mikudagur 16. apríl 1969síða 4

Nr. 29 Skemtiligir blaðmenn (Framhald frå 1. síðu.) prentsmiðja. at undirrita sátt- málan. Longu tå var orsøk at siga fólki frá støduni, ið Blaðstarv hevði mótvegis stevnuskrá floks ins. Tá blokadan síðan var lýst. gjørdi >14. september tað einasta beina, ið tá var at gera, nevniliga at tiga hetta burtur, so einki kom alment fram, id kundi spilla umdømi teirra ella floksins. Sostatt hevur »14. september« ligid i såttmålaloysi i nærum 3 ár uttan at nakar stórvegis hevur varnast hetta. í hesum tidarskeidi arbeiddu | fólk innan aðrar vinnugreinir | vid prentaraarbeiði á hesi prent | smiðju. Kortini læt Prentarafel- | agið eldri mann framvegis ar-| beiða á >14. september«, men hann mátti strikast sum limur. | Hendan mann sleptu >verka-| mannavinirnir« seinni upp á fjall, sum sagt verður frá seinni. á | Í Fyri einum ári síðan var skilligt at Pf. Blaðstarv um- hugsaði spurningin at endur- nýggja prentsmiðjuna, og fingu tá — eftir øllum at dóma — Ólavur Michelsen og Finnbogi | Isaksen upp í hendi at fyrireika hesa umleggjan, og stig vóru tikin til at offsett-prentsmiðja skuldi koma í staðin fyri gomlu prentsmiðjuna, men lítið og einki var umhugsað at fáa sak- køna hjálp og finna fram til bestu tolini. Av skriving og tí ið sagt er, er skilligt. var altíð ætlanin at) sleppa undan at nýta prentarar. Hetta kom eisini týðuliga í ljósmála seinni, tí veruligar samráðingar um nýggjan sátt- mála komu ikki í lag fyrr enn | beint frammanundan at maskin- urnar komu (»Justo-writer | maskinurnar vóru tá longu komnar). Samráðingarnar vóru heldur meira enn drúgvar, og serliga tá hugsað verður um hvørjir | partarnir vóru, ið samråddust | tveir partar, ið báðir vildu | stuðla verkamannin, partar vid! | | viðvíkjandi, somu sjónarmiðum — men at enda, 27. nov. 1968, var sátt- málin undirritaður — óbroyttur við sama orðalagi ið er gald- andi fyri allar prentsmiðjur og allar prentarar, og einki skuldi verið meira sjálvsagt enn hetta. So statt kundi Pf. Bladstarv nú aftur arbeiða við limum frá Føroya Prentarafelag. Í fyrsta lagi skuldu bert tveir arbeiða á prentsmiðjuni og greiða alt arbeiðið, men lyfti var givið um, at ein tridji prentari skuldi setast í januar 1969, men hesin var ongantíð settur. Annan teirra, ið setast skuldi beinan- vegin, skuldi Prentarafelagið ávísa teimum, og hesin var maður ið teir sjálvir í sínari tíð høvdu lært til prentara, hóast teir ikki vóru førir at fullføra læruna, men aðrir máttu taka um endan. Sjálvir tóku teir dana hóast føroyingur eisini hevði søkt. Seinri fekk Prentarafelagið at vita frá trykkjaranum, at hann hevði givið boð til nevnd PF. Bladstarvs, at hann setti ikki fótin á land í Føroyum fyrr enn viðurskiftini = millum Feroya Prentarafelag og Pf. Blaðstarv vóru í lagi. Av hesum skilst, at skuldu maskinurnar í gongd. | mátti Pf Blaðstarv undirrita sáttmála við Feroya Prentara- felag, og var tað allarhelst ein- asta orsøk til tess. Seinast í januar 1969, bert tveir mánaðar aftaná at hann var undirritaður, var hesin sátt- málin uppsagdur av Pf. Blað- | starv at fara úr gildi 1. mai 1969, og ongantíð er aftur boð- að til samráðingar um nýggjan | sáttmála, soleiðis sum såttmålin | sigur, at tann parturin id sigur sáttmálan upp eigur at boða til samráðingar. Av hesum skils, at Pf. Bladstarv ikki er sinnað at fáa nýggjan sáttmála í lag. Millum annað sigist orsøkin til uppsøgnina vera hon, at Prentarafelagið ikki hevur hild- ið tað ið lovað var; júst at seta kvinnu til skrivingina við Justo- writer maskinunum. Hetta er ikki beint. Tað, ið Prentarafel- lagið segði, var, at felagið vildi ganga Blaðstarv á meti hesum um fakfólk íkki kundi fáast, og Prentarafelagið Í skilaði sær rættin at avgera nær log um hetta var neyðugt. | Sjálvandi kundi Prentarafelagið líkki undir nøkrum umstødum | góðkenna nakra loysn viðvíkj- landi setan av kvinnu ella ødr- um soleingi gjørligt var at ávísa | prentara = til hetta = arbeiðið. | Hetta er einum og hverjum | skilligt eisini Blaðstarv — og eina mest teimum ið siga seg | verja rættindi verkamanna. | | Viðurskiftini á prentsmiðjuni | vóru heldur ikki í lagi. Utvarps- | maður, lærarar og aðrir, ið likki høvdu skil á prenting, Í skuldu seta prentarunum setn- ling og avgera um hetta var Í hildið, fyri at sleppa undan yv- | irtidararbeidi ið Blaðstarv noktaði at gjalda, men kortini | seinni hevur goldið — og bert itveir menn skuldu sum sagt SOSIALURIN 16. apríl 1 NÝTT ESSO OLJUFÝR FODURLÆTTASTA OLJUFYR, SUM TIL ER, HEVUR ESSO LOKAD INNI I EINI KULU SÍÐAN TÅ HEVUR EINGIN HOYRT EITT LJÓÐ FRÁ TÍ. NYGGJHEIT ESSO KULAN GILBARCO G 28 - 2 kunna greiða blaðið til prent- ingar (8 blaðsíður hverja ferð og tvær reisur um vikuna) og | eisini annað arbeiði, ið longu var tikið inn áðrenn amboðini vóru komin at virka. Nevnd | Prentarafelagsins hevur havt høvi at kanna vidurskiftini og arbeidsumstødurnar á prent- smiðjuni, td. kann nevnast at meðan nevndin var har mátti prentarin fleiri ferðir taka tele- fonina. Hetta var vanligt dag- liga og tarnaði arbeiðinum al- mikið. Eisini kann nevnast tað, ið danski trykkjarin bar fram, at tá tilfar til prentingina væntaði, mátti hann stundum nýta nógva arbeiðstíð at fáa hetta til vega. Men blaðið skuldi kortini greiðast frá hond um av tveimum monnum uttan yvirtíðararbeiði. So statt kom ófaklært fólk, sum nevnt av ymsum slag, at taka lut í prentarbeiðinum, og av hesi orsøk máttu prentarar- nir fara og blokada lýsast, av tí at sáttmálin sigur at limur av Føroya Prentarafelag ikki má starvast saman við fólki, ið ikki er limur av Føroya Prentara- felag. Sum frammanundan frásagt mátti eldri maður eftir boðum Prentarafelagsins fara úr felag- num fyri ikki at gerast arbeiðs- ESSO GILBARCO G 28 - 2 gongur bet- ur og brennir minni enn nakað annað oljufýr. Tað er lokað inni í eini gjøgn- hoyra. umisoleraðari kúlu. Í eini kúlu verður óljóð kastað aftur hagar, tað kemur frá. Úrslitið er eitt oljufýr, sum tygum ikki Í samband við keyp av oljufýri og inn- leggjan av centralhita lænir ESSO tygum upp til kr. 4.000,- at rinda aftur í upp til 36 mánaðar. Tosið við okkum ella installatorin um ESSO kúluna ella eitt av hinum góðu, kendu ESSO merkjunum G 28-1, GE-2 ella GE-2F. Handilspartafelagið ESSO tlf. 1133, TÓRSHAVN. leysur fyrru ferð blokada var lýst í 1966. Men nú tá Pf. Blað starv keypti hesi »nym6tans« tól, var hann sleptur upp á fjall av »vinum« arbeiðaranna. Hann kundi ikki nýtast longur og var ti uppsagdur, hóast hann hevði hjálpt teimum igjøgnum arbeið- ið við teim gomlu amboðunum tey seinastu 10 árini. Tá Prent- arafelagið hevði hetta við orð á samráðingunum var svarað, at nú fekk hann fólkapensjón. Men hann var kortini fakmað- ur mótvegis teimum ið nú ar- beiða. Annar spurningur er viðvíkj- andi lánum til tílíkar prent- smiðjur, har alt annað enn fak- fólk arbeiðir. Setur landsstýrið ongar reglur í so máta, og skal eingin vissa vera fyri hverjir ið nýta skulu tey tól, ið tað al- menna skal veðhalda fyri? Eisini Tryggingarsambandið átti at havt eitt orð at sagt. Hvussu er stóða teirra um óhapp hendir, tá fólkið er utt- an kunnleika til tey tól tey handfara? Viðvíkjandi lýsingum er at siga, at nær sagt ikki ein er sett á „14. september« av teimum, teir nýta. Tað er arbeiði ið aðr- ar prentsmidjur gjalda fyri. Al oftast eru tað prentararnir á Dimmalætting ið sett hava ! ingarnar og síðan hevur fól á 14. september til arbeiðis klippa tær úr Dimmalætting síðan fotografera. Tá ber til tosa um útsjónd. Men í higa komnum bløðum er eisini o ur einkult lýsing, ið sett >14.< og tað er ikki ney) at siga hvørjar tær eru. gongur sjón fyri søgn. — TÓ at síga, at skal hetta kal framburður og nýggjur tekni ur, og harav fylgja, at ogn ræfturin fellur burtur og ce hvar kunna nýta tað ið hava framleitt og goldið, tí lítil vinningur í framburðir: Henda greinin er skrivað sakað av at Prentarafelagi» prentarar hava fingið og fá vegis fáa fyrispurningar í så band við grein í >14. sept ber«, kallað »Skemtiligir pr arar«. Allir eru ikki førir kunna svara tílíkar spurn'n og als ikki nóg gjølla, og sold is hevur Pf. Bladstarv (14. tember) gjørt tað neydugi, Prentarafelagid kemur vid frágreiðing alment. NEYND FØROYA PRE! ARAFELAGS: Aage Samuelsen, forms“ Peter Suni Ludvig, skriv Harry Eysturtún, kassameis