kanningarferð til Danmarkar.
|
varð svarið: »tad skal kannast,< og
— uttan tað, at nú er komið |
EINKI ilt at siga monnum fyri tað, at teir vilja kanna og
granska, tí vituligt eru teir áótryggari grund. Men man tað
ikki fáa fólk at fáa eyguni upp fyri øllum hesum spæli teirra.
Tað er veruliga einki uttan eftiraping eftir øðrum, sum fer
fram. Øll talan um tað, at »vit skulu sjálvir er ikki til, tí ferð |
aftaná ferð síggja vit, at tað, sum hendir av nýggjum, er slíkt, |
sum verður tikið eftir dønum.
TAÐ kann vera gott, og er tað óivað. Men so alt hetta hóa-|
stákið, var ikki betur, at menn
at vit megu hava samvinnu og
at byggja landið upp. Tá vóru
havt virðing fyri teimum.
MEN allur hesin sjónleikurin aftan tjaldið — hann førir ikki|
fram, kann einans gera ógagn — og ger tað.
TEY farnu trý árini av valskeinum hava einans prógvað, at
tað er til stórt samfelagsspell, at flokkar leita saman, sum als
ikki hava annað til endamál, enn at forða einum flokki, sum
hevði nakað uppá hjarta og vildi samarbeiði og verða í sam-
vinnu til uppbygging av landinum, at sleppa framat.
TAÐ er spell í olukkumáta. Men av skaðanum verður ein vísur
FÆRØSK MARGARINE
Vita No |
VITAMINISERET
FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT
Nyggjur HØGGUSLOKKUR
Á GOYMSLU.
Pf. Bacalao
Hvi???
so nógv strid, tá ið tað ikki er neyðugt.
Crede Debonair turkimaskinan ger arbeiði nógv lætt-
ari, skjótari og betri, og prísurin er sámuligur kr. 545
Spyrjið um treytir.
RADIO-EL tlf. 1397
vóru ærligir og søgdu sum var, |
samarbeiða, tað er vegurin til|
hesir menn, og tá hevdi ein
Næstan spýggiligt
Í Skúlablaðnum -
titlinum »målgagn fyri heim og
skula« — stendur í 8. hefti i ár
grein um viðurskifti lærarafel-
agsins, ið sum kunnugt er knýtt |
at Danmarks Lærerforening. |
Prenti greinina, sum M. I. |
hevur skrivað, uppaftur, |
leiðis at fólk sjálvt kann taka |
dagar ímillum: |
|
við undir-|
|
SO- |
Tå
varð
menn
felagið
ið Føroya Lærarafelag
stovnað í 1898, hugsaðu |
ikki um annað, enn at)
skuldi vera ein sjálv-
| stødugur føroyskur stovnur, sum
eftir førimuni skuldi royna at
dugna limum sinum upp å besta
måta og samstundis vera ein
metunarstovnur millum aðrar i
Føroyum. Hetta hevur felagið
| eisini alla tíðina síðani havt fyri
eyga, men kortini hevði felagið
ikki rættiliga nógv ár á baki, tá
ið summir fóru at halda, at best |
mundi vera at leggja saman við
(tað danska felagið, Danmarks
| Lærerforening. Hetta fekk ikki
undirtøku beinan vegin, men
lendin varð so tann, at føroyska
felagið varð gjørt 118. fylki í
danska felagnum.
| Hetta mundi helst vera gjørt
við tí fyri eyga, einsamalt stóð
| felagið veikt, meðan tað fór at
standa sterkt við tí danska felag
inum aftan fyri seg. Og rimiligt
kundi nakað vera í hesi metan,
um felagið hevði brúk fyri at
vera sterkari, enn tað, sum gott
samanhald millum foroyskar
lærarar kundi geva tí. Tá vóru
HE
Framsýningin verður frá hósdegi 11. til og við sunnudegi 14.
-13 og kl.
november 1965 kl. 10
Atgongdin er ókeypis
Jóannis Kristiansen
Listaframsyning
i LOSJUNI
umstødurnar eisini ødrvisi, enn |
heimastýrislóg, onki landsstyri,
og lóggávan var heilt ødrvisi
jenn í dag. Tá vóru tað kommu-
nurnar og rikiskassin, sum lótu |
læraralønirnar, meðan lands-
kassin er komin í kommununn-
ar stað í dag.
Og sum kunnugt, verður ong
in lóg sett í gildi í Føroyum í
dag, uttan hon fyrst er samtykt
á løgtingi, og ongin lønarhækk-
ing verður framd, uttan hon er
samtykt av landsstýri, fíggjar-
|nevnd og helst Jøgtinginum
eisini.
Hvønn frama hava vit so
havt av at vera 118. fylki í
D. L. S.? Og hvønn fyrimun
| hava vit í løtuni av hesum lima-
| skapi?
Til hesar spurningar er skjótt
at siga, at fyrimunirnir hava
| verið ógvuliga smáir. Alla ta,
| fyrru tíðina lika upp til onkun- |
tíð um 1950 hevði felag okkara
likki stórvegis fíggjarligar út-
reiðslur av hesum limaskapi,
felagið læt tá ikki meir enn eina |
| krónu pr. lím til D. L. F., men
| síðani er hetta so mikið vaksið,
at vit nú lata einar 20 kr. pr.
lim til tað danska felagið, og
| aftur fyri hava vit einans fingið |
| danska lærarablaðið Folkesko- |
|len, sum væl kann vera áhuga-
|vert at lesa, men sum kortini
ikki eigur at vera noytt inn å
hvønn lærara i Føroyum, antin
| hann hevur hug at lesa tað ella
ikki.
VUR
15—20.
TLF. 2000
WC
vosk
— tygum
verða
ikki svikin
av okkum
Pf. MARIA POULSEN & Co.
TORSHAVN
TLF. 2001
Og figgjarligar fyrimunir hev-
tær eru í dag. Tá var eingin|ur felag okkara ongar havt av
hesum limaskapi og hevur ong-
antíð gjórt nakað fyri at
fingið slíkan fyrimun. (Hetta og
fyrra er tænt av okkum). Tí tað
ber soleiðis til, at tá ið lønar-
spurningar eru fyri hjá lærar-
lum, so verður tað okkara felag.
sum má greiða tær fløkjur, sum
kunna koma ímillum myndug-
leikarnar og okkum. Seta okk-
ara foroysku myndugleikar.
landsstýri og løgting seg føtur
í spenn í móti, so verður tað
okkara felag, sum noyðist at
vinna á motstøduni og fáa
semju í lag, og hetta hevur tí-
betur altíð eydnast higartil
uttan uttan at neyðugt hevur
verið at fáa aðrar upp í leikin
helst fara vit íframtíðini at
duga at greiða okkara flokjur
sjálvir uttan hjálp frá ødrum
Eitt annað er, at onnur felog
hava hildið seg havt fremmanda
hjálp fyri neyðini at greiða sín-
ar lønarspurningar. Her hugsa
vit um £. sjúkrasystrar og
læknar. Hesi standa í beinleiðis
limaskapi við donsk felog, nógv
fastari knýtt at teimum enn
Føroya Lærarafelag við D.L.I
og
d.
og eyðvitað hava summir í okk
ara felag skeitt til hini, ti rætt
er tað. at tey fáa sina lønar-
hækking uttan nakað Kjak
hvørja ferð ein hækking er í
Danmark. Men føroyskir lærar-
ar hava hildið hetta verið so ó-
dåmligt, at ikki sømdi
taka eftir. Skulu vit vera føroy-
ingar og liva i Føroyum, so eiga
vit eisini at taka við teim viður
skiftum. sum eru í okkara egna
landi og ikki teimum, sum ert
í utlondunum, sjålvt um vit hava
rætt til og eiga at stevna im6t
at vera javnbjóðis teimum.
seg al
Vit fara ti al til, at
spurningurin um limaskap hjá
Føroya Lærarafela i Dan-
marks Lærerforening verdur til
in upp til ålvarliga umhugsan
á fyrst komandi aðalfundi, og
gott hevði verið, um lærara:
høvdu sagt sína hugsan um
henda spurning í Skúlablað-
num, hetta til aðalfundurin
verður.“
Má siga, at tað er nógv
fyri.
at skúlablaðið skal fáa seg a
hýsa slíkum, tað man fara ein
gjóstur gjøgnum íkki bert
hvønn løgtingsmann, men tey
flestu, ið hetta lesa.
Er tað nakar, sum hevur
havt fyrimun av at standi
i donskum fakfelag, so er
tað lærarar og lærarafelagið
J. Lindenskov