leygardagur 8. juli 1967síða 7

só H i | A - í , seint. Hann er lidugur«. á Frobisher koma framat honum 8. juli 1967 Korrespondentur Til leiðsluna søkja vit skjótast kvinnu við korrespondent- prógvi í enskum og týskum. Pf. SKIPAFELAGIÐ FØROYAR Vegna summarfrí verður kassaavgreiðslan í Tórshavn afturlatin frá 10. juli til og við 22. juli. TELEFONVERKSKRIVSTOVAN góðgæti frå Frants ... vert at bíta merki í HEILSØLA *";; FRANTS RESTORFF u Max Catto: FEIGDARFUGLAR (Framhald) Frobisher setti å. Hetta var Frobisher stóð og bant reipið |grovt skemt, hugsaði eg — bert tvørturum seg; hann kagaði út Hítil stubbi var nú eftir av mann av bakkanum við døprum yvir- |inum og hetta var sum at royna brá og segði: »Hoyr hann, hatta |at fáa avgamlan prop úr fløsku ljóðar hugaligt«. |við berum hondum. Handatak »Eg hevði ikki gjørt tað, |Vinnanna slepti í heilum, slip- segði Charlie. jutu fingrarnir orkaðu ikki at yTað veit Gud tú hevði um |halda. Eg visti, hvat ið fór at |verða, og tað var eisini so. Tá Svertingurin hugdi yvir á fað- |ið taki glapp, hvakk Marcel ir Doonan og tók uppaftur: |burturfrå — tað gjørdi seg lítil „Ikki skal tå Harry. Tað er ov- |alda, sum tå ið tað er fjarandi sjógvur, og Marcel var nú ein |metur frá bjargara sínum. Nú stakk bert høvdid uppúr, sum fótbóltur, ið leikararnir hava latið ligið eftir á gróp- jaðum vølli. Og høvdid segði: |»Nu er gott Harry. Tú hevur |gjørt tað, ið ein kann vænta av VINIK. eg slapp tær framat«. | | Harry Frobisher hugdi argur at honum og byrjadi: »Ongan- tíð hevði eg hugsað at tú...c Mál hansara datt burtur í ill- sinnismurran. Hann lesti seg út- fyri og hugdi ákærandi at Char- lie. og so hvarv hann, meðan hinir góvu út av línuni. Hann | | | | |} | liðaði seg sum ormur oman-| »Men tað er ikki nóg mikid«. eftir. »Tad er helst meira enn eg) Tað tóktist sum tann hála |hevdi gjórt fyri teg«. segði runan var livandi, hungurs- |hann, og Frobisher mutaði stungin vera, ið gladiliga slúkti ímóti. Hann sveiggjadi tóm- hvørjum nýggjum ofri, henni |hentur á endanum á linuni, og beyðst. Tað var ikki meira enn hane hugdi ikki at høvdinum. at eg så Frobisher. Bert sliput, |»Far so uppaftur«, segði Mar- óslætt spor sýndi farvegin eftir |cel. hann. Høvd og akslar Marcels | Harry Frobisher svaraði ikkt stóðu upp úr evjuni. So sá eg aftur. Marcel helt á: Drála nú likki longur. Fyri mína skuld. — so at siga. Nú hoyrdist hann | Hetta er ikki løtan at sýna ó- rópa. »I atid gretta«, men reip- |ekta dirvi. Far nå upp við tær«. id var å enda. | »Tad hevur ongan skund«. Frobisher rætti armin út. ib skunda tær, eg biði teg...< Hond Marcels næ k-ist, fingr- | »Jamen, hvat fanan er tað tú amnir tóku um hvønn annan. |vil hava meg at gera?« segði SOSTALURIN Grønlendsk bygging fyri 157 milj. Frá 1. brúka danskan pening, meðan tetr juli fóru grønlendarar at frammanundan hava brúkt serligar ið Grønlandi, einans og sidan grønlendskar brúkast i myntir , kundu grønlendski handilin hevur 1953 í umfar grønlendskar myntir. átt einkarrættin til at senda Íbúðarbyggingin í Grónlandi hevur átt um tridjingin av teim jåttanum til byggi- og iløguarbeidir sum fara fram í Grønlandi í hes- um ári, neynliga 157 milj. kr. Samtals metir grønlendska tekn- iska samskipanin við eini ætlan uppá 235 milj. kr. Við í hesum tali eru roknað stuðul til íbúðarbygg- ing, kommunal arbeiðir og arbeiðir fyri privatar stovnar. talubrekað, Frobisher, ovursintur. >Vil tú at eg skal lata teg sita eftir her einsamallan?< Eg skilti valla svarið, ið Mar cel gav. Men eg haldi at hann sótu eftir við tampin og stardu álspentir at hvørjum øðrum og jat mær, líkasum at vit skuldu |hoyrt betri í felag. Eg fangaði ljóðið frá Marcel, ið var bitra |bónin: »Fyri fornar sakir. Eg |vildi ið hvussu er gjørt tað fyri teg«. >Tað må kunna…« »Einki. Eg orki hetta ikki«. | »Bida«. | ÞEftir hvørjum? Eg eri deyð- |ur«. | Aftur ein bønandi teskan: |»Eg — pinist«, segði Marcel. |»Nei«, segði Frobisher og tók laftur til tað dýrasta: »Nei«. | So hoyrdist pínda mál Mar- cels í einum rópi: >Hjálp mær fyri Guds sakirl< Sjálvt tey vantrúgvandi hava Guds navn á munni á neyðarstund. Eg sá Harry Frobisher hyggja niður, høvdid vendi sær upp „móti honum; tað var so lítið leftir at síggja av manninum til hvussu stórari neyð hann staddur — til tess má síggjast lein kroppur, ið lemjist av pínu. burtur. Hann tók at lesa seg uppaftur — og so beklaði hann, eg haldi við vilja. Hann snáv- aði á. og við øllum kroppinum at koma sær upp aftur — Goldið 1967 segði: »Ger av við meg. »Nei«. Faðir Doonan og Charlie | Knappliga vendi Frobisher sær | Í ár kemur kendi norski skúla- eftirlitsmaðurin, Leif Kialland, úr Asker kommunu at vera høvudstal- arin á stevnuni, Áðrenn Leif Kiel- land fyri nøkrum árum síðan gjørd ist skúlaeftirlitsmaður i Asker. var hann í mong ár skrivari í Norsk Lærerlag. Hann hevur arbeitt nógv við útbyggingini av 9. skúlaári og hevur í mong ár verið formaður í estiá ÆB Státsins lutur í teirri socialu forsorgini Ætlað 1967/68 1968 69 (tað hevði ikki verið neyðugt at |gjørt so nógv av, hann helt |framvegis í endan. Men runan (dróg undan honum, flødandi jalda reistist og táið eg vendi |mær frá at hyggja at honum, sá |eg, stirur av ótta, at einki meira sást til Marcel. Eg vendi mær á móti faðiri |Doonan og Charlie, og í eygum mínum lósu teir tað, hevdi sæð. Ég lurtadi eftir tivandi anda Harry Frobishers, meðan hann stríddi seg upp eftir band- eg inum. Hann tveitti seg inn um | upsina. spýi og varð liggjandi. Fyristødukvinnan hugdi at hon- um vid ørandi óttafullum and- liti, faðir Doonan risti kross (fyri seg. Eg hjálpti Charlie at |fáa Frobisher uppaftur at stan- da, og hann dålkadi okkum so jilla, at eingin tryr ti — tað tykt ist sum at hann hevdi tikid part jur runudykinum upp vid sær. | Litil løkur var undir hæddini. |Har fór Charlie við honum at tvága. Í herðindi av manna- kærleika mær dámdi einki jeyguni á Frobisher — beyð eg mær til at koma við. men Char- [lie koyrdi meg harðliga burtur log risti við Rhøvdinum. Teir |vildu helst hava sorgina fyri at ein rættiliga dugdi at meta, i |SÉ8 sjålvar. var | Har var tøgn eftir, tå id teir |foru. | Nú fóru vit at skunda undir lat fáa børnini á gongd. Tað var jut av lagi drugvført, ti so títt | jog knapt, at vit høvdu vakt Inókur, smokkaðu tey saman laftur og svóvu fast, beinanvegin arbeiddi og stríddist hann fyri |vit vendu okkum frá teimum. | men |'Tey smáu dimmu andlitini vóru | ati“ Á á "tlf. 2120. Tórshavn | Nr. 53 LANDSSTEYNA FØROYA LÆRARAFELAGS VERDUR i DØGUNUM 25.—28. JULI |Norsk Skolelederlag, sum i 1964 var innlimað í Norsk Lærerlag. Skúlastjórnin hevur givið sítt til- mæli til, at lærarafólk, sum ikki |hava fingið summarfrí, tá ið stevn- lan verður, kunna sleppa á stevnuna |treytað av, at tann mista skúlatíðin |verður tikin aftur á annan hátt, og at skúlamyndugleikarmir samtykkja |hetta. | Aðalfundur Føroya Lærarafelags |fer fram mikudagin 26. juli kl. 16 |við hesi dagsskrá: 1. Formaðurin greiðir frá arbeiði- num í farna ári. |2. Møguleikar trygging i láni frå Føroya lívstrygging. 3. Studningur til seturskúla. 4. H-F prógv i Føroyum. 5. 10. skúlaár. |6. Seinasta lønarstigid hjá lærarum fyri og við bygdaskúlar Framløga av roknskapum. 8. Ýmist. — 1969/70 — 1970/71 Avlamispeningur kr. 2.627,171 kr. 2.550.000 kr. 4.100.000 kr. 4.900.000 kr. 5.200,000 Fólkapensjónin kr. 6.637.134 kr. 6.200.000 kr. 6.400.000 kr. 9.000.000 kr.10.400.000 Undirhaldshjálp kr. 85.131 kr. 110.000 kr. 100.000 kr. 100.000 kr. 200.000 Pen, til einkjubórn kr. 200.000 kr. 215.000 kr. 250.000 kr. 300.000 kr. 300.000 Forsorgarpeningur kr. 489.430 kr. 630.000 kr. 675.000 kr. 1.300.000 kr. 1.400.000 Tilsamans kr.10.638.866 kr. 9.705.000 kr.11.525.000 kr.16.700.000 kr.17.500.000 kl | á pre re i ET m ge 4 BB i. ; | í hesum er kortini ikki tiknar statspeningurin til: sjúkrakassalagið, rakstur av skúlanum fyri hoyri- og vanlukkjutryggingarráðs ins virki, andsveiku forsorgina, sjúkrahúsini. nu elligomul, tey vóru ikki (longur = óvitar. Vit settu tey í skrúgv — tað var ræðuligt stríð at fáast við hesar linkaðu dukk- ur, at stíva tær av so mikið at tær kundu standa. Men tá ið Charlie og Frobisher komu aft- ur, vóru vit kortini til reiðar at fara. Faðir Doonan hevði longu tikið sín lítla reiðrarmann uppá ryggin og stóð við tí lítla krypl- inum, sum Marcel hevði borið, í føvninginum og ætlaði at bera hann við. >Tað er ikki neydugt«, segði (faðir Doonan«, veg eri ómóður. Dapur í andliti segði Harry Frobisher: »Kom her við hon- um. | Vildi hann sóna og tí taka byrði Marcels uppá seg? Hevdi |hann varhuga av, at okkurt var at gera gott aftur? Fadir Doon- an hugdi so undarliga at hon- lum Hann heyði óivað longu |hugsað til, hvussu vorðið ið var. Hann stúrsaði við, men mótmælti ikki. Hann dróg and- an djúpt inn og setti so óvitan uppá herðar Frobishers Eg varnaðist eftir, at ikki ein (tann einasti vendi sær á at hyggja niður í runugrøvina. (Charlie var undan; Camille fór |beinanvegin undir lið Frobis- hers, og hann legði armin um (hana. Nú var heilt myrkt. Og vit fóru undir seinasta partin |— tað langa. beina vegstrekki omanat tí gomlu træbrúnni, og síðani skuldi vera lættligt tað ið tå var eftir, heyði faðir Doonan sagt frá. sær (Framhald)