leygardagur 20. november 1965síða 4

20. 1965 november Br Ko ATOMBUMBA SKULDI HITLER BERLIN. FYRSTUR KOM VID HEIMSINS FYRSTA EFTIR HØVUDSBORG SEVELT, FORSETI, ID SKOTI MEN BARDAGIN Í EUROPI HIN FYRSTA BUMBAN VAR LIÐUG VEGNA VARÐ EINKI BURTUR UR GJØRD. HESUM A »VIT NOYDAST AT TVEITA HANA NIÐUR LAND« Henda fråsøgn kom í fyrstu syítu í einari Manhatta« vid Leslie Grove, herleiðara, sum hálvt ársarbeiði eftir, hagar til bumban var liðug, — Vit noyðast helst at tveita hana tíður yvir Týsk Roosevelt var tá stórliga í dop- ,sjålvir hildu seg ein seinri Hann um slagið í Ardennunum, | hevur urhuga sum týskarnir tó um hetta mundið | bókum). bar [VEITASI TAÐ VAR HESUM l ÁÐRENN TE ANUM ENDAÐI, OG M YVIR oddagrein í keldu. sagt frá, at Roosevelt nýggjársaftan 1944, tá teir enn høvdu eitt segði honum: land hava sæð í ótta Hann R rÝ »Pr« tapt teirra fyri OO- PP- SS- SK- yject evur (tad dag- nýggj- | Hvar? Hvør? Skyggir nå: sølin i Køir. Gævi Gud, at komandi tíðir ala baldar unglingar; - gerast tá Feroyingar fríir. i um | sanna SOSIALURIN dugdi uttan trupulleikum at og loysn síggja | atombumbuna. offi- sig- annar amerikanskur S. Marshall, at ætlaninar longur. Grove Ein herleidari, komnar serur, ur nu, vóru nógv enn visti um at siga. Grove hoyrdi meira um bumbumålini í Týsk- | landi. hitti = herleiðslu- Walter Smith í Hiroshima- bumban var tveitt. segði Smith: Hetta kemur aldeilis íkki óvæntað fyri meg. Eg havi leingi var Marshall Eisenhowers, Tá stjóra eftir, at París dagin at atombumban Hovuðsmálið var Berlin vita, —e | Hvat kann onga | - | føroyskari ongatid | Sum kunnugt hevur Niels Arup landsrættarsakførari =o. fl. leingi havt ætlan at seta å stovn størt | idnadarvirki á Tvøroyri, men hev- Í ur tíverri mett mótstøðu m. a. frå Foroya landsstýri. Við teirri fyrru ætlanini hildið neyðugt at tryggja sær loyvi til uppískoytisfisk frá útlendskum skipum. Henda fyrra ætlan Arups møtti harða mótstøðu, og grundaði andsstýrið sín illvilja móti tí stór- lætlan vid, at lógin ikki loyvdi út- veidiførum at landi í hóast tað var | hvørjum mansbarni púra greitt, at | tad als ikki bara var av uppískoytis seg so varð endskum havn, | fiskinum, landsstýrið setti tart ímóti, men av heilt orsøk. Hetta við at nokta loyvi til | góð harð- hann, uppískoytisfisk, var sjálvandi fyri landsstýrisins Sannleikin umbering | rendu støðu. var tad at seta Arups, at læt vera vid at hugsa nakað virki stovn á tað, var nógv við at virkismøguleika á Tvøroyri varð minni hugsað um. at sum umráddi, var seg so hart ímóti ætlan hann púra at á Tvøroyri, um seta eydnadist vunnið. Åbyrgdina syta ella i Suduroy, (6) adrari | Nr. 91 væntast? Men tíbetur hava vit alla tíðina síðan tá verið vitandi um, hóast mótstøðu landsstýrisins, at vinnu- | livsmadurin Arup ikki hevði slept virkisætlan síni og hevur nú aftur verið sjálvur tridi á Tvøroyri fyri at samráðast við sóknarstýrið um byggilendi, og hetta gekk tíbetur í | lag. Hesa ferð er so ikki hugsað um útlendskan fisk, men at allur fisk- urin skal veiðast undir føroyskum flaggi. So er ikki tað hesa ferð til hindurs. Nú skuldi henda virkisætlan ligið 1so væl fyri, at allir møguleikar skuldu verið fyri, at henda so týð- landi ætlan kann gerast veruleiki, | um ikki ein hvor steinur verður lagdur í vegin, hvat ikki er óhugs- andi, tí royndirnar eru alt annað enn góðar av okkara myndugleik- Í um. | Enn nýtist kanska ikki at verða |illgitt — men? — Í samband við hesa ætlan skriv- ar >14. September« nr. 83 grein, |sum hann nevnir »LANDSSTYRID | OG SUPUROYGGIN«: Á Tvør- oyri og i Vågi verdur arbeitt vid ætlanum at virki stovn ødrum enn teimum hjå Arup advo- kati. Liggur ikki nakad dult i hes- sum ikki er | | | | | á seta um seinastu orðum, heilt ringt at skilja? Annars kundi tað verið forvitn- isligt at fingið at vita nakað um | tær ætlanir å Tvøroyri og i Vågi, | sum sipad verður til. Her á Tvør- oyri kenna vit einki til slikar; men møguliga eru tað fjarir dreymir, sum teir »sjålvstyrislandsstyrid« nú hevur droymt um í trý ár. Eisini kann tað vera vert at | merkja sær hesi orð í somu grein: | Tá ið saman um kemur, verða tað Í teir stovnar, ið skulu lána pening | til hetta virkið, ið fara at avgera. um teir halda tað vera so væl | undirbygt, at teir tora at lána ti pening. Nú verður bíðað í eftir | einum positivum úrslíti, so fæst at síggja, um okkara myndugleikar | tora at átaka sær so stóra ábyrgd jat drepa hesa ætlan einaferð enn. | Alt ber til, tað hava vit sæð. Kann tað tó hugsast? tolni | At virkisætlanir av einum hverj- um slag krevja kanningar og fyri- reikingar er sjálvsagt, men einaferð verða allar kanningar lidugar, men so er ikki við teimum kanningum, sum landsstýrið hevur boðað frá, tí longur enn til kanningar sýnist tað íkki at blíva, negativari kann tað íkki vera. Suðuroyingur. SKULA TIT BRÚKA BIL persónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Alexander Dalfoss