leygardagur 25. januar 1969síða 4

Nr. 7 Uttanrikispolitiskar viðmerkingar v. micky SOSIALURIN Stórpolitikkur anno 1968 Seinasta árið mangt óhugnaligt í stór- politikkinum Heimurin hevur onki at reypa sær av Vaksandi valdsræði gevur okkum grundir at óttast | Nú hava vit tikið tað fyrsta stig ið inn í 1969, og hyggja vit kring okkum á ti stórpolitiska økinum kunnu vit bert óttast stórliga. Vit síggja lítið annað enn kreppur, kriggj deyða og oyðilegging. Tað er skjótt ikki tann parturin av heimi okkara, har ikki ófriður og stríð er. Tað kann so gera tað sama Je g hvat orsøkirnar hertil hava ver- | ið: Mótstóðuviðurskiftini mill- um tey kapitalistisku og tey kommunistisku londini. Borgar- stríð í teimum tilafturskomnu løndunum. Uppreistur móti hjá- landaveldi í Afrika. Studenta- ófriður víða hvar. Ófriður í Skandinavia Her í Norðanlondum higartil sloppið undan ófrið og stríð vit hava havt gamla demokratiska traditión men seinasta ár kom uppreisturin eisini til Skandina- viu løndunum ófriðurin men honum sunnanfyri kom, við og ein ótti fyri, at friðartíð okkara nú fer at vera uppi. Heimurin anno 1968. hava vit | eina | studenta- | ikki so harðliga sum í | bar við sær Lítið skal til | | | Nógv ræðuligt hendi í farna ár- | | inum tað tykist eins og vit | menniskju nú einaferð eru so} | skapað. at vit ikki kunnu liva í | (friði. Fleiri nýggjar kreppur | | tóku seg upp. Tann mest álvar- | sama var óivað, tå Sovjetsam- | | veldið í august hersetti Tjekko- slovakia. Tá mundi ikki vera |langt frá einum triðja heims- kríggi. Men vit góvu ti ikki ser- | stakliga nógv gætur, tí tað tyk- ist eins og vit hava lært at liva við óttanum við óttanum | fyri, at tað knappliga ein dagin | | brestur og heimur okkara end- lar í einum sorandi ragnarroki. | Tá kjarnorkuvåpnini á sinni | Í komu fram | | | | | øtadust vit storliga, | men nú er tíverri vorðið so hjá lokkum. at vit hava vant okkum | (til at hugsa um alt tað ræðuliga. | g munnu flestøll ikki halda, at | »teir stóru tora ikki byrja eitt Men tykkum lítið i skal til. . . I | kjarnorkukriggj«? góðu | | Hugsið um, hvussu hugsið um. | | hvussu ræduliga lítið | andi, at Kreppur Sum sagt hendi mangt ræðandi seinasta ár. Fyri bert at nevna dómi kunu vit taka tað fram- vegis óhugnaliga Vietnamkrígg- ið fyrst. Tað er altíð tað, ið tos- að verður um, og vit hava sanni liga eisini grund til tað. Uttan at fara uppí part hjá nøkrum kunnu vit oll vidganga, at hatta kríggið er høpisleyst og óneyð- ugt, men vidurskiftini eru so samanfløkt, at ringt man vera nakrantíð at fáa hampiligt skil á aftur. Satt er, at smáir glottar eru sýndir í sambandi við hetta máli. Her hugsa vit um bumbu- stedgin og Vietnam-samráðing- arnar, men eitt er teori ann- að praksis, tað vita vit oll. Ið hvussu er heldur kríggið har eysturi fram leingi enn; tað er heilt vist, og sum eitt dómi um hvussu vitleyst alt er, kunnu vit taka stríðið hjá samráðingar- monnunum í Paris um, hvussu | vordid samráðingarborðið skul- di vera nei, vit fata tað ikki! Og so Biafra. Hungursneyð. fólkadráp o. s. fr. Hvi, hví, hví? | Ti at bretskir imperialistar fyri nærum 100 árum síðan sundur Afrika uttan at um. at eisini hesin heimsluturin hevði síni serstøku folkasløg. Ti hava vit i dag hetta ræduliga borgarastríðið. har størsti part- urin av ofrunum eru kvinnur og børn sum onki hava við býttu | stríði at gera. Kriggj nú á døg- um fer altíð at verða á tann hátt. ini eru í dag so ræðuliga umfat- tað altíð fer at verst við almenninginum ja, tað er ikki langt frå, at ein kann Tey fara asta plássið í einum nútímans hugsa | kríggi, er um ein sjálvur er her- maður - har lærir ein ið hvussu er at verja seg. : Teori og praksis Í Mideystri hevur verið so hampiliga fridarligt í farna ár- inum, men í seinastuni er farið at prutla aftur undir lokinum. Sum kunnugt gjørdu israels- menn eitt heldur stórt mistak tá teir lupu á altjóða flogvøllin í Beirut. Teir fingu eina ST-sam- | tykt móti sær, men tað kunnu teir taka stillisliga, tí sum frá líður sýnir ST okkum tíverri ferð eftir ferð, at henda sam- gonga veruliga ikki hevur stórt | meira virði enn hin syndarliga | »FOlkasamgongan« í 30'unum. Tad kann vera mikid gott, at ST vidtekur samtyktir o. s. fr. men tað dugir lítið og einki, tá tær ikki verða førdar út í æsir. Tað er aftur spurningurin við- víkjandi »teori og praksis«, ið ger seg galdandi har. Morðini 1968 var eitt ár, ið var merkt av valdsræði bæði her og har. Synd arligt, tí okkum vitandi hevur vald = ongantíð loyst nakrar spurningar á nakran hátt. Tað mest uppskakandi sum hendi var uttan iva tey bæði morðini á Martin Luther King og Ro- bert Kennedy. Nú hevur vald altíð havt betri møguleikar i USA enn á okkara leiðum vit hava havt eina so nógv meira friðarligari samveru enn amerikanarar tey seinastu 100 árini. Hóast alt er tað syndar- ligt at síggja ferð aftaná ferð (John F. Kennedy, Malcolm X) hvussu leiðandi menn í stóra »br6durlandi« okkara ikki kun- ; ; á | nu fáa loyvi til at seta í verk nútímans kríggsvápn- | ; ætlanir teira. Tað sigur okkum ! skilliga, at okkurt álvarsamt er | galið í USA | við alt samfelagið at | sambandi 1 ; "4, |nevna, at tað altíð hevur hug- freistast til at siga. at tað sikr- | leyna. at tað aid Ok . okkurt ið hevur gera. (Í kann eg við hesum tikið meg, at Frælsisgudinnan í | havnini i New York vendir bak- ið móti USA). Ársaða 6. Lógarbroytan. Ymist. 1 Foroya Kríggstrygging Feroya Sjóvátrygging Foroya Brunatrygging Foroyingar eiga at tryggj ns Foroya Vanlukkutrygging 25. januar 1969 . . Einglar og djevlar Hetta seinasta er bert ein åminn ing um, at vit ikki skulu taka alt, ið kemur vestanífrá fyri fult. Russar eru sjálvsagt ikki ov góðir heldur, men tíverri hava vit ofta lyndi til at gera partamenn okkara til einglar og hinar — eystan jarntjldið — til djevlar. Sjålvsagt er tað ikki so. Og fólk — ongar tjóðir — finn- ast, ið antin eru heilt góð ella heilt ring. Vit megu tíverri sláa tað fast, at flestoll menniskju veruliga eru eins tá vit hugsa um sinnalag, og hyggja vit eitt sindur nærri at hesum sinna- lagnum, verður sjónin ikki ein tann vakrasta, vit kundu ynskt okkum. Onki at reypa sær av Soleiðis kundi ein hildið áfram við at nevna tað eina ringa døm ið fyri og annað eftir. Tey góðu dømini í heimspolitikkinum í dag eru tíverri so fá og små, at tað neyvan loysir seg at nev- na tey. Stórpolitikkur í dag er so skitin sum aldri áður, og vit hava lítlar og ongar vónir um. at hann verður reinari í fram- tíðini. Kanska fæst friður í lag í Vietnam í ár, men hvat nyttar tað, kundi ein havt hug at spyr- ja. Har eru jú hundrað onnur | pláss, har bardagi og dráp hev- ur ræðið. Tá Vietnam er liðugt kunnu vit byrja okkurt annað stað. Í Biafra, í Grikkalandi, í Latínamerika, í kommunistisku hjålondunum. Nei, tað er onki at reypa okkum av. Vit hava veruliga ikki betri uppiborið um jórðin varð knasað sundur í einum altoyðandi kjarnorku- kríggi. e…” . Hjålparloysi Tað ringasta við ollum hesum er, at tað ber so litið til at gera nakað hjá okkum. Vit kunnu mótmæla og ganga kravgongur. | men royndir okkara sýna jú ferð eftir ferð, at tað onki nytt- ar. Tað er sanniliga onki at siga | til, um onkur okkara millum | setir á 1969 við miklum ótta! | —————””—— »> Ifundur Havnar Handverkarafelags 19 i Losjuni vid hesi til góðkenningar. og kassameistara. tveimum grannskoðarum. verður hildin 8. februar kl dagsskrá: I. Frágreiðing frá farna ári. 2. Roknskapurin 3. Val av stjórn 4. Val av 5. Lønåsetan fyri ålitisstørv. STJÓRNIN Tryggingarsambandið FØROYAR Tlf. 1090 - > 1090 - 1098 1466 Vit tryggja: Bátar, skip, verur, hús, innbúgv, akfør o. a. a í landsins egnu trygging.