leygardagur 30. mars 1968síða 4
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 25
SOSTALURIN
SLAGIÐ VIÐ LA PLATA
eftir G. LANDSBOROUGH . MICHEL NIELSEN týddi
XV.
Teir fangarnir, ið
á Graf Spee, vóru teir, ið høvdu
vóru umborð
tað ringast meðan slagið stóð á.
Eitt var at vera staddur uppi á
dekkinum og kempa. Nakað heilt
annað var tað at sita fangaður í
einum stálkassa beint undir einum
buldrandi kanóntorni. Tíðin gekk
Oføra spakuliga. Av og á rístist
slagskipið so illa, at fangarnir
hildu, at tað varð rakt og við
søkka, og av og á brustu granatir
at
so tætt við, at teir kundu hoyra,
hvussu tær stóru aldurnar slógu
móti síðuni. Knappliga brast ein
granat uppi á dekkinum, og hol
kom á. Gjøgnum holið sóu fangar-
nir himmalin og eina sundursoraða
6-tumma kanón. Teir royndu at
halda útkik gjøgnum holið, og tað
sýntist fyri
ararnir ikki ordiliga tóku lut í bar-
daganum. Teir deyðaræddir,
men hartil var at siga, at teir vóru
teimum eins og týsk-
vóru
alt ov ungir. Teir sóu ikki út til at
vera stórt eldri enn frá 17 til 23
ár. Sum slagið gekk fyri seg, sóu
fangarnir, hvussu týsk-
ararnir blivu bornir niðurundir,
og hvussu teir deyðu blivu lagdir í
eina rúgvu uppi á framdekkinum.
Tað var ein ræðulig sjón, og tað
bleiv lítið frægari sum frá leið, tí
nú byrjaði tað at blíva heitt og lík-
ini gingu í upploysing. Lukturin
var ræðuligur, hóast týskir marin-
arir skolaðu líkini í heilum við
eini slangu og tveittu desinficeran-
di evni yvir tey.
teir særdu
Men sjónin av
teim deyðu hevði nógv verri ávirk-
an á týskararnar sjálvar enn á bret-
arnar. ið
sum
og
nógv
var
Í heilum sóust menn,
spýðu. og nógvir vóru teir
fóru á w.c. henda dagin, eins
sjónin av slaktarínum var ov
hjá teimum ungu. Moralurin
ógvuliga lágur, og kanska var tað |
hetta, ið fekk Langsdorff til at
sleppa sær til rýmingar. Manningin
hjá honum dugdi í letuni lítið til
bardaga.
Teir bretsku sjómenninir hildu
lítið skilið Graf
áðrenn og meðan bardagin stóð á
um á
Teir mintust at teir høvdu sæð sjón
ir, id aldri vildu koma fyri í bret-
ska ið
stóðu og roykt
flotanum. Menn á varðhaldi,
yo
kanónunum og Teir høv-
at
sjåldan
á royktu.
til merkis,
yvirmenninir
du eisini lagt teir
yngru
ongantíð heilsaðu uppá teir eldru.
Hetta dugdi kanska til at gera við-
skipinum góð
úrslitið kom
urskiftini umborð á
í friðartíð,
fram undir slagnum
men nú
Ongin týskari kom í nánd av
bretunum fyrr enn fimm tímar eft-
ir at kanóneldurin var givin uppat.
Tað var nú at slagið var blivid til
eitt forfylgilsi, har teir bretsku
halanum á
lummaslagskipinum. Knappliga
rópti onkur uttanfyri: »Hava tit tað
krússararnir lógu í
gott inni har?« Nú mintust týsk-
ararnir also aftur, at teir vóru har.
Nei, onki var hent hjá teimum,
annað enn at teir vóru tystir og
gorhungraðir. Teir hevdu jú íkki
smakkað bitan ein heilan dag. Ein
hálvan tíma seinni kom ein týsk-
ari inn við eini fullari spann við
citrónvatni og rugbreyði. Tað var
alt, ið teir fingu. Nakað seinni
kom uppaftur ein inn við meira
citrónvatni og breyði, og hesaferð
hevði hann nøkur blikk av pylsum
Spee bæði |
Menn ið sótu uppi |
ella |
teimum frá, at
vóru í
við. Hann greiddi
komfyrarnir og avnarnir
ólagi, og at eingin kundi fáa heit-
an mat umborð. So gingu tímarnir
spakuliga. Tá skjótingin byrjaði
aftur fóru teir aftur upp í holið at
hyggja eftir, til tað var blivið
myrkt. So fóru teir í koyggjuna,
bangnir og troyttir.
Stutt tíð aftaná, at Exeter hevði
fingið boð um at sleppa sær suður-
eftir fekk Harwood eini boð frá
Langsdorff. Hesi boðini fekk' Har-
wood til at undrast, tí tey søgdu
m.a. at tað lummaslagskipið, ið
bretarnir jakstraðu ikki var Admi-
ral Scheer, sum teir høvdu hildið,
men Graf Spee. Boðini ljóðaðu so-
leiðis: >Takið bjargingarbátar upp
frá einum bretskum farmaskipi.«
Men tá teir komu fram vóru ongir
bjargingarbátar.
Langsdorff var komin
eitt óheppi bretskt farmaskip beint
á leið síni, og ætlaði alt fyri eitt,
hóast hann flyddi, at søkka tað.
Tað var tað 5.000 tons stóra eim-
Skipið, ss. Shakespeare, ið var
leið móti La Plata ánni. Graf Spee
sigldi beint ímóti tí og skjeyt
ávaringarskot fyri at fáa tað til at
steðga. So gav Langsdorff bretska
skiparanum boð um at sleppa sær í
tí hann ætlaði at torpe-
dera skipið. Alt hetta sóu bretsku
Á
fram á
á
átarnar,
krússararnir, men teir vóru alt ov
langt burturi til at kunna gera
nakað.
| Skiparin á Shakespeare hevði tó
|heilt aðrar = ætlanir, og haruppií
heyði hann ikki havt í huga at
(rýma frá skipi sínum, so hann
svaraði Langsdorff stutt og greitt,
at hann ikki ætlaði at fara í bjarg-
ingarbátarnar. So stóðu bretsku sjó
menninir har, meðan lummaslag-
til at
Hesar mi-
ringir
manningini á Shakespeare, sum
bíðaðu
gav Langsdorff
at halda
Spee slapp
skipið legði seg til rættis
skjóta eina torpedo av.
nuttirnar mugu hava verið
hjá
stóðu dekkinum.
| bert og á
| men
| boð
Í Graf aftur
|við miklari ferð. Menninir á Shake-
altíð
|dorff sum ein mann, ið ófegin tók
so
knappliga
um leidina fram,
og
sær burtur
speare vilja minnast Langs-
mannalív, sjálvt í
| dorff
krígnum.
ikki
at seinka forfylgjarum sínum.
eydnaðist hjá Langs-
Teir bretsku krússararnir eltu
Graf Spee alla náttina, og hóast tað
| tóktist teimum ófatiligt, at Langs-
dorff av egnu tilvild skuldi sigla
beint inn í fløskuhålsin vid La
| Plata, so gjørdi hann tað. Hann
|skjeyt enn nakrar ferðir og teir
svaraðu aftur, men ongin rakti, og
fyrsti parturin av slagnum við La
Plata endað! ikki fyrr enn klokkan
0050 tann 14. desember, tá Graf
Spee slepti akkerinum botn í
havnini í
á
| Montevideo.
Í
XVI.
Slagið var tó als ikki líðugt enn.
|
| Teir bretsku krússararnir legdu seg
(nú uttanfyri rennuna, ið gekk inn
til fyri at
ansa eftir at Graf Spee ikki slapp
havnina í Montevideo
sær burtur í myrkrinum. Bretar
hildu, at tað mundi verða lætt hjá
lummaslagskipinum at
opið hav, tí teir høvdu bert hålvt-
annað krígsskip at við.
Rætt var, at tey stóru krígsskipini
„sum Ark Royal, Renown, Neptune
renna út á
ansa eftir
;„tyktunum hevði
Dorsetshire, Shropshire og Cumber
land vóru á leið móti La Plata øk-
inum, men tað ið fram
kundi koma innanfyri rímiliga tíð,
var Cumberland, ið hevði eina eld-
megi, ið svaraði til ta hjá Exeter.
Nú byrjaði
Commodore Harwood
fyri eitt í samband við
umboðsmanninum í Uru-
alt, hvat
einasta,
so tað diplomatiska
slagið. setti
seg alt
bretska
guay, og hesin gjórdi
hann kundi fyri lætta um hjá
bretsku varðhaldsskipunum. Hann
leigaði ein sannan flota av smáum
farmaskipum og sleiparum til at
ansa eftir Graf Spee, so hann ikki
skuldi sleppa av stað ósæddur. Eis-
ini fann umboðsmaðurin uppá
snildir fyri at halda Graf Spee inni
at
í Montevideo til bretska hjálpin
møguliga kundi koma fram. Hann
sendi við passaligari tíð ímillum
ensk farmaskip út frá havnini í
Montevideo. Soleiðis varð Graf
Spee noyddur til at verða liggjandi
í minsta lagi 24 tímar aftaná at tað
var farið, tí sjálvt týskararnir noydd
ust at fylgja teim millum tjóðasam-
tyktunum.
Graf Spee bað um at sleppa at
liggja 14 dagar í Montevideo, men
hetta var teimum noktað. Eftir sam
Graf Spee bert
loyvi til at liggja 24 tímar í eini
uttanveltari havn, men teir sluppu
tó at verða har í upp móti 90 tím-
30. mars 1968
fingið.
fyri at
ein stórur
Graf Spee
BBC segði
ræða tyskararnar
enskur herfloti longu lá uttanfyri
Montevideo og bíðaði eftir at
Graf Spee skuldi stinga nøsina út,
men hetta var sjálvsagt lygn. Bert |
Ajax, Achilles Cumberland, ið nú
jeisini var komin fram lógu har,
| men tað ið hevði mest týdning var,
at týskararnir, ið skuldu |
kent alt til lygusøgur, trúðu hesum,
og man tað helst hava verið óttin
fyri bretska ið fekk
Langsdorff til at taka tær fylgjandi
veruliga hevði
eisini frá —
at
annars
flotanum,
| avgerðirnar.
XVII.
| Fangarnir umborð á Graf
| sluppu eisini út nú. Aftaná at hvør |
skipari hevði verið uppi og sagt
farvæl við Langsdorff, ið framveg-|
is var ógvuliga høviskur hann
segði m.a. við Cpt. Dove frá Africa
| Star, at hann helt at bretar mundu
vera heimsins tað |
høvdu teir júst nú prógvað í bar-
Langsdorff segði eisini |
at hann hevði verið!
| gestur hjá Admiral Cunningham
| við Spithead, og at hann hevði
|havt høvi til at heilsa uppá bretska
Spee |
|
bestu sjómenn,
daganum.
|
i
Í
Í
við Dove,
kongin og drottningina. Hetta helt
hann vera heiður. Bretsku fangar-
nir hildu, at Langsdorff var ein
fyrsta flokks sjómaður — ein av
teim góðu gomlu, ið kanska als
ikki hevði verið ómenniskjaligur
nokk til starvið ið hann hevði
fingið.
Dagin eftir, at fangarnir vóru
slopnir fríir, jarðaðu týskararnir
teir deyðu. Hetta varð gjørt til ein
| tad var
byrjadi at hugsa um Hitler. Hetta
var óivað fyri at sýna tað, sum
Langsdorff hugsaði um Nazismuna,
og mangir blaðmenn útnyttaðu
hetta í odd og æsir.. Langdorff
sjálvur mundi neyvan leggja nógv
í hetta, tí nú hann óivað
longu hava avgjørt lagnu sína.
mundi
Sum frá leið gjørdist alt meira
spennandi. Hvat mundi Graf Spee
fara at gera? Mundi hann royna at
sleppa sær undan í nidju nátt, ella
mundi hann koma út fyri at berjast
enn einaferð. Nú byrjaðu tíðindini
í Montevideo, har tíggjutúsindavís
fólki var komið saman fyri at
síggja endan hesum hættisliga
ýpælinum, at siga frá at Langsdorff
hevði fingið boð um at søkkja
skipið hjá sær sjálvur heldur enn
av
á
at bretar skuldu sleppa at reypa
jum sigurin. Tann týska propa-
gandamaskinan fylti týska fólki-
num við lygnum og østi tað upp
móti bretum við teim ósonnu tíð-
indunum at bretar skuldu hava
nýtt gass móti Graf Spee. Sjálv-
sagt vistu Goebbels og Raeder at
ikki men hetta hevði
tað endamálið at venda eftiransnið
hjá fólkinum frá tí tapinum, ið
mátti koma hetta vistu týsku
longu tá. Tann fríi
parturin av heiminum lat seg tó
ikki narra av týskarunum, og her
eru nøkur dómi um, hvat tíðinda-
stovnar skrivaðu:
80,
leidararnir
Tann 14. Asso-
ciated Press of America:
ein 14 timars bardaga
trimum bretskum krigsskip-
10.000 tons !umma-
desember segði
»Aftanå
vid
um, liggur
Langsdorff vid jerðarferðina í Montevideo.
jum. Hetta dåmdi bretunum væl, ti
so høvdu teir meira tid og tid var
júst tað, ið teimum nýttust.
| Nú var søgan um Graf Spee
|komin út um allan heimin, og varð
hon ikki greidd frá á sama hátt
| allastaðnis. Propagandaráðharrin
| får das REICH, Joseph Goebbels
|segði frå at Graf Spee hevdi vunn-
ið ein stórsigur og sekt tey bretsku
| krígsskipini Ajax og Exeter. Bretsk
ir tíðindamenn vóru nógv nærri
sannleikanum, hóast teir ikki vóru
| greiðir
tidindini
allan
|ståran = pressufund, og
snarljós
fóru eins og um |
| heimin. Her hendi nakað, ið var |
| gott »stoff« hjá antitýskum propa- |
Aftanå Langsdorff
hevdi hildid jardartaluna og hevdi
kastað kisturnar varð heils |
að fyri teim falnu. Allar hendur |
(vórðu smekkadar upp til eitt >Heil |
Hitler« hendur
gandistum. at
mold å
allar uttan ein.
Langsdorff heilsaði við hondini |
móti keppinum, eirs og menn |
høvdu heilsað í týska flotanum
slagskipið Admiral Graf Spee nú
fangað inni í Montevideo.«
Tað eydnaðist hjá United Press
of America at talið av
deyðum og særdum umborð á Graf
fastseta
Spee.
>Roknað at har
eru 36 deyðir og 60 særdir um
borð á týska lummaslagskipinum
Sjey sjúkrabílar byrjaðu í morg-
um at flyta teir særdu burtur.«
Feløgini frá skað-
anum á Graf Spee. AP segði tann
verður nú við,
søgdu eisini
yvir, hvussu stóran skaða, nógv nogv harrans ár áðrenn nakar 14.: