leygardagur 29. mars 1969síða 8
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
Norskt pop-orkestur higarlGonnoré vanlig-
Við »Gullfossi« 18. apríl kemur
norskt popporkestur til Føroya.
Hesaferð verður tað orkestrið
Una Corda. sum kemur at
vitja.
Orkestrið hevur kvinnuligan
sangara; tað er hin 23 ára
gamla Ingjerd Helén, sum
longu er at hoyra á nógvum
grammofonplåtum, Fyrsta plåt-
an hon sang var >M. P. Bardu-
foss« og »Fjerne byer«.
Um Ingjerd Helén og henn-
ara fyrstu plåtu, hava vit funn-
ið hetta ummælið:
Til debut á være, er denne
vesle platen intet mindre enn
en sensation. Her star vi over
for en ny artist som uten tvil
kan bli var nye storstjerne
bare hun blir tatt skikkelig
vare pa. Ingjerd har en klar,
fyldig, ren og uanstrengt
stemme, og hennes tekstuttale
er en sjeldenhet her pá ber-
get. Vi kan faktisk oppfatte
hvert eneste ord i tekstene,
og det hender ikke ofte.«
Fyrsta kvold orkestrið spælir
verður leygarkvøldid 19. april,
og verður tað helst í Havn.
Annars er eisini ætlanin, at
ferðast á bygdunum. Avstað
prinsinum« 5. mei.
Kvinnuligi
sangarin
Tað er H. C. W.
Tórgarð
sum hevur fingið ferðina í lag,
og biður hann okkum siga frá,
lat hann fegin vil hava at vita
verður aftur farið við >Krón-| hvorjar bygdir hava áhuga at/havn, ella beinleiðis til >Hanse-
| fáa vitjan av orkestrinum.
Vit biðja tí tey, ið standa
fyri dansihølunum, at boða frå
sum skjótast, annaðhvort til
| SOSTALIN, box 76, 3800 Tórs-
| mann.
»Skemdarverkig« á
14. september avdúkauð
Útvarpið steintegir
Frammanundan byrådsvalinum
10. november í fjør = visti út-
varpið at siga frá stórtíðindum.
Tjóvar høvdu rænt allar í og a
matrisur frá prentsmiðjuni hjá
>14. sept.« Í fleiri fylgjandi
sendingum varð hetta tikið upp- |
aftur. og fólk tóku sjálvandi
synd í hesum neyðars tjóðveldis
monnum, sum av
orsøkum ikki kundu fáa orðið
fyri seg undan býráðsvalinum.
Leingi var gitt um hverjir
hesir ótangar mundu vera, men
sambært lesarabræv í Dimmu
seinasta tysdag, er herverkið
avdúkað.
Hann ið avdúka hevur yvir-
sabotasju- |
gangsmenninar, hevur ikki fing-
ið frið fyri oddafiskunum i
Unga Tjóðveldinum. Stórir
| steinar eru tveittir inn gjøgnum
| vindeygad, og vid tilikari kraft,
lat um hann, ið steinurin var
| ætlaður til var raktur, lá
| seg innar og royndu á grovasta
og ódámligasta hátt at yvirfalla
| fólk, stendur í lesarabrævinum.
Sjálvandi eigur alt sum stend-
ur undir lesarabrøvum at takast
við ógvuliga stórum fyrivarni,
men sjálvdan gongur roykur av
brandi. Sambært hetta
| ongum
| lesarabræv vóru tað oddafiskar- |
Í nir úr Unga Tjóðveldinum sum
hann |
| lík. Síðani var roynt at trodka |
| hava lagt á hann ið avdúkað
hevur herverkid, og vit hava ti
| loyvi til at gita hvørjir teir, ið
stolið høvdu matrisurnar, vóru.
Teir vóru ógvuliga skjótir i
útvarpinum at koma við tíðind-
unum áðrenn býráðsvalið, men
| nå er tøgn. Vit átala tí harð-
liga henda Osømiliga atburð út-
| varpsins, bert at koma við hálv-
jum tíðindum. Útvarpið eigur
|ikki at vera heft av nøkrum
|
|
ávísum flokki, er tað tí upp-
| gáva tess. at geva fólki tíðindi
|um tað sum hendir, bæði tað ið
| teimum dáma og eisini tað sum
jonkur = útvarpsmaður, kanska
ikki er serliga fegin um at tað
| hoyrist ov víða.
| tor.-
Útbyggjan av strand-
ferðsluni
LANDSSTÝRIÐ HEVUR LAGT
ILA LANDSSTÝRINUM AT TAK
LÁN TIL ÚTBYGGJAN AV STR
Í viðmerkingunum til uppskotið
ásannar landsstýrið, at tað ikki
stendur væl til við strandferðsl-
uni. »Måsin« er ikki hóskandi
far at rekja siglingina millum
Havnina og Skopun. Heldur
ikki stendur væl til við sigling-
A UPP NEYÐUG
FRAM UPPSKOT UM AT HEIM
LANDSKASSA
ANDFERÐSLUN LANDSINS
lini í Norðoyum, somuleiðis |
siglingin millum Klaksvík og
Lorvík.
Byggigrunnurin hjá strand-
faraskipunum ræður ikki yvir
nóg mikið av peningi, at loysa
|tær mest åtrodkandi uppgåvur-
|nar, verður sagt í viðmerking-
|unum til uppskotið, og mælir
landsstýrið, ti løgtinginum til,
uppskot
jat samtykkja sum
|
| heimilar landsstýrinum, at taka
neyðug uppískoytislán til víðari
útbyggjan av strandferðslu
landsins.
Lýsið í
SOSIALINUM!
}
ari enn krim
Talið av teimum sum hava fingið gonnore í
Grønlandi er tvífaldað
Kynsjúkurnar breiða seg alt
meir í Grønlandi. Talið á teim-
um sum hava fingið hesar sjúk-
ur í 1967 var 4.544. Í 1968 var
talið 6.191.
Síðani 1965 er talið á teimum
sum hava fingið gonorré tví-
falda. Í størsta býi í Grønlandi,
Han kommer hid
fra Suderø …
Ur »Jyllands-Posten« hava vit funnid hesa fødingardagsheilsu
til Johan Nielsen, folkatingsmann, og prest.
Godthåb, er talið økt við 40
pst. eftir einum ári. Í Godthåb
búgva umleið 7000 fólk. Næst-
an ein fjórðingur av teimum
høvdu gonorré í 1968.
Mest herjaða sjúkan í Grøn-
landi er í dag gonnorré, og er
meiri vanligt enn krím.
Mel.: Vort fødeland var altid rigt...
Nu mestrer han sin menighed
som nogen Don Camillo,
og i hans ord er mere vægt
end i en masse kilo.
Han burde undervise Krag,
som trænger til belæring
fra Nielsen, som kan tage fus
på folk og fæ og færing.
Vort fødeland var førhen rigt
på flotte excellenser,
men nu er alle mere grå,
end de er eminencer.
Så lyser Johan Nielsen op
imellem alt det sløje.
Ham ser man i brokadevest
og sølverknappet trøje.
Ja, Nielsen er i sit parti
en duks imellem fukser.
Han går i folk med træsko på,
omend i pludderbukser,
og når de andre går til valg
og lokker med banaiflæsk,
så sidder han på Suderø
og fisker efter hvalflæsk.
Han kommer hid fra Suderø
og har bevaret præget,
så han kan tage folk og ting,
og tage dem med skægget.
Skønt manden er socialkrabat,
betager han dog salen,
og han går løs med samme kraft,
som da han gik på hvalen.
RIMUS
Sonurin: Ja, men tað regnar so
illa úti.
Påpin: Lat teg so í ein regn-
frakka, ræðist tú so illa vatn!
* * *
Um so er, at kærleikin er
ljósið í lívi okkara, so er
hjúnarbandið ljósrokningin!
* * *
Pápin: Hvussu er sonurin hjá
mær í søgu? Sjálvur var eg ong-
antíð serliga góður í søgu.
Lærarin: Eg eri bangin fyri, at
søgan endurtekur seg.
* . .
Teir risanationalu
siga i Føroyum er alt roti,
um styrisvøl ei halda menn
i húðaskóm og kort!
* * .
Tjóðveldið eg velji,
Påpin: Út í urtagarðin og væta | tá tað aftur verður val,
blómurnar, beinanvegin, hoyrir| bara eg við teimum sleppi
tú. til veitsluhald í Mjørkadal!