leygardagur 6. august 1966síða 5

% 6. august 1966 Sleipistød Skipasmidja Mekaniskur verkstadur Elektriskar installatiónir Skipsútgerð Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matverubúð Klædnabúð Bíleggingarseðil BÚSTAÐUR: pf Skála skipasmiðja & handilsvirki SKÅLA Telefon Runavík 7260 Stálskipasmíð Nýmótans fiskavirki við kuldagoymslum — KLIPP OT - KLIPP ÚT - KLIPP UT Hygiejniskar verur | 12:73 STK. >HYMO LUXUS« KR. 14- 30 STK, >HYMO< i POSUM KR. 7.- + postgjald 0,80 — tikið verður ímóti frímerkjum, Kol 1192s106u/65211g SPECIAL-IMPORTEN Landemærket 7 - København K. - Byen 2026 - Postkonto 4018 —' &% BETRI VORA FINNST IKKI! 34 NAVN: FÆRØSK MARGARINE Vita No I | VITAMINISERET | FINT PRODUKT | | FÆRØSKT PRODUKT Max Catto: FEIGDARFUGLAR (Framhald) Eg setti i gongd og lat motor- arnar Odna; nøkur komu fram við strondini at njósnast, hvat vit gjørdu. Vit sigldu spakuliga fram eftir ti slætta sjónum móti rivinum, vendu so, til at fara á flog og so setti eg ferð á og lat tann gamla kassan súsa oman gvir pollinum. Hon lætti, nakað tungliga í fyrstuni, men skjótt var hon sum folin, so snart kroppurin slepti bógvalduni. Vit tóku okkum spakuliga uppeftir meðan vit flugu í klingur oman yvir havnini, komu upp úr skadduni og knappliga vóru vit | í klárari luft omanfyri. Eg legði eitt sindur útá, með- an eg tók okkum betri upp. Her frá í erva sá tað einki øguligt út Ein dimmagrøn koyna i ti stilla havinum, passa- liga búgvin at kroysta á topp- inum. Í tí sterka sólarljósinum sást ikki mikið til eld. Vindurin hevði ført aldandi eimskýggið nakað væl til sjós í læborð. Vit tóku okkum upp í 6000 metra hæddi, flugu aftur í ring inn yvir oynna og skrúaðu okkum spakuliga niður yvir hana, so vit kundu síggja tað, ið var at Men tað var so gott sum einki; yvir sjálvum holinum var tjúkt.av royki, ið feyk framvið gluggunum sum kanalmjórki. Hann trystist inn í kroppin gjøgnum sprekkur, og vit fóru Jat hosta av ti. Eg var ikki djarvur vid at fara ovnær, ti synid var so vånaligt, men um | vit skuldu fåa hóming av ti, id | hendi harnidri, hjålpti tad okk- um einki at vera ovhøgt uppi. Eg noyddist at lata hana dala nakað væl aftrat. Styrimanninum dámdi einki: | »Hvar ætlar tú tær?« hvæsti hann. ÞAt fáa tær nakrar stein- ar til minnis?« Men eg lurtaði ikki eftir honum. Eg segði kvattur: »Ansa tú hæddimát- inum, og lat meg um styringina.« Navigatørurin hugdi nidur, og fadir Doonan toygdi seg for- vitin yvir um økslina å honum. »Eg haldi, vit vága at fara einar) 1000 metrar niður aftrat »Er tað so ikki betur, vit ganga restina,« murraði stýri- maðurin. Vit fóru longur niður. Nú var reiðiliga hættisligt. Tað var sum at síggja helviti úr fuglaeyga. Allir syndarar áttu at sloppið at flogið tvørturum sprænandi gos fjalli, so er einki at ivast í, at teir høvdu iðrað seg um syndir sínar. Roykurin var kolsvartur og fullur av smágróti, sum kom upp úr holinum; tað skrambl- aði sum toran móti vindeyg- unum. Vit vóru næstan beint yvir miðjuni á holinum, ein os- andi eldgrøv við longum eld- tungum og einum áhaldandi ræðuligum glóðaregni, ið gjørdi | vóru nú komnir um tað ring- | oyra mínum og rópti: SOSIALURIN HUGSA TYGUM UM AT FERÐAST 5 | | - TOSID FYRST VID sr .- m IDE WE SN SØRVÅGUR 103 | re Nordoya Sparikassi "rege: Sjalbr Bkkik tlf. 5043 stovnadur 1919 tlf. 5043 Tord Renta av innistandandi peningi: KLAKKSVIKAR 3 mánaða uppsøgn 5%p. a. TIMBURHANDIL vanlig konti 4%p a. | - kekk konti 2 % p. a. | PL J.F. KJØLBRO Fyri peningahæddir við longri uppsagnartíð verður renta latin eftir seravtalu. Avgreiðslutíðin er: vanligar gerandisdagar kl. leygardag kl. 10 —1214 10—12 og kl. 134) —15%% SKULA TIT BRUKA BIL persónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Deild: Leirvékar Sparikassi avgreidslutid: týsdag og friggjadag kl. 154/—17. Alexander Dalfoss Bekendtgørelse En stilling som skoleinspektør ved Fuglefjord skole er ledig. Stillingen lønes i folkeskolens 6. lønningsklasse. Ansøgninger stiles til kongen og indsendes vedlagt be- kræftet afskrift af eksamensbeviser, anbefalinger m. v. til skoledirektionen inden den 25. august 1966. FÆRØERNES SKOLEDIREKT ION, Tórshavn, den 30, juli 1966. P. M. då. v. Wahl. —f————"="=m"——— | var maður at hava flogið undir | tad.« Styrimadurin rendi eyguni | faðir Doonan: >Ég sá tað, eg sá laga. Eiturluftin streymaði beint | eftir honum. Eg hevdi einki sæð | tad!« Hann kroysti armin á | upp úr innvgli jarðar og goysti| og ikki hevði eg væntað at sæð mær so fast, at eg fekk ilt, og (okkum undir, men tað sum eg|nakad. Eg hugdi í iva uppá. andlit hansara var at síggja sum óttaðist mest var, um ein stórur | navigatørin og hann uppá meg|hann skuldi haft skoðað hin steinur skuldi rokið beint igjøgn | og rysti við høvdinum. Eg haldi | heilaga grálin og sjónin stóð rist yTað var um skipið. tí so var endi á okk- | presturin ynskti sær at síggja|inn í heila hensara. um. Eg helt beina kós. tí onga | tað og sinnismunurin gjørdi har. Tey liva enn, tað er gott,« aðra staðir var at fara. Eg leit | rest. rópti hann. — - meg um oksl og sá faðir Doonan! Ég rópti: »Ikki man vera, sum! Sá eg tað? Eg haldi ikki; sita púra hamskiftan, her hevdi | tygum siga. Har er einki. Í hvussu skuldi tað bera til at hann fyri eina ferð skuld sæð | » Guðs heilaga navn, eg! síggja eitt lítið, hvítt sjúkrahús væltrofna mynd av skerseld-|svorji við. Eg sá tað. Tað stend | mitt í hesum roykhavinum? inum. | ur enn < | Navigatørurin segði so seigan: Eg bar nú eyga við tað reyða | Ein og hvor ið prestur er, vil | >Ég veit líka — helst mundi eg flótandi gosgrótið, sum fann | fegin eiga sær eitt lítið undur. | síggja okkurt......« sær veg í trimum ålum útav tí | hugsaði eg við mær, illa heitin. | Men stýrimaðurin leyp á brotnu holtromini. Teir høvdu | | Í vónloysi brá eg tumlinum nið- | hann: »Tygum eru eins ørur og | presturin, eingin hevur sæð minsta sindur.“ Trý mál bardust um at rópa banað sær veg ein fittan tein | ur eftir, og andlit hansar var á oman eftir fjallinum. Viðjur og |tremur av miskunn og longsli| kjarr brendu víða hvar. | eftir tí sjúkrahúsi, ið var horv-| Faðir Doonan tók í meg. Vit|ið. Hann toygdi seg fram at | harðast í lítlu kahúttini — stýri »Eg sá| maðurin yldi av ræðslu, prestur | bad og búnaði og sjálvur bað eg teir halda munn tí nú kom fjallasíðan við rúkandi ferð upp í móti okkum, og eg spenti tað dýrasta í stýripinnin. Sveitt- in lak av mær; tað var, sum eg skuldi verið tváaður við renn- vátum klúti. Stýrimaðurin gav | henni alt hann átti. Hetta er deyðin meini eg, og hann kem- asta og út í klára luft. Hann | tað. Ég sá tad!« peikaði niður á nakrar rekur og | »Hatta er bara nakað. ið! rópti: »Beint hinumegin hasar | gyklast fyri tygum,« skríggjaði | røkurnar. Sjúkrahúsið. Royn | eg. Men eg vildi fegin vera | aftur.« Í manninum til vildar, tí innaní | Gjøgnum roykin hómaði eg | honum bylgdist ein tilik frum- | nú vegin, men bert sum sjón- | kraft, sum tað skuldi verið! hvørving. Og eg så, at minst i | spegilsmynd av goysandi fjall-| tveimum støðum rann grótáin | | inum: eg minkaði ferð og vendi. | tvørturum hann, og rókin, hann | so at hann enn eina ferð slapp | lå eftir, var lopin. Har var 6- | at síggja. »Longri niður, longri | ur ikki skjótt... hesi fáu sekun- gongt. Eg vendi ímóti ti stað-|niður.< segði hann alla tidina, | dir vóru sum ævi. Tann gamli num, sum faðir Doonan peikaði | og kroysti í armin á mær. »Vit | v vatnflugvarin kastaði sær á. og á — og sum hann helt, at sjúkr- | síggja einki. Roykurin tjúknaði | umsíðir lyfti hann gronina upp meg so hjartkiptan, at eg valla ahúsið var. Men har var einki; | aftur rundan um okkum, og vit | fyri. Ein gneysi streyk framvið har var einki annað at síggja | flugu beint inn í hann eg | beint niðriundir okkum. skóg- uttan hav av royki og eldi úr var hjartkiptur. og styrimad-|urin streyk okkum undir búk- mongum rivum. jurin helt ímóti. hásur á mál-|inum greinar royndu at taka Tá var tað sum tann stóri | inum og so var sýnið betri | okkum — og so vóru vit komn- labbin mestur knústi øksl mína, | eina løtu, og vit sóu niður á ir um herðina nakrar sentimetr- og hann rópti tað dýrasta: | skógarklæddar gjáir og líðir. So | ar til skopbrå, og vit hildu upp »Har, eg síggi tað — har erlvarð tjúkt aftur. Aftur róptilí roykloftið. (Framh.)