hósdagur 14. november 1968síða 4

Nr. 89 SOSIALURIN Løgmanni P. M. Dam til áminningar Tað vóru tung boð at fáa, at løgmaður P. M. Dam, vinur og partamaður, var deyður, hóast hann alt hetta árið hevur verið merktur av sjúku og drúgva tíð ligið á Landssjúkrahúsinum - so komu deyðsboðini = óvæntað knappliga. Vónina tað hava vit altíð til | | | má sigast var okkum eitt Stórt seinasta, og vit høvdu von uml at hann kom at vinna SO mikið aftur. at hann aftur kom við arbeiðsborð sítt í seg al sessast |í sínum arbeiði sýnir best, at Tinganesi. Og hevði eg tí latið | myndina sum fylgir við gera sat til lívsvón hann aftur henda at nýta. tå arbeiðis. men brast tíverri. og svárt nýtir tað | okkum ið stóðu honum nær. Eg havi havt ta gleði at kenna P. M. Dam frá tí eg var smádrongur kom seinni í eitt nærri samband við hann, bæði sum vinur og partamadur, og hetta vinarlag knýttist alt fastari hesi seinastu árini kom tað at laga seg so, at vit komu at arbeiða nær saman og og og havi eg lært nógv av honum, sum eg skyldi honum mikla tokk fyri. P. M. Dam var sanniliga vin- ur, ið verdur var at eiga, og tað veit eg allir hansara vinir bera Hann var eitt stórt menniskja. sum lívsgleði lýsti hvussu tungt hann hevði Dam hevði tilikar eginleik- ikki hvørjum honum. av, tað ar sum menniskja. Tad kann sigast, at skriva um ognast | sleit hansara arbeiði hann nógv. so leikandi | persón sum Dam er lætt. tí um hann er so nógv gott at siga. og tað vil tað eisini verða sagt. ti fáur hevur sum | hann vunnið sær so gott um-| dómi alla staðni bæði | sum menniskja og sum politikk- ikki minst millum mætar | nú aftur Dam. Báðir hesir mætu ar! statsmenn í okkara grannalond- um Sum tað ofta hevur verið | sagt. var Dam eitt flogvit og hartil framskygdari enn poli- tikkarar um okkara leiðir. | Hann grov heldur ikki tallentur sínar niður. men stríddist Otroyttiliga heila lív sítt frá morgni snimma til kvoldi síðla fyri = sínum hugsjónum, sum hann helt vildi skapa fólki okk- | ara eina eydnuríka tilveru. og hetta má sigast fyri ein stóran part at hava eydnast honum, | um hugsað verður um, hvussu á landi. tá hann byrjaði politiska virki sítt. Jú ikki kann sigast annað enn P. M. Dam í síni tíð sum løg- tingsmadur, fólkatingsmaður og sum Føroya løgmaður hevur av ríkað nógv. men hann hevði sjálvandi ikki vunnið á ollum, tí mark er fyri hvat eitt menni- skja í so hørðum politiskum andróðri, sum hann var úti fyri, kann avrika vorðið var her al | | skald | dugdi hann fram úr væl at orð- | bera seg målsliga, bædi i talu og í P M. Dams løgmanstid frå 1959 til 1963 hendi ju størsta | framlop her á landi. og aftur nú hevði hann sett sær stórar | politiskar = uppgávur fyri at loysa. og sum vónir eru fyri koma at gerast veruleiki, men | frá og kom tíverri hann fall blaðnum i dag, sum ætlanin var | dagar áðrenn hann doyði hevði ikki at verða lagaður at upp- liva urslitid av sínum egna ver- ki. Og eg veit at hann umhugs- aði aðrar týdningarmiklar upp- gávur, tá tær fyriliggjandi vóru komnar í lag, men sum sagt fall hann frá mitt í stríðnum, sum vónbrot. Hvussu ótroyttiligur Dam var alla tíðina hann lá á Lands- sjúkrahúsinum tók hann lut í landsstýrisarbeiðinum og skriv- aði somuleiðis í blaðið. Tveir hann fund við monnum frá | statsministeriinum. | At vera løgmaður er krav-| mikið fyri hann. ið ikki einans situr av navni, og Dam var so- leiðis, at har hann var mátti nakað munandi henda. og ti Tað var tó ikki einans arbeiðs- ídni hansara. sum tók honum | fast serliga í hansara løg- manstíð, men tíverri eisini aðr- ar umstødur gjørdi honum løg- mansstarvið tyngri enn hjá nøk- rum gðrum. Dam var framúr góður sam- á blað, tí tað svitast ikki, at hann bar langt uppum teir poli- tikkarar ið eru kendir her á landi. Dams politikkur bygdi ikki á gamla slóðaða vanahugs- an, hann hevði evnir sjálvur at skapa nakað nýtt, ið hann helt gagnaði fjøldini og ikki bert nøkrum fáum. Øll, ið kendu Dam vilja siga, at hann hevði eitt ómetaligt hjartalag fyri menniskjum id hann visti trongdu hjálp. og eingin er nakrantíð farin frá honum óhjálptur. Hesin = vinsæli stríðsmaður hevur nú lagt frá sær. men rík minnir hevur hann latið eftir sær, 10 allir vinir hansara vilja goyma í trúfesti. Persónliga havi eg ómetaliga nógv at takka honum fyri, sum eg ikki gloymi so leingi tað slær í barmi mín- um. Tað kenst so tómligt at hava mist ein so góðan vin. Men tað at missa megu vit boyggja okk- um fyri, og tey góðu minnini siga so nógv. Manga løtuna sótu vit báðir í einsemi, hvar nn kundi siga mær frá mong- um hendingum og ødrum, ti hann visti so nógv hann leyði gjøgnumgingiO so nógv ta gleði at hava samband við rann líka til tað síðsta. rådingarmadur, og tí lá tað hon- um so lætt at loysa uppgávur. ið aðrir sóu at vera óloysiligar, tí sum hann plagdi at siga við meg. at náddi hann ikki tað besta. so tók hann við tí næst | besta. { ! Við deydi Dams kann tað | koma kast á í okkara politisku ! stóðu; men tað er at vóna, at! tað verður at eydnast at finna | mann, ið førur er fyri at bera | tær politisku hugsjónirnar. ið | Dam so ótroyttiliga stríddist | fyri. víðari tað er von min, | ti betur varda kunnu vit ikki reisa stridshøvdinga okkara. Javnadarflokkurin = hevur, í hesum ári verið fyri stórum missum, tá tað eru bert tríggir mánaðir sidan Danbjørg for, og høvdingar striddist frå byrjan av lið um lið fyri somu ríku hugsjón tí sostalistisku. Tað er rímiligt at tað var verður at kennast tómligt á løgtingi. at hesir báðir gævu menn ikki koma aftur í sessir sínar Tad verður ofta sagt, at mað- ur kemur aftur í mans stað. men eingin ivast í, at sessurin hjá Dam verður torførur aíl| fylla. tí hann var ein stríðsmað- ur fram um aðrar og hartil | gløggur og stødufastur. Hansara arbeidsevnir og vilji var fyri- myndarligur og ókendur: hann dugdi ongantíð at vera í friði. | Tað kom kanska av tí, at hann hugsaði meira enn folk vanliga | og hugsanir sínar vildi gera. hann skuldu koma til sjóndar. | Dam var ikki bert lærari og politikkari, hann var eisini ein av okkara skriv- andi monnum, sum ikki var góður at koma í kast við. og so og skrivt. FinaferO verður uttan iva Dams livssøga sum tann stóri | oftani og framskygdi politikkarin fest Góði vinur tøkk fyri ógloym- andi minnir. Við deyða Dams hevur javn- aðarflokkurin mist sín góða leiðara og hansara avvarðandi ein góðan mann og faðir, ið ofraði seg til tað seinasta. Við deyða Dams drýpi eg høvur í sorg. Gud signi minnið. D. J. Sørensen. Sóknarstýrið heilsar Í sambandi við jarðarferð Petur Mohrs Dam bar sóknarstýris- formaður í Frodbiar sóknar kommunu. Sverri Midjord. fram hesa heilsan á grøvini: Í dag skulu vit siga stovnarinum mikla tað seinasta farvæl, og í hesi stund leita tankarnir fyrst í samkenslu til tin Ragnhild og børnini, sum hava mist ein góð- an pápa og mann. uttan tín stuðul Ragnhild hevði ikki verið náa so langt. P. M. Dam, hevur nú lagt ár- arnar inn, aftaná ein langan og vandafullan róður; tú hevur ritað navn títt í hesar klettar. so leingi sum fólk liva á hesum oyggjum vil navn títt og gerðirnar verða mintar við virð- ing og tøkk. Føroya fólk drýpa høvur í tøgn og virðing nú lak verður lagt yvir størsta son, sum borin er í heim á hesum klettum. Men skulu doyggja. gerðirnar vilja liva í øldir. Við hesum orðum vil eg sóknarstýrisins vegna siga tær takk, eg lýsi Guds frið yvir minnið um Petur Mohr Dam. Sverri Midjord. sum politikkari. Eg hevði eisini | aftur í hansara stað. verða okkara vón, at vit innan javnaðarflokkin royna at seta okkum fyri. at hava okkara stóra slóðbrótara sum fyrimynd eftir ógloymandi gerðir. | soleiðis til. eg frætti deyðsboð kenna úr fiskimannasmáttunum kring alt Førovaland, ið høvdu somu | stevnu mid og mål, hesa fram- | urskarandi løgmadur var fremsti talsmadur fyri ið vigdi sitt liv fyri sosialism- unnar fyri tað fólk byggir. Hægsta endamál í heimi. okkum, 14. november 1968 Slóðbrótarin mikli er farin Tá ið ein skal fara at skriva minningargrein um Petur Mohr Dam, so er tað ikki lætt, tí ein veit ikki hvussu ein skal mål- bera seg um ein so fjølbroyttan og bjartskygdan mann. Dam var altíð í góðum lag, | og Dam kundi tosa um alt, ti onki var honum ókunnugt við- víkjandi felagslivinum og javn- adarrørsluni sum var hansara hjartabarn. Og kom hann sudur fjørð. varð altíð fyrst og fremst at koma saman tosa um felagsvidurskifti, hvussu átti at farast fram. og tá vit høvdu um málið ella málini og roynt at greiða tey frá ollum síðum, so varð farið til verka, har spardi eingin seg, tað | skal tað sigast, at Dam tók al- | tíð tey tyngstu tøkini. Deyði Dams kom javnaðarfelaginum dátt tað verður ringt at fáa um SO og É tosað og okkum í| Við. ti mann | Tó lívið skal livast, og Froð- biar sóknar javnadarfelag hev- ur eitt stórt limatal, og lat tað Dam hevur sett okkara Mohr felagssøgu Petur seg I Men hann átti motstødumenn sum ikki virdu hann ella fa milju hansara, men hann var maðurin ið kundi bíta frå sær og sum ongantíð gavst á hond- um. Nú hevur tú lagt til hvíldar. góði vinur og stríðsfelagi. Tin arbeiðsdagur er komin af enda, hin stóra stríðshetjan er farin, vit drypa høvur i tøgn. Saknurin verður stórur, men størst verdur hann fyri konu og børn og alla familju hjúnanna Vit ynskja tær Ragnhild við familju, at Harrin má gera leið tykkara ljósa frameftir. Hjá tí felagi sum hann varð uppstilladur av í meiri enn 4 ár og valdur inn á ting á hvorj- ari setu líka til sín deyðadag | Vit vita um tú kundi tala. so vildi tú sagt, hin sosialdemo- kratiska leiðin er ein, gevist ikki á hondum, men haldi áfram, tí hugsjónin vil sigra. Og lat okkum vóna hon ger tað: ein vakrari minnisvarða kunnu vit ikki reisa honum í Suðuroy. Vegna Froðbiar sóknar javn- aðarfelags og stjórnarinnar. Reinhold Sílá, formaður Ein seinasta h mann okkara, Fyri stuttum tín deyða havi eg frætt, Herakleitos. Eyga mítt døggadist tá | | Einaferð tók ein frægur maður Hesi orð mátti eg av | | sanna tá | okkara | háttvirda løgmanni. Eg kom tíverri ongantíð at okkara flokksformann persónliga, álíkavæl eri eg ein túsundtals arbeiðs- og teim stevnu, 540 okkara | | Hann var slóðbrótarin re. til ið stóran hesar sakir. frama | klettar | Nú er hann ikki meir millum men allir vit hansara Í hvorki skal fúna ella farast av| tíðarinnar tonn. | Ikki úr høgdum gróti ella | stoyptum málmi. Nei, mætari | maður var hann enn so. | Men vit skulu sláa sterkan | manngarð um tað hábærsligu | stevnu, id hann hevur verið so heitur talsmaður fyri. allir vit ið meta sosialismunna hægri og | meiri enn politiskt orðasveiggi. | å tæna vit okkara fødilandi best | ta Hesa stevnu hevur meir enn | helmingurin av heimsins íbúgv-| um kosið sær til lívsáskoðan Í dag situr sorgin í hásæti, | meðan okkara kæri løgmaður | blundar á beru. | kenslu. | og tey | Fann við fríum treysti partamenn, skulu reisa honum | vegin, sannleik og lívið, ein minnisvarða. ein varða ið| har tú tað til efstu stund, | Bar tú heitið eilsa til løg P. M. Dam Vit kunnu royna at syna sam- men, hon røkkur stutt, hjá teimum næstu ið hava verið fyri hapni. Skjótt fer hann at hvíla í okkara fosturjør0, meðan blóm- ur grønt gras prýða leiðið, stillisliga veitra í lotinum ið fer um tugvuna, veitra í hes- um næstan alúrin hvílandi vind- inum á hansara ævigu ferð um okkara elligomiu klettar. SO og Fridur veri vid minni hansara 1 1 Nólsoy. 3. 11 1 PETER MOHR DAM, leg- manni, til áminningar I Sálmur Tu tá boðini komu nú er vegur full væl gingin. Still gerst røddin sálar fund. Kom á sannleiks vitnis stund mangt á lívsvegi tínum fyri rættinum og lag, sítur eftir manna lund, ið takkar tær og gávum, ið góvu boð nýggjan dag. virðing tín, løgmadur land og fólkið til at enda vegur rann og Harrin beyð heim til sin Heitið títt virki, yrki, tú væl Harrans heiður vann Sámal Davidsen