leygardagur 22. februar 1969síða 3

32. februar 1969 | Sambært bapitistiska åskodan | tilhoyrir menniskja Gudi straks | tað er borið í heim, ti treingir | | ein ikki dópsins beinleiðis end- | urføding, men har aftur ímóti skal viðkomandi ganga dópsins leið so skjótt viðkomandi hev- jur tíkið stóðu til ta synd hann persónliga hevur gjørt og hev-| ur vent um til Gud. Umvending | er at »doyggja frá syndini«, og | dópurin er at »jarda« ta gamla | ER DOPUR AV BØRNUM EIN VILLA? Tað hendir, at bladtjak tekur | Menniskjad. seg upp, um læru millum teir | Mótsetningarnir eru skarp- leittir: Sambært ta eini áskoð- | ymisku trúarbólkar, serstakliga | : er tað dópurin tað snýr seg um, | 4nina er barnadópur avgerandi Tað eru tey, sum ikki dáma | fyri ævinleikan, sambært hina hetta tjak, og kann tað verða | finnist einki í barnadópinum ið nakað um tað, men mær tykist | hevur tydning. Hin seinast at hetta ikki er til nakran skaða. | MeYnda åskodanin ber við sær, | um bert tað verður ført fram |2t Um ein leggur nakran týdn- á sakligan hátt. ing í barnadópin, er tað í vill- Tað hevur just í hesum døg- um verið nógv blaðtjak um ; ] ; nevnda —tråarspurning, hetta leika. Er tað satt, er full góð hevur fingið meg til at hugsa, | grund til at stempla barnadóp- um ikki tað kundi verið møgu- |!" sum villa av grovasta slag. leikar fyri, at drigið fram báðar | Hvat sigur Býblian? Finnist åskodaninar og so stilla tær | Makað har sum ein kann stuðla | síðu um síðu. og so komið til|5€g til tá talan skal verða um, eina niðurstøðu við einfalt at|9t í barnadópinum finnir ein nýta Guds orð. endurfødandi megi, ella at hann | Ein má altíð kunna grund-|€r fyri neydini tá talan skal geva åskodan sina, um hann | Yerða um endurføding? Ella sig vil halda fast við at hon er bein. |!" Biblian klárt frå, at hetta | Jú álvarsamari skuldsetingin er, | 'KKi er fyri neyðini? | tess meiri krav má setast til Hetta eru spurningar ið stilla | grundgevanina. Til teir álvar-|sakina á spíssin. Men ein må | samastu skuldsetingarnar er|seta fram hesar spurningar, um | - Í tann ið nýttur er sum yvirskrift til hesa grein. Sjálvt grundstødid undir fólka | kirkjuni er jú tann dópur sum ein kann fáa greiði á henda fy ri | so mong so álvarsama spurning | Tað verður mangan víst tl) samrøduna = Jesus hevði við) Nikodemus. Hetta er tann sterk børn fáa lut í meðan tey eru á de ; pinkubørn, og sum limar tey | St stuðul kirkjan hevur fyri) í ;.| tann frelsandi tydning í barna-| inn í tað ein meinar við sam- komu Guds. Tað at halda fast | við, at henda — fyri rætttrúgv- andi kirkjufólk — heilaga gerð ' skal vera villa, ja, tað er sanni- liga ikki smáting. Latið okkum tí taka upp hetta áhugaverda evni til objektiva kannan. dópinum. Jesus segði soleiðis: Eingin kann koma inn í Guds ríki, uttan hann er føddur av vatni og anda« Joh. 3,5. Hetta segði Jesus í teirra tíð tá J hannes-vekingin var uppá tað hægsía, og tann einasti dópur sum tá var, var tann sum Jó- hannes doypti við. Tað var so-| statt Ogjørligt at Johannes kun- | di hugsa um nakað annað sum | enn ikki var, nevnliga tað kirkj- | an vil kalla >hin kristna dóp- in<. Skal ein skilja millum dóp Jóhannesar og hin kristna dóp- (in, so er tað ógvuliga sjálsamt at ríva út eitt ið ein hevur sagt í einum sambandi og nýta MO um eitt, sum teir siga er nakað | ER DÓPUR AY BORNUM NEYÐUGUR TIL FRELSU? Fólkakirkjan meinar, at dópur av børnum er lívsavgerandi. Menniskja er føtt i synd. Synd steingir menniskja úti frå himl- inum, men »endurfødingin« tann ein meinar hendir i dóp- inum — gevur einum barnarætt og heimstaðarrætt har. | | | | Beinleidis frå Japan Kassette bandupptakarar Upptøka frå mikrofon ella beinleiðis frå radio. Við tasku og mikrofon kr. 495, —. | Vælegnaður heima, í bili, í báti, til skúlabrúk. | Har SEV er, kann hann brúkast beinleiðis frá ljósneti | RADIO-EL mi. 1397 | Tlf. 7008 — Runavik | | Tórshavn RADIOBÚÐIN unnar tænastu, tað rurar synd- | aran inn i ein Overuligan trygg- | | | er (um. I J]. | »Tey eru try, sum vitna: Andin, | SOSIALURIN Nr. 15 | ta: mundi um hitt persøn- | liga uppgerdi við persónligu synd menniskjuna Tad sum HALDID | her hendi var og er framvegis | verk Andans eitt undur. Å KEYPID.. | henda hátt bleiv menniskjað | »endurføtt« við »vatn og An- LESIÐ... | da!< Hetta er lika so satt nú | sum tað var í fyrra árhundrað- | | num. Men tað sum ikki er satt, er at hetta skal geva stuðul fyri | | dóp statskirkjuna. | TREINGIR PINKUBARNIÐ AT | | BLÍVA FOTT AV NÝGGJUM? | AS VV NV Tr" —- | Taka vit so fram spurningin | um tað neyðuga av »vendurfød- | ingini« um taað passið kirkjan meinar tað er nóskandi. verður ein aftur at standa yvir fyri ein um åhugaverdum har uppfat anin er nisk >Neyðdópur n« sum hann áður fór fram undir strikar hvussu tydningarmiklan heilt annað. og so lata tað. sum teir séu barnadópin at vers | ber prógv um dóp Jóhannesar. 190 eru tey. sum framvegis við eitt blíva avgerandi fyri tað, | S8Ja henda spurning á sama |sum er hin kristni dópurin. pt : ey sum eru doypt trúgv- Meinti Jesus veruliga at Niko- ang lava ongan ótta VM al demus skuldi »fødast av nyggj- arm BI „DS på frels um« við hin kristna dópinum, unnar um tað skuldi deyð á | hevur tað harvið verið at skilt. pinkualdri | sum at hetta kundi ikki lata Paulus sigur, at menniskjan er seg gera beint í løtuni. Niko-|>deyða í misgerdum, (synd) í demus mátti stødga til eftir|V tær syndir ein sjálvur, per- | Golgata. tå Jesus var deyður| SOnliga hevur gjørt, íkki tær og hevði lagt stødid undir hesa | faðir ella móðir hava gjørt. Ef frelsu. Men hetta mátti sjálv- | 2.5. Um nú hetta it menni andi innibera stóran vanda og|Skjan er deyð í syndum sínum ábyrgdarlovsi og hartil heilt í er satt, má ein hava lív til óð ; 7 at fremja hesar syndir. Hvussu strid vid andan i evangeliinum Tað er jú »nu'id« sum er frels- unnar dagur, morgindagin hava skal ein annars kunna doyggja? rad við ødrum orðum tíð í lívinum har ein hevur »liv | er ein | vit einki lyfti um. i Nakað heilt annað er, at tå Í Gudi«. Hetta sama vísir Jesus | henda samrøda fór fram. var á í líknilsinum um hin burtur- | tað ein óreingiligur veruleiki, at | farna sonin. Tá hann vendi sær | eingin var doyptur — t. v. s.| heim, segði faðirin: >. hesin | við dópi Jóhannesar uttan | Sonur min var deydur og erj vorðin livandi aftur< Orðið | at viðkomandi fyrst persón-| liga hevði játtað syndir sínar. | Henda regla hevði einki undan »aftur« sigur okkum um endur- | tóku. Hann hevði sostatt fram | tak. Tað var ein og annar fari-|manundan havt lív, núl seari og sadukeari ið vnskti| vendir hann sær til tað stóðu dóp uttan hesa jåttan, men Jó-|ið var frammanundan. Tá son- hannes vísti teir burtur við tað | urin fór heimani frá »doydi« at hann segði: »Tykkara orma-| hann. Tá hann vendir aftur er ungar! Hvor lærdi tykkum at| hann vorðin livandi. Luk. 15 flýggja undan hini komandi | Fey sum eru doypt trúgvandi vreiðini?< (Matt.3.7). Nikodem | meina, at tá barnið longu hev-| US hoyrdi til felagsskap farisear | ur lív. nýtist ein ikki at óttast na. Hann var sostatt ein ið|€lla gera nakað fyri at geva hevði »dopsbann« skuldi hetta | tí tað andaliga lívið. »bann« verða avtikið, var bert ein møguleiki fyri ti, og tað | PÓPURIN i SAMBAND var. at Nikodemus játtaði synd | VIÐ MISSJÓNSBOÐIÐ sína. Tá hann hevði játtað var! Tá tað viðvíkir misjónsboðið eisini hann vælkomin út till verður tað her veruliga hugsa Jordan at fáa dóp sín. Men utt! um at gera fólk til lærisveinar an at ganga hesa leið kundi| vid dópinum. Men teir ið eingin endurføding henda dovpa trúgvandi meina at hetta er ein beinleiðis skeiv útleggins Tad er ógvuliga torført, fyri Tad lærisveinar nir ikki at siga Ogjørligt at finna eru nakað stødi fyri barnadópi í|lÓ skulu doypast Jesus sigur Joh. 3.5. Tað framgongur skil- | ju: »Um onkur kemur til min liga í næsta kapittul, hvat vatn | og íkki hatar faðir og móður Jesus talar um. Hann sigur: og konu og børn og bróður og »Hevdi tú kent gávu Guds, og systrar, ja, sína genu sál vid, visti tú. hvor Hann er, sum sig | kann hann ikki vera lærisvein ur við teg: »Gev mær at | ur min Soleidis kann held drekka!« SD hevði tú biðið ur eingin tykkara, sum ikki av Hann, og Hann hevði givið tær | sigur alt tað, 10 hann eigur livandi vatna Kvinnan/|vera lærisveinur mín< Sjálv segði við Hann: »Harri, tú hev- | sagt kann pinkubarn ikki taka ur jú einki at draga vatn upp |stødu til nakað av hesum, og hevur tað tí heldur ongan møgu vid, og brunnurin er djúpur; leika fyri at lærisveinur (also vatn ið kundi nýtast til blíva Hetta er ein av grundunum fyri at stødutakanin má verða per sónlig bæði menniskjum »krosssinum« áðrenn tað kann talan um at gerast lærisveinur. Tá alt hetta er í lagi, skal ein doypast og undir- kann byrja VVII ov vera vVIisanin BARNADOPURIN ER TREYT- ADUR AV TVEIMUM MILLUM- MONNUM | Bíblian sigur: »Ein millum- gongumaður millum Guðs og manna,« 1. Tim. 25. Men barnadópurin krevur tveir mill- ummenn. Um nú tað er satt at Gud møtir barninum við frelsu í dópinum. er tað eisini satt at nétta n kan ikk; henda um tað ikki er ein millummað ir afturat. nevniliga ein sum ber bar fram til dopsfuntir tí era kirkjunar sonn vil I HF tI Ki [Us 1 Ikki nógmikið til frelsu. Um nu mamman og barnið dovggja í foðingini og eingin er tilstaðar lesus Kristus bíðar við doypi- funtin, men umsøkjarin kundi ikki koma sjálvur, og eingin var tilstaðar ið kundi fáa dóp in í lag. Hetta er ein álvarsom stóða at koma í. men soleiðis er tað, um ein skal taka hesa læru bókstavuliga Í dópinum varð tað at vend urfødingin« kuldi henda. og uttan durføding kann eingin koma í ríki Guds Um ikki menniskjan fer til himmals ella inn í ríki Guds so verður ein at við tað at einki millum finna. Sjálvandi hev í barnadópinum gjørt seg bundnan til tveir millummenn. Men hetta er ein villa og ikki nakað annað. Har við er tað eisini greitt hvadani hesin dópur stavar frå, nevni- liga katolikismuni. Her er neyðugt við nógvum millum- monnum. Har er neyðugt við Mariu-moy eini mongd av heilagmenni. Men frelsunarveg- er einfald- glatast ti stig er at ur Gud og urin Biblian visir å ur, og hon sigur greitt, at eing- in kemur til fadirin uttan vid Jesus. Joh. 14,6. Greinin byrjaði við spurn inginum »Er dópur av børnum ein villa«. Til hetta er bert eitt svar: »Ja«. Eitt objektivt stu dium av orði Gud vil geva hetta svar Greinin er ikki eitt aftursvar til nakran av teimum ið hava skrivað um hetta evni. men bert ein niðurstóða eg sjálvur eri komin til. Hon er grundað á hvat lærdir menn | i skrivað (6) MÓ. I hvat sø 1 ur og og mest falda e í | { hvat Orðið rul trugva Ú so sum ta al nd Fin ei r at hava stóra virð ing fyr monnum Vi XJum lærdómi. men tað er ikki alt tá talan skal verða m Guds ríki. Ein eigu tltíð im kriva Viður k hægsta m verda dømt lvan H. Carlsen Spinnid dóp) hvaðani hevur tú tå hitt | livandi vatnið?...a Ein og hvor | kann skilja, at tað Jesus vil her ikki at vísa á annað vatn | enn tað, ið er av honum sjálv- Í Jóh. 5,7-8 lesa vit: | vatnið og blóðið. og hesi try! føroyskum tógvi. eru sameind til eitt. Her skuldi | ikki verði nøkur misskiljing. | Leiðin til »vatnid« gekk — um | 1 Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av TØTINGARYIRKID v/ Olavur Gregersen == tlf. 20 í Gøtu