mikudagur 22. februar 1967síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 15
SOSIALURIN
22. februar 1967
Tvinni hol ...
(Framhald frá 1. síðu) |
Eitt val stóð fyri durum, og aðr-
ir menn komu til. Málið var tik-
ið upp av nýggjum, og nú bar
væl til at fáa hetta til slíka við-
gerð og til slíkt álvaratos, at upp
skot JAVNAÐARFLOKKSINS |
varð samtykt.
UNDIRTOKA VERÐUR |
FRÁ ØLLUM FLOKKUM
|
beinleið- |
Eingin flokkur noktaði
is at vera ímóti bergholunum í | Håkun Djurhuus
Norðoyum; men vit vita, at bu- |
skaparráðið setti seg hardliga ímóti, |ferðslumálum. men eisini aðrar
og vit vita, at ein meiraluti í tá- (vegir. Síðan spreingjarskot Hákun |
sitandi = landsstýri harðliga hvesti |Djurhuusar á sinni, er tað hent, at |
frá sær, tí tílíkt var at tveita peN- | hansara landsstýri er farið frá og
ing burtur til einkis. Slíka talu „$rir menn hava tikid við aftur.
vildu aðrir íkki hoyra, og ein |Ty verður tað ikki Hákun Djur- |
teirra. ið kom at verða boðberi huus, fyrrv. løgmadur, ið letur |
|seinasta skotið av, men núverandi
løgmaður, sum á sinni gjørdi tað
møguligt at útinna eitt slíkt stór-
| verk.
Ti uttan um 60 MILJÓNA
| GRUNNIN var hetta ikki kom-
| ið. Uttan 60 MILJÓNA GRUNN
IN einki berghol — hvorki til
; Árnafjarðar — enn minni — til
| Norðdeplis.
| LÍVSKROVINI VAKSA —
GERAST STORRI OG STORRI
|
| Árnafjørður var ein bygd, ið lá í
tí myrkastu niðu. Tað bar til at fáa
ljós hagar, men tað bar ikki til at
fáa hitt rætta sambandið við bygd-
Poul Jacob Olsen |ina uttan so at gjørdur — vórðu
møguleikar tann vegin, at berghol
fyri hesum stóra livsmåli Norðoy- |vard gjørt. Vit hava i dag roynt
inna var Poul Jacob Olsen, løg- |henda møguleika. Vit hava fingið
tingsmaður, sum ikki bert kom atlejtt samband, ið ikki bert má verða
Hast fyri at fáa sjálvt uppskotið , ; 1.
stridast fyri at fåa sjál PPSKOU | nordoyingum til góðar, men eisini
framt men, sum eisini hevur borið 7 |
LL: ; , mongum ødrum. Einki kann vera
ikki minni enn tvinni uppskot fram | de
um at gera brúgv um Hvannasund, verri enn at liggja i slikum sam-
soleiðis at eisini Hvannasundsmenn bandsloysi, at tað forðar monnum
; |
og Viðingar kundu fáa fulla nyttu |
he Í
av hesum týdningarmikla sambandi |
Hesi uppskot, ið her er sipað til,
eru ikki framd enn; men vit iv-
ikki í, at sama hátt sum
tað eydraðist JAVNAÐAR-
FLOKKINUM at fáa uppskotini
ast á
um sjálvi bergholini framd, so
verður tað eisini at eydnast af
fáa henda seinasta partin full-
gjørdan eisini.
Ein brúgv um Hvannasund er
ikki nakar smákostnaður at taka
stóðu til einastaðni millum 2
og 3 miljónir men eisini hetta
er mál, ið ber væl til at loysa
i ÓLÍKUM TÍÐUM Petur Mohr Dam
HENDI AVREKSVERKID
at útinna dagligt verk til frama
Greitt er frå, at tað vóru javn-
I , fyri fólk cog land. Eingi spor
aðarmen bóru uppskotini fram E
um bergholin Norðovum Víst eru frægari farin enn teirra, sum á
ar ikki undirtøkan hin besta; men nátt og degi hava treða hina nýggju
tá ið fyrsta spreingjan fór fram, gotuna norður um Fjall eingi
x I ir lurhiu«s fyrrs É
ar l fåkun Djurhu EYTTN.. | orð Í verið søgd og betri fram-
fullo + mill bí } te ð talað fvri 60
ruttgonfgi ni
Ko, 1
Klakksvil y Árnafjørð Brc nilj nin ) rdi hetta
ingar far ram ikki bert í sam- |størverk møguligt
ið búgva norður
móti úthavinum, er spurningurin
um veg eftir oynni samstundis
spurningurin um lív ella deyð.
Kemur vegurin ikki rættiliga skjótt,
| avtoftast bygdirnar.
Fyri okkum,
Vit fara ti at biðja landsmenn
geva gætur eina løtu, meðan vit
greiða frá hesum fyri okkum —
og landið so týdningarmikla
máli.
Nú vita vit, at onkur á stórpláss-
unum hugsar sum so, at tað kann
ikki loysa seg at leggja ein veg
fyri fleiri milliónir krónur norður
til hundrað fólk. Ja, onkur heldur
kanska, at smábygdirnar eru sam-
{felagnum til byrðu sum er.
Men er hetta nú so?
|TAÐ ER NEYÐUGT AT SIGLA!
Tað man eingin ivi vera um, at
Ísjógvurin verður lívsgrundarlag før-
oyinga ið hvussu er alla ta framtíð,
vit í dag kunnu hóma. Tað er —
|og verður — neyðugt at sigla.
Og skal siglast, má onkur manna
skipini, og hetta fólk kemur fyri
ein stóran part av smábygdunum.
Tá vil onkur siga sum so, at teir
siglandi menninir sita betri fyri á
|stérplåssunum, har skipini eiga
(heima. Og rætt er tað, at nógv
Ísjófólk er flutt av bygd til stór-
|plássini, men latum okkum dita
leitt sindur nærri at hesi fólkaflyt-
ling.
Ein slík kanning vísir, at sjó-
fólkið flytir ikki til stórplássini
fyri at halda fram við sjólívinum,
í|men fyri at fáa sær arbeiði á landi.
| Vit kunnu taka okkara
|søkn og kanna fólkaflytingina hig-
jani seinastu 20 árini. Úrslitið er
|hetta: av 36 tilkomnum
|sum fluttu burtur vóru
31 fiskimenn
2 útróðramenn
3 handverkarar
sum dómi
monnum,
| Av hesum monnum eru í dag:
3 fiskimenn
3 útróðramenn
| 17 handverkarar
| 7 arbeiðsmenn
| 6 skrivstovu-,
| 0. á.
Kanna fleiri bygdir fáa vit
ivaleyst somu myndina. At landið
liggur hava kanska íkki
oll hugsað um, men hetta vísir,
hvønn avgerandi tydning bygdirnar
listarmenn
vit
soleidis,
hava haft — og hava — fyri lands-
ins búskap. Tað vísir eisini. at
fólkaflytingin er annað og meira
enn ein spurningur um at skifta
bústað, tað er eins nógv ein spurn-
ingur um at skifta vinnu, og bú-
skaparliga er hetta tann størri
spurningurin, sæð úr landssjónar-
miði.
LANDBÚNAÐURIN
OG STÓRPLÁSSIÐ
|
Og
landbúnaður okkara er meira fram-
komin, fer hann at hava teir
bestu møguleikar, um vegur verður.
Fyri tað fyrsta er oyggin so long,
nógvum og góðum dølum.
her
at hon verður ikki røkt til lítar
sum samgongan er. Av avgerandi
týdningi verður eisini at kunna
flyta búnaðarverurnar dagliga til
|stórplássið.
Tad er einki at taka seg aftur í,
at Klakksvíkin eisini í framtíðini
fer at vaksa, tað eru allir møgu-
Upprop frá kallsoyingum
|gongu her norðan fyri, soleiðis at
Kallsoyggin er ein góð oyggj við |
tá |
Latið okkum fáa veg!
ferst ikki, men er eitt varandi
|virdi, ið ikki ger landið fátækari,
men heldur ríkari.
leikar til tess. Tað er tí her —
sum allastaðni — av stórsta týdn- LÍVSVIRÐIR í VÁÐA
ingi, at stórplássið hevur eitt »upp- | At tað, sum ikki eigur livsins
land«, ið lata kann búnaðarverur- |rætt, má týnast, kann stundum
nar. tykjast harmiligt, men so er lívsins
lóg.
TÍÐARINNAR KROY
Hvor tíð hevur sítt snið og setur
síni krøv, og bygdarfólkið krevur í
dag somu hentleikar sum fólkið á
stórplássunum. Ravmagnid man
skjótt fara at koma, men enn meira
týdning hevur vegurin, ja, tað er
Soleiðis sum vit hava lagt sjónar
mið okkara fram í hesi grein, kann
eingin vera í iva um, "at vit halda
okkum eiga lívsins rætt.
Um tað skuldi hent, at hesar
bygdir, hóast tað, skulu týnast, tí
tað almenna vil ikki leggja ein
veg, meðan tíð er, so er tað meira
vandi fyri, at bygdirnar avtoftast,
kemur hann ikki rættiliga skjótt. enn harmiligt. Ti tá søplast ikki
einans buskaparlig virdir, men eis-
ER LANDIÐ OV STÓRT? lini onnur virðir, ið ikki kunnu
-: í F >rast upp í peningi. Tá gongur ein
Ein má spyrja: er land okkara |" PP P 8 somEN .g
Í ; : í ; OD heimur, ein tilveruformur, til
so stórt, at vit hava ráð til at siga | X ; p Kiers
; . grundar, ið goymir nógv virðismik-
sum so: hasa oynna tveita vit bara ið í
ið í sær.
burtur, tí vit halda ikki, tað loysir |
seg at leggja veg eftir henni!
Sjálvandi ber hetta ikki til, men
vit eiga tverturímóti at fáa Kalls-
oynna upp í eina nútímans sam-
MEN SIG, HVAT GER TINGIÐ!
Vit hava fleiri ferðir heitt á løg-
tingið um at taka sær um reiggj
áðrenn ov seint er. Tað skulu teir
eiga, teir sýta ikki beinleiðis. Ja, í
1964 samtykti tingið enntá at pro-
ljekterað vegin, men lítil álvar
mundi vera í, tí enn hevur eingin
maður sett fótin á oynna at kanna
líkindini fyri vegagerð.
Okkara áheitan — og krav —
til tingið er nú, at málið verður
tikið upp til álvarsliga viðgerð utt-
allar Norðoyggjar verða ein eind.
Ein góð byrjan er gjørd við berg-
holunum norður um fjall og vegn-
um Viðareiði-Hvannasund, sam-
band um sundið má eisini koma.
Eftir Kallsoynni má vegur gerast
og ferjulending á Syðradali, har
framtíðar ferjan millum Klakks-
víkina og Eysturoynni kann leggja
at. an dvøl. Vit vænta, at nakað verð-
Hetta kostar milliónir, tað er ur gjørt longu í hesari tingsetuni.
eink yvir at dylja; og — hugsar
onkur — slík ílegging loysir seg |(SÓKNARSTÝRIÐ FYRI MIKLA-
ikki. tí peningurin kundi verðið| DALS SÓKNAR KOMMUNU
betri nýttur á annan hátt. Men hav
ast má í huga, at slík ílegging for- | Jógvan Joensen, formaður
L / i
Tað verður her gjørt kunnugt, at Tórshavnar kommu
na nú hevur opnað pláss vestanvert við Oyggjarveg-
in, har avlopstilfar frá útgrevstri skal verða koyrt.
alt ið
Hereftir verður tí álagt fólki, at avlopstilfar
stendst av útgrefstri av byggigrundum, vegagerð og tí-
líkum t.v.s. mold, eyrur og grót skal koyrast á nevn-
da pláss. Samstundis verður strangliga bannað at
leggja slíkt tilfar nakrar aðrar staðir, sum til dømis
fram við vegirnar.
Einki annað avlopstlifar ella burturkast má koyrast
á nevnda pláss, men verður hetta víst til onnur pláss,
eftir nærri avtalu við kommununa.
Tekniska nevnd Tórshavnar býráðs
Føroya Livstrygging
Torshavn
kann verða
Hjá føroyska livstryggingarstovninum
rentutryggingum
tryggjad øll sløg av livstryggingum,
og eftirlønartryggingum.
Vendið tygum antin til skrivstovuna á
telefon 1090 ella til umboðsmannin John
Hoyvíksvegur 24, telefon 3414.
| Foroya Lívstrygging
Kongabrúnni,
Sivertsen,