mikudagur 30. mars 1966síða 4

| gagnist tykkum ta hugnaligu løtuna | venda sær frá tjóðveldinum enn ein | koppur av danskari sjokolátu, so er i orsøkin helst tann, at tit einki | gott hava at bjóða nøkrum, hvorki tilkomnum fólki ella børnum. Eg vil samstundis nýta høvi til at takka ríkisumboðs-| manninum og konu hansara fyri | hjartalag teirra móti børnunum á barnaheiminum. Tíbetur eru tey flestu av teimum ov smá til at |taka sær tykni av slíkum ervitis-| | tosi, sum V.V. kemur fram vid, Í men skuldi onkur teirra lísið hetta, |so vil eg enda við at siga: Væl á ríkisumboðnum og gleðið tykkum | bara til næstu ferð, tí einki er so | vist sum tað, at harra og frú Wahl; lata ikki slíkar ervitisknokkar sum | V.V. sleppa at spilla hesa årligu veitslu fyri tykkum. Johnhild D. Heinesen. + * x* PROPAGANDA- NUMMUR Í hesi tingsetuni hava landsstýris- | og samgongumenn verið dúgligir við ymiskum frágreiðingum alt sam- an frágreiðingar um, hví so lítið | er gjørt ella oftari hví einki er gjørt. Hesir ymisku boðskapir eru ser- stakliga komnir frá landsstýris- monnum, ið brúka niðurlagið: - Føroyar sæ i gs e.g + 8 siaiistiska vælferd- || . -} LL 4. jø | arsamfelagid, har fá 3 18) ål I] Í Ea tt HOKAGE DES ENDT: 5 varpið tikid konsertina upp. Persónliga vil eg takka Alfred Dahl fyri tey 5 árini, hann var| sangstjóri. Neyvan man nakar hava! KRISTILIGA SANGKORID! ferðast so nógv út um oyggjarnar, Eftir eina væleydnaða konsert 4: 2 na | serliga út til småbygdirnar, og glett hava ymsir áhoyrarar skrivað um fólk við sangi. sum hann hevur við | konsertina. Nú næstseinasta miku- | sínum kóri. dag skrivar onkur undir dulnevni Vónandi tekur nýggi leiðarin| í Dimmalætting. | Eilif Samuelsen upp henda vakra Hetta má sigast at vera heldur | sid. Hanna Lisberg. ljót skriving. | . . # Tá ið viðkomandi skuldi skrivað! NÚ GONGUR AV SKRIÐUNI! nakað um kórið hjá Alfred Dahl,|. uu , 0 so haldi eg, at hann ella hon skuldi | Svar til V.V. »Propadandastøline í hildið >Baptistakóriðk — sum tikið | 14. September verður til uttanfyri. Uttan at| Tygum hava fingið ilt í búkin siga. Ein slík skriving er ógvuliga | ella onkra aðra staðir av nøkrum ljót, tí eins og eg, sum fyrr havi |so meinaleysum sum tí, at rikis- sungið í Kristiliga sangkórinum, | umboðið býður børnunum á veit eg, at hini í kórinum og ikki | barnaheiminum tíl sjokolátu á minst Alfred Dahl, eru ógviliga|foðingardegi kongs. hugstoytt av slíkari skriving. Sann-| Ja, ja, eg skilji væl, at tygum leikin er tann, at kanska tann | ikki tora at leggja navn til so- størsti partur av áhoyrarum hjá|vorðið tvætl sum tað, at hetta kristiliga sangkórinum hava verið | verður gjørt, fyri at børnini seinni limir úr hesum nevnda >Baptista-| skulu gerast góð sambandsfólk. kórix. Neyðars tjóðveldi, ið einki veit Kundi greinskrivarin ikki skriv-|at hava til klandursevni enn børn, að um Kr. sangkórið uttan at nevnt |ið ongan góðan hava og øvunda nakað annað kór og serliga, tá talan | teimum ein kop av sjokulåtu eina er um at lasta, skuldi hann heldur | ferð um árið. havt latið verið at skriva. Og er tað veruliga so, at tygum, Annars kann viðmerkjast, at|V.V., óttast fyri, at ikki krevur Alfred Dahl hevði ikki biðið út-| meira fyri at fáa føroyingar at Størsta úrval ÉT ET SUD SUENSON 3 ella 4 plåtur landsstýrið kannar málið ella bara: málið verður kann verða settir at seta fyrispurningar til løgmann og lands stýri, ið sigur nøkur einfald orð um málini, nevnir miljånatøl og okkurt annað — og leggur so aftur at: málið verður kannað! Í nærum fýra ár hava teir kanna, og gongur tað ikki skjótari í kom- andi tíð, enn tað hevur gingið við mongum kanningum hetta seinasta valskeiðið, skal minst eitt og í ymiskum fórum tvey og fleiri val- skeið til bara: at kanna! Propagandarødur við innballad- um leysum kanningartølum duga ikki aftaná næstan fýra ár til róð- urs. Ms. Pf. J. F. KJØLBRO, heilsøla 5396-5489-5491 tlf. krakassi 20 i Froðbíar sóknar sjú 1966 kl. setur ársaðalfund sín tann 31.3 Fylking. Dagsskrá: I. Roknskapurin til góðkenningar, 2. Innkomin uppskot til val av stjórnarlimum, grannskoðarum og tillaksmonnum. 3. Medisinið, 4. Orðaskifti. Tvøroyri, 21. mars 1966. Stjórnin. | Føroya jørð hevur aftur tikið | ímóti einum av synum sínum, sum (Framhald frá 1. síðu) | brúkti ríku gávum sínar, fyrst í , i 4 i . dagliga skúlaarbeiði sínum, lívs- hann við umdómselskaðu síni, hini ; á en j , 1: | starvinum, síðan í skriving sini, vøkru Elsbu úr Funningi, og untust | , ; Á ; | : os -. |Sum er til gleði og uppbygging fyri tað teimum at liva saman í 26 år, | Wt : Á afi sí , , ; » Jokkum, ti hon sigur frá eini tíð, eitt eydnurikt og harmoniskt hjún-|. , a T. om , ; , ið horvin er, frá siðum, ið burtur arlag. Hon hevði stóran áhuga fyri | Lg ; re :LLt a hy ip . | eru, frå máliskum, ið ikki nýtast arbeiði hansara, og eisini fyri 2 . , longur, men fram um alt frå kær- skriving hansara, og var hon hon-|, . ; ru vo Á ; leikanum til og virðingini fyri øll- um ein avbara góður stuðul. Með- | ; : : 2 . .|um livandi, tað andar av hverju an hann sat inni í hugnaliga heimi | , . i . ; i ; ; sidu, og tad hevur ein bodskap til teirra lovsang náttúruna á pappir- | Á ; i + Á : | okkara, sum oftast tykjast at vera inum, var Elsba å sin hått eitt lika , ? h h so lívstroytt. stórt skald í urtagørdum sínum; ? hon hevði heilar tveir, og tað var| Þe . å Ll g ; Vit næstrafólk hansara hava mist undurfult at síggja, hvussu hon úr| , . Á , ein vinsælan ættarmann, sum altíð okkara kørgu mold fekk alt at a , Á Á j „| heyði so nógv at geva okkum, og blóma og vaksa, teir vóru sum eitt |, 3 WE 1 70. Á ; | i takksemi minnast vit ógloymandi ævintyr. Meg minnist einaferd, eg ; Á i le . løtur i heimi hansara. var og vitjadi har norðuri, at hon | . |} | að. Har koma mål, id legtingið | hevur samtykt fyri fleiri árum síðan; sputnikkar í samgonguni | | | | | | | || | | | | |ti fåur visti so nógv sum hann um j.h. beyð mær innar til jørdber og róma | føroysk jørdber, og tey, vit flyta inn. So sat eg har i teirri vøkru stovuni henda summar- dag, målningar og tekningar av Hans Mariusi pryddu veggirnar, og allastadni blómur og urtapottar. Prátið gekk hugnaliga, hann segði frá teimum gomlu í bygdini og ymsum hendingum; eg helt við meg sjálva, at summi høvdu fingið nógv ar gávur, sum nú Hans Marius, bæði at kunna mála, tekna, spæla og skriva; tó tað undraði meg onki, eins stór | OV LÍTIL BLAÐRÚMD Nakrar innsendar greinir og smá- stubar og annað tilfar má vegna ov lítla blaðrúmd bíða til næsta blað. at hann var vorðin skald, alt var jú til steðar at fáa hesar gávur fram: uppveksturin, tann vakra náttúran uttan um, hungur hansara eftir lærdómi, kærleikin til alt liv- andi og til alla mentan. Arbeiðssamur var Hans Marius, umframt sítt dagliga arbeið hevði hann mong ålitisstørv, í 16 ár var hann sóknarstýrisformaður, fleiri ár formaður í skålanevndini, og meðan pápin hevði deknatænastuna læraratíð, var Hans Marius organistur í kirkjuni. Haraftrat málaði hann og skrivaði hann. Fyrsta skaldaverk hansara Hjálpurótin og súlubrotið, ein ynd- Nógvar stuttsøgur eigur i síni var: islig soga. hann í tíðarritum og jólabókum. ÆLABOGANU Ein sjónleik við navninum: Ein myrking (1937). Hesin er spældur & På Aklige ymsa stadni, t. d. i Havn av real- rør målingahandlimim skúlanæmingum. Í 1952 komu bøk- i i Tórsgetu 16. urnar: Hitt ævinliga gonguverkið i tif. 2120. Tórshavn (skaldsøga) og Livsins rættur (stutt- | est#7ÆÐs i søgur), og 11 år seinni: Ein stjørna tendrað (eisini stuttsøgur). Hans Marius ikki fór undir at skriva bygdasøgu sina, er Stórt spell, at viðurskifti har á staðnum. 65 ára gamal legði hann frá sær og flutti til Havnar. | Hans Marius var øll lærarastarvið, sum so nógvir av| ættarliði hansara ógvuliga góður við tað heyði hon sermerkt pláss í hjarta teirra. Nú hevði hann stundir at skriva, men ikki var heilsan altid so góð, og at enda gjørdist hann ålvarsliga Aftur her var Elsba stud- ótroyttilig var hon um hann hann væl og virðiliga, til seinastu hvíld- Havnina, var, sum eitt sjúkur. ulin, og passaði til hann fór inn ina. Samkensla okkara savnar seg um tygum, Elsbu, í stóru sorg tygara; men minnini eiga tygum rík og góð, og tað størsta av øllum, deyðin er ikki skilnaðurin. Hostalint