leygardagur 6. mai 1967síða 4

Nr. 35 Ársskeið fyri lærarar og studentar í føroyskum máli og bókmentum Á Fróðskaparsetri Foroya verður frá 1. september 1967 til 31. mai 1968 ársskeið fyri lærarar og student- ar í føroyskum máli og føroyskum bókmentum. Høv- uðslærugreinirnar vera: føroyskt (mállæra og målsøga) og føroyskar bókmentir (kvæði, tættir og nyføroysk- ur skaldskapur). Hjágreinirnir verða: islendskt, gom- ul skrift, bókasavnskunnleiki. gomul føroysk búseting ge gamalt føroyskt arbeidsliv. tímar hvønn seinnapart uttan eru allir vanligir skúlafrídag- verður 2 Undantiknir Undirvíst leygardag. ar. Lærarar. sum. hóast teir taka lut í skeiðinum, fáa undirvist við skulan, har teir eru settir. fáa tímatalið lækkað 12 tímar um vikuna niður í 20 tímar. Aðrir lærarar fáa tímatalið lækkað 4 tímar afturat niður í 16 tímar um vikuna og sleppa at undirvísa við kom- munuskúlarnar í Havn hetta árið. Hesir nevndu tím- ar koma at vera fyri middag. Hóast tímatalið verður lækkað. verður lónin óskerd. Luttakarar kunnu. um teir vilja, eisini søkja um at búgva í búrúmunum á seturshúsunum. Teir. ið ætla at taka lut í skeiðinum, verða skrivliga at boða Fróðskaparsetri Foroya frá fyri 20. maí 1967. FRÓÐSKAPARSETUR FØROYA Haldið Sosialin! PORAT TV TAKS RS RTS TR Max Catto: FEIGDARFUGLAR Framhald) meira ivingasamur. truarlig Gosholid he 2 ka- sæd. Hann ypti oksl í iva: rørur við tær. sum tå eldur | Held verða Vit d e kvkmyndarhøll. Tað var her long sløtt sloka. ein sýðki Í yLat okkum bara halda frame. fjallinum. larl roykurin saml- v0i faðir Doonan. xíað ger) líkasum renna samlar einki annað. avIST, NALDIÓ. Sólin var enn ikki Kom »Ikki tad?« mælti Marcel n høgt á himmalin, at non „vit kundu farið hagar. vit náddi skuggunum niðri á botni . komu frå« neðra var men ljósrípan frå i . 6 . lekan rkareyð. Tað var >Nú er ovseint. Eg trúgvi, at dekal my evð. að val 2 5 , } jer eini St i. skøeufin |Ylt skulu halda fram«, segði leist Einki a IVAasS 1 SKOEU £ ; ta i loga fadir Doonan. mundi vera oga. ; á } al 11 »A«. Segði Marcel hart og Mest sum fyri at arga okkum land mi {| 4 . Lr 2 Spélandi. > gum rugva, á kom eitt lítið æl. Men nátúr- |P ; er De : LL: LIS [Vit skulu halda fram? So eru ir seinkaða sløkkjulk gav tað ikki harraboð?< Hann star- di at prestinum í mótmæli. >Ég eri fransmaður. Eg trúgvi uppá rr fólkaræðið. Eg haldi vit skulu eykadyr = 20% atkvøda um hetta«. bergsíðuni, og 1: 1 Uppskotid var ikki so burtur fella, id me av leið í mínum oyrum. »Tygum nýtast ikki at so illur á Doonan. »Hvussu ikki mikla vón. Fjallaslokan tok at treingjast so vid og. Tær rytutu sidirnar reystar ppfrá. Hesar vóru bert sprunga kanska tær bert kundi beina fyri ollum Charlie kom aftur til okkara og slotaði upp í loft; illa heitin helt hann fyri: »Ta0 er eldur í harniOri«. stóðu vóru vera meg<. segði faðir mangar atkvødur : … (hava tygum í hesum felags »Tad er næstan all astaðnis OT É eldur eði faðir Doonan skapi?« IU IK, Ser av ( an. . ak »Allar atkvødur einglannac, »Jamen, vit skuldu helst segði faðir Doonan skemtandi. sloppið okkum undan eldinum yKunnu tygum for fanan ong 1 . X 4 I *( er ( /Z að at z p F Her er ikki nógva staðmis at húð tala í álvara. madur«, fara.« | = frópti Marcel útlúgvaður. >Her yTað verdur«, segði faðir jer talan um lív ella deyða. Doonan, og helt fram við ti »Ja, men táið talan er um lív fróma sjálváliti, ið eg so ofta |ella deyd, er júst nytta í atkvød var fúkandi av: yútvegir eru um einglanna«. til. at vit kunnu renna undan.| yHesin maður er um neyðugt skuldi verið. Ísálarliga. Sig honum Ætlandi helt hann, at tær segði Marcel. maktir vóru í himmalinum, ið| Charlie ypti øksl, so knapp- fóru at ansa eftir ti. Charlie var 'liga ræddur. »Kanska vit ganga einoygdur, okkurt, SOSIALURIN EI =$=/(Q}/=/V--A HUGSA TYGUM UM AT FERÐAST TOSIÐ FYRST VIÐ f0E 5/75 SORVÁGUR TLF. 103 Føroya Livstrygging Torshavn kann verða rentutryggingum Hjá føroyska livstryggingarstovninum tryggjað øll sløg av livstryggingum, eftirlønartryggingum. og Vendið tygum antin til skrivstovuna á Kongabrúnni, telefon 1090 ella til umboðsmannin John Sivertsen, Hoyviksvegur 24, telefon 3414 Føroya Livstrygging 6. mai 1967 Keypið frá teimum, ømm lýma í SOSIALINUM ! e dejlig nem varme | 6 god økonomi e indbygget tank..e | Pf. Valdemar Liitzen } Tórshavn — tlf. 1020 h— —W———" "iii okkum beint í Oføri. Eldur er í |reiði: svertingurin sendi honum |og beint ímóti okkum. harniðriæ. forborgið eygnabrå, men segði | Utpindur suffadi - Marcel. »Vit eru komnir um so mang |sum líkasælur: »Triggjar móti |Fólkaræðið hevði svikið hank ar meinbogar«, segði f Doo |tveimum. Tygum vunnuc. | ongantíð aftur skuldi hann nan. Lat okkum hava tol, lat| Og fólkaræði tók við. vit (líta tí nakað til. »Eydnan er okkum taka vandarnar sum teir |tvarraðu framó. ikki við okkum«, murraði koma. Vit náa ikki at Eg fataði hetta ikki. Var (hann, og tað ljóðaði sum tað við aftur. skonnartin bíð: Harry Frobisher so óvæntað um til sólarris imorgin« komin til ódagar við vinir sín- Vit skuldu eisini haft okk- ar? Ella var hann farin í part urt at sagt here. Við presti. av tí at hann ímóti »Tit hava longu sagt tað. |sinum vilja var farin at trúgva Lat okkum so fara« uppá hann? Fyristoðukvinnan Men nú vildi Marcel ikki kom undir liðina á mær og tesk gevast við sínum. »Vit fara at aði: »Hvat er hetta fyri nakað? atkvøda«. Hann hugdi at Char- |Ein veit ongantíð. hvat ið hesir lie. skelmar = kunnu finna uppá | Charlie suffaði við: »Eg at- næstu ferð! kvødi fyri at venda viða »So eru vit tveir í parti«, da gagnar segði Marcel. eg. Fyristødukvinnan hevði seg| »Er tað tygum ikki meguligt nærri uppundir faðir Doonan: at síggja nakað gott í ødrum so vóru tey eisini tvey í tí part- | menniskjum?« gløddu oll at mær, | »Ha«. segði eg håandi, »tyg- um skuldu heldur víst mær eitt teimum beste. segði inum. So men eg valdi at vera vinglu- skøltur og segði: >Slepp mær |gott fyridømi og farið inn I frá at blanda meg uppí. Fram |kjarrid við Marcelli. og aftur. tað er eins vónleyst.| Hon oysti beinanvegin av »Nu hugdu tey at Harry men kortini svaraði hon: »Eg bisher. (Eingin hugsaði um at leri farin at hava álit á teimume Íspyrja tær tvær sjúkrasystrar-| »Tygum munnu vita, hvat ið nar). Men Frobisher gjørdi oll tygum skulu gera«. bilsin, ikki minst meg. »Fadir Doonan hevur rætt i, Hann hugdi smoykin yvir 4 at vit oll eru blendingur av góð faðir Doonan og segði uttan at um og illum«. ivast: >Ég fari við honum. »Mest av illum. tá ið til skal Prestur ljósnaði so í andliti, at takast og lívið er í váðaæ. tað var sum neonlampa var| yTygum eru so súrur sum |tendra inni í honum. eitt grønt súrepli. Royn onkun- | »Vid honum?« spurdi tid at vera eitt sindur av einum | el og blunkadi í iva. menniskjavini«. | »Fg havi atkvøtt«. | Á ja. vit høvdu allan manna- | | | Fro- Mar- »Men er...“ (kærleika fyri nevdini, ið til var. »Tu segði teg trúgva uppá (Vit vóru nettup komin um lfólkaræðið. Hvat ætlar tå nú (hornið á slokuni — og stóðu nú |gera valið til einkis?« landsíðis múri av royki, ið var Marcel risti við høvdinum blandaður við reyðum flykrum. llíkasum fyri at hugsa klárari. Vindurin kveistraði hann við (Hann stardi at Charlie í villa- fúkandi ferð gjøgnum »Teir sera tað, sum teir hal- | trongan | skuldu verið hansara síðstu orð á deyðastrá. »Vit høvdu verið undansloppin, um vit høvdu farið aftur igjøgnum grivjuna. Rópið nú á einglar tygara og bið teir redda okkum burtur úr hesum »piece de merde!« Hann |gálvaði læandi móti faðir Doo- nan. »Men hetta væntaði eg al- (tíða, segði faðir Doonan. »So«, segði Marcel mótleys- ur, vog so hava tygum leitt lokkum beint útí? | > Fyrr ella síður skuldu vit |sleppa burtur úr ti. Og har eru hellini«, faðir Doonan ótolin. Hann peikadi niðan t segði líðina. og har sóust fleiri smá glopur. >Har finna vit skjól. um enn tað ikki er so gott sum ynskt kundi verið. So bíða vit har. Eisini vænti eg regn. | Marcel risti við høvdinum og |var málleysur. Eg hugsaði við (mær. um Móses kundi vera leins vissur og hann, táið hann (segði: >Ég vænti vatn av him- Hliæ. táið hann slóg á klettin. Eg |haldi at Charlie var so undar- [liga við. at hann fekk ikki í lag at rísna. »Tygum vænta | regnið?< | „Hví ikki tað? yTað eru einglar hansara«, segði Marcel so speiskur. »Vita [tit ikki tað? Hann hevur bein- leiðis samband við himmalin log nú hevur hann sent bod eft- ir einum lítlum mirakli. Ikki so ógvisligt. ikki sum tað hjá Eli- asi, men nógott til...e (Framhald) AAA