leygardagur 14. mai 1966síða 5

} 1966 14. mai Tómar fløskur og kassar Vit hava harðliga brúk fyri tómari embalasju, serliga SINALCO fløskur og kassar. — Gerið tí so væl at senda okkum tað íð tómt er.— Uttanfyri Havnina verða kundar okkara bidnir um at venda sær til umboðsmenn okkara.- Á Tvøroyri: Í Gøtu: Glæman, Í Sórvági: Á Sandi: Í Miðvági: Í Vestmanna: Oluf Mortensen, telf. 101 telf. 31 Johan Weihe, telf. 62 M & K. Johannesen, telf. 14—15 Johansen, telf. 23 Hans Durhuus, telf. 169 Restorffs Bryggjari tlf. 2828 telf. 2828 føroyskum tógvi. Spinnid í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja oll sløg av v/ Ólavur Gregersen — tlf. 20 í Gøtu TOTINGARVIRKIÐ p Skála skipasmiðja & handilsvirki SKÁLA Telefon Runavík 7260 Sleipistoð Skipasmiðja Mekaniskur verkstaður Elektriskar installatiónir Skipsútgerð Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matvorubúð Klædnabúð Nýmótans fiskavirki við kuldagoymslum Max Catto: | | Stálskipasmíð Kol FEIGDARFUGLAR (Framhald) Nú komu fleiri úr garðinum Øl, ti minst hálvt sjúkrahúsið átti at vera uppskakað av ýlu- num frá Frobisher. Marcel og Charlie komu eisini. Innføddi sjersanturin var fyrstur og and- lit hansara herdist táið hann sá hvussu vorðið var. Hann gekk yvir at Frobisher og traðkaði hann undir síðuna meðni hann lá á vøllinum. Nakni fótur me- lanesara kann vera líka meint vápin sum sleggja. Presturin rópti: »Gev honum frið. Skuld- in er mín, hann hevur einki gjørt.« Vilja tygum trúgva mær, hann græt, tað skal eg siga tyg- um, eg sá gánandi andlit hans- ara skrykjast saman meðni tár- ini sprýktu út úr eygunum. Hann fór yvir til Frobisher, reisti hann uppundir seg og studdi hevur hansara so var- liga sum hann kundi. Charlie og Marcel stóðu og stardu útundan trøunum og Marcel teskaði við undrandi máli: »Hasin presturin er kom- in skeivt fyri her í lívinum. verið mugvandi Hann hevði maður um hann var nevaleik- ari.« Charlie fór yvir til Harry Frobisher. flutti hendurnar á presti burtur og segði argur: »Ikki áttu tygum at meinsla ti- líkan mann. Hann hevði einki fingið at eta í langa tid.« »Fyrigev mær«, segði faðir Doonan. Hann leit at avpiðaða kroppi Frobishers og var ógvu- liga illa heitin. — fangamatur man ikki geva mikið til merg — og hann vildi hjálpa til og styðja, men stóri blámaðurin koyrdi hann burtur. bisher reistist. Presturin royndi fleiri ferðir at sleppa framat at hjálpa honum, men Frobisher segði: »Nem meg ikki. tín øri iri.« »Fyrigevi.« »Eg segdi haldi tygum burt- ur frå mær. Tygum hava dek- an fari brotid mær kjålkabein- i0.« Frobisher hvarv millum báð- ar vinir sinar og sjersanturin hjálpti til uppá sín máta. Hann | trakkaði sum hann var vanur. Faðir Doonan stóð stunandi sum djórið, ið er flýggjað und- 1 telf. Harry Fro-| SOSTALURIN Nr. 37 Størsta úrval El-komfýrum RS ILLS: ES IO PSA KA S TT e dejlig nem varme e god økonomi e indbygget tank... Tr” 0 KÍ. V Tórshavn — aldemar Liitzen tif. 1020 DR ;å Å É 8 BIL skula- 5 tlf. 3456 MF Á TE LÅ DB et RADIO- | ! | i | i | TETSILLOSORSISSS SN TNS IOC ARA SØS SS SS SS KIT SE EA GA OD AED VEX: ENØ SR AA UTAN VASA AU SS SE SOS 025 IOOC I TILL: 20 OF PN OT REN EM A GT NP TL: RN DE Alexander Dalfoss 7 kaloríur.— | Í 1 fl. av »MURCIA« eru samb. analysu frå Statens Laboratorium, København, 11 kaloriur. »MUR- CIA« smaðkar sum vanligt appelsinvatn, og er eyð- okkum sum per landi kent sum øll mineralvatn frå og leskandi fruktdrykkir. Restorffs Bryggjari 2828 telf. 2828 hvussu svøvn|klænmæltur, men nú | mýktur uppá Camille og tók í | tungur eg sat í stýrihúsinum, | íkki meira, tí teir tríggir gestir Íhond hennara: »Far inn og) | meðni vágnurin stóð í garð- okkara, tukthúsfangarnir, høv- legg teg, barn mítt segðilinum og at eg fleiri ferðir knikk |du sett illbonustykkið í gongd, hann. laði niður á stýrið. Ein so ferm-| so tað feyk um teir við svorjan Sinnisrørd Camille: | ur maður sum eg noyðist at | og blótan. Teir mundu fara at »Hvat var hetta, sum nú hendi. | hava niggju tímars svøvn. Her|vera nakað moyrir áðrenn vit fadir?« Presturin visti einki at|i síðsta náttartíma stóð himme | komu til byggjar, ti melanaes- svara, men bara kyndi armi) alin fullur av blaktrandi stjørn- | ararnir høvdu longu krøkt seg hennara. Hann græt enn. Hann|um, men månin skundadi sær|saman og lagt seg har, sum var so plura vindandi ørur, has- | so skjótt at seta, at fyri okkum | frægast var, og burturspilt var in írin. Tey hvurvu bæði og | sá tað ut sum at gosholið seig | at royna at sparka teir til viks. nú fyrstani vágaði eg at koma | hann til sín. Motorurin ódnaði | Ég sat og ynskti eftir at faðir til sjóndar. Ikki ein krabbi | so við og við og klirradi sum | | Doonan skuldi kvika sær eitt hevdi sæð meg. | posi við jarnpettum. Dr. Wex- | sindur. Fyristødukvinnan stóð Har hevdi verid mikid strid | fer og fyristødukvinnan stóðu á |enn og fjasadi vid hann: »Ver hoyrdi Eg minnist væl, eg an hundi. Hann hugdi so eyð-| spurdi og roks og alt var úrslitaleyst. | svalanum og søgdu fadiri Doo-|nú ikki so' múltrútin fyri ti at hóast nú skuldi kávast aftur um | nan farvæl. Hann så út sum/tygum skulu fara frå okkum. aftur. Um tað skuldi verið so|hann kundi verið ringur av|Tad er so nógv stuttligari niðri | stríggið i París fyri so lítið, so | tannapínu — so tungt hugsaði | í bynum.« var Pamour sanniliga brátt ut-|eg av álvara, helt hann tað vera| »Her er gott at vera. So frið- -|deyd list: Litaða sjukrasysturin | at lata tey vera eftir her —|arligt.« kom ongantíð fram sum eg uppi í einseminum. „Ég meini tað. her er so hevði vónað. Soleiðis vóru tað | »Minst nú til at: fáa mær! | fridarligt sum i kirkjugardi eitt tveir mans sum einki fingu|myndablødini,« segði fyristødu |stoytingarkvøld.« burturúr hesum kvøldinum. Eg| | kvinnan við látri á málinum.| »Lurta íkki eftir henni fór at leggja meg. | »Tey sum mynda tær vid teim- | segdi dr. Wexler, »vit hava so |um yvirvaksnu bróstunum. Tyg nógv um at vera, at vit náa ikki * * * lum skulu kortini einki leggja í at keða okkum. Morgunin eftir gróvu telt tygum nýtast ikki at hyggja | >S0 møsna tygum,« segði veitina lidna. Faðir Doonan|í tey.« (hon og bendi seg framá og gjørdi av at ferðin oman aftur| »NG. nå læ dr. Weskr |mussaði = faðir Doonan, so skuldi byrja áðrenn tað lýsti, so). 2% 5 » is. Madurin klamsið = hoyrdist burturfrá. at teir neyðar menninir aftan- |“, mi Dampuns — MA |»Ver nú ikki so forharmadur fyri. sam hann tók til. ikki skul| 709 heilt four | fyri okkara skuld,« helt hon so du plágast av middagshitanum-| Og nakað av sigarettum<. | kærleiksfull fram. »Sleppi tykk- Einki legði hann i at spyrja,|segdi fyristødukvinnan. | um nú avstad.« j hvatið eg helt. »Ja, ja.« segði faðir Doonan | (Framhald)