leygardagur 6. apríl 1968síða 4
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
1
|
7
Nr. 27
URIN
SOSTAL
SLAGIÐ VIÐ LA PLATA
eftir G. LANDSBOROUGH . MICHEL NIELSEN týddi
XVIII.
Moralurin umborð á teimum
bretsku skipunum, ið nú bert lógu
uttanfyri og bíðaðu var 6føra høg-
ur, og hægri bleiv hann aftaná at
fjarrit var komið frá bretska sjó-
Winston Churc-
at allir
Har-
málaráðharranum,
hill.
tríggir skiparar saman
Hetta fjarritið segði,
við
til
av Bath, og at Harwood samstundis
wood vóru útnevndir riddarar
var gjørdur kontraadmiralur í bret-
ska flotanum. Winston Churchill
segði eisini, at Bretland seinri vildi
sýna manningini á bretsku skip-
unum tað tøkk, ið hon hevði uppi-
Tað er sostatt onki
bretsku
borið.
til, at bíðaðu
við longsli eftir, at lummaslagskip-
matrósarnir
ið skuldi stinga nøsina útum, so
teir kundu vinna sær enn meira,
heiður
Umborð á Graf Spee var moral-
urin lågur,
hann kundi vera. Nú tá tyskararnir
skilliga sóu, at tað bar móti end-
hervi-
harafturímóti so sum
hildu jú, at ein
ligur floti
eftir teimum) fóru teir at tosa um,
hvat ið fyri at
sleppa best frá Summir hildu,
at skuldu at
ígjógnum og sleppa yvir til Buenos
Plata, tí har
vóru fólk væl meira vinarliga sinn-
aði móti Týskland enn í Uruguay,
hildu ikki
tí til
Argentina gekk gjøgnum eina smala
anum (teir
bretskur lå og bíðaði
kundu
tí.
royna
teir gera
teir skjóta seg
Aires hinumegin La
men hetta teir flestu tó
vera rådiligt, einasta leiðin
veit, og hana høvdu bretarnir óiv-
að longu steðga fyri. Onkur spurdi
ikki kun-
du hótta Uruguay við at venda ka-
Langsdorff. um teir bara
nónirnar móti bynum, um teir ætl- |
aðu at internera teir, men hetta
helt Langsdorff ikki fór at bera til.
tí
tað fyrsta
okkum.
Uruguay ein partur av
USA fer ikki góðtaka
gera teimum Nei.
dorff mundi óivað longu hava fing-
ið tey syndarligu boðini Berlin:
Søkk sjálvur Graf Spee
hann koma fyri
sum segði, so
bretarnir inn eftir
tað
bert
og fyri annað, so er
Amerika, og
um vit
Í angs-
at
ónáðir.
úr
Um morgunin sunnudagin tann
fekk
118
I
17. desember Harwood boð frå
id tyskarar-
Gral
landi um, at tól,
nir høvdu nýtt at gera
Spee
aftur vid, vórðu flutt i land, og alt!
fyri eitt gjørdu krússararnir seg til
reiðar at meta honum, tí hetta mun
di óivað hava tann tydningin, at
lummaslagskipið ætlaði sær at berj-
ast. So komu tey næstu boðini frá
Montevideo, og tey søgdu, at mill
um trý- og fýrahundrað mans vóru
fluttir frá Graf Spee og yvir til
tað týska farmaskipið Tacoma, ið
lá fyri akker beint við liðina av
lummaslagskipinum. Klokkan 1720.
stutta tíð áðrenn freistin hjá“ týska
skipinum endaði, komu boðini um,
at Graf Spee hevði sett 700 mans
afturat yvir á Tacoma, og at allir |
høvdu havt vidføri við. Harwood
skilti nå, at ætlanin hjá Langsdorff
var at søkka skipið hjá sær, og
krússararnir komu nú furandi við
fimmogtjúgumílaferð inn móti Mon
tevideo fyri at forða hesum. Tað
hevði íkki verið eiti á sigrinum hjá
bretunum um tað hevði eydnast
teimum at tikið eitt heilt lumma-
slagskip. Tað kundi tann týska pro
ikki
tiverri
pagandamaskinan lættliga
greida burtur. Men
seint, ti Langsdorff gav
komu
teir ov
at síga)
havnameistaranum i Montevideo
bod um, at hann vildi sigla longu
klokkan 1815. Um hesa tidina var
havnin i Montevideo smekkfull
fólki, ið vóru komin fyri at síggja,
hesum
øllum
av
endi mundi koma av
og radiospeakarar úr flest
|londum í heiminum ýldi sum svak-
og
slagnum
hvor
inn í mikrofonirnar søgdu |
| hvørja løtu frá. Á 1815
sóu tey 750.000 fólkini inni á landi,
fat Graf
brúnni
við Langsdorff á
60 umborð
akkerini So
høkukross flaggið |
Spee
og bert
at hiva
|fleyg tað stóra
|
mans |
|
byrjaði inn
' upp á stongina, og spakuliga byrj- |
aði risin at sigla. So setti eisini Ta- |
lcoma ferð á og saman við eini |
lrúgvu av sleiparum og smábátum
| settu teir kós móti víðum havi, har |
| mannamúgvan, ið nú ikki ivadist í, |
lat tey komu at verða vitni til ein | førarin boð um at oydileggja hana |du tað vera syndarligt hjá
| bardaga sóu teir bretsku krússarar- |
| nar koma speedandi inn móti teim- |
| um. Men so knappliga skifti lumma
| slagskipið kós og vendi vestur móti
dåm- |
| Buenos Aires veitini. Hesum |
Graf Spee nú helst mundi royna !
Argentina,
best sum hann gjørdist
| at
at sleppa sær til men
púra vísur
í hesum boðini honum frá,
søgdu
| at
Graf Spee aftur var steðgaður,
og at nakrir sleiparar nú lógu
uppá síðuna fyri ta manningina
| umborð. Skipið skuldi hóast alt
| koma at doyggja av ávum harra
| tess.
XIX
ið skuldi
pláss
Meðan bert manningin,
seta spreingievnini uppá Var
jeftir umborð, skundaðu restin av
umborð í ein ar-
So Gral
| Spee enn einaferð ferð á og sigldi
! tyskar unum sær
gentinskan sleipara setti
burtur frá veitini, inntil gronin
rendi inn í bleyta móru. Har lat
Langsdorff akkerið falla, og so
sluppu menninir Langsdorff sum
tann seinasti sær yvir í Tacoma,
sum Sigldi eitt sindur burturfrá fyri
at síggja tað óhugnaliga, ið nú fór
Tað ikki
at tað sigst um tyskarar, at teir eru
tí klokkan 2054, í
lotu sólin fór í kav,
ferð. Síðan kom
ein risaeksplosión, og skipið sýnt-
at Eldur
|kom í frå gronini og líka aftur í
reyv,
at henda. er fyri onki,
| presissir, just
somu sum
brast fyri fyrstu
Ist
verða skrætt sundur.
og kvøldarhimmalin gjørdist
svartur av roykskýnum. Umborð á
Tacoma heilaðu allir tá Graf Spee
fór í luftina allir uttan Langs-
dorff, ið enn einaferð nýtti ta rottu
heilsan, ið týski hevði
hundrað ár áðrenn Hitler.
flotin nýtt
Inni landi,
á leyp ein hvøkkur
gjógnum mannamúgvuna, tå lóðurið
brast. Øll skipini yldu, og fólk rón-
tu og runnu til tey hægstliggjandi
plássini fyri at kunna síggja til-
burðin
Tey týsku skipini løgdu av stað
fyri at sleppa yvir til Buenos Aires,
men tey vórðu steðgaði av einum
kanónbáti Aftana
nógv tos aftur og fram sluppu teir
uruguayanskum
tó at halda leiðina fram.
Sum sagt komu tey bretsku krígs-
skipini on til at kunna
nakad vid Graf Spee, men tå
seini vera
teir
sóu, at veldigi figgindi teirra hevdi
beint fyri sær sjålvum byrjadi ein
og hvør á krússarunum a. rópa
»hurrå« sum var hann svakur.
linum ið
di Harwood lítið, tí hænn hugsadi, |. .
|ini
Í at
Ajax og Achilles kom í allrasein-
asta ljósinum spakuliga strúkandi
fram móti tí brennand helvitinum,
ið segði frá, har Graf Spee lá, og
allir ýldu so av gleði, at teir blivu
so hásir sum ravnar.
Kring allan heim komu boðini,
og enn var tað ógvuliga ymiskt at
hoyra, hvussu tey vórðu framførd.
Bretland og tann parturin av heim-
Hitler tað
stórt upp, men í Týsklandi var tað
illa nokk nevnt. Tað týska fólkið
bilsið. Fyri tveim-
var móti sló
má hava verið
um døgum síðani var tað á ollum |
forsíðum í týskum bløðum, men nú
stóð bert í eini almennari frásøgn
frásøgn frá = propagandamålaråd.
naum: »Graf Spee fekk ikki ta tíð,
ið henni nýttist til at
klár aftur í Montevideo.
gerast sjó-
Ti gav
uttan fyri Uruguayanska sjåmark-
id.« Hetta var alt.
Tað er stuttligt at kanna hetta
sjóslagið og hugsa nærri um, hvussu
endin kundi havt verið. Tað er eis-
heilt víst.
at sjøkrigsførslan Í |
men hálvtannað ár kom at ganga,
áðrenn hann slapp at gera um seg.
Slagið við La Plata var ikki bert
um eitt lummaslagskip ið bleiv yvir
vunnið av trimum krússarum, ið
hervið gjørdu enda á søgnini um
at lummaslagskipið var óyvirvinnu-
ligt
heila tí týska flotanum.
nei, tað var eitt slag móti
XX.
Slagið við La Plata var tó
Ið hvussu ikki
bløðum
liðugt enn.
víkjandi
| heimsins.
er
yvirskriftunum i
Tann 20.
minni enn 3 dagar eftir søkk-
ingina Graf Spee, teir
fáu tíðindamenn, ið enn
í Buenos
desember
av høvdu
Aires eina aðra góða
| søgu:
LANGSDORFF HEYÐI
IÐ SEG SJÁLVAN.
SKOT-
|
Í Nógvir av monnum hansara
|
gitt tað ið hann
|hevdi ætlað sær sjálvum, men hó-
| høvdu lagnu,
last hesum kom deyði hansara sum
| ein hvøkkur fyri teimum. Teir hil-
einum
at skulu
- men kan-
Íslíkum manni soleiðis
| doyggja til onga nyttu
|ska hevur heiðurin nógv at týða
| hjá
|
| Menninir frá ti tyska slagskip-
| konsulát-
summum monnum.
inum búðu nú í týska
1939 |
snoddaðu |
6. apríl 1968
A | [|———||—|—=——|—|—|f||——
Hann segði onki beinleiðis um,
hvat hann æt'adj sær, men tað var
teimum flestu greitt út frá tí máta,
ið hann tosaði til teirra. Tað var
eyðsæð, at hann tosaði sum ein
maður, ið segði farvæl fyri altíð.
Aftaná at hann hevði givið hvørj
um einkultum hondina og sagt far-
væl fór hann inn í rúmið hjá sær
ein maður, ið nú stóð einsamall-
ur í heiminum. Fin maður ið óivað
kæru har
síggja hann
mundi hugsa um síni
ið eldri vildu
og ið kanska aldri fóru at
|skilja, hvat hann nú fór at gera
Men hjá Langsdorff, ið hevði fing-
ið boð um at søkka skipið hjá
og ikki kempa, so hann
laltíð hevdi lært hjå Langsdorff,
id visti, hvat før at henda vid hon-
um, um kann kom heim til Týsk-
[land var lívið ikki longur vert at
| liva. Sjálvt í Buenos Aires, har
fólk søgdust at vera vinarliga sinn-
aði móti Tyskland, høvdu menn kri
|tiserað tað, ið hann hevði gjørt
| Hann hvepti við hvørja ferð onk-
heima,
aftur,
| sær sum
|
|}
|
|
ur á gøtuni rópti »ræduskitur« eftir
| honum.
| Í ti kvirra náttarmyrkrinum tók
: hann tað flaggið fram, ið hann
Í hevði lært at tæna við heiður leingi
| áðrenn tað flaggið, ið hann nú hat-
laði so nógv, var komið fram gjøgn-
um politikkin hjá Hitler. Langs-
Hetta var endin å Graf Spee, stoltleika Hitlers
hevði = verið
hon
øðrum heimsbardaga
nakað ti,
kom at vera. Tad er ongin ivi um,
onki
broytt frå veruliga
bretsku krússararnir
kundu gera måti einum lummaslag-
teir
skipi id hvussu er å pappirinum.
Kanska mundi úrslitið eisini verið
nakað heilt annað, um ein meira
harðrendur maður enn Langsdorff
hevði ført Graf Spee, so kundi
týski flotin í einum sigursrúsi
lættliga blivið ein hóttan móti
Bretlandi. Nú fingu týskararnir so
stóra minnilutakerslu, at tann týski
flotin tá vit ikki rokna u-bátar
við onki gjørdi um seg aftur
fyrr enn Bismarck varð liðugur,
línum í Buenos Aires, har saniråd-
ingar um framtíðar lagnu teirra
blivu førdar. Tað kom at standa
hart móti hørðum, tí Argentina var
ógvuliga vinarligt sinnað móti Nazi
týskland, alt
inn uppá at fáa rætt teirra igjøgn-
um. Hvussu fegin Argentina vildi
sýna tokka til Hitler, so kundu teir
ikki ganga móti millumtjóðaavgerð
men bretarnir settu
um, og allir týskararnir blivu in-
terneraðir. Hetta hendi tó fleiri
dagar aftaná at Langsdorff hevði
gjørt sjálvmorð.
Um kveldið tann 19. desember,
kallaði Langsdorff menn sínar sam-
an og helt eina farvæl-rødu til teir
|dorff legði tað gamla keisara-flagg
ið hjá Týskland á gólvið og skjeyt
seg so hann datt beint á tað.
Hetta endin á einum manni
ið hóast hann var uppfostraður til
var
at kríggjast, altíð sýndi menniskja
ligheit sína. Við fleiri Langsdorff
um komu kanska angi kríggj.
ið
Tann parturin heiminum,
ikki damdi Týskland giørdi nógv (i
av, at Langsdorff hevði nýtt keis
arafloggid til
Bleðini í Bretlandi gingu so langt
av
at sýna heiður sín
at tey góvu Hitler beinleiðis skuld
ina fyri deyða hansara. Tey týsku
bert, at Langs
| blødini skrivaðu