mikudagur 23. november 1966síða 2

Nr. 92 av mannagøtum (Framhald frá 1. síðu) tað sum fær H.D. at ungur av árum skaldagøtuni, hví ivast hann í um »grundin« heldur. hví vigar hann á hond- unum skaldasjónir móti >trú og treysti«, og hví heldur hann seg Hvat er yrkja soleiðis og ungur á ;fólki fyri. Hans gavst ikki á stríddi og leitaði, gróv seg niður á fast og bygdi á tað gamla stødid, ein nýgjan yvir- bygning, sum rúmari og ljósari enn tað, sum føti, var frammanundan, vann eina lívsáskoðan har lívið aftur var ófatiligt. ríkt og heilagt eitt | rúmt. religiøst livssyn. Hetta eiga vit at hava í huga, tá ið vit lesa Hans Dalsgaard. | Tad gongur ein sálmatóni gjøgn 1 ið hann ikki yrkir sálmar. var hansara egni. | skaldskap. eisini tá | in »Aksio« | | altid borist ollum til at koma sama 'ur roynt at bróta ella seta kíla inn dag í felag fara at skjóta, ella | í felagsskap. Hann royndi eisini im gjarna verður tikið til fara |at reka út borðtennisfelagið úr holi til ppjakt« teirra til frama fyri hansara bad- Síðan 1981 hevur verið skotið mintonfelag. men her fekk hann | lum steyp. Hetta hevur gjørt bara svart undir neglirnar. skjótingina nógv meira spennandi. | Tev einastu, ið mær kunnugt. eru | Ongin hevur vunnið steypið til ogn 'glad fyri J. P. í hesum døgum, eru ir enn: men tað hevur verið á |harurna Jens Peter var og skjeyt | mongum hondum, Nú stendur jog fekk | skriva eina haru. tað ognarleyst, hví. jú ti Jens Peter TA . : ; Trongisvågsingur. Feholm, kom sum Smiril í stara- flokk. ella sum ein eldri Trongis- rur segði ein >knektur rå H kom og spjaddi haru- Ke pid g kkara fens Peter fekk | R Á | elt hagaeigarunum í eina | 4 , h; yrtinum at kevpa hagan fyri | frå teimum, sum lýsa í 9 fyri okurprís. me = Hann varð spurdur um hann ikki so O STALIN UMM |! på vildi lata hagan til teir sum vanliga Ipiagdu t skjota felag in Óli at | RAKELAR EUT NOA hann siålvur kom vid, men hetta ildi hann ikki ganga við til: hann IF NN trýr sj indi, at hanr Jens Pe- FØR %, VA hr: ter ikki k 1 i 7 lágt at + jara g skjóta heiðarum ke H Hen in 19 end; } einum + indi, sum kemur sum eitt »morali«: | ari vegnum, (UI ansa lær »50ar mentir fær. { nn. € e Lt Vvegnum. na í líðini sæt it fall. »Keldan igda« enda Viltist okkum syn og sega s ti jetum høga, h t ! Su lar gøtur Kláfast rs røtur Lat mev nú ikki gg melr 1 lækkar lið“ má | 5 , m garði. } leisskarði } Få minnisvarði Hetta er egið fyri Hans Dals- høet í sum rúnarorð rúmar | Hálv bókin er tydingar og umvrkingar eftir Jacob Knud- sen. Wergeland. Grundtvig. men mest eftir Dávið Stefánsson, har hann gevur skaldinum til áminningar hesi megnarorð: hava svikið? 1. man vera tað sum hendi skaldið. tå ið hann var næming- | ur i ørova Fólkaháskúla vet- urin 1920. Væl var hann in; upp millum bøkur í sín- um barnaheimi og hevði lis- ð: men kortini sat hann henda veturin fyri talarastolinum gor- u | ifl VIC | Y felu Liter Samt vælmaktin Har vai in fastur fúsur. Um skúlanum stonet. og innan fyri at HD las. br vt svøvn eft- ir lestri. Í S hann kom aftur til heimbi 1 r hann fyri- y ! T it ungmannad- felag. Tað kom í lag. Ungdóm- keyna bøkur fyri, og nógv varð lisið hesi árin komna mátti lvandi elva í sinninl g tad val ið lit Í i enn inn ; ln, nat H í aks, øgil kor Ll Og | i | meil t hiå skald ) fa m gar i ilt ÍR ) KjÓS elta I ist ta tiltiknu grein- ina hiå danska skaldinum "Johs. Jørgensen á sinni, tå ið hann veik frå tí øgilinum, menn rópa realismu.. har hann målber seg nakað soleiði Í erva er alt tongt fyri nýmótans menni- skjanum. Lív er einki uttan tað verandi sliga. vit eru i og tað | eigur einki at vera uttan hetta. i halda. teir nýggju rættrúgvandi. Frá nú av er menniskjað byrgt inni í einum evnis-heimi. Tá deyðin kemur er liðugt. Av hes- um hamast lívið meira og meira verður Í dninsarleyst, | hvønndagligt, eitt hissiniting. ið vit kunnu tveita sum hýr- urin er. Tað verður gloymt. at livid er eitt undur. ein gáta, burtur. við ein halgilutur og må ti livast tignar- liga«. Soleiðis hevur H.Ð. eisini sætt tað. Í síðstu rødu, hann hoyrdi Regin í Líð halda í nåtårfrødi tann veturin å håskulanum, mål bar lærarin »Eg havi roynt at gloppa hurdina inn til nátúrunnar ríka heim fyri t tykk- um. Annað var ikki tíð til. Ger seg 8 ið meira burturúr sjålvir; nú vita tit. hvat har er at finna. Hurðin kom á glopp. og væl var tað: men næmingurin sá bert eitthvørt mynstur. ikki nóg- mikið til at kunna passa mn inn i kundi í sin starri veyna D, het» »ølopnid« hjá næmingi. hert til tær lótur, sum rða |} staðar háskúl øl Mangir eru småir eru fåir Honum voða Íslands áir. miklir minnisljóð allar Tøngner eru alla tíðina ta sama mergjaða orð Salagið. sum verður ikki yvir- gingið í foroyskum ski ildskapi, tað er sum klangur av silvur- kerum. Onkuntíð sníkir orð seg uppí. maðurin um Olav Duun: hann blandar tysk orð uppí, hann sigur tey so norskt«. Keypið hesa bókina og lesið | hana. eitt íslendskt norska Heðin Brú. i ” rr i 1 * ——— Í hy 8 v í hk I H | kh.“ bm i á“ 8 8 ) | | i På i “ % LØ | i 2 | 1 1 nk. in Í } rir o | atexander Ú.l | dygdarverk, | men so segdi hann | skaldið | Tað ger einki um | a skipað ir lægri enn ein stjórasonur (?) og ein sýslumaður. 15 fingu loyvi at elta hann tí hann fo skjóta. Men eg haldi t sýslumaðurin Eiler Djurhu verið góðu 120u | verið við saman við Jens Petur brotið niður hen | félagsskap. ið pápi hansara var við at stovna Minnist meg rætt Var Kristian Djurhuu ið til fyrstu hevur TALURIN Harurnar OG JENS PETER EGHOLM, INA Á HVÍTANESI Á Í yvir 30 ár ið í Trongisy felag keypt harurnar fyri norðan í | 3 in maður fær hesar dagar, Jens Peter gerð móti Trongisvågsingum er nok »reklama« fyri Poul Hansen; ikki fyrstu ferð hann hev- rongisvágl. hagapartar við t skjóta soleiðis ella haruppímót onnum ungdómurin og ågi og á Tvøroyri í ta harur saman við ar- | keypmonnum g Sjó-| Tad kundi ikki vera nak- | STJÓRI TVØROYRI ella seinastu 30 árini Men ganga í Tad eru nakrir eldri |Eilers. børnini Her er talan um tilsamans 16 døgum ikki siga, at Hvort ár hevur verið fyri, at 16 manns ur i — tað hevur ikki |hetta er Heim, heim! Lag: Hen hem (svenskur sangur) Hem, heim, navn titt meg gledir, hjartans longsul og mál eftir ljósum vegum, att mær býr í sál. Heim, heim, friðarins stað, nær skal eg síggja tað? Tínar ljósu høllir — á, tann friður har! Sálin leingist at búgva, vera heima hjá tær. Heim, heim — alt í sál, stevna vár mið og mál. Ums. BERNH. SAMUELSEN. »klappjaktina« og eisini tað er ikki hissuni orð, íkki faðirsins altíð við VIÐ HEILSOLUDEILD- verðfaðir at | fótaspor ið hes- | ein kann hesi og 23. november 1966 F 5 forest |———= . dejlig nem varme god økonomi : hvo uet tank..e mar Lí — Hf. fitzen 1024 ES TET NA Aðalfundurin = hjá Reyða si verður hildin á Sjómanns einn Havn mánakvoldið 2. desember kl. 20.00. Fundarskrá sambært grein í samtyktini og lógarbroyting 16 Havn. 19. nov. 1966. REYÐI KROSSUR Mentunnarstovnur | Stovnur Sameindu Tjóða fyri lundirvising, vilskap og mentan. UNESCO, er 20 ár i ár. Dag lurin var hátíðarhildin á fundi i Paris frå 3!. oktober til 4. no- ivember. har tosað varð um UNESCO-tiltøk át varðveita |friðin. Fleiri av teimum. ið hava vunnið Nobel-heidurslønina leins og fyrrverandi aðalstjórar Í hjá UNESCO. tóku lut í hesum Í fundi. | 3. november vórðu fundar- |menn av fyristødumanninum å Sorbonne lærda háskúlanum Í bodnir til almennan fund í sjón- [leikarhøll = skúlans, har fyrsti fundur hjá UNESCO eisini varð hildin í 1946. Sjálvur fød- ingardagur stovnsins var 4. no- vember. og á hesum degi komu umboðsmenninir saman at gera fundarsamtykt um prinsippint fyri alheims samvinnu á ment- unarøkinum. -- - | tk Reiðarafelag hevur ársaðalfund týsdagin tann nber kl. 17 á Hotel Hafn eftir lógini. Tórshavn, 14. november 1966. NEYNDIN A 15 DDT AE ES | / / 7 af á | r Í f sr = IA 4 , 7 + Fin LE | #04 ' A ; t s TE * savet fr NNE