Sosialurinarkiv
Sosialurin 1966-11-16, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 16. november 1966síða 2

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

norðan- 1 . . . . lynskist einar tvær ferðir um Nr. 99 FASTALURIN —- 16. nuveribet (964 | 32 i Ovara Volta, 16-17 i Paki- | . | Lægstu deydstøl PX 7 Mom, g SR | Medallivialdurin í Hir londum er annars soleiðis upp- |gjørdur: millum pinkubørn Noreg og Svøriki 71 år, Dan- mark 70,3, fyri dreingir og 74.4 Finland |vikuna. | 1944. 17. Tlf. aftanå kl. 64,9 fyri | EA SI /, lyri gentur. V 1 N rd nlondum dreingir og 71,6 fyri gentur, Ís- O Á land 70,7 fyri dreingir og 75.0 fyri gentur. í MONGUM AFRIKANSKUM OG ASIATISKUM LONDUM | í USA kann teknað verða | við | + Á o m } " [7 | $ v [] r p a 0, på #16 x [é] > os | — | AFG f IN VIMBUR KFR PN TES „* at" I PA ae . 148 . 59 ; 1% 2 7 Hjæjt #7 sg FRR ib DF F ” i SB FAN ÁRI NEDEFRA TT NE nn se SNAPE TUNES ALT AS PK TA TE jme vonnnET iN S REST id AN DOYGGJA BØRN, ÁÐRENN TEY ERU ARSGOMUI (við meðalaldri fyri gentur við (73,7 árum, dreingir 66,9 ár. [| Samlaða fólkatalið í heim-| Gentubørn, id borin verða í |Sovjet eru tølini åvikavist 73 og | inum var fyri stívum ári síðani | heim í Noreg og Frankaríki (65 2 285 milliónir fólk, skilst av kunna eftir statistisku árbókini, - tíslísku árbók Sameindulrokna við at liva í 75 ár Livitíðin hjá indiskum dreingi | óða. ið nýliga varð almanna- |hetta hægsti medallivialdur í €! 41,9 år, hjá gentu 40,6. 1 nngjørd. - j heiminum. Dreingjabørn úr No- | Cambodia „eru tølini áVikavis | Síðani 1930 er fólkatalið í|reg. Svøriki og Hollandi hava 14,2 og 43.3. í Thailandi 48,7 heiminum vaksið við 1200 milli |eftir somu árbók bestu líkindi | og 51,9. rum folkum ella við eins |at gerast gomul. Medal-liviald- Fleiri og fleiri fólk giftast. Í | neum. sum fólkatalið er íjurin fyri menn úr hesum lond- 1965 vórðu skrásett 9,2 hjúnar- dag í Afrika, Sudur- og Nordur- |UM ér 71 ár. Fyri Danmark er løg uppá hvørjar 1000 ibugvar amerika og Europa, verdur upp medal-livialdurin fyri kvinnur |. | í Don. árbókini. 174, og fyri menn 70,3 ár. í USA. mesta higarti Í pan tv hesi árbók vid mongum Beint mótvegis eru tey døpru mark vaks talið úr 7.8 uppí 8,9 im upplýsingum úr ollum |tol fyri íbúgvararnar í Congo uppá hvórji 1000 í tíðarskeið 5 ørtum fær ein eisini at ; Ghana og Guinea. |num 1960 til 1965. Eisini í hin ta. at lægstu deyðstolini mill- um verða fólk í um nordanlondum var munandi n í fyrsta liviármum ha- 40 eomul. oking tey í nordanlondum. Svøriki | rla tólum frá i i 5 gsta talið. har 12,4 pro- mdum, har áltandi | SV 965. meðan danska tal- |statistisk ru frá. er útrokn- ! avar frá 1964, er 187|jáð, at | n hevur lægsta tal milk hægsta talið í norð- já nýfo 1 í mun til íbúgv- ndum ratalic Valið av nyfødingum R Orvisi taka tølini seg |Var hal 13.1 uppá hvørji 1000 summum afrikanskum og ik. Í nordanlondum var talið ud 7 fyri hvørjar 1000 ibigva 2 rnunum Deydstølini eru lægst i I ja. áðrenn í u árseom landi. Í Íslandi doyðu í árinum 1964 bert 6.9 fyri hvorji 1000 læest er barnadeyðstalið í fólk. Í Danmark var I lið 9,9 íkanska — landinum Gabon Følini f yri tey afrikansku 229 promille, í Congo (Braz |londini kunna Dert i upp He) 180 promille. i Turk jørd dánt. Des uppá 165 og í India 139 pro- |hvør 1000 íbúgvar eru mett til hesi: 33 á Fílabeinsstrondini me So nærkadi hon seg faðir Doo-| >Tygum eru triggin«, segði CO: nan og segði spakuliga við fyristødukvinnan og hugdi ilsint hann: »Hasi beistini...< þat honum. DAR må! 'G LAR Men hann vendi sær á og| | 8 svaraði: >Nei, teir eru eingi | »Fadir Doonan fór nú at reit- tann vegin hann fór. og verða |beist. nei, nei…« ast. »Ja«. segði hann. »Eg eri kona Lots, eg standandi so. eins og hon lurt-| >Ja. lat okkum so siga greiv- |'gøm. Og tig so. Hasir menn- d og sí! ” lasi. ; arnir millum rennurakararnar«, |!Mir eru bróður mínir — so væl Øll ta fasta erøna fialla- segði hon speisk. Saktans ery |Kunnu vil SEVa okkum upp í kin týndist. Foldin læt seg | "vit hjálpaleys teir fyri uttan?« | hendur telrrak. p ein metur aftanfyri meg. alt Sidan gingu vit so hovliga »Vit nýtast teir«, segði faðir | a ass mi færi im fr múr stóð roðaðist "burt tað ber ikki til at dríva á børn | Doonan. Og hann segði so hvas | Hóm svaraði FESIðu- ..: : : T. Án í Ílinn - 1: + 1, „fg, |kvinnan: >Ég skal ið hvussu er ruddi omaneftir i skýggj av |sum á ross. Tey flestu vóru skó- |liga, at hon ikki skuldi tala aft- likki lese liv tt í hend ki. og sjúkrahúsið sjålvt |leys. Frobisher og Charlie leid- lur i móti:< >Verið ikki bangin tra eggja v mi 1 A ør kkaði saman sum kortahús. du tey fremstu djórini og Mar- fyri teimum. Vit eru í góðum Á EA: 0 1 H: ; Jon ce stardi at ti lítla fitta hvitmål cel dykti við hondunum á |hondum.« DAI 5 20} 3 pod og húsinum. ið eg so mong år gumparnar á teimum aftaru. | »Hoast eg havi virðing fyri | | SÁ DOR lík 4 livi minum hevdi starvast í. og Faðir Doonan gekk i miðjuni |iygum faðir, so noydist eg at | kr nm. m sett (st alla mína orku til. í næstu og bað í heilum óvitarnar ansa |læa at tygum«. |lrykkjumenn…& at: var einki eftir uttan dungi eftir ikki at sleppa togunum. „Ger so«, segði hann og YPti| Oe hesu ferð vendi Charlie iv soraðum brenniviði: har fór Ferðalagið líktist ormi. ið liðar øksl. »Men eg vóni at vera hann | sær við. Mur. Hann rendi fyri- elvtin av lívi mínum. hugsaði | seg frameftir. og av tí at óvitar- |10 lær til endan. |stødukvinnuni = hvast eygnabrá. sg við mær, táið omanlopið tók |nir í heilum flentu og gnisadu at | AK hava tygum álit á | Vóru vit í hjálpaloysi uttan hes- ilt við sær. onkrum. sást ikki nettupp at vit |teimum/< lar menn. var tað einki skil á. at Faðir Doonan kom og tók í vóru í størsta vanda. Småbørn | »Sjålvandi«. |hon skuldi fara so vid teimum. meg. so eg ikki skuldi liggja |gloyma skjótt. Eg var í fylgi við | >So so. á monnum íð ikki | | g gekk og ynskti eftir at hon eftir. tí hini vóru longu komin faðir Doonan aftaná fyristødu- | |leggja smittin i småbørn?« Í skuld; hildið munn. Hon bleiv tt á leið. kvinnuna. Tað var so ymist sum | »Ja. men tað gera teir«, tesk- vid at:júka. intil faðir Doonan Tíggju minuttir seinni steðg- lagið var á henni. Hon var av jaði presturin. Teir vilja bert |kvetti hana av og trysti so fast iða vit á fyri at hvila eitt sind- tí fólkaslagnum. id situr í búð- |ikki visa tað, ti tað liggur 80 |í arm hennara. at hon fekk ilt. | ur Ígjøgnum av sveitta og illa (unum á marknaðunum í Paris djúpt undir rustunum av spilta | lyNú skal eg siga tær eitta segði kakaði. sótu vit á jaðaranum bara ein so mikið sum hevur |lívi teirra«. Hann helt fast í hann láemæltur. »folk eru til | og hvíldu. Eg varnaðist at eitt lítið sindur at teim vørum. jarmin á henni fyri at vara hana |sum ikki ræðast tað harðasta | Marcel hugdi mest sum líkasæl- tær falbjóða. fær ein tílíka skort at: siga meira menninir lorrustu. men keortini ræðast ir upp ímóti ti ræduliga ben- fleingju, at ein minnist afturá. | frammanfyri lurtaðu eftir. Og (eina tvistertu: ein kann meinsk- num av pimpursteini; kann Um tú skuldi komið fyri at Harry Frobisher rendi ØGE Í ast við. at:s0 er. men tað ér SO vera. hann kortini prísaði seg trakka hana á tærnar, svaraði eygu eftir — fyristødukvinnuni Hugsa vinarligari um teir Eg lukkuligan at. vera sloppin burt- hon tær við veð og máladýgg- »Gev tol. sýn teimum kærleika Í Av: de BG rs Ir í náðum. ilsi. so tú ajórdist hamskiftur: jog teir skulu nokk vísa mis“ | aga ; Flla var tað Guð. íð hevði gjórdi tú teg inn á børn henn- |kunn«. er ; part liv okkara? ara. kundi tú vænta tær at verda | Fyristødukvinnan skelti: »Ikki | »Ja, lønin verður eiti spark í Frobisher fór burtur ødru- klóraður í andlitið. man tað fara at vera. BúKING: se Pyristøbukvinnan megin og tå id hann hvarv. så | Hon hevði eyguni eftir Fro- | »Eg skal hava tol«. segði fad- »Feir enda v. at drepa okkum er Camille venda høvdinum bisher og Charlie frammanfyri. lir Doonan |sovandi.« / if litir / | rr ! } Ág Por hug teg“ ; NG m om | i I Tørsy tu TE | ad.) FEER e dejlig nem varme || god økonomi e indbygget tank... |Pf. Valdemar Litzen Tórshavn tif. 1020 Vilja tygum gera mær ein | beina«? segði faðir Doonan illa við. >Haldi nú munn«. | »Var einki frægari fólk at fáa lenn hetta...<? helt hon fram | men nu var faðir Doonan so |illur sum eg ongantíð hevði sæð |hann fyrr og segði: »Hetta vóru lteir bestu. Og teir beinasam astul« » Tygum fatur hava sanniliga fingið á t versta útskoti- ið vara, svaraði hon beiskliga legði aftrat: >Tað vánaligasta jav ollum livandi verum. Tað. Ísópa verður upp av vertshus- | gólvunume. og € ið Nú rísnaði prestur so at hon sjálv sá. at hon hevði gjørt ov- imikið av. Hann snerkti við, |í sama viðfangi vendi Frobishe (sær á og stardi uppá hana, so illur. at tað var hættisligt. Eis- jini Marcel gløddi at henni við Hunski og frekleika. og hann tíggjaði sær so ólíkliga sum bert |parisarar duga út í æsur. Nú (var eg um at halda við fyri- | stødukvinnuni. | | | at | og r nú fyrstani dugdi eg at hvussu lagið hetta fylgi vera. Ræð av pjåtrandi ið krøkti seg í línurnar múldjórini. banandi sær veg við strev og stríð eftir rið- andi rás fram við tí botnleysa brennandi heljardýpi. Eg noydd ist at ja mær um trúgva, at hetta var Og åtti Óvitum, millum at næstan eyguni o al nnleiki. (Framhald)