mikudagur 22. desember 1965síða 1

A á men stutt ér SOSIALURIN kemur aftur hin 5. januar 1966. Í FØROYUM (Henda fråsøgn að fyrst í hesum Um nakrar fáar dagar munnu | vit so smáliga fara jólini nærkast. Sy und! siggja | vit tað longu á ålmanakkanum, ; eftir, til at stákast og gera til reiðar at taka ímóti jólunum. Summi. eru helst longu farin at binda ella seyma nýggjar troyggjur. nýggjan kjóla o. s. fr. Tá so fer at nærkast meiri, mugu jólakort og brøv skrivast, pakkar pakk- ast og sendast. Hesi seinastu árini hava fólk fingið sær fyri at heingja litad- | ar stjørnur upp i vindeygumi.la Eisini tað sigur okk frá, at nú nærkast til jóla. Og so hand! arnir ikki at gloyma. Har sær ein so klárt, tá tað lar til jóla. Alt er skrýtt við litaðum pappiri, og syn gluggarnir fullir av ollum møguligum kann freista eygað, og fáa inn | at keypa. ; Av uppruna eru jo ein heiðin hátíð. Í eini for WI lesibók hevur Mikkjal i] skrivað søgu. sum eitur >! in jóle. Her lýsir hann væl, Í u t kenna, at | fólk fer | ant Fate” F “1 N Á KS LD FYRR OG varð skriv-| jólini vórðu hildin i teirri gomlu | mánaðinum) | víkingatíðini; men ov drúgvt at taka við her. Fyrr vórðu jólini hildin heilt annan hátt enn nú. FG UML NY NÚ tað verður | á Tey høvdu sín serliga føroyska dám. | | Stákið var ikki nær so nógv sum JAVNAÐUR BRØDRALAG Áarvegur og | nu. Sjálvandi, pløgg máttu fáast | $ til vega. og so royndu fólk alt | tað, tey kundu, at einki skuldi | gerast jolatrøll. Einar hosur, sum ikki vórðu lidnir til jóla, | vóru jolatrøll, eins og tað var við øllum bundnum. | | Torvi mátti vera nóg mikið || |av, og hugnaligt átti tað at vera | þe ni Sól Het UM EITT ITID sin, hin einborna til tess at IK in gekk spakuliga. Alt var so | Vit jólahátíð. 2 eg AV, SU 4 Br: | kvirt, bara havið. sum dunadi okkum ll. jólini glatast, men hava 1 Airnar, hvørt | Var so væl javnað av kavanum. |Onkur steinur kom undan he II Og har, annars var alt ein hví | flota, sum tú næstan aftradi teg lí at stíga á. Tað einasta, tú sást li kavanum. in haruslóð | ella seyðaslóð. | Bornini vórðu k ki so dikt | undir í gávum I m nú. Onk- ur fekk einar h ein einar | rotuskogvar, ein vøttir o. ; hvor lægd, alt | ri >; A y cru ein gler in3U0, £ | ij 4 3 um X pa ek "åg TaO er nokk soleiðis hjá Of. 3. Í al elsk- ” ” by då ho nd mongum av okkum, at tå ið jól 00 UUd hemin, at | "' jeru, tå koma nógv rík minnir ir. Eitt tálgarljós plægdu tey a ; ! i ni í part. Jólad var VI MARA estur fiskur og s; a | #2 1 x Im, tao I fil ainagleol An jolakvøld varð dansað. q K DAAE 1 i. it »g Darnal im odist í g tå sluppu børnini upp i : vin Fr. ra | um fr tá á døgum var tað |einfalt. og kortini, so mund | |tev vera minst lika væl noged jp : LL . " jur, er barnagleo nn í Okkara | sum rl , | Nú verður elt og rørt, baka …- , | . ; i Í (låg | og kókað: og eg hugsi, at hús = | móðiri n, sum hevur alt hetta || Á |! vera alt annað enn | "4% £ | tå jólini koma. | ' on ledt Ola: " summi — gås, | U 1 rætta på eom tú [Ur øvd a sun takinum. jonkur grisaste onnur eitt|** Køvd av øllum ståkmum | annad, men onkur hevur ræstan | -—emmrnemome: sm nn meme re | | fisk og sperðil enn. Tå fáa børn |! | og vaksin jólagávurnar. Á | | jólum plaga vit at hava veitslur || Ymsastaðni um landið Børn || | verda av ymsum samkomuhús- || |um boðin at dansa jólatræ. | kann tað vera ófora hugnaligt.| Jú, jólini eru ein hvem) hátíð. Einhvor danskur yrkjari skal| hava sagt: »Julen varer længe. || koster mange penge.« Hesum | seinna eru vit helst øll samd i. og men skjót eru jólini eftir seg. K aðarfólki eini Gleðilig 22. DESEMBER 1965 38. ÁRG. | | Nr 100 | MIKUDAGIN fara vit at nta framhalds- søgu, ið kemur laðið leygar- gan eitur ARFUGLAR og er eftir enska skaldinum Max | | Catto. | | Hon er sera spennandi, og hon verður bert prentað í | blaðnum og kemur ikki út sum | Þók. Tey, ið vilja fylgja við, eiga | Í beinanvegin at vissa sær blað- |ið á posthúsinum fyri ikki at | missa takað burturúr. Tað hend |ir ofta, at blaðið er uppselt. Setið tygum tí | fyri Í SOSIALIN n ú. Tað er glediligt, at vit gera okkum tað hugnaligt til jólar: men latum okkum ikki gloyma, hvønn tydning jólini í veruleik- anum hava fyri mannaættina og hvort einstakt menniskja. Jólini bera okkum boð um frið og gleði í Gudi og Jesusi Kristi. Luk. 2. kap. 10 12. Og eing- lin segði við ir: »Ottist ikki; U M eg kú pe! N kkum eini stór gleðiboð, su kulu „verða i dag €l} trelsar f 7 AM? er Harri (FÍS Dávid staði! Og S (VI til Hv erki: 1 5 } € ba (4 lt 7 k ] ) U rd- til hirdarnar å Betlehems vøllum. men ON ljóða orðini eisini í dag til okk- ól!