hósdagur 14. november 1968síða 2

Nr. 89 SOSIALURIN føre —2"" 14. november 1968 Føroya Arbeið- arafelag Gunnar Petersen Føroya arbeidarafelags, heilsaði Petur Mohr Dam frå føroysku arbeidarafjøldini á grøvini: formadur Tad er mær ein stór sorg, tå eg her arbeidarana vegna skal siga Petur Mohr Dam tað síðsta far- væl Í havi frå skula kent Dam kuladrongur hjá heilsar g fiskimadurin so truliga Arbeidarin Ov sum Dam stríddist fyri og betraði um kor teirra. eru sorgarbundnir nú stríðs- maðurin ikki longur kann tala teirra søk. Teir hava mist inn hollasta vinin Vit her á Tvøroyri kenna Dam eina best, og hava Ein.viti á myrkari nátt Tunge vóru bodini fyri Føroya 1 logmaður. P. M. Dam, var fail in P M. Dam val in eim im ald g efti at mamman við einum barnaflokki. Ikki var altíð lætt tå at slåa g ivjøgn m. Frå barnaårum av kendi Dam til hvu torført tal i hjå kimonnum og verkamonn im, a nna fyri dagligt brev lí tti hann sær til stavnhald frá ungum a tt stríðast fyr betri koru hjá tí arbeiðand fjøldin fy | L hansara livsmål. Hann lýsti sum ein viti í myrkari 1 Fyri ini h | re reg! hann. fyri betri kor til fis) enn verkamen! | HUK c ni 1 fri H ta n | nål hani Be } til q I her H lar li ia OKTI 5 rku rø lat Da n li ( ) a on Í o mong hoyrdu hann. Tí sat hann sum Førova lagmaður til hann fell á vali. Gud ur var Dam, og lýsti mangan við sínum yrkingum Få hann sang um tey hinu meg- in og sum eg trúgvi hann nú longdist til. Nú er røddin tagn- ið og ljóðar ei meir her. Før- henda farin so leing sakna stum nu er minni hansara vil liva hesar oyggjar standa. Skriva er minni um hann á blað so leing Førova soga livir Sårast kennist to saknurin hjå konu og børnum sum hava mist sin góða mann pápa. Harrin styrki tykkum í ru sorg tvkk ard Nú røddin er tagnzd nú ljóðar ei tann røddin sum leiddi fólki á leið. kend hon var í gleði o2 sorg * un: altid áræði og livsvon frambar Ja, sárt tykist sakri nú farin, tú er, so mangur eina takkarkvoðu tær ber ja fyri hvat tú her hevur gjørt, til fræki, fólki tú hevur framført. sólin hon setir og róður í hav, rá dagur oknar og farin í kav, ein morgun tó sólin skins skal, tå gudsboórð inn trína í himmalsins sal. S. P. H., Skopun