leygardagur 18. februar 1967síða 8

Nr. 14 Sosialmålini - tey ofta gloymdu Sosiala løggåvar er eitt tað tydningarmesta mál, sum framt er á Foroya løgtingid. Henda lóggáva, sum á ceinumhvørjum sinni kemur at hava tydning fyri hvonn av landsins íbúgvum, eigur at verða fylgd og útbygd og ongantíð »gloymd«, so sum tað tíverri alt ov ofta hendir, eitt tað grefligasta dómi í so máta er lóggávan um vanlukkutrygging. Tað er at vóna, at Javnaðarflokkurin, hvørja samgongu hann enn leitar i, altíð setur málini, sum vidvikja okkara sosialu lóggávu fremst. tí har er nógv eftir at gera. Vit skulu fegnast um tað, sum er | framt men tað hevði verið ynski- | ligt, at fleiri brek vórðu bøtt í lóg- ini, og at fleiri nýggir tættir vórðu | tiknir við. Tann sum er eitt sera týdningarmikið lið lít- sonevnda revalideringin, | í modernaðari sosallóggávu. er ið útbygt hjá okkum. Av og á hoyrir ein fólk — lika- | sum illkennandi — fram, at tað eru mong avlamin, so mangir Føroyum. í nógv føra pensjonistar Ii størri muni enn Um hetta reidiliga er so, fari eg at ivast stórliga i. Tað, at vit pro-| sentliga kunnu tykjast at hava fleirt | aðrastaðir. | avlamispensjonistar, enn í lond- | unum kring okkum, nú sammeta vit sjálvandi oftast við Danmørk- ina. man hava sína góðu grund. Tað er skilligt, at eitt fólk, sum arbeiðir undir umstødum, sum okk ara fólk. (serliga sjófólkið) skjotart av sliti, enn aðra-| arbeiðslagið yvirhovur | merkir svian har so kravmikið. at staðir. ikki Eitt teir møguleikarnar er ikki brek- | annað er, vit hava at veita Ísland Í juni verður Altingsval. vit i samband við hetta hava tikið brot úr grein, sum íslendski undirvísingarráðharrin Gylfi Gisla son hevur skrivað um Ísland í dag og fyri heimsbardagan. HVOR MAÐUR DREGUR 220 TONS AY FISKI í LAND TJODARINNTØKA Íslands er nú umleið 1600 dollars pr. íbúgva og er soleiðis komin á hædd við ídn- arlondini í Europu. Árliga fiska- framleiðslan er ca. 1.200.000 tons, og fongurin er uppá hvønn fiski- mann 220 tons. Hetta er væl meiri enn i nøkrum vørum Europeiskum landi. Orsøk- irnar eru partvíst, at fiskigrunnar- nir kring Ísland eru góðir, og eis- ini er veiðiteknikkurin hjá islend- ingunum ógvuliga fullkomin. | fjøllbroytt, |koma aðum fólki. sum teir hava í ødrum meiri møguleikarnir at munin londum, har vinnan er nógv og til aðra vinnu, eru lættari. Okkara mongu smærru bygdirnar, smáoyggj smábýtta samfelag, tær larnar. forða fyri ti møguleika, sum finst í stórri londum. Tað er tikið upp í fleiri londum, at fólk. sum á ein og annan hátt eru brekadi, fáa høvi at skifta til starv, sum tey kunnu rekja. Tey verða umskúlaði. revalideradi, og t tå er ofta gjørligt at finna teimum aftur arbeiði í gerandisdegnum, i ti | stóra samfelagshjólinum. SOSIALURIN eisini sleppa at njóta lí eingin, sum fer at leita sær stuðul | {frá tí almenna, um hetta ikki av-| Tað munnu flestøll verða samd | um tað. at hetta er tann best gongda leiðin. At geva fólki ar- beiði tey kunnu røkja, og so at tey kunnu klára seg. Hetta gerst fórum, men tað kann sjálvi ikki í gerast í Eg neyndi. at tað ofta eru fólk. innkennast« = inná ollum so mongum fórum. ið hetta. at vit hava so nógvar inva- »likasum i dag Gylfi Gislason | Fongurin verður eisini |meiri effektivur, enn hann var fyri | Íkríggið. 80 modernaði frystihús nógv |gjørt neyðugt. Og so at leita sær | henda stuðul, er jú eingin olmussa, | | tad er tann rætturin, sum gener. | |sjønir hava stríðst fyri. | | Men peningur er ikki alt. Heils- | ikki aftur í pen-| ingi, og tann brekaður, | hann hevur ið hvussu er so nógvar | an kann gevast sum er av snarfrystum fiskaflokum, ið seld verða til USA, Stórabretlands, USSR og fleiri onnur lond, bæði í Vestur- og Eystureuropa. Ísland er tað land, ið framleiðir | mest av frystum flaki i Europu. Umframt verður fiskurin útfluttur ísaður, saltaður og turrur. Tann stóri sildafongurin, sum seinastu árini hevur verið støðugt vaksandi, verður útfluttur saltaður og sum sildaolja og sildamjøl. LANDBÚNAÐARFRAMLEIÐSL- AN økt hóast talið av landbúnaðarfólki er minkandi. er nóg Flestu íslendingar arbeiða í ídn-| aðinum og í fiskiidnadinum. Handil = og samferðsla veksur stødugt, eins og er í øllum idnadar londum við skjótt vaksandi tjóðar- inntøkum. Fiskiflotin telur nú 81.000 reg. tons, og íslendingar hava nú 18 flúgvarar sum kunnu taka 1578 ferðafólk um dagin til Vestur- framleiða árliga um 70 túsund tons |europu og USA. við á ferðum víða um. sum vit, ið hava okkara arbeiðs- førleika ikki varnast. Tann sjúki krevur við orðum nógv størri peningahjálp, enn hin fríski. Vit megu at tey tiltøk, sum eru gjørd í Føroyum, á leið revalidering, megu fáa øðrum vóna, móti eini betri líkindi. Vit hava ALV-stovnin, sum hev- ur verið til almikið gagn. Her er |lidar«. Tað kann ikki vera annad | enn í tankaloysi. Tað er ivaleyst aðrar trupulleikar at stríðast vid, ein so stór uppgáva at loysa, at SEES MAEN VANGILASNSÐ WED — OG UNDAN HEIMS- BARDAGANUM Neyvan er nakað land í Europu, sum er broytt so nógv síðan heims- Íbardagan seinasta, sum Ísland. Stórbroytingar eru farnar fram, í vinnulívinum og sum heild eru figgjarvånirnar broyttar heilt mun- andi. Alheimskreppan i 1930—32 stedgadi ti framgongd, sum hevdi verið so at siga uttan íslit síðan aldarmótið. Og 30' árini vóru hørd |fyri íslendingin. | Í 1939 | var tjóðarinnløogan 200 idcllars pr. íbúgva. Fiskaframleidsl- lan var tå 277.000 tons og útflutn- ingurin gekk fyri høvudspartin til | Sudureuropu, og sum isfiskur til Tyskland og Bret- | lands. sum saltfiskur Fiskiflotin taldi tå 24.000 tors, frystiteknikkurin var ókendur. íslendingar áttu onga flúgvu- maskinu til uttanlandaflúgving, og handilsflotin var tá uppá 15.000 reg. tons. reg. 18. februar 1967 ss [ff [[[—————————m———PDm…mmm hon verður ikki ioyst uttan eini munandi njålp frå tí almenna. Vit hava íingið skúlar yviri á VRV, ein stovur, cum hevur víst, at hann fyr mongum árum síðani átúi at verið komin. Og tíbetur eru nú øll tekin til, at handikappaði nú verða tíkin meira og meira við í vanligt ar- beiði. Almennar skrivstovur hava gingið á odda, og privatar hava tikið eftir. Hetta eru góð tidartekin, sum boða frá, at revalideringartankin so við og við verður førdur út í lívið, hóast ynskjandi er, at hann var í einari fastari legu. Tað er ofta so, at tey handikapp- aðu mangan ikki verða mett at vera verd somu lón, sum fólk, ið hava allan førleika sín. Tey vera ti lønt vánaligari. Hetta avgjørt skeivt, tað má verða so, at hann, ið verður settur til eitt ávíst ar- beiði, eigur at fáa fullar lønarsømd ir, sum ein; ið hevur allan førleika er sin. Sosialmålini i sini heild eru ein tíðandi postur á landsins figgjar- lóg. Men hesin parturin, sum skattaborgarin fyri ein stóran part skal bera, hevur lætt so munandi um at kalla i hvørjum heim í Før- oyum, ført við sær tryggleika ístað- in fyri ótta fyri framtidini, at henda vildu vit ikki verið fyriuttan í dag. Men hóast vit eru komnir so væl áleið, so svítast ikki, at vit enn liggja ov aftarlaga. Lat okkum ikki skjóta skuldina hver eftir ødrum. Og lat okkum ið hvussu er ikki skjóta skuldina á danir, sum føroy- ingar eru so raskir at gera. Henda framferð er meira eitt enn uppá ómansliga tekin uppá nakað annað. Sannleikin man vera, at føroying ar ístaðin fyri at hugsa um tey | fanatismu. Í londum uttanum okkum gera tey nógv fyri, at tey sum avlamin eru, |mål, id vissuliga føra vid sær betri trygd og størri livsgledi fyri hvønn einstakan. hava malið um onnur mál. og tí gloymt tað sum fyri fóti lá. | Tað er tí neyðugt hjá sitandi |landsstyri, beinanvegin nú at hava frammaliga í huganum vit ikki koma aftur í | sosialmålini soleiðis, at Ísomu stóðu sum vit eru, at okkara Í sosiallóggir verða settar fleiri ár lafturúr, í mun til hini norður- {londini. Júkup Lindenskov. eysturoyar heilsøla. saltangarå telf. runavik 7400 telgr. eystursoelan