leygardagur 5. august 1967síða 5

5. august 1967 LEDE ENE. HUGSA TYGUM UM AT FERDAST TOSID FYRST VID ÆNCOE S/W5V/5 — SØRVÅGUR TLF. 103 Få FØR) PEN å 10. a Keypmannssk Skúlaárið byrjar 4. sept. Næmingar, ið handilsskúla í ár mugu siga frá skrivliga ætla sær áðrenn aug. til undirritaða við frágreiðing um progv, starv | og bústað | S. v. Peter Højgaard Simonsen | Silagøta. ÆÐ JR STAR LUS FESUSEEENEE SELER BIRK ESAUT SD GLEEEK IR | FÆRØSK MARGARINE Vita No I | VITAMINISERET FÆRÐSKI PRODUKi FINT PRODUKT | i i FORD FF DE DT I KE ED ST SM DN TÆER SNE Max Catto: FEIGDARFUGLAR (Framhald) kann fyrigevast, eg hugdi niður. | Mál Harry Frobisher ljóðaði! Har var stort hválv, á tremur so fróðliga yvir til mín: »Teyjav deyðum sálum... Eg haldi eru komin. Nú bíðaði hann|eg bar meg at sum lítil Óviti, mær. Eg tók tann síðsta av av-|sveiggjaði saman við brúnni og lamingunum tað var reiðrar-' ittan hopi av nøkrum slag maður Marcels ja, so leingi tann | 50 eg at hyggja at unga Óvitin livir. fari eg altid at:Marcel við ti lítla andlitinum, hugsa um hann sum kjøt ogjið var púra í villareiði og eyg- blóð Marcels. Av ovurhuga fórjuni sum í glámi. Fyri fyrstu eg útá. Eg hevði óhugnaligan ferð hevði barnið nomið ræðslu varhuga av at troða á pínandi Eg kom tvørturum teir leysu ryggir teirra Charlie og faðir plankarnar og eldin, sum Fro- Doonans; og knappliga rann |bisher hevði sløkt: eg nærkad- mær til hugs, hvor ið skuldi ist tí seinasta strekkinum av halda brúnni, táið teir skuldu brúnni. Eg gekk stivur og há- koma yvirum? Eg hevði yvir- | og so så «eg andlit høvur ikki hugsað um tað fyrr. | Frobishers í mánalýsinum. Ég Men tåid ein er á veg tvørtur- |gjørdi sum fyristødukvinnan, eg um svarta avgrund við nøkrum |rann seinastu sporini yvir til fáum kolaðum brettum undir|hansara. | sær so herðir tað so mikið) Hann tók meg Eg føldi, á, at ein hevur einki annað í | hvussu hann tók um akslar min- høvdinum enn at skunda sær.|ar. Óvitin varð tikin úr kneppi tað ein er mentur. | mínum, og eg sat í leysa eyr- Aftur føldi eg brúnna geva 'inum og skalv. við mesta hugi seg, og eg hoyrdi brakandi ljóð- | til at spýggja. ein reddaður her- ið. tá ið viðurin enn meira sakk foringi. ið hevði vunnið slagið saman... ræðuligt at vita sær; fyri seg sjálvan. men sum hevði { fimladi á, tí even og búkur tapt alt kríggið.. vildu svíkja. eg ætlaði at steðga | Í somu løtu hoyrdi eg róp fyri at summa meg og koma frå Frobisher. bitturt og vón- aftur á beint. eg ynskti mær at !|svikid. Hann leyp framum meg sæð okkurt at styðja meg við. og var komin eini trý fýra stig Træverk var úti á. men eg tor ti 'út á brúnna. alt meðan hann ikki at nema tai cr vitsti. at:rópti sum eitt ørt. Eg hoyrdi fekk ec í. so slenti ikki aftur. ljóð av træ, ið knasaðist pr lin in aa 18 skal tá i okkara tey tjýkstu | megin slitn- men hevði verið hangandi. Oo so gjørdi eg tað, id ikki din 2 | fra SOSIALURIN Skála skipasmiðja & handilsvirki SKÅLA Telefon Runavík Stålskipasmid Sleipistød Skipasmidja Mekaniskur verkstaður Elektriskar installatiOnir Skipsútgerð Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matvorubúð Klædnabúð Kol 7260 Nýmótans fiskavirki vid kuldagoymslum 4 Nr. 61 | | y w | 2 m I Á “hn | r | 9 | & | 3 V o | r, o | , € | ec | % | $ | TIMBUR (> ? Þ HC 69 et? maj ele 8148 - 5265 í Kjølbro, Klekksvik Tplex 20 son; I Telg #. KLAKKSVÍKAR A mjá Ut Pí. }. F. K ;SLERO A TR LOS 0108 me for jon € = = 3 A. BT DØ EINES PN VR = 5012 FLOR SKE NI TLF NT DAA OE OB UA BETHEL — Sverrisgota Bíbiltími kl. 9.30 og prædika ILSØLA 2 HRILSØL kl. 10.30 leygardagin. P/ 3 rsskúli kl 00 sunnu= ÍF FRÁ NT R ES TO R FF | Sunnudagsskúli kl. íl sunnu ——— — dagin. — ———B—————ee adu, dustið stóð uppúr, og so| Sáttliga svaraði faðir Doonan: eitt syndur undan tykkum, tað ikom Frobisher haltandi aftur >Farið!< er einast nurin. Vit skulu helst togaður uppaftur á fast| >Fari Y?« hvat skal tað...“ oll mótast einafer« Og so av fyristødukvinnuni i ti! So var málan aftur og fram |isakaldur hugsaði eg, skal tað sama at brúgvin hvarv undir|tvørturum gjónna men mál kanska verða i himlinum? Ta honum. Tað var so ørandi 'fadir Doonans var so veikt, at/m at verða eitt syndur leitt sjáldsamt hulisligt ljóð úr hann tóktist glataður; róp Fro- liva [ rætt djúpa. svarta tómanum. rætt bishers vóru uttan høpi, hann tt limask t Me sum tað skuldi staðið onkur við | val ; sær stålvum, Í g y l k m í stórari træsleggju og bukað inn |rist ann, í tí hann /gleðislj m aðir Doo á tómt baðikar langt burtur … |tagdi vit at enda spak- IS, Ora leð har tað gekk ein lota, áðrenn eg|mælu indi røx Í tann y ndi vissar Me skilti. at tað vóru svyllarnar. ið | Doonans: Frobishe k Í I smokkaðu niður í dýpið »Onkursvegna gongst tað okk 1 ho ein um tað % { ts | Frobisher legði seg tvørturum HEM SJ i tað. Skundi i ; Ít h; An væl eftir | t > me ; krøkti seg fastan í aksl- : ; ; j mínar. Hann govi útúr sær, | ; . sum at tað skuldi verið eg. ið || ið tyki ; S I hevði svikið hann: >Vit rýmdu SHE ; N 1 Á 1 5 yHug KK um okkum. sig n frá teimum. vit sviku teir! ...« k 1 VD j! lað gongur onkursvegn b Eg segði einki, di einki“ um. at tað átti hann at vita $ Hon var IKKI Daroremn ; iv okkum, at vit ge tu... ta av ol mmanundan at onkur var Mi einasta av okkum, > Nú hvesti faðir Doonan i í { x tann, ið fór at novðast at vera , : „|! mega Undan V ir har: 2, 4: ns var aftul Á rlasmaðurin úr Ír- segði h eftir naryvirt. Eg felti ikki orð . + 1 ; , RA þf K . landi: »Sjålvsagt skulu tit ta ti eg kendi meg sum Judas:|, mug É Frobisl SI Lix 3 + I Hvat er tað annað. ið vit ger as svikið var fullgjørt, vit høvdu så al. i: vni. Hann førk seg ikl LIN AL = Rt 7 hér? Var ikki tað. vit fórt fingið óvitarnar í staðin okk- | 57 Vonleysur stardi eg í veikt tå ifati silvurnenir til? Haldi 1 skjótt i ti silvurpenm; verjið børnini. Tit hava ikki| | ET I pa > Eg risti hann av mær ogi 4 et AN k menna se n , pi: Á |mikla tid eftir.« Faðir Daonan teskadi: »Eg fåi so ilt.« ; 241 m stjórnulýsi i var ikl : rópti so hart. at sjålvt Frobisher . . . 1 Å . Ing Ul Í i S Frobisher tók at rópa vvir|novddist at lurta eft hó : > . . VI € ] V S I um. Beinanvegin svaraði eingin. | hann var mestur ørur av vån-!, í : 1 1 I ; { Tet I d men vit hoyrdu ljóðið. ræðuliga | ovsi og óði. »Tit mega il 1 ljóðið frá Charlie. ið pindist til} svíkja okkum.< rópti faðir Doo fe deyða, og lågmælta mål fadir|nan. »Hetta eigur ikk ver . 3 Doonans, ið rovndi at trovsta.!gjørt til einkis. Fari far Á , : . S HI KK 31 Eg hómaði Charlie, ið lá nidri. | fari nu.« : } nakað styðjaður av Miri Hjá okkum var to ) il Á ' IX y ) l frægast, me Doonan, svarta, avskeplaða !|spentu seg út lurt i ; Fru Í: ,. . } bar ) 1 ( 1 andlitið vendi upp eftir í størstu It fram Me neyð, sum ákæra móti Guði »Vit møiast oll aftur. Tað f num, ið hann trúi ikki uppá... tit at síggja. Vit báðir fara be (Framhald